กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

โดยทีมต่อสู้ทั้งหมดมีมากถึง40ทีม จนกว่าจะได้ผู้ชนะมันคงกินเวลา3-4วันแต่ก็ไม่มีใครบ่นหรือจากไปเพราะนอกจากจะได้ตื่นตาตื่นใจแล้วยังได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์จากการดูคนอื่นต่อสู้อีกด้วยตูม! ตูม! ตูม! การต่อสู้ผ่านไปแล้วทั้งหมด4ครั้ง ซึ่งยังไม่มีครั้งไหนเลยที่กริมให้สนใจแบบเต็มที่พลังที่คนในแต่ละทีมแสดงออกมามันยังไม่ใช่ภัยคุกคามของกริมแม้ว่ากริมจะผนึกพลังของตัวเองอยู่
''รอบต่อไป''จนกระทั่งถึงรอบของกริมแต่เหมือนโดนกลั่นแกล้งเพราะกริมต้องเจอกับทีมของอาเมนด้าทั้งๆที่มีคนไม่พอใจกริมจากเรื่องก่อนหน้านี้มากอยู่แล้วแล้วถ้าหากกริมชนะทีมของอาเมนด้าอีกหละแน่นอนว่าเรื่องนี้คงไม่จบง่ายๆ
''เอาเถอะ ยังไงมันก็หนีไม่พ้นอยู่แล้ว''กริมลุกขึ้นขณะเดินขึ้นไปลนลานต่อสู้พร้อมกับกลุ่มอย่างช้าๆตึ่ก! ตึ่ก! ตึ่ก! ไม่จำเป็นต้องเปิดตัวยิ่งใหญ่แค่นี้มันก็เพียงพอแล้ว
''เริ่ม''สัญญาณการต่อสู้ดังขึ้นแต่ทั้ง2ฝั่งยังไม่มีใครขยับตัว ผู้ชมรอบด้านต่างโห่ร้องให้ขดขยี้ทีมของกริมทิ้งอาเมนด้าที่มีใบหน้าเรียบเฉยไม่ได้สนใจขณะเดินออกมาด้านหน้าสุด
''ข้ารู้ว่าท่านแข็งแกร่งแต่ข้าและทีมของข้าจะสู้อย่างสุดความสามารถ ข้าหวังว่าท่านจะแสดงฝีมือออกมาบ้างลงมือได้ส่วนชายคนนั้นข้าขอจัดการ''อาเมนด้ามองผ่านเหล่าถั่วงอกแล้วพูดกับกริมที่ยืนอยู่หลังสุดแต่กริมไม่ตอบสนองมันแค่ยืนหลับตาอยู่กับที่ หากอาเมนด้ามีความสามารถมากพอจนผ่านถั่วงอกมาได้กริมอาจจะลงมือซักเล็กน้อยก็ได้
''อืม...ลงมือเถอะพี่น้อง''ถั่วงอก2พูดออกมาขณะหายตัวไปโผล่ที่ด้านขวาของลานต่อสู้
''ตามนั้น''ถั่วงอก1เดินออกไปด้านหน้า ถั่วงอกคนอื่นๆก็กระจายตัวออกไป ส่วนโรซาเรียนั่งอยู่กับที่ทุกคนที่เฝ้ามองต่างตกใจในความงามของโรซาเรียและตกใจกับการแบ่งหน้าที่ต่อสู้ของทีมนี้ทีมมีแค่7คนยังไม่พอ 2คนในทีมกลับไม่ทำอะไรเลยสิ่งที่ทุกคนคิดคือแบบนี้มันแพ้โดยไม่ต้องสู้ด้วยซ้ำ
''จะดูถูกกันมากเกินไปแล้ว''หญิงชราอายุ173ปีในทีมของอาเมนด้าทนไม่ได้ ทำแบบนี้มันหยามกันเกินไปเปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! นางเร่งพลังเวทย์พร้อมกับร่ายเวทย์สายฟ้าสีแดงขึ้นมาสายฟ้าเหล่านั้นดูดุร้ายมากมันวิ่งไปมารอบตัวหญิงชราจากนั้น ซึ่บ! ซึ่บ! ซึ่บ! ทั้งหมดวิ่งเข้าตัวหญิงชราเปรี้ยง! ชุดและผมสีขาวโพลนของหญิงชราสั่นไหวด้วยแรงกระเพื่อมของพลังแม้แต่ดวงตาก็กลายเป็นสีแดงนางลอยตัวขึ้นช้าๆจากนั้นจึงยกมือขวาขึ้นมาแล้วชี้ไปทางถั่วงอก1 เปรี้ยง! สายฟ้าเส้นใหญ่ได้ผ่าลงมา
''เหอะ! พวกข้ามีความสามารถพอที่จะดูถูกเพราะพวกเจ้าเป็นแค่ตัวตนเล็กๆเท่านั้น'' 'บทเวทย์สะท้อนกลับ'ถั่วงอก3ในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องร่ายบทเวทย์ใดๆเพียงแค่นางคิดบทเวทย์ก็แทบจะทำงานในทันทีวิ้ง! หลังจากถั่วงอก3เลือกใช้บทเวทย์ในใจกระจกโปร่งใส่ก็เกิดขึ้นเหนือหัวของถั่วงอก1สายฟ้าได้ผ่าลงมาที่กระจกแล้วสะท้อนขึ้นไปด้านบน วิ้ง! กระจกบานที่2ที่เฉียงไปทางหญิงชราปรากฎมันสะท้อนสายฟ้าที่มีความรุนแรงมากกว่าเดิม1เท่ากลับไป เปรี้ยง! หญิงชราไม่มีความไวในหลบสายฟ้าตูม! เสียงระเบิดดังขึ้น ชายหนุ่มอายุไม่มากปรากฎตัวต่อหน้าหญิงชราร่างกายบางส่วนของมันไหม้เกรียมแต่เพียง10อึดใจแผลไหม้เกรียมทั้งหมดก็หายไป
''เจ้าจะประมาทคู่ต่อสู้เกินไปแล้วเจ้าคิดว่าเจ้ามีความสามารถที่โดดเด่นเพียงคนเดียวหรือไง''พ่นลมหายใจเด็กหนุ่มคนนี้มีอายุเพียง20ปีเท่านั้นมันนับเป็นสุดยอดอัจฉริยะที่1,000ปีจะเกิดมาสักคนหนึ่งแต่มันก็ไม่เคยจะดูถูกใครไม่ว่าศัตรูจะอ่อนแอกว่าแค่ไหน
''ข้าไม่จำเป็นต้องให้เด็กรุ่นหลังอย่างเจ้ามาสอน''ปึ่ด! เด็กหนุ่มมีใบหน้าที่หมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัดทั้งๆที่เตือนสติดีๆแต่กลับไม่ยอมรับ
''นิสัยเจ้าเป็นแบบนี้นี่เอง นอกจากจะประมาทศัตรูสมองของเจ้ามันยังเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองเจ้าแน่นักทำไมถึงไปเป็นศิษย์คนอื่น''ชายหนุ่มดึงทวนที่อยู่บนหลังของตนเองออกมาด้วยความเยือกเย็นตลอดเวลาที่อยู่ในกองกำลังมหาเทพมันไม่ค่อยได้พูดหรือแสดงฝีมืออะไรออกมามากนั่นคือสาเหตุให้หญิงชราไม่ได้เกรงใจชายหนุ่มคนนี้เลย
''แล้วจะทำ...''โฮก! แค่ชายหนุ่มสะบัดทวนเบาๆ1ครั้งพลังกายของมันได้หลอมรวมเข้ากับทวนทันทีจากนั้นจึงผนึกเป็นคลื่นพลังรูปร่างมังกรตรงเข้าขย้ำหญิงชรา ซึ่งพลังนั้นมันไวกว่าสายฟ้าเมื่อครู่ซะอีกแน่นอนว่าหญิงชราไม่สามารถหลบได้ทันและครั้งนี้ไม่มีใครอีกแล้วที่เข้ามาช่วยนาง ตูม!หญิงชราทำได้แค่รับพลังของชายหนุ่มไปเต็มๆจนร่างของนางกระเด็นไปไกล หัวไหล่ทั้งๆ2ข้างเกิดรูโหว่นางกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดขณะจ้องมองไปที่ชายหนุ่มด้วยความไม่อยากเชื่อ
''ข้าไม่สนหรอกว่าเจ้าจะมีสภาพยังไง กับคำเตือนของคนที่เข้าไปช่วย...เจ้ายังไม่สนใจจะฟังมันเลยหึ! เจ้าไม่มีค่าพอที่จะต่อสู้ร่วมกับข้า''ชายหนุ่มสะบัดทวนแล้วเดินเข้าหาถั่วงอก1 ฝ่ายตรงข้ามแข็งแกร่งแข็งอย่างที่มันไม่เคยเจอมาก่อนและแม้แต่อาเมนด้าที่มันคิดว่าแกร่งแล้วก็ยังเทียบไม่ได้
''ท่านพี่ชายหนุ่มคนนั้นแข็งแกร่งมากการควบคุมพลังเองก็อยู่ในระดับที่ดี แต่น่าเสียดายที่พลังยังน้อย''กริมลืมตาขึ้นมาแล้วยิ้มขึ้นทั้งนิสัยและความสามารถแบบนี้นี่มันต้นกล้าชั้นเยี่ยม
''หากมันยอมติดตามข้า...อนาคตจะไร้ขีดจำกัด''เสียงโรซาเรียและกริมที่คุยกันทำให้ชายหนุ่มชะงักเท้ามันจ้องมองไปที่โรซาเรียและกริมจากนั้นจึงส่ายหน้าเพราะทั้ง2คนไม่ได้แสดงอะไรออกมาเลยรอบๆตัวไม่มีอะไรแผ่ออกมามันจึงตัดสินใจว่าทั้งคู่ก็แค่คนอ่อนแอขี้โม้
''พลังที่ครอบครองแทบจะไม่มีเจ้ายังจะพูดจาแบบนั้นอีก เจ้าคิดว่าเจ้าแกร่งกว่าข้า?''แค่พูดออกมาเบาๆชายหนุ่มคนนี้เป็นพวกควบคุมสติได้ดีและสังเกตสิ่งต่างๆเสมอ แต่ครั้งนี้มันพลาด
''จะเป็นแบบนั้นจริงๆ? หากเจ้าเอาชนะถั่วงอก1ได้ข้าจะสู้กับเจ้าด้วยตนเอง''กริมหลับตาลงอีกครั้งเพราะพลังในร่างกายที่พยายามกลืนกินมันได้บ้าคลั่งอีกครั้งตอนนี้มันได้ทำลายบทเวทย์ผนึกพลังทิ้งส่งผลให้กริมต้องใช้บทเวทย์ผนึกพลังซ้ำๆพร้อมกัน ซึ่งกริมใช้ไปมากถึง10ชั้น
''พอเถอะ รีบๆจัดการทั้งหมดได้แล้วข้าอยากจะไปพักผ่อน''
''เราเสียเวลามามากเกินพอแล้ว ข้ายังต้องฝึกอีกมาก''
''สู้!!!''ดูเหมือนฝั่งอาเมนด้าจะไม่สามารถรอได้อีกต่อไปทั้งหมดการจบเรื่องนี้ให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ผิดกับอาเมนด้าที่ยังคงนิ่งเงียบอยู่กับที่ พลังของถั่วงอก3เพียงคนเดียวที่แสดงออกมาเมื่อครู่มันทรงพลังแล้วอีก4คนที่เหลือที่ยังไม่ได้เข้ามาร่วมหละ นางเริ่มคิดไม่ออกแล้วว่าจะเข้าไปสู้กับกริมได้ยังไง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่154:ต้นกล้าชั้นดี

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่154:ต้นกล้าชั้นดี

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้