ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

       หานลี่ นำกระบี่เกล็ดน้ำแข็งขึ้นมาถือ แล้วชี้ออกมาด้านหน้า อย่างไม่มีหวาดเกรง “แต่ท่านพ่อ มันก็แค่จักรพรรดิชรา มาเพียงตัวคนเดียว หากเราร่วมมือกัน ย่อมได้เปรียบไม่ใช่หรือ”
 

       จักรพรรดิ จ้าววังมังกร แค่นเสียงแข็งกร้าวออกมาอีกครา “ข้าบอกให้เจ้าหุบปากไงหานลี่ ..จักรพรรดิ อี้เทียนหรง เรามาตกลงกันดีหรือไม่ เจ้าต้องการอะไรโปรดว่ามา”

       จักรพรรดิชรา อี้เทียนหรง เอ่ยเสียงเรียบ ไม่มีระลอกคลื่น ออกมาเพียงนิด ทว่าคำพูดนั้นเย็นชา เสียดแทงไปถึงกระดูก ของผู้ที่รับฟังไม่น้อย “ข้าต้องการชีวิตของเขา” ครั้นสิ้นเสียงของจักรพรรดิชราอี้เทียนหรง กระบี่ปลายหัก สะบั้นมิติออกไปในทันใด

       ก่อนเสียง ฉัวะ!!! จะดังออกมากึกก้อง มองเห็นแสงวาบ อยู่แวบหนึ่ง พร้อมกับศีรษะของห่านลี่ ที่ถูกบั่นคอ จนขาด ตกลงสู่พื้นห้องโถงพระราชวัง ฟึบ! เลือดสาดกระเซ็น ร่างแตกดับ ทั้งกายและปราณจิตในทันใด แม้แต่ภาพสวรรค์ร่ำไห้ ร้องโหยหวน ยังปรากฏขึ้นมาบนฟ้าสูง เศร้าโศกเสียใจ กับราชันสวรรค์ผู้หนึ่งที่ตายตกลงไป

      “อ๊ากๆๆๆ!!!”เสียงร้องของ จักรพรรดิ จ้าววังมังกร แผดเสียงคำรามด้วยความเสียใจ ออกมาดังก้อง ก่อนลงไปกอดร่างลูกชายที่ไร้ลมหายใจ ไว้ในอ้อมแขนจนแน่น ปรายตามอง จักรพรรดิ อี้เทียนหรง ด้วยสายตาดุร้าย

      อี้เฉินที่เห็นภาพเบื้องหน้า เขายังกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่ ไม่คิดจักรพรรดิ อี้เทียนหรง จะเด็ดขาดถึงเพียงนี้ รับรู้ถึงความเสียใจที่ จักรพรรดิ จ้าววังมังกร ปลดปล่อยออกมา ทั่วทิศในทันใด

       “เจ้าช่างโอหังนัก จักรพรรดิชราอี้เทียนหรง ข้าอุตส่าห์ ให้เกียรติเจ้า” ก่อนจ้าววังมังกร จะระเบิดปราณพลังออกมา อย่างบ้าคลั่ง ส่งให้ปราณพลังโพยพุ่ง สู่สวรรค์เก้าชั้นฟ้าในทันใด ทั่วแดนเสวียนเกิดความโกลาหล วุ่นวายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

       จักรพรรดิ อี้เทียนหรงส่ายหัวเล็กน้อย “เจ้าอย่ากลับดำ ให้เป็นขาว ลูกของเจ้าติดต่อกับคนต่างดินแดน เป็นหายนะ ของผู้คนดินแดนเทพ ..ส่วนที่เจ้าคิดจะกำเริบเสิบสาน อย่าคิดนะว่าข้าจะไม่รู้ วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าหวาดกลัว เฉกเช่นในยามอดีตอีกครา จนเจ้าไม่กล้าออกมาสู้หน้าผู้คน”

       จ้าววังมังกร เขาไม่คิดฟังคำพูดอีกต่อไป ความเยือกเย็น พลันถูกทำลายไปหมดสิ้น ครั้นเขาส่งปราณพลังที่ปะทุ ลงไปสลักญาณวิเศษ ภายในใบ ดาบที่เขาถือ ร่างวิญญาณมังกรวารี ที่หลังของเขาก็ปรากฏขึ้นมาจนเด่นชัด ก่อนส่งพลังที่บ้าคลั่ง เข้าโจมตีชายแก่อย่างไม่มีหวาดเกรง

แค่นเสียง“ฆ่า!!!”คำรามออกมาก้อง

      จักรพรรดิชรา อี้เทียนหรง ครั้นเห็นพลังที่มหาศาล ก่อร่างเป็นมังกรเข้ากลืนกิน ชายแก่กลางเขตแดนป้องกัน ตัวของอี้เฉินในทันใด เมื่อรับรู้ว่าอี้เฉิน ไม่อาจรับปราณพลัง ของจักรพรรดิในยามนี้ได้ ส่งให้ริมฝีปากของอี้เฉินกระอักเลือด ออกมาไม่หยุด ธรรมภายในกายแตกสลายออกไปช้าๆ จากไฟสีฟ้า ที่ก่อร่างเป็นมังกรวารีเข้ากลืนกิน

      ก่อนจักรพรรดิอี้เทียนหรง จะตวัดกระบี่ ออกไปด้านหน้าอย่างรุนแรง “สะบั้น” ฉับพลันเสียงแตกร้าวก็ดังออกมาก้องก้าวชั้นฟ้า แม้แต่หมู่ดาวบนท้องฟ้า ยังสั่นไหวโยกคลอน ก่อนร่างมังกรวารี พร้อมกับเปลวเพลิงสีฟ้า จะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ จากการตัดผ่าเต๋า ธรรมทั้งหมด ส่งให้คมแสงกระบี่ที่พร่างพราว ระเบิดออกมาดังกึกก้องไปเก้าชั้นฟ้า สวรรค์ปฐพีสั่นไหวไม่หยุด ราวกับมันจะแตกออกจากกันเป็นเสี่ยงๆ

      “เจ้า! เจ้า! อยากปกป้องมันนักใช่หรือไม่ เช่นนั้นข้าจะสังหารมันลง ให้เหมือนกับลูกของข้า” ดวงตาของจักรพรรดิ จ้าววังมังกร แดงก่ำราวเลือด จ้องมองอี้เฉิน เป็นเหยื่ออันโอชะในทันใด

ก่อนเสี้ยวพริบตา ร่างที่วูบไหวของจักรพรรดิ จ้าววังมังกร ก็สะท้อนเข้ากับกระจก ในฝ่ามือ ส่งดาบ สะบั้นคอของอี้เฉินในเสี้ยวพริบตา

เสียง“สังหาร!”ถูกคำรามออกมาดังก้อง

       อี้เฉินที่รับรู้ถึงความตายอย่างหนัก จนเขาต้องนำหน้ากากหยก ออกมาสวมใส่ หลบหนีความตาย ออกไปได้ในเสี้ยวพริบตา ทว่าแขนสีดำสนิทที่เขาขับเคลื่อน ยกขึ้นมาปัดป้อง ยังเกิดการแตกหักพังทลาย จากคลื่นปราณดาบที่น่าพรั่นพรึงแฝงไว้ด้วย เต๋าแห่งการทำลาย

       ก่อนเสียงร้อง “อ๊าก!” ของจักรพรรดิ จ้าววังมังกร จะดังออกมาก้อง เมื่อกระบี่ปลายหักของจักรพรรดิ อี้เทียนหรง ตัดแขนจักรพรรดิ จ้าววังมังกร จนขาดสะบั้น ทว่าแขนเขาก็สามารถฟื้นฟู หายจาก อาการบาดเจ็บได้อย่างรวดเร็ว

      ครั้นจักรพรรดิ จ้าววังมังกรยันร่างขึ้นมายืน ปรายตามองอี้เฉินด้วยสายตาคมกล้า เขากัดฟัน สบถด่าขึ้นมาในทันใด “หืม!! ไอ้เด็กเวรนั้น มันหลบการโจมตี ของข้าได้เช่นนั้นหรือ?”

       ก่อนจักรพรรดิ จ้าววังมังกร จะแค่นเสียงดัง ออกมากึกก้องทั่วพระราชวัง ที่พังสลายไปแล้วหลายส่วน “ดูสิเจ้าจะหลบการโจมตีนี้ ข้าไปได้อย่างไร จงขับเคลื่อนค่ายกล หุบเหวเขี้ยวมังกร!”

       ในฉับพลันรอบด้าน ต่างก็เต็มไปด้วยวงแหวนอักขระ แพร่ขยายออกไปทั่วพระราชวังใหญ่ ออกไปกว้างไกล อี้เฉินครั้นเห็นพื้นที่ ที่เขาเหยียบย่ำ เต็มไปด้วยวงแหวน ขับเคลื่อนอย่างเร็วจี๋ จากการที่จักรพรรดิ จ้าววังมังกร หมุนฝ่ามือโคจร ส่งปราณพลังเข้ามาขับเคลื่อน แม้แต่ญาณ วิเศษ ยังถูกส่งเข้าไปพร้อมความลึกลับ ให้พลังยิ่งน่าคร้ามเกรง ก่อนวงแหวนอักขระที่หมุนวน จะปรากฏปากคมเขี้ยวมังกรขนาดใหญ่ สูบกลืนปราณพลังหมายมั่น จะกลืนกินพวกเขาทั้งสองลง

       อี้เฉินสีหน้าบึ้งตึงอยู่ไม่น้อย ทว่าเขาก็มั่นใจบรรพบุรุษของเขา จะต้องมีวิธีรับมือ ค่ายกลสูบกลืน อย่างแน่นอน สายตาของเขาจึงกวาดมอง พยายามจะเก็บเกี่ยวความรู้ ความเข้าใจให้มากที่สุด

       ในเสี้ยววินาที จักรพรรดิชรา อี้เทียนหรง แค่นเสียงออกมาดังก้อง ครั้นเมื่อเขาปักกระบี่หักลงพื้นเบื้องล่าง ส่งเสียงกัมปนาทออกมาก้องฟ้า หมู่เมฆแตกกระจัดกระจายในทันใด ที่แสงศักดิ์สิทธิ์สาดลงมาจากผืนฟ้า “ค่ายกลย้อนกลับ” ในเสี้ยวอึดใจวงแหวนปราณพลัง ที่หมุนวนอย่างเร็วจี๋ จู่ๆ ก็เชื่องช้าลงอย่างกะทันหัน ก่อนมันจะหมุนย้อนกลับ แตกระเบิดในทันใด

        ตู้ม!!!ดังสนั่นหวั่นไหว แผ่รัศมีเข่นฆ่าออกมากว้างไกล ในพริบตา จนจักรพรรดิ อี้เทียนหรง ต้องกลางม่านพลัง แผ่ขยายออกมาป้องกัน แรงระเบิดให้อี้เฉินในทันใด

       ด้านจักรพรรดิ จ้าววังมังกร ร่างของเขาถอยกระเด็นออกไป ติดห้องโถงพระราชวัง ริมฝีปากกระอักเลือดออกมาไม่หยุด จากแรงระเบิดที่บ้าคลั่ง สั่นสะเทือนไปทั่วแดนเสวียน รับรู้ได้เลยว่าค่ายกล ของพระราชวังมังกรวารี ถูกขับเคลื่อนใช้งาน ส่งให้ผู้คน ภายในแดนเสวียน เริ่มที่จะนั่งไม่ติดอีกต่อไป

       เมื่อจักรพรรดิชราอี้เทียนหรง ตั้งมั่น กระบี่ในฝ่ามือตัดสะบั้นออกไปด้านหน้าอีกครา ราวกับคลื่นกระบี่ ที่ตัดผ่าเต๋าทั้งหมดจนสิ้น สวรรค์ปฐพีประหนึ่งถูกผ่าแยก ด้วยฤทธิรณที่มากล้น

      ส่งให้จักรพรรดิจ้าววังมังกร ต้องแผดเสียงคำราม ร้องเสียงหลง ใช้กระจกหลบเลี่ยงความตาย ออกไปในเสี้ยวพริบตา เขาไม่คิดว่าจักรพรรดิชรา อี้เทียนหรง จะน่าหวาดเกรงถึงเพียงนี้ ขนาดเขาสำแดง ญาณ วิเศษ ต่างๆ ออกมาทั้งหมด ก็ยังไม่ใช่คู่มือของ จักรพรรดิอี้เทียนหรง แม้แต่น้อย

       ร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยปริแตก ปราณพลังทั่วร่างปั่นป่วนอย่างรุนแรง กลางหว่างคิ้วเกิดการพังทลาย ของธรรมภายในกาย ส่งสัญญาณความตายออกมาเนืองๆ ไม่ขาด

       ด้านอี้เฉินที่มองชมการต่อสู้ เขาได้ประสบการณ์ความรู้ ความเข้าใจมาไม่น้อย รับรู้ได้เลยว่า ญาณ วิเศษ ที่ช่วยในการเสริมเพิ่มพูน ฤทธิรณ ของจักรพรรดิ ขับเคลื่อนไปสู่จุดสูงสุด มีความสำคัญมากถึงเพียงใด หากไม่สามารถ สลักสร้างญาณ วิเศษ ระดับสูงขึ้นมาได้ ก็จะเป็นได้แค่จักรพรรดิ ธรรมดาเท่านั้น

        จักรพรรดิจ้าววังมังกร ที่สภาพดูไม่ได้ เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผล ริมฝีปากมีเลือดไหลมุมปาก ออกมาไม่หยุด เขาแค่นเสียงแข็งกร้าว ขึ้นมาทั่วพระราชวัง ในทันใด “ท่านจะอยู่ดูข้าอยู่เฉยๆ เช่นนี้หรือ ผู้ค้า คนดินแดนจักรพรรดิ ท่านกับข้า เรามาร่วมมือกันสังหาร จักรพรรดิชราอี้เทียนหรง ลงเถอะ”

        ในทันใด จู่ๆ ปราณพลังความตาย ถูกปลดปล่อย ปะทุออกมาจากความว่างเปล่า เหนือห้องโถงพระราชวังมังกรวารี ก่อนเสียงที่แข็งกร้าว จะดังขึ้นมาก้อง ทั่วพระราชวังจักรพรรดิ “เจ้าช่างโอหังนัก ถึงกับเรียกตัวข้า ให้สอดมือเข้ามายุ่งเรื่องของเจ้าเชียวหรือ”