อสูรล้างสวรรค์

    เป่ยหยางซ่ง พยักหน้าและพูดอย่างเคร่งขรึม ใช่แล้ว ชื่อเสียงของคุณชายเย่ ได้ถูกส่งต่อไปยังจักรวรรดิแล้ว ข้ามาที่นี่ครั้งนี้เพื่อเชิญคุณชายเย่ไปที่จักรวรรดิ ในเวลานี้ ข้าได้แจ้งให้ท่านพ่อทราบแล้วและท่านพ่อก็เห็นด้วย"

         หลังจากหยุดชั่วคราว เป่ยหยางซ่งก็พูดอีกครั้ง " นักปรับแต่งที่ทรงพลังเช่นนี้แทบจะไม่เคยได้ยินมาก่อน สำหรับจักรวรรดิ มันสำคัญมาก แม้แต่นักปรับแต่งอาวุธระดับที่ห้าก็ไม่สามารถปรับแต่งอาวุธปฐพีได้ หากคุณชายเย่เต็มใจที่จะปรับแต่งอาวุธปฐพีให้กับจักรวรรดิ จักรวรรดิของเราก็จะแข็งแกร่งขึ้นร้อยเท่า”

        เพื่อประโยชน์ของจักรวรรดิ องค์รัชทายาทได้พยายามอย่างเต็มที่แล้ว ข้าขอชื่นชม ! หวังเจียงหลิว กำหมัดของเขา

        เจ้านิกายเจียงหลิว จริงจังเกินไปแล้ว มันเป็นเพียงความรับผิดชอบของข้าเท่านั้น” เป่ยหยางซ่ง ยิ้มอย่างสุภาพ

        ข่าวลือเป็นเรื่องจริงทุกอย่าง ผู้อาวุโสเย่ซิง ได้เห็นเรื่องนี้ด้วยตาของเขาเอง ว่ากันว่าคุณชายเย่ยังเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุอีกด้วย” หวังเจิ้นซง กล่าวเสริมอย่างเคร่งขรึม

         เป่ยหยางซ่ง พยักหน้าและกล่าวว่า "ข้าก็เคยได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน เขาเป็นอัจฉริยะที่มากด้วยพรสวรรค์จริงๆ ข้าไม่รู้ว่าเขามาจากไหน และอาจารย์ของเขาเป็นคนที่แข็งแกร่งขนาดไหนถึงได้ฝึกฝนศิษย์อัจฉริยะเช่นนี้  

         องค์รัชทายาท ท่านต้องการให้เราพาท่านไปพบคุณชายเย่ใช่หรือไม่ ? หวังเจียงหลิว ถาม

       ถูกต้องข้าต้องการไปพบคุณชายเย่ ข้าได้ยินมาว่าคุณชายเย่ ได้ถูกเชิญมาที่นิกายนภาสวรรค์ในฐานะแขกด้วย” เป่ยหยางซ่งพยักหน้า

          เมื่อหวังเจียงหลิวได้ยินสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างขมขื่น " องค์รัชทายาท ตอนนี้คุณชายเย่ได้ออกไปแล้ว และพวกเราไม่รู้อะไรเลย เราไม่รู้ร่องรอยของคุณชายเย่ และเขาไม่ได้อยู่ที่เมืองอัสนีมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว บางทีเขาอาจจะออกจากเมืองอัสนีแล้ว”

            เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เป่ยหยางซ่งก็ขมวดคิ้ว เขาออกจากเมืองอัสนีไปนานกว่าหนึ่งเดือนแล้วเหรอ? 

          หวังเจิ้นซง ส่ายหัวแล้วพูดว่า กองกำลังสำคัญหลายแห่งในดินแดนทิศใต้ ต้องการตามหาคุณชายเย่เช่นกัน และผู้อาวุโสเย่ซิงก็ไม่รู้ว่า คุณชายเย่กำลังไปไหน 

            ทำไมท่าน ไม่ออกเอกสารเรียกคุณชายเย่ล่ะ?” หวังเจียงหลิว กล่าวแนะนำ

           เป่ยหยางซ่ง พูดอย่างช่วยไม่ได้ มันไม่ได้ ข้าไม่ต้องการทำให้คุณชายเย่ขุ่นเคือง และการเรียกตัวคุณชายเย่ ข้าไม่ต้องการอวดอำนาจมากเกินไป หากข้าส่งจดหมายเพื่อเรียก บางทีคุณชายเย่ จะปฏิเสธ”

            องค์รัชทายาท ท่านไม่จำเป็นต้องรีบร้อน คุณชายเย่อาจกำลังฝึกฝนอยู่ที่ไหนสักแห่ง และเราสามารถส่งคนไปค้นหาได้” หวังเจิ้นซงแนะนำ

มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น" เป่ยหยางซ่งเห็นด้วย

             หลังจากนั้น หวังเจียงหลิว ก็สั่งให้เหล่าศิษย์ของนิกายนภาสวรรค์ออกจากนิกายทันทีเพื่อตามหาโจวเย่ 

             เป็นเวลาหลายวันที่นิกายนภาสวรรค์ ได้ส่งคนไปตามหาโจวเย่ แต่ไม่มีข่าวใด ๆ ทำให้เป่ยหยางซ่ง ผิดหวัง

         การค้นหาที่ไร้ร่องรอยนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหมือนงมเข็มในมหาสมุทธ บางทีคุณชายเย่ อาจจากดินแดนทิศใต้ไปแล้ว!

            อย่างไรก็ตามเป่ยหยางซ่งไม่ยอมแพ้ ด้วยเหตุนี้ เขาเพิ่มขอบเขต และเพิ่มศิษย์ของนิกายนภาสวรรค์จำนวนมากออกไปค้นหา  

หลายวันยังไม่มีข่าวคราวเลย

-

          ในขณะนี้ โจวเย่ยังคงอยู่ในภูเขาจันทราทมิฬ 

โจวเย่ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับโลกภายนอก

         โจวเย่ฝึกฝนในภูเขาจันทราทมิฬมาสองเดือนแล้ว และตอนนี้เขาได้ก้าวเข้าสู่อาณาจักรคุรุยุทธ์ระดับแรกได้สำเร็จแล้ว

         โจวเย่นังขัดสมาธิเเละควบคุมจิตใจเขาไปตรวจสอบในลูกบาศก์โบราณทันที ขณะนี้ลูกบาศก์โบราณกลายเป็นสีดำสนิทแล้ว เขาพยายามตรวจสอบทุกอย่าง อย่างละเอียดและพบว่ามันไม่มีอะไรพิเศษ แต่ในขณะที่เขายอมแพ้ในการตรวจสอบ และจิตใจของเขาได้นึกคิดอยากให้ลูกบาศก์โบราณออกมา แต่ในขณะที่จิตใจของโจวเย่นึกคิดนั้น จู่ๆลูกบาศก์โบราณสีดำสนิทที่มีขนาดเท่าฝ่ามือก็พุ่งออกมาจากร่างกาย และได้ลอยปรากฏอยู่ด้านหน้าเขา  

          โจวเย่ ตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขาระงับความปิติยินดีในใจ และตรวจสอบลูกบาศก์โบราณจากภายนอกอีกครั้ง แต่ก็ไม่พบอะไรพิเศษ 

         แต่เขาค้นพบว่า เขาสามารถควบคุมให้ลูกบาศก์โบราณ เคลื่อนไหวไปตามที่เขาต้องการได้ 

          ข้าสามารถควบคุมให้มันเคลื่อนไหวได้ แล้วจะมีประโยชน์อะไรถ้ามันมีขนาดเล็กเช่นนี้ โจวเย่สายหัวอย่างผิดหวัง แต่ในขณะที่ผิดหวังดวงตาของเขาก็เกิดประกายของความหวังขึ้น และเมื่อเขาควบคุมลูกบาศก์โบราณให้ขยายใหญ่ขึ้น ลูกบาศก์โบราณก็ขยายใหญ่ขึ้นตามที่เขาต้องการทันที  

          โจวเย่ได้ทดลองขยายลูกบาศก์โบราณและสามารถขยายได้ใหญ่สุดเท่ากับกระท่อมหนึ่งหลัง และเขาสามารถควบคุมให้มันเคลื่อนไหวได้ตลอดเวลาไม่ว่าลูกบาศก์โบราณจะมีขนาดใหญ่เท่าไหนก็ตาม 

ตูม ! ตูม ! ตูม ! 

         โจวเย่ ควบคุมลูกบาศก์โบราณโจมตีต้นไม้ และต้นไม้เก่าแก่หลายสิบต้นก็ได้หักลง   

         หลังจากเขาใช้เวลาสองสามวันในการฝึกฝนลูกบาศก์โบราณ โจวเย่ก็ชำนาญในการใช้งานมัน เมื่อเขาเคลื่อนไหวจิตใจลูกบาศก์โบราณก็กลับเข้าไปยังจุดตันเถียน 

         ด้วยลูกบาศก็โบราณนี้ บางที่มันอาจจะสามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ในระดับที่หนึ่งของอาณาจักรคุรุยุทธ์ได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว! โจวเย่ พูดอย่างตื่นเต้น ความรู้สึกที่ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ทำให้เขาไม่สามารถระงับความตื่นเต้นในใจได้ โจวเย่คนพบด้วยว่าพลังโจมตีของลูกบาศก์นี้ขึ้นอยู่กับความเเข็งแกร่งของเขาเอง  

         เมื่อทะลวงผ่านระดับแรกของอาณาจักรคุรุยุทธ์ โจวเย่ก็ค้นพบว่าร่างกายของเขาเปลี่ยนไปมาก ความแข็งแกร่ง ความเร็ว และการรับรู้ ดูเหมือนจะได้รับการพัฒนาอย่างมาก การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้น่าทึ่งมาก

สามฝ่ามือปีศาจ !”

         โจวเย่ ที่ตื่นเต้น กระตุ้นพลังชีวิตเพือควบแน่น และตะโกน พร้อมซัดฝ่ามือที่ควบแน่นพลังชีวิตออกไป 

ตูมมม!"

         รอยฝ่ามือที่มีพลังชีวิตกระทบกับหินก้อนใหญ่ และเมื่อเกิดเสียงระเบิด ก้อนหินก้อนใหญ่ก็กลายเป็นเศษหินนับไม่ถ้วนและกระเด็นออกไปในทันที พลังของฝ่ามือนี้ทำให้โจวเย่ตกใจ

          เกิดอะไรขึ้น? มันจะเป็นพลังของจิตวิญญาณหมาป่าได้อย่างไร?” โจวเย่รู้สึกงุนงงและตกใจ

          สิ่งที่โจวเย่กระตุ้นคือพลังชีวิต ไม่ใช่พลังของจิตวิญญาณของเขา แต่เหตุใดพลังจึงกลายเป็นพลังของจิตวิญญาณหมาป่า ?

         โจวเย่รู้สึกประหลาดใจและงุนงง เขารีบตรวจดูตันเถียนในร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองเข้าไป โจวเย่ก็ตกตะลึง

          ในตันเถียน ข้างๆลูกบาศก์โบราณ มีเกลียวพลังงานสีม่วงลอยอยู่ มันได้ถูกเติมเต็มไปด้วยพลังของจิตวิญญาณหมาป่า !