ข้าแค่อยากเป็นปลาเค็มทำไมมันยากจัง ทะลุมิติมาป่วนไทย

บทที่ 44 คำสั่งเรียกเข้าวัง

รถม้าท่านเจ้าคุณและคณะมายังหน้าบ้านตัวเองก็ขมวดคิ้วเพราะเขาเห็นว่ามีรถม้าขวางทางหน้าบ้านทำให้รถม้าของเขาเข้าไปไม่ได้

“ไอ้ย้อยเอ็งไปดูหน่อยว่าใครมาก่อเรื่อง “ลุงย้อยลงจากรถม้าแล้ววิ่งไปดูก็วิ่งกลับมา

” เป็นรถม้าของกลุ่มการค้าทองแพรขอรับ “ท่านเจ้าคุณขมวดคิ้ว

” สืบเร็วดีนี่ “เขาลงจากรถม้าพร้อมนิน

นิน” ใครหรือกลุ่มการค้าทองแพรเนี่ย “ลุงย้อยกล่าว

“พวกเขาเป็นตระกูลพ่อค้าหลวงขอรับ” นินพยักหน้าแล้วเดินตามท่านเจ้าคุณเข้าไปในเรือน

นิน “ผมขอกลับบ้านก่อนนะลุงมีแขกมาแบบนี้ผมไม่อยู่ดีกว่า” ท่านเจ้าคุณหน้ากระตุก

“ไอ้เวรพวกเขามาเรื่องของเอ็งนั่นแหละ” นินทำหน้างง

นิน “เรื่องของผมเรื่องอะไรกัน” ท่านเจ้าคุณพูดแบบไม่สบอารมณ์

“แม่ของไอ้ช้างเป็นหัวหน้ากลุ่มการค้าทองแพรไง” นินจึงร้องอ้อออกมา

นิน “แบบนี้เองพวกเขามาเอาเรื่องสินะ” นินคิดสักพัก

นิน “งั้นลุงมีแผนแล้วใช่ไหม” ท่านเจ้าคุณกลอกตา

“คิดว่าข้าเป็นใครกันเล่า” นินพยักหน้า

นิน “งั้นผมขอลองเชิงพวกมันก่อนแล้วกัน” ท่านเจ้าคุณหน้ากระตุก

“เอ็งคิดจะเล่นอะไรอีก” นินยิ้มออกมา

นิน “ไม่มีอะไรมากก็แค่อยากจะกวนประสาทพวกมันนิดหน่อย “เมื่อคุยมาถึงตรงนี้ทั้งสองก็เดินมาถึงเรือนรับรองที่ไหมแก้วกำลังคิ้วขมวด

ทองพับ “คุณหญิงส่งตัวมันมาเดี๋ยวนี้นะเจ้าค่ะมันบอกว่าเป็นคนจากเรือนของคุณหญิงเช่นนั้นต้อวเป็นบ่าวสักคนแน่” ไหมแก้วสีหน้าเย็นชา

ไหมแก้ว “แม่ทองพับเจ้าพูดแบบนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วนะคนในบ้านข้ามีตั้งมากมายข้าจะรู้ไหมว่าเจ้าหมายถึงใครระบุให้ชัดเจนหน่อย” ทองพับกล่าวออกมา

“ก็เรียกบ่าวออกมาให้หมดสิเจ้าคะให้ลูกของข้าชี้ตัว” ไหมแก้วมุมปากกระตุก

ไหมแก้ว” นี่เรือนเจ้าพระยาเจ้ากล้าชี้ตัวคนของข้างั้นหรือแบบนี้มันต่างอะไรกับการที่ข้าเอาใจพวกเจ้าแล้วลงโทษคนของข้าพวกเขาไม่ใช่ผู้ต้องหาเสียหน่อย “นางหันไปมองเจ้าหน้าที่จากกรมพระตำรวจ

ไหมแก้ว” พวกท่านมีวิธีทำงานแบบนี้หรือข้าคงต้องให้คุณพี่ไปคุยกับพระยาดำรงณ์หน่อยแล้วกระมัง ชายวันสี่สิบชื่อยิ้มเจื่อนๆ

“ไม่ใช้แบบนั้นขอรับพอดีว่าคุณหญิงทองพับแจ้งความกระผมก็ต้องดำเนินการตามขั้นตอนอย่างถูกต้องได้คนที่ทำร้ายหมื่นช้างไปที่โรงหมอจริงๆ ที่โรงหมอยังบอกว่าท่านเจ้าคุณก็ไปในห้องของหญิงคนนั้นนี่แสดงว่าเป็นคนของท่านเจ้าคุณจริงๆ” ไหมแก้วแค่นเสียง

“แต่นางมาพูดลอยๆ บอกว่าคนของข้าทำมันก็ต้องเป็นไปตามที่นางพูดหรือเห็นชัดว่าพวกเขาไปที่โรงหมอแล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่หมื่นช้างโดนตบมาเล่า” ตำรวจคนนั้นอึกอักตอบไม่ได้ทองพับก็ไม่ยอมเหมือนกัน

” ไม่รู้ล่ะเจ้าค่ะอย่างไรวันนี้อิฉันก็ต้องเรียกร้องความยุติธรรมให้กับบุตรชายของอิฉัน ดูสิเจ้าคะหน้าเขาบวมขนาดนี้ “นางชี้ไปทางหมื่นช้าง

ไหมแก้ว” แล้วเจ้าอยากให้เราชดใช้อย่างไร “นางยิ้มออกมา

” ก็ต้องให้ตบหน้าของมันจนสาสมแล้วก็ลูกชายของข้าหน้าเป็นแบบนี้แล้วจะหาใครมาแต่งด้วยได้อย่างนั้นก็หมั้นกับแม่พิมเป็นอย่างไรเจ้าคะ “ไหมแก้วหน้ากระตุก

ไหมแก้ว” พิมมีคู่หมั้นแล้วและจะหมั้นในวันที่ 9 นี้แล้ว “ขุนช้างรีบพูด

” ไม่ได้นะขอรับคุณหญิงป้าข้ารักแม่พิมจะให้นางหมั้นกับคนอื่นได้อย่างไร “ไหมแก้วหน้ากระตุก

ไหมแก้ว “เจ้ารักใครคนนั้นก็ต้องแต่งกับเจ้าหรือ” น้ำเสียงของไหมแก้วเย็นชาอย่างถึงที่สุด

หมื่นช้าง “ข้าสัญญาว่าข้าจะดูแลนางอย่างดีขอรับ” ไหมแก้วแค่นเสียง

ไหมแก้ว” ข้าก็ได้ยินชื่อเสียงของเจ้าว่าดูแลสตรีได้ดีจริงๆ ที่ผ่านมาดูเหมือนว่าจะป่วยตายไปหลายคนเลยนี่ “ทองพับแผดเสียงออกมา

” อย่างมากล่าวหาลูกชายอิฉันนะเจ้าคะพวกนางป่วยเองเราจะทำอะไรได้ “ไหมแก้วยิ้มออกมา

ไหมแก้ว “แล้วข้าบอกหรือว่าลูกเจ้าเป็นคนทำไม่ใช่ข้าบอกหรือว่าพวกนางป่วยตาย” ทองพับสะอึกไปนางลืมตัวไปหน่อยเพราะเป็นเรื่องลูกชาย

“งั้นช่างเถอะเจ้าค่ะเรามาคุยเรื่องคนที่ทำร้ายลูกชายอิฉันก่อน” จากนั้นท่านเจ้าคุณและนินก็เดินเข้ามา

“มีอะไรกันทำไมเสียงดังขนาดนี้” ทุกคนหันไปมองก็เห็นว่าท่านเจ้าคุณมาแล้วทุกคนยกมือไห้วเขา

นิน “ไม่ต้องไหว้ผมหรอกเกรงใจแล้ว” ทุกคนหน้ากระตุกหมื่นช้างตาโต

“นี่ไงขอรับคุณแม่ไอ้นี่แหละขอรับที่ตีลูก “ทองพับยิ้มออกมา

” นี่ไงเจ้าคะคนที่ทำร้ายลูกชายอิฉันท่านเจ้าคุณต้องลงโทษมันนะเจ้าคะ “นินทำหน้างง

นิน” ป้าอย่ามาพูดมั่วๆ นะคนเรากินของมั่วๆ ได้แต่จะมาพูดมั่วๆ ไม่ได้นะป้า “ทุกคนชะงักไปไหมแก้วเกือบหลุดหัวเราะ

” แกเรียกใครป้าหา” นินยิ้ม

นิน “ก็ป้าไงอายุขนาดนี้ให้เรียกน้องสาวหรือไง” ทุกคนหลุดหัวเราะออกมาอันที่จริงทองพับหน้าตาดีมากจัดว่าเป็นหญิงงามระดับหนึ่งเลยอายุสี่สิบกว่าๆ แต่ยังดูดีอยู่เลย

ท่านเจ้าคุณ “ไอ้นินรักษามารยาทหน่อย” นินจึงเก็บสีหน้า

นิน “อ้อๆ ผมลืมตัวไปหน่อย” จากนั้นเขาก็ไปนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ไหมแก้ว

นิน “เกิดอะไรขึ้นครับเนี่ย” ไหมแก้วเล่าเรื่องให้ฟังนินตาโตแล้วมองไปที่คนพวกนี้

นิน” งั้นเมื่อครู่พวกเขาคิดว่าผมเป็นคนตีไอ้อ้วนนั่นหรือครับ “ทองพับโกรธจัด

” กล้าดีอย่างไรมาว่าท่านหมื่นแบบนั้น “นินยิ้มออกมา

นิน” ก็ป้ากล่าวหาผมก่อนนี่ “หมื่นช้างชี้หน้าเขา

หมื่นช้าง” แก่เป็นคนตบข้าจริงๆ เมื่อสองวันก่อนทุกคนเห็นกันหมดที่ทางเข้าเมื่อ “นินคิดสักพัก

นิน” สองวันก่อนหรือ “เขาตาโต

นิน” ใช่ๆ สองวันก่อนฉันตบคนจริงๆ “ทุกคนมองที่นินท่านเจ้าคุณก็ขมวดคิ้ว

ทองพับยิ้มออกมาไม่คิดว่าไอ้นี่จะซื่อแบบนี้พูดนิดเดียวก็หลุดมาแล้วไม่ใช่หรือนางจึงยามใจมองไปที่นินอย่างดุร้ายแล้วมองไปที่ตำรวจข้างๆ

” นั่นไงมันยอมรับแล้วจับมันสิ “ตำรวจขมวดคิ้วกำลังจะสั่งลูกน้องแต่นินพูดขึ้น

นิน” แต่ว่าที่ข้าตบนั่นมันโจรที่ฉุดสตรีกลางถนนนะหรือว่าเจ้าก็คือโจรวันนั้น “ทุกคนสะอึกนินกล่าวต่อ

นิน” งั้นแปลว่าการที่ข้าช่วยสตรีคนนั้นคือความผิดอย่างนั้นหรือไม่สิปกติพวกท่านต้องสืบพยานก่อนแล้วค่อยมาจับข้าถ้าสืบแล้วก็ต้องรู้สิว่าข้าช่วยคนนี่มัน “นินเอามือปิดปากแล้วกล่าว

นิน” เดี๋ยวนะหรือว่าพวกท่านจงใจมุ้งเป้าเล่นงานฉันกันฉันไปทำอะไรให้พวกท่านหมองใจหรือ…อ้อฉันเข้าใจแล้วที่แท้ลูกชายของป้าหมายตาคู่หมั้นของฉันจึงหวังทำลายชื่อเสียของฉันใช่หรือไม่หวังให้นางรังเกียจฉันสินะอ้อใช่แล้วฉันได้ยินมาบ้างว่าหมื่นช้างหลงรักคู่หมั้นฉัน “ทุกคนได้ยินก็เข้าใจเรื่องราวไหมแก้วถึงกับหน้าตึงเพราะเมื่อครู่ทองพับเพิ่งเอ่ยปากเรื่องนี้

” ใช่แล้วเมื่อครู่พวกเจ้าก็เอ่ยเรื่องการหมั้นหมายของแม่พิมขึ้นมาที่แท้ก็เป็นเรื่องนี้จริงๆ ถึงกับใส่ร้ายคน “ทั้งสองแม่ลูกตระหนก

หมื่นช้าง” ไม่จริงขอรับมันใส่ร้ายพวกเราแกมีหลักฐานหรือไม่” นินทำหน้าไร้เดียงสา

นิน “หลักฐานหรืองั้นพวกเจ้ามีหลักฐานไหมล่ะว่าข้าใส่ร้ายพวกเจ้าทุกคำที่ข้าพูดมีมูลทั้งสิ้นไม่เชื่อไปตามสืบดูก็น่าจะรู้” นินลุกขึ้นแล้วเดินไปทางสองแม่ลูก

นิน “ว่าแต่พวกท่านจะกล้าสืบจริงๆ ไหมเล่า” สีหน้าทองพับเย็นชาขึ้นนางเลิกเล่นบทโวยวายแล้ว

“เจ้าหนุ่มแกแน่มากแกชื่ออะไร” นินยิ้มออกมา

นิน “ฉันหรือ ธนินท์ สุนทรโสภา หรือจะเรียกว่านินก็ได้นะ “ทองพับหรี่ตาลง

ทองพับ” สุนทรโสภารึ ดีข้าจะจำไว้ “นินยิ้มออกมา

นิน” ป้าก็อายุขนาดนี้แล้วจะจำได้นานแค่ไหนกันเชียว “หน้าของนางกระตุก

ทองพับ” นี่หรือลูกเขยท่านเจ้าคุณทำไมถึงได้ไม่เคารพอาวุโสแบบนี้ “ท่านเจ้าคุณกลอกตา

“ไอ้นินมีมารยาทหน่อย” นินยิ้มออกมา

นิน “อ้อๆ ได้ๆ ผมลืมตัวไปหน่อย “หมื่นช้างกล่าวออกมา

หมื่นช้าง” แกจะไม่ยอมรับใช่ไหมว่าทำร้ายข้า “ทองพับหันไปหาลูกชายแล้วกล่าว

” หุบปาก...เจ้าอยากเป็นคนร้ายฉุดสตรีงั้นหรือ “หมื่นช้างหุบปากทันที

นิน” นินนี่ป้าใจคอป้าจะเลี้ยงลูกชายจนแก่เลยหรือขนาดเรื่องแบบนี้ยังต้องให้พ่อแม่ออกหน้าข้าสงสัยว่ามันมียศหมื่นได้อย่างไรหรือว่าความดีของมันก็ล้วนเป็นท่านมอบให้ “ทองพับสะอึก

นิน” แม้ข้าไม่เคยมีลูกแต่ว่าก็พอรู้ว่าการเลี้ยงลูกของท่านมันอันตรายเคยได้ยินคำว่าพ่อแม่รังแกฉันหรือไม่ “ทองพับและทุกคนเป็นคนฉลาดรวมถึงหมื่นช้างเองก็เข้าใจอันที่จริงหมื่นช้างไม่ได้ไร้ความสามารถหรอกเขาเก่งกาจมากในด้านการค้าทว่าเรื่องที่พ่อแม่โอ๋ก็เป็นเรื่องจริงนอกเหนือจากเรื่องการค้าแล้วเขาก็เหมือนลูกติดแม่จริงๆ ทองพับสวนกลับมา

“ข้าจะจำเจ้าไว้พวกเรากลับ” หมื่นช้างรีบกล่าว

หมื่นช้าง “แล้วเรื่องแม่พิมเล่าขอรับ” ทองพับแค่นเสียง

ทองพับ “ยังจะแม่พิมอีกกลับไปตั้งหลักก่อน” จากนั้นทั้งกลุ่มก็ลากลับไป ป้าม้วนเดินไปดูที่หน้าเรือนเห็นว่าคนกลับไปแล้วก็มารายงาน

“กลับไปแล้วเจ้าค่ะ” ไหมแก้วจึงหันไปถาม

ไหมแก้ว “เรื่องราวเป็นมาอย่างไรกันแน่” นินจึงเล่าให้ฟังไหมแก้วตบโต๊ะเสียงดัง

“แล้วยังจะมาขอพิมหมั้นอีกทั้งที่กล้าฉุดผู้หญิงกลางถนน” นินยิ้มออกมา

นิน “ใจเย็นครับป้าก็แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น” ไหมแก้วกล่าว

ไหมแก้ว” แต่นางเป็นพ่อค้าหลวงจะต้องหาทางโจมตีสินค้าพ่อนินแน่ๆ ถ้าพ่อนินเดินเส้นทางนี้ย่อมต้องเจอนางขัดขาแน่ๆ ยืนยิ้มออกมา

นิน” ต้องมีคู่แข่งสิครับมันถึงจะสนุก “เขามองไปรอบๆ

นิน” พิมอยู่ไหมครับ “ทั้งสองกลอกตา

” ไหนเอ็งบอกไม่ชอบลูกข้าไงถามหาเพื่อ “ไหมแก้วพูดออกมา

ไหมแก้ว” อีกไม่กี่วันจะหมั้นกันอยู่แล้วนี่เจ้าคะคงมีเรื่องต้องคุยกัน “นินถึงกับหน้ากระตุกเขาแค่จะคุยเรื่องแร่ก็เท่านั้น

ไหมแก้ว “คงอยู่ในเรือนนั่นแหละใกล้วันหมั้นแล้วนี่ตอนนี้คงกำลังวุ่นวายเรื่องชุดอยู่” นินถึงกับหน้ากระตุก

นิน “คุณป้าครับเรื่องนี้เอาจริงหรือครับไว้ใจผมขนาดนั้นเลยหรือ” ท่านเจ้าคุณถีบไปที่นินทันที โครม!!!

นิน “โอ้ย...ฆ่าคนแล้วทุกคนมาดูเร็วลุงบ้านนี้โหดร้ายเหลือเกิน” ท่านเจ้าคุณหน้ากระตุก

“ไอ้เวรเอ็งยังจะมาถ้าอีกหรือเทียบเชิญแจกไปหมดแล้วไอ้เวร” นินล้มลุกคลุกคลาน

นิน “ซวยแล้ว” เขารีบวิ่งหนี

นิน “ลุงใจเย็นๆ ผมแค่ห่วงพิมนะที่ต้องมาโดนบังคับให้แต่งกับผม” ท่านเจ้าคุณคว้าขันน้ำคว้างใส่เขาทันที

นิน” เวรแล้วตาลุงนี่แรงเยอะจริงๆ “เขาวิ่งลงเรือนไปอย่างเร็ว บ่าวหัวเราะและตกใจเขาหนีออกมาได้ก็ลูปหน้าอกตัวเอง

นิน” เวรเอ๊ยเรื่องนี้คงแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วมั้ง “เขาคิดว่าหมั้นไปก่อนแล้วค่อยถอนหมั้นทีหลังแล้วกันอย่างไรนี่ก็แค่หมั้น

เสียงนี้ดังมากจนทุกคนในเรือนออกมาดูพิมเองก็สนใจแล้วถามว่าเกิดอะไรขึ้นบ่าวจึงเล่าเรื่องให้ฟังทำเอาพิมโกรธอีกแล้ว

พิม “ไอ้บ้านั่นรังเกียจข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือ” ภาที่อยู่ข้างๆ ยิ้ม

ภา “พี่ยังไม่รู้นิสัยพี่นินอีกหรือเจ้าคะ” พิมมองน้องสาว

พิม “เพราะรู้น่ะสิพี่ถึงได้โกรธเขาน่าโมโหจริงๆ” ลินยิ้มออกมา

ลิน “พี่นินน่ะชอบทำอะไรย้อนแย้งปาก็บอกว่าไม่ชอบพี่แต่ขนมที่ให้พี่ล้วนแต่เป็นของที่พี่ชอบทั้งนั้นสิบแปดช่องนั่นก็อุตส่าห์ไปหาซื้อมาจนได้ตอนนี้ราคาสูงมากด้วย” ถ้านินรู้ความคิดเขาคงอยากจะร้องไห้เขาแค่หยิบมามั่วๆ เท่านั้น

พิม “นั่นแหละที่น่าโมโหเขาทำให้ทุกอย่างสับสนไปหมด” ทุกคนยิ้มออกมา ด้านแม่ทองพับและหมื่นช้างออกไปด้วยความโกรธ

“บ้าจริงไอ้เด็กนั้นฝีปากร้ายนักแค่มันพูดไม่กี่คำถึงกับทำให้ข้าจนมุมได้ขนาดนี้” หมื่นช้างขมวดคิ้ว

หมื่นช้าง “คุณแม่ขอรับข้าอยากแต่กับแม่พิมจริงๆ นะขอรับ” แม่ทองพับเผยยิ้มร้ายออกมา

“ไม่ต้องห่วงข้าได้ว่างแผนสำรองไว้แล้วรับรองว่าแม่พิมต้องเปลี่ยนใจแน่นอน” หมื่นช้างขมวดคิ้ว

หมื่นช้าง “คุณแม่อย่าบอกนะว่าจะทำเสน่ห์ไม่ได้นะขอรับลูกมิได้อยากได้ผีมาเป็นเมีย” แม่ทองพับหน้ากระตุก

“อย่าห่วงเลยนี่ไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดหรอกของน่ะใช้กับบ้านท่านเจ้าคุณไม่ได้หรอก “หมื่นช้างสับสน

หมื่นช้าง” งั้นคุณแม่หมายความว่าอย่างไร “นางยิ้มออกมาตอนนี้นามิใช่หญิงขี้โวยวายเหมือนไร้ความคิดอีกแล้วแต่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมแววตาของนางเฉียบคมมาก นางก็แค่แสดงให้พวกท่านเจ้าคุณประมาทเท่านั้นนางอยากจะให้ท่านเจ้าคุณขู่นางด้วยข้อมูลที่มีอยู่มากกว่าเพื่อจะได้หยั่งรู้ว่าท่านเจ้าคุณมีข้อมูลเมืองอู่ทองมากแค่ไหนทว่าไม่คิดเลยว่านินจะร้ายกาจเช่นนี้

” ง่ายมากก็ทำให้ชื่อเสียงของไอ้นินคนนั้นเสื่อมเสียน่ะสิสตรีที่ไหนจะรับได้เมื่อว่าที่คู่หมั้นนอนกับหญิงอื่น “ดวงตาหมื่นช้างเป็นประกาย เมื่อนินอาบน้ำเรียบร้อยก็แวบออกจากบ้าน ก็อกๆ เสียงหน้าต่างห้องพิมดังขึ้นอีกครั้ง

นิน “นี่ผมเองเปิดหน้าต่างหน่อย” พิมที่กำลังหวีผมจึงเปิดหน้าต่างออกมา

พิม “ต้องการอะไรคิดจะมายกเลิกงานหมั้นหรือ “นินหัวเราะแห้งๆ

นิน” คุณรู้หมดแล้วหรือ “พิมมองเขาอย่างเย็นชา

พิม “ในเมื่อนายไม่อยากแต่งข้าก็จะไม่ฝืนใจพรุ่งนี้ข้าจะไปบอกยกเลิกงานหมั้น” ดวงตานินเป็นประกาย

นิน “จริงหรือ” นางยิ่งโกรธ

พิม” ทำไมดีใจหรือ “นินยิ้มแห้งนี่แค่ประชดสินะเขาจึงกล่าวตามความจริง

นิน “เอาจริงๆ เลยนะคุณดีมากและงามมากแต่ว่าชื่อเสียงของคุณมีมากเกินไป” พิมยกกำปั้นขึ้น

พิม “ถ้านายยังพูดเหตุผลภายนอกอีกข้าจะต่อยตาเจ้า” นินหัวเราะ

นิน “ไม่มีอะไรหรอกเมื่อเย็นผมก็แค่แหย่ลุงเล่นเท่านั้นหลายวันมานี้ลุงเครียดมากไปทั้งเรื่องเรือสินค้าและเรื่องผีดิบ “พิมหน้ากระตุก

พิม “กล้าเอาเรื่องของข้ามาล้อเล่นเลยรึ” นินยิ้มออกมา

นิน” บอกตามตรงนี่ถือว่าผมเอาเปรียบคุณนะ “พิมมองเขา

พิม” หมายความว่าไง” นินยิ้ม

นิน “ดูสิอยู่ดีๆ ผมก็ได้แต่งกับคนที่สวยและสง่างามแบบนี้จะไม่เอาเปรียบคุณได้ไง” พิมมุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเล็กน้อยแต่ก็หุบลง

พิม “ไม่ใชาสิเมื่อเช้านายยังบอกข้าไม่สวยอยู่เลย” นินหน้ากระตุกจำแม่นจริงๆ

นิน “ก็นี่มันตอนค่ำนี่สายตาก็เปลี่ยนไปเป็นธรรมดา” พิมกลอกตา

พิม “มีอะไรถึงมาหาข้าอากาศหนาวถึงเพียงนี้ยังจะออกมาอีก “นินมองพิมด้วยสายตาแปลกๆ

นิน” ห่วงผมหรือเปล่าเนี่ย “พิมพยักหน้า

พิม” แน่นอนสิอีกสามวันถึงงานแล้วนี่ช่างเถอะเข้าเรื่องเถอะ” นินจึงกล่าว

นิน” ผมอยากของเช่าภูเขาคุณขุดเหมืองน่ะสิ “พิมขมวดคิ้ว

พิม” หมายความว่าไง “นินจึงเล่าเรื่องแร่แกรไฟต์ให้พิมฟังพิมขมวดคิ้ว

พิม” ยังไม่ทันตรวจสอบเลยจะแน่ใจได้อย่างไร “นินจึงกล่าวออกมา

นิน” พรุ่งนี้ผมว่าจะไปดูน่ะเลยมาขออนุญาตจากคุณ “พิมคิดสักพัก

พิม” รอนี่ก่อนเดี๋ยวข้ามา “นางออกไปจากห้องแล้วเดินกลับมาพร้อมหีบใบหนึ่งขนาดเท่าลูกฟุตบอล

นิน” นี่อะไรหรือ “พิมส่งให้เขา

พิม” เปิดดูสิ “นินเปิดดูก็พบว่าข้างในมีผงหยาบๆ สีดำอยู่

พิม “นี่คือแร่ที่ได้จากเขาลูกนั้นนายลองตรวจสอบดู” นินพยักหน้าแล้วลองจับดูก็พบว่านี่แหละใช่เลย

นิน” ใช่อันนี้แหละแกรไฟต์มันมีเท่าไรหรือ “พิมกล่าวเรียบๆ

พิม” เขาทั้งลูกนั่นแหละ “นินอ้าปากค้าง

นิน” คุณคิดราคามาเลย “พิมเอามือเท้าคางจ้องหน้าเขาสองสายตาประสานกัน

พิม” แบบนี้แล้วกันข้าจะเข้าหุ้นกับนายโดยการใช้แร่นี้ไม่ว่านายทำอะไรจากมันออกมาข้าต้องมีส่วนแบ่งสิบส่วนร้อย “นินสีคางไปมา

นิน “หนังสือสัญญาจะมาวันพรุ่งนี้” พิมพยักหน้า

พิม” ได้ “จากนั้นนินก็กล่าวลา

นิน” งั้นผมกลับก่อนนะ “พิมกล่าวออกมา

พิม” ระวังเดี๋ยวก็ตกลงไปอีกข้าไม่อยากนวดเท้าให้แล้วนะ “นินถึงกับหน้ากระตุกที่มันตกลงไปเพราะเธอนั่นแหละ ในเช้าวันถึงมาคุณหญิงสุดาและดารินมาที่บ้านท่านเจ้าคุณตอนแปดโมงเช้าสองแม่ลูกเอาของมาฝากเยอะมากวันนี้นินและพิมอยู่บ้านเพราะต้องช่วยเตรียมงานหมั้นวันนี้วันที่ 6 แล้วอีกสามวันก็งานหมั้นแล้ววันนี้นินจึงต้องคอยดูแลความเรียบร้อย บ่าวมาตามคุณหญิงไหมแก้ว

“คุณหญิงขอรับคุณหญิงสุดามาขอรับ” ไหมแก้วพยักหน้า

ไหมแก้ว “สุดามาหรือ “ไหมแก้ววางงานลงแล้วไปที่เรือนรับรองนินหันไปถาม

นิน” ใครหรือคุณหญิงสุดา “พิมอธิบายแบบง่ายๆ

พิม” ภรรยาของเจ้าเมืองสองแควน่ะคงมาเรื่องงานแต่งพี่เทพนั่นแหละ” นินทำหน้าประหลาดใจออกมาแต่งจริงๆ หรือเนี่ย

นิน “เขาแต่งกันวันไหนหรือ” พิมกล่าวออกมา

พิม “น่าจะมันพรุ่งนี้กระมัง “ก่อนที่เขาจะพูดอะไรก็มีบ่าวมาตามนิน

” ท่านเขยขอรับมีคำสั่งให้ท่านเขยเข้าวังด่วนขอรับ “นินทำหน้าประหลาดใจ…