ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        บนลานกว้างผู้อาวุโสหลายคนเริ่มปรึกษาหารือกันถึงเรื่องราวนี้ว่ามันเป็นความจริงหรือไม่จนกระทั่งบทสรุปที่พวกเขาตกลงกันได้นั้นก็แน่นอนว่าต้องไปสำรวจดู ถ้ามันเป็นอย่างที่พวกเด็กๆว่าไว้จริงๆจะต้องเกิดอันตรายขึ้นอย่างแน่นอน

        เพียงพริบตาเดียวร่างเงานับสิบของผู้อาวุโสที่มีพลังระดับสูงก็เคลื่อนไหวออกไปรอบๆบริเวณผืนป่าเพื่อออกตามล่าสัตว์อสูรระดับสอง แต่ละคนต้องบอกก่อนว่ามีพลังไม่ต่ำว่าจิตยุทธปฐพีเลยทีเดียว พวกเขาเมื่อไปถึงก็เริ่มปลดปล่อยกระจายจิตสัมผัสของตนออกไปเป็นบริเวณกว้างและให้มันครอบคลุมรอบบริเวณทั้งหมด ทุกสิ่งที่อยู่ภายในอาณาเขตไม่สามารถหลุดรอดไปจากห้วงจิตสัมผัสของพวกเขาได้

        จากที่ได้ยินมาว่ามันคือหมาป่าจ่าฝูง หมาป่าเขี้ยวขนเงิน แต่ละคนถึงกับบอกเป็นเสียงเดียวกันว่ามันมีลักษณะเช่นนี้ ลำตัวขนาดใหญ่สามเมตรและมีขนสีน้ำตาลเข้มแถมยังมีขนสีเงินประกายแซมอยู่ด้วย

        แต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปร่วมสิบนาทีพวกเขากลับไม่พบเจอสัตว์อสูรหมาป่าที่ว่านี้เลยจึงทำให้้พวกเขาแยกย้ายกันกลับมา ในตอนที่พวกเขาสำรวจก็จะพบเจอแต่ผู้เข้ารับการทดสอบที่กำลังวิ่งหนีกันอย่างทุลักทุเลจากพวกสัตว์อสูรเท่านั้นหรือไม่บางคนก็กำลังใช้จิตยุทธของตนลงมือสังหารพวกมันอย่างเลือดเย็นพร้อมกับแสยะยิ้มขึ้นแถมยังมีบางคนที่นอนหลับอย่างสบายใจบนต้นไม้ขนาดใหญ่อีกด้วย

        แต่ละคนเมื่อออกมาจากด้านหลังของป่าก็ก่นด่าพวกที่มาทดสอบอย่างหัวเสียว่าไม่เป็นความจริง ต้องบอกก่อนว่าผืนป่าด้านหลังของสำนักถูกกางอาณาเขตเอาไว้แล้ว มันถูกปกคลุมด้วยม่านพลังพื้นที่ขนาดใหญ่และไม่มีอะไรเข้าออกได้ยกเว้นก็แต่ว่าจะมีป้ายคำสั่งของสำนักเพียงแค่นั้น

        ชายหนุ่มหญิงสาวหลายคนที่เห็นว่าพวกผู้อาวุโสไม่พบเจอมันก็ทำได้เพียงมองหน้ากันไปมาเท่านั้น มันเป็นไปไม่ได้มั้งที่พวกท่านผู้อาวุโสจะไม่พบเจอมันเลย เพราะถึงยังไงพวกเขาก็พบเจอด้วยตาตนเองเข้าจังๆ หมาป่าสีน้ำตาลนั้นถึงจะไม่ทำอะไรพวกเขาแต่แค่มองก็ทำให้พวกเขาต้องรีบเคลื่อนย้ายออกมาอย่างหวาดกลัว

        ตอนนี้พวกเขาก็ไม่อาจจะไปเถียงอะไรกับพวกผู้อาวุโสของสำนักได้้อยู่แล้ว

        "เจ้าพวกเด็กน้อยที่ยอมแพ้ก็ลงจากเขาไปได้้แล้วว้อย..!!"

        แถมพวกเขาที่หมดสิทธิ์ในการทดสอบก็ถูกไล่ตะเพิดลงไปจากเทือกเขาอย่างรวดเร็ว ยิ่งพวกผู้อาวุโสตอนนี้กำลังหัวเสียอยู่ด้วยจึงตวาดออกไปอย่างดุดันจนทำให้แต่ละคนต้องวิิ่งหนีกันหน้าตั้ง บางคนทำได้เพียงกัดฟันแน่นพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างเสียใจ คิดว่าพวกเขาจะได้เข้าสำนักจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งแล้วแต่ทว่ามันไม่เป็นเช่นที่พวกเขาหวังเอาไว้ การทดสอบแค่รอบแรกก็ทำพวกเขาเลือดตาแทบกระเด็นแล้ว

        "ปีหน้าข้าจะกลับมาใหม่"

        ชายหนุ่มหญิงสาวหลายคนหันหลังมองไปยังเทือกเขาเป็นครั้งสุดท้ายพร้อมกับเดินหันหลังกลับไป บรรยากาศในตอนนี้อึดอัดเป็นอย่างมาก เพียงแค่ครึ่งวันในช่วงดึกของการทดสอบก็มีคนตกรอบไปแล้วกว่าสองร้อยคน จึงทำให้ภายในป่าหลังสำนักตอนนี้เหลือผู้ที่เข้าทดสอบเพียงแค่สี่สิบกว่าคนเท่านั้น แม้แต่การรวมกลุ่มกันเกือบสิบคนก็ยังไม่สามารถรอดพ้นไปได้ โดยปกติแล้วพวกสัตว์อสูรส่วนใหญ่จะเพ่งเล็งผู้ฝึกยุทธที่อยู่กันเป็นกลุ่มซะมากกว่าจึงทำให้พวกที่อยู่ตัวคนเดียวนั้นสบายกว่ากันมากและถ้าพวกเขารู้เรื่องนี้พวกเขาคงจะไม่ร่วมกลุ่มกันเองอย่างแน่นอน

        ผู้อาวุโสหลายคนเมื่อเห็นจำนวนการตกรอบก็ส่ายหัวออกมายกใหญ่ เวลาผ่านไปแค่ครึ่งนึงก็ทำให้ผู้เข้าทดสอบแทบจะทั้งหมดต้องยอมแพ้แล้วแต่มันก็ถือว่าเป็นเรื่องดี หลังจากนี้ผู้ที่ผ่านบททดสอบนี้มาได้จะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน ต่อให้จะเหลือเพียงแค่สี่สิบกว่าคนแต่ทว่าพวกเขาก็มีพรสวรรค์มากยิ่งกว่าทั้งสองร้อยคนที่ออกไปซะอีกจึงทำให้แต่ละคนเริ่มคาดหวังถึงอัจฉริยะที่สำนักจิตวิญญาณนั่นต้องการ

        อีกฟากนึงบนท้องฟ้าเหนือป่าหลังสำนักในตอนนี้มีชายชราเจ้าสำนักกำลังลอยอยู่นิ่งๆพลางมองไปยังด้านล่าง เขาตอนนี้จ้องมองไปยังชายหนุ่มที่กำลังนอนหลับอย่างสบายใจบนต้นไม้อย่างเคร่งขรึม

        ต้องบอกก่อนว่าเมื่อเริ่มการทดสอบนั้นตัวของเขาก็ปกปิดตัวตนและบินอยู่เหนือผืนป่าการทดสอบนี้มาเนิ่นนานแล้ว สถานการณ์ทั้งหมดภายในป่านั้นเขาก็เห็นมันได้ทั้งหมด เขาค่อยๆประเมินสิ่งต่างๆอย่างสงบนิ่งจนกระทั่งมีสิ่งที่น่าเหลือเชื่อเกิดขึ้น เด็กหนุ่มคนนึงใช้สัญลักษณ์โบราณสีแดงเพลิงที่แปลกประหลาดออกมาและทำให้หมาป่าระดับสองปรากฏตัวขึ้นแม้แต่เขาที่เห็นมันก็ยังต้องตกตะลึงถึงวิธีการนี้ หมาป่าตนนั้นเข้าสังหารสัตว์อสูรระดับหนึ่งไปหลายร้อยตัวอย่างรวดเร็วจนเขายังต้องอึ้ง

        "ผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรหรือเนี่ย..?! ไอ้เจ้าหนูคนนี้ไม่ธรรมดาเลย..!!"

        โหวฉางคงบ่นพึมพำออกมาอย่างยินดี นัยน์ตาจ้องมองไปยังชายหนุ่มที่นอนหลับอย่างตื่นเต้น ดูเหมือนว่าหลังจากนี้สำนักของเขาจะมีสัตว์ประหลาดปรากฏตัวแล้วสิน่ะ มันชั่งน่ายินดีอะไรเช่นนี้ ชายชราเมื่อคิดจบก็หัวเราะร่าออกมาพร้อมกับบินทะยานหายวับไป สถานการณ์การทดสอบนี้สำหรับเขานั้นไม่ต้องดูแล้วว่าใครมันจะได้ที่หนึ่งเพราะถึงยังไงก็ไม่มีใครเทียบเคียงเจ้าเด็กนอนหลับนั้นได้อย่างแน่นอน

        และแล้วเวลาก็ผ่านไปถึงครึ่งวัน ความมืดสลัวของค่ำคืนเริ่มจางหายไปพร้อมกับแสงของตะวันที่ปรากฏขึ้น หลินตงที่นอนหลับอยู่ก็เริ่มตื่นขึ้น เปลือกตาเริ่มเปิดขึ้นอย่างช้าๆ นัยน์ตาสีแดงเพลิงเริ่มส่องประกายสะท้อนเข้ากับแสงที่ส่องสว่าง เขาค่อยๆลุกขึ้นพลางบิดตัวของตนอย่างขี้เกียจ

        "เฮ้อ ดูเหมือนว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงการทดสอบจะจบลงแล้ว"

        ชายหนุ่มบ่นพึมพำออกมาและสำรวจไปรอบๆ เมื่อคืนที่ผ่านมานี้เขานั้นหลับแทบจะไม่รู้เรื่องเลย ต่อให้จะมีเสียงคำรามของสัตว์อสูรอยู่รอบๆแต่ทว่าตัวของเขาก็ไม่สนใจมันซักนิดแถมเขายังหลับลึกมากยิ่งกว่าเดิมอีก ถ้าทุกคนที่ยอมแพ้ไปรับรู้ว่ายังมีชายหนุ่มคนนึงนอนหลับอย่างไม่สนใจในระหว่างการทดสอบสำนักละก็ พวกเขาจะต้องก่นด่าออกมาอย่างหนักเป็นแน่ว่าแบบนี้ก็ได้หรอ

        ...

        หลังจากวันนี้น่าจะลงวันละ2ตอนปกติแล้ว