ข้ามมิติทั้งที ดันมาอยู่ยุครังสี

    บทที่ 91 เธอเป็นอาหารจานหนึ่งในโลกใบนี้

    บทที่ 91 เธอเป็นอาหารจานหนึ่งในโลกใบนี้ฉีซวี่เห็นสีหน้าไม่พอใจของเธอ จึงปลอบใจว่า "ผักพวกนี้โดนฝนไป อัตราการส่งออกคงลดลงแน่ แต่ฉันคิดว่าปลาในทะเลสาบน่าจะได้รับผลกระทบน้อยกว่า"ดวงตาของเหลียนเซวียนเป็นประกายขึ้นทันที จ้องมองฉีซวี่อย่างมีความหวังฉีซวี่ก...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ