Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

เช้าวันถัดมา แสงแดดอ่อนส่องผ่านหมอกบางเหนือไร่ชา กลิ่นชาตากแห้งลอยอบอวลไปทั่วลาน ทุกคนดูยุ่งกับงานของตัวเองเหมือนปกติ...แต่ก็ไม่เหมือนเดิมเสียทีเดียว

**ซินอี๋** เดินมายังโรงคัดใบชา เจอ **ซินหยาง** ที่กำลังคุยเล่นกับคนงาน

“น้องชาย...เมื่อวานเห็นเจ้าหายไปกับชาเย็นของใครบางคนทั้งวันเลยนะ” ซินอี๋ยิ้มแหย่

“แล้วพี่ล่ะ...หลบไปนั่งเบลนด์ใจในมุมลับกับเจ้าของร้านชาทั้งบ่าย ยังจะพูดอีก” ซินหยางย้อนทันที

ทั้งสองหัวเราะเบา ๆ ก่อนเสียงฝีเท้าเบา ๆ จะดังเข้ามา

**เสี่ยวซิน** และ **เสี่ยวหลาน** เดินเข้ามาพร้อมกัน “พวกเรามาลาแล้วค่ะ พรุ่งนี้จะต้องเดินทางกลับตลาดใหญ่” เสี่ยวซินพูดด้วยรอยยิ้มบาง

ซินอี๋พยักหน้าเบา ๆ ก่อนจะพูดช้า ๆ “เดินทางปลอดภัย...ถ้าเบลนด์สูตรใหม่เสร็จเมื่อไร ส่งข่าวข้าบ้าง”

“แน่นอน...ข้าจะใส่กลิ่นชาแบบที่เจ้าจะไม่มีวันลืมเลย” เสี่ยวซินตอบกลับตาคม

ด้านข้าง ซินหยางเดินเข้าไปหาหลานแบบเงียบ ๆ แล้วกระซิบใกล้ ๆ “เจ้าจะไม่ทิ้งชาเย็นไว้สักเหยือกให้ข้ารึ?”

เสี่ยวหลานไม่ตอบ แต่ยื่นห่อผ้าเล็ก ๆ ให้เขา “อยู่ในนี้...อย่าดื่มคนเดียวนะ เดี๋ยวจะหวานเกิน”

ซินหยางมองของในมือ แล้วเงยหน้าขึ้นยิ้ม “ข้าจะรอเจ้ากลับมาชงใหม่ด้วยกัน”

ทั้งสองคู่ยิ้มให้กันโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม และในความเงียบนั้น...มีคำพูดมากมายซ่อนอยู่

ลี่อินที่ยืนมองจากมุมหนึ่ง ยิ้มเบา ๆ ก่อนพูดกับตัวเอง “ไร่นี้มันปลูกชา...แต่เหมือนจะปลูกใจคนได้ด้วยนะ”