ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

  วงแหวนอักขระเลือดขยายใหญ่ ขับเคลื่อนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กินพื้นที่เป็นบริเวณกว้าง ออกไปไกลหลายแคว้น ส่องแสงขึ้นมาพร่างพราวทั่วทิศ สร้างเส้นทางดวงดาว ตัดผ่านการฆ่าสังหารหมู่ ทั้ง3ทิศทางอย่างฉับพลัน ก่อเกิด ดวงดาว5แฉก ประทับใจกลางท้องฟ้า

ก่อนภายในวงแหวนดาว5แฉก จะขับเคลื่อนตัวเองอย่างบ้าคลั่ง แสงสีแดงส่องสว่างทั่วผืนฟ้า ผู้คนภายในวงแหวนต่างเบิกตากว้างอ้าปากค้าง ก่อนที่วงแหวนดวงดาว5แฉก จะตกลงสู่พื้นดินเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว ผู้คนต่างร่างกายแตกสลาย กลายเป็นหมอกเลือดในทันที ผู้คนในวงแหวน ถูกสังเวยล้มตาย จนสิ้น ไร้สิ่งใด รอดชีวิตอีกต่อไป พื้นเบื้องล่างราวกับเป็นทะเลเลือด อาบย้อมปฐพีจนแดงฉาน

  เจ้าสำนักเซียน เทียนชาง เอ่ยเตือนออกมาก้องฟ้า "พวกเจ้าทุกคน ถอยห่างออกจาก ตัวของ ตงฟางชิงชางเร็วเข้า"

แต่ไม่ทันสิ้นเสียง ผู้คนหลายร้อยคนต่างพากันร่างแตกสลายกลายเป็นหมอกเลือด เมื่อวงแหวนดาว5แฉกขับเคลื่อนอย่างรวดเร็ว ภายในวงแหวนกินพื้นที่ไปถึง3-4แคว้น ผู้คนล้มตายไปร่วม50,000ในพริบตา

เจ้าสำนักเซียน เทียนชาง คำรามก้อง "เจ้าบ้าไปแล้ว ตงฟางชิงชาง เพียงแค่เจ้าอยากได้ ตำแหน่งผู้นำของข้า เจ้าถึงกับร่วมมือกับคนดินแดนเบื้องบน กวาดล้างคนดินแดนเบื้องล่าง เลยงั้นหรือ"

ตงฟางชิงชาง ในยามนี้เขาไม่ได้ยินสิ่งใดอีกต่อไป แววตาเต็มไปด้วย กิเลสและตัณหา เลือดของผู้คนร่วม5หมื่นคน รอยขึ้นเหนือท้องฟ้า หมุนวนล้อมรอบ กายาของเขาอย่างบ้าคลั่ง ดั่งพายุโลหิตโหมซัด ฟ้าดินสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับมันกำลังดึงดูดบางอย่างลงมา

ทันใดบนฟ้าสูงก็มีแสงสีทอง สาดส่องลงมาพร่างพราว ดั่งแสงเทพที่สว่างไสว ในมุมมืดของโลกใบนี้ เมฆคลึ้มถูกแหวกออกจนเป็นช่องว่างใหญ่ แสงนั้นเหมือนเสาแสงค้ำฟ้า ที่สาดส่องตรงลงมา ใส่กายาของ ตงฟางชิงชาง จนกายยาของเขาสั่นเทิ้ม อย่างรุนแรง

    เจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ ซีเซียว นางถึงกับหน้ามืดทะมึน ไม่คิดว่าเสาแสงจะไม่ได้มีแค่จุดเดียวที่สาดส่องลงมายังพื้นโลกใบนี้ มันกลับมี ถึง4จุด แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ของนางยังมีเทพสวรรค์ลงมาจุติ
นางกำหมัดจนแน่น 'ไม่คิดกลายเป็นว่าคนที่ นำความล่มสลายของดินแดนเบื้องล่างลงมา ก็คือตัวของพวกเขาที่เป็นคนของดินแดนเบื้องล่างเสียเอง'

************

อี้เฉินที่อยู่ห่างไกล จากทั้ง4ดินแดนใหญ่ แต่ในยามค่ำคืนนี้ ตัวเขากลับนอนไม่หลับมองไปบนฟ้าสูง อย่างไม่วางตา ราวกับท้องฟ้ากำลังจะเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้ง
ในใจของเขารู้สึกหวั่นเกรงอย่างบอกไม่ถูก ราวกับเรื่องร้ายๆ กำลังจะย่างกายลงมา

แม้แต่เมี่ยนจือตัวนางเองก็ยังสัมผัสได้ นางถอนหายใจยาวออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย นางแค่อยากได้ร่างกายกลับคืนมาเท่านั้นไม่คิด

อุปสรรคจะมากมายถึงเพียงนี้

**********

    ตงฟางชิงชาง ที่โดนแสงสีทองพร่างพราวที่สาดส่องลงมา กายเนื้อของเขาค่อยๆ สลายทีละน้อย ราวกับกายเนื้อของเขาไม่เป็นที่ต้องการของฟ้าดิน เพียงเวลาไม่นานก็เหลือเพียงปราณจิต ของเขาที่ยังหลงเหลืออยู่ ก่อนเสาแสงจะส่งร่างเงาของชายวัยกลางคนลงมา มันก็คือร่างปราณจิตของเทพสวรรค์ หลอมรวมเข้ากับปราณจิตของตงฟางชิงชาง อย่างรวดเร็ว พายุโลหิตเอง ก็เริ่มบ้าคลั่ง ก่อนมันจะค่อยๆ สร้างกายเนื้อขึ้นใหม่อีกครั้ง ราวกับการเกิดใหม่อย่างไรอย่างนั้น

   ผู้คนที่เห็นต่างเบิกตากว้างอ้าปากค้าง ปราณพลังของ ตงฟางชิงชาง ค่อยๆ เพิ่มพูนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว จนรอบๆ เต็มไปด้วยแรงกดดัน อันมากมหาศาล กายาของหลายๆ คนที่อยู่ไกลๆ ยังรู้สึกหนาวสั่นด้วยความหวาดกลัว มองดู ตงฟางชิงชางสร้างกายเนื้อขึ้นมาช้าๆ ค่อยๆ กลายสภาพเป็น เทพสวรรค์ ลงมาจุติอย่างเต็มตัว

   ดวงตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นสีทอง ที่หลังมีปีกสีทองหนึ่งคู่ใหญ่ เขาก็คือคนของตำหนักภูตที่ลงมาจุติยังพื้นโลกแห่งนี้ ถึงใบหน้าจะเป็นของ ตงฟางชิงชางก็ตาม เขาเอ่ยพูดขึ้นมาด้วยความเย่อหยิ่ง"ช่างเป็นร่างกายที่ไม่เลวจริงๆ .....แต่ข้าไม่คิดการหลอมรวมปราณจิตกับคนดินแดนเบื้องล่างผู้นี้ จะทำให้ กิเลส ตัณหา ของคนผู้นี้ครอบงำ ข้าให้ความคิดของข้าบิดเบือนไปมาก"

ซานหลง หมุนกายของ ตงฟางชิงชาง ดูอยู่หลายครั้งด้วยความยินดี ก่อนเสียง เสียงหนึ่งจะเอ่ยถามออกมา เขาก็คือ เจ้าสำนักเซียน เทียนชาง "เจ้าเป็นใครกันแน่ แล้วบอกจุดประสงค์ของเจ้ามาซะ"

   ซานหลง เขาที่ได้ยินก็ไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก แววตาเต็มไปด้วย กิเลส ตัณหา ฉายแววบ้าคลั่งในทันที ตัวเขาก้าวเท้าเหยียบอากาศช้าๆ คล้ายกับขึ้นบันไดไปที่ ที่สูงกว่าทุกผู้ทุกคน ก่อนเขาจะโบกมือสร้าง พระราชวังกลางท้องฟ้าขึ้นมา แล้วย่างกายไปนั่งใจกลางบัลลังก์ "ข้าคือผู้ครองดินแดนแห่งนี้ พวกเจ้าที่กล้ามายืน ระดับเดียวกับข้า จงลงไปยังพื้นดินเบื้องล่างเสีย"

ทันที ที่ ซานหลง เอ่ยพูดเสร็จ ร่างของทุกคนก็ดิ่งลงกับพื้นเบื้องล่างในทันที ไร้ทางต่อต้านอีกต่อไป ราวกับพวกเขาอยู่ต่อหน้าพระเจ้าอย่างไรอย่างนั้น เพียงแค่ชายผู้นี้สั่งการ ฟ้าดินก็ถูกบีบอัดอย่างรุนแรง ส่งร่าง พวกเขาตกลงสู่พื้นเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว

ซานหลง เอ่ยสั่งการไปที่ เจ้าสำนักเซียน เทียนชาง "เจ้าส่งมอบอาวุธ ระดับ จักรพรรดิ มาเสีย ดินแดนเบื้องบน ต้องการของสิ่งนี้"

    เมื่อพวกเหล่าผู้อาวุโสชราต่างๆ ได้ยิน พวกเขาก็รู้ได้ในทันที ว่าพวกเบื้องบนต้องการของล้ำค่าทั้งหมดของดินแดนเบื้องล่างเป็นแน่ หากไม่คิดต่อต้าน ดินแดนพวกเขาก็จะไม่มีอยู่อีกต่อไป เจ้าสำนักเซียน เทียนชาง เขาไม่รอช้า พยักหน้าให้กับคนอื่นๆ พร้อมที่จะต่อสู้จนตัวตาย ในยามนี้เขาไม่ได้ หวาดกลัวต่อความตายแต่อย่างใด ที่ชายชราผู้นี้ยังห่วงหามีเพียง คนรักเมื่อในอดีตของเขาเท่านั้น เขาเอ่ยเตือนนางออกไป ให้นางหนีไปให้ไกลที่สุด    นางก็คือ เจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ ซีเซียว

เจ้าสำนักเซียน เทียนชาง ที่สั่งการทุกสิ่งทุกอย่าง กับนางจนหมดสิ้นแล้ว เขากับผู้เฒ่าชราคนอื่นๆ ก็ยันร่างขึ้นมาจากพื้นดินเบื้องล่าง มองขึ้นไปด้านบนพระราชวัง ที่ซานหลงนั่งบัลลังก์อยู่ ก่อนพวกเขาจะหยิบศาสตราวุธออกมา ชี้มันขึ้นไปด้านบนอย่างไม่หวาดกลัว เสียง"ฆ่า"คำรามออกมาดังก้องฟ้า

ซานหลง ที่เห็น ง้าวสองคม ที่เป็นอาวุธ ระดับ จักรพรรดิ เขายกยิ้มขึ้นมาด้วยความยินดีไม่คิด อาวุธ ระดับ จักรพรรดิ ประเภทโจมตีจะมาหลบซ่อน ยังพื้นที่แห่งนี้ จริงอย่างที่ จอมยุทธรุ่นใหม่ลงมาสำรวจจริงๆ ภายในพื้นที่แห่งนี้เต็มไปด้วยอาวุธล้ำค่า แต่พวกเขากลับไม่รู้คุณค่าการใช้งานของพวกมัน

ซานหลง ตบฝ่ามือลงมายังพื้นเบื้องล่างอย่างแรง อยู่ๆ กลางอากาศก็มีฝ่ามือขนาดใหญ่ ตกลงมา ราวกับว่าตัวเขาตบ ยุงอยู่อย่างไรอย่างนั้น

ฝ่ามือสีทองพุ่งลงมา กดทับร่างของ เหล่าผู้เฒ่าชราหลาย10คนไว้ในทันที ทั้งๆ ที่พวกเขาอยู่ในขั้นพลังเทวะ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเทพสวรรค์ ก็ไร้ความหมายอีกต่อไป บางคนถึงกับร่างแตกร้าวราวถ้วยแก้ว เพียงแค่การโจมตีเดียวก็ทำให้พวกเขาบาดเจ็บหนักกันถ้วนหน้า กระอักเลือดออกมากองใหญ่

    แต่ทันใด ซานหลง ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็น ง้าวสองคม ที่เป็นอาวุธ ระดับ จักรพรรดิ ผ่าฝ่ามือสีทองของเขาลงไปได้ คลื่น ปราณพลังที่อาวุธ ระดับ จักรพรรดิ ปลดปล่อยออกมาเฉียบคมเป็นอย่างมาก ก่อนมันจะพุ่งเข้าใส่ พระราชวังที่เขาสร้างจนมันสั่นไหวอย่างรุนแรง ตัวเขาไม่คิดนั่งอยู่บนบัลลังก์อีกต่อไป ย่างกรายออกมาด้านนอกในทันที

ซานหลง ยืนมือไพล่หลังมองดูผู้คนเบื้องล่างด้วยความดูถูกดูแคลน "ข้าจะเอาของที่เจ้ารักทุกๆ สิ่งมาเป็นของข้า ไม่เว้นแม้แต่ หญิงที่เจ้ารัก"

    ทันทีที่ เจ้าสำนักเซียน เทียนชางได้ยินเขาเดือดดาลบ้าคลั่งในทันใด แต่ในเสี้ยววินาที ตัวเขาก็ต้องเบิกตากว้างอ้าปากค้าง เมื่อเห็น ซานหลง ลวงมือเข้าไปภายในมิติ สำแดงญาณวิเศษประเภท มิติ ออกมา ก่อนเขาจะดึงเอาร่างของหญิงผู้หนึ่งกลับมายังพื้นที่แห่งนี้ นางนั้นก็คือ เจ้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ ซีเซียว นางที่บินทะยานหนีไปไกล ก็ไม่อาจรอดพ้นเงื้อมมือไปจาก เทพสวรรค์ได้

ดวงตาของนางเบิกกว้างด้วยความตกใจ ตัวของนาง อยู่ภายใต้อ้อมกอดของ ซานหลง ในทันที