
บทส่งท้าย
บ้าน เลขที่ 27 ถนน Via Cappell, Verona Italy…
ชายหนุ่มหญิงสาวหลายคู่พากันมาที่นี่ พอเดินผ่านอุโมงค์ทางเข้าต่างหยุดที่กำแพงหยิบกระดาษมาเขียนข้อความติดไว้
บนกำแพงมีข้อความมากมาย จนแทบไม่มีพื้นที่ว่าง บางคนจึงเลือกติดกระดาษทับซ้อนข้อความของผู้อื่น หลากหลายข้อความ หลากหลายภาษา ล้วนมีความหมายคล้ายคลึงกัน นั่นคือ คำอธิษฐานและขอพรเื่ความรักของตนเอง
เดวิดกลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมกับแอนนิต้า เขาเตรียมกระดาษปากกามาพร้อม ขณะเขียนข้อความลงไป
“ความรัก ทำให้เราได้กลับมาอยู่เคียงข้างกัน ทำให้ผมได้พบกับคนที่ผมตามหามาตลอดชีวิต ขอให้รักของเรานั้น จงเป็ความรักที่จะอยู่คู่กับเราทั้งสองตลอดไป”
เดวิดอ่านข้อความที่เขาเขียนให้แอนนิต้าฟฟัง ก่อนจะนำแผ่นข้อความนั้นไปติดรวมกับคำอธิษฐานของหนุ่มสาวคู่อื่นๆ
“คุณอยากเขียนอะไรไหม” เขาเอ่ยถาม
“ไม่ค่ะ เพราะสิ่งที่คุณเขียน คือสิ่งที่ฉันปรารถนาเช่นกัน”
แอนนิตามองข้อความบนกระดาษที่เดวิดนำไปติด ด้วยแววตามีความสุข ครั้งหนึ่งเธอเคยติดตามเขามาที่นี่ ได้อ่านข้อความที่เขาเขียนไว้ว่า
“ขอให้ผมเจอคนที่ผมรอคอยมาตลอดชีวิต”
และเธอได้แกะกระดาษนั้นมาเก็บไว้ และบอกกับเขาในใจว่า
“แล้วเราจะได้พบกัน...”
ในวันนี้เธอกับเขาได้มาพบกัน เดินเคียงข้างกัน และรักกัน นี่อาจเป็ผลจากคำอธิฐานของเดวิดในวันนั้น
“ขอบคุณความรัก ที่นำพาความสุขมามอบให้ฉัน”
แอนนิต้าพูดจบ ก็โอบรอบคอเดวิด ดึงเขาลงมารับจุมพิตจากหัวใจของเธอ
The End