แสงแดดสีทองอ่อน ๆ ยามเช้าตรู่ค่อย ๆ สาดส่องส่องแสงทอผ่านรอยแยกของผ้าม่านผืนบางเบาเนื้อดีสีครีม เข้ามากระทบต้องเรือนร่างอวบอิ่มสมส่วนเย้ายวนใจที่นอนแผ่หลากลางเตียงนอนกว้างขวางขนาดคิงไซส์ของห้องนอนใหญ่สไตล์ยุโรปสุดหรูหรา เจนนี่ขยับขนตาหนากระพริบเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ปรือเปลือกตาบางขึ้นมาช้า ๆ ด้วยความมึนงงและอ่อนเพลียที่ค้างคา ทว่าความรู้สึกแรกที่พุ่งเข้าโจมตีประสาทและสติสัมปชัญญะของเธอนั้น กลับไม่ใช่ความสดชื่นแจ่มใสน่ารื่นรมย์ของเช้าวันใหม่ดั่งเช่นทุกวัน หากแต่เป็ความรู้สึกอ่อนเพลียเหนื่อยล้าทางกายปานจะขาดใจอย่างแสนสาหัส และความรู้สึกเ็ปแสบระบมตรงใจกลางช่องทางความสาวระบมระบมลึกกึ่งกลางลำตัวที่ทรมานยากเกินกว่าร่างกายของเด็กสาวจะทานทนแบกรับไหว
เมื่อเธอพยายามขยับเรือนร่างเพียงเล็กน้อย ความร้อนผ่าวและอาการบวมเป่งตรงกึ่งกลางร่องรักแคบก็แล่นริ้วจู่โจมระบบประสาทจนเธอต้องหลุดครางซีดออกมาด้วยความเจ็บระบมแสบร้อน มันเป็ความรู้สึกอึดอัดขัดยอกรุนแรงที่หัวหน่วงระหว่างขา ราวกับตัวตนอันแข็งแกร่งร้อนผ่าวใหญ่โตของใครบางคนยังฝังแน่นและเคลื่อนไหวค้างคาอยู่ภายในเกสรดอกไม้ตูมแรกรุ่นที่ครั้งหนึ่งเคยอ่อนนุ่มและบริสุทธิ์สะอาด ทุก ๆ ครั้งที่เธอขยับเปลี่ยนท่วงท่าบิดสะโพกผาย ความเ็ปแสนแสบชอกช้ำนั้นจะทวีคูณ ตอกย้ำความอับอายขายหน้าในขุมนรกกามารมณ์เมื่อคืนวาน หยาดน้ำคราบรักสีขาวขุ่นเหนียวเหนอะหนะแห้งกรังเปรอะเปื้อนอยู่ตามง่ามขาและแผ่นหลังเนียนละเอียดส่งกลิ่นคาวอ่อน ๆ ตอกย้ำว่าสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่เพียงความฝันเปื้อนกาม
“ไม่ได้... ฉันต้องฝืนทนลุกขึ้นจากเตียงบ้า ๆ นี้... ฉันต้องไปมหาวิทยาลัยและใช้ชีวิตปกติให้ได้ จะยอมหยุดนิ่งอยู่อย่างสิ้นหวังที่นี่เพื่อให้พวกมันหัวเราะเยาะย่ำยีฉันเล่นไม่ได้เด็ดขาด...” เจนนี่เอ่ยพึมพำกระซิบกดเสียงบอกตนเองด้วยน้ำเสียงสั่นเทาแหบแห้งปนไปด้วยหยาดน้ำตาเม็ดเล็กที่เริ่มรินไหลนองใบหน้าหวานซีดสลัวอีกระลอกด้วยความน้อยใจในชะตากรรม
เจนนี่ขบฟันคมลงบนริมฝีปากล่างจนแทบห้อเื รวบรวมเรี่ยวแรงและสติสัมปชัญญะทั้งหมดที่มีเพื่อพยุงเรือนร่างเปลือยเปล่าที่เมื่อยล้าและปวดระบมไปทั้งตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนด้วยความยากเย็นแสนเข็ญ เรียวขาคู่สวยที่เคยยกขึ้นสูงและโยกย้ายก้าวเดินตามจังหวะเต้นนำหน้าแถวเชียร์ลีดเดอร์อย่างทรงเกียรติและสง่างาม บัดนี้กลับสั่นสะท้านระริกพั่บ ๆ และก้าวเดินกะเผลกกะเผลาโยกคลอนอย่างน่าเวทนาเหลือเกิน
เธอพาตัวเองก้าวลากขาตรงเข้าไปชำระล้างลบล้างรอยคาวราคะในห้องน้ำ เมื่อยืนอยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่ เจนนี่ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความใและปวดร้าวใจยิ่งนัก ทั่วเรือนร่างขาวนวลดุจน้ำนมของเธอเต็มไปด้วยรอยกัดรอยดูดสีแดงช้ำเป็จ้ำ ๆ โดยเฉพาะบริเวณซอกคอ เนินอกอวบอิ่ม และหน้าท้องแบนราบ ยอดปทุมถันสีชมพูบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด บริเวณหว่างขาเนียนละเอียดเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำคาวรักผสมปนเปกับคราบเืแรกสาวชวนสังเวชใจ เธอรีบเปิดฝักบัวปล่อยให้น้ำอุ่นชโลมล้างพยายามใช้สบู่ถูไถลบล้างกลิ่นอายความชั่วร้ายของคนใช้ทั้งสองคนออกไป ทว่าความอุ่นของน้ำปะทะผิวเนื้อแสบระบมกึ่งกลางกายทำเอาร่างบางสะดุ้งสุดตัวปนสยิวตกค้างจนตัวสั่นสะท้าน
หลังอาบน้ำแต่งตัวด้วยความทรมาน เธอเลือกสวมชุดนักศึกษาเสื้อสีขาวรัดรูปที่ตึงเปรี๊ยะเน้นย้ำร่องอกลึกและเนินปทุมถันอวบอิ่มคัพใหญ่ทรงโตให้โดดเด่นชวนมองสะดุดตา เสื้อนักศึกษาตึงเปรี๊ยะขยับไหวขึ้นลงตามอัตราการเต้นของหัวใจและจังหวะผ่อนลมหายใจร้อนผ่าว กระโปรงทรงเอเข้ารูปตัวสั้นเหนือเข่าช่วยโชว์เรียวขาเนียนละเอียดสะกดสายตา ทว่าในเวลานี้กระโปรงทรงเอสั้นกลับกลายเป็อุปสรรคชิ้นโตในการช่วยบดบังท่วงท่าการเดินที่ผิดแผกชอกช้ำของเธอ เรือนผมยาวตรงสลวยถูกปล่อยล้อมคลุมใบหน้าสวยเพื่อซ่อนประกายแววตาร้าวรานบวมช้ำจากการร้องไห้และความซีดเซียวเหนื่อยล้าของผิวเนื้อ
เธอก้าวเท้าลงบันไดบ้านทีละขั้นช้า ๆ ด้วยความพยายามอันเป็ที่สุด ฝ่ามือบางเกาะราวบันไดเหล็กดัดไว้แ่าปานใช้ยึดเหนี่ยวชีวิต ทุกเสียงเอี๊ยดอ๊าดของขั้นบันไดไม้ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัวด้วยความหวาดระแวงกลัวว่าสองพ่อลูกคนใช้จอมวิปริตอย่างตาสอนและไอ้โจจะเปิดประตูห้องคนใช้ออกมาดักพบและข่มขู่ ทว่าทุก ๆ ย่างก้าวที่เธอกดน้ำหนักเท้าและพับเข่าลงไป ล้วนทับถมความทรมานแสบร้อนตรงใจกลางเรือนร่างแผ่ซ่าน ร่างกายตอกย้ำบันทึกความรู้สึกอันรุนแรงของแก่นกายและปลายลิ้นดิบของพวกมันไว้แม่นยำอย่างน่าขยะแขยง
ณ มหาวิทยาลัย... เสียงดนตรีบรรเลงและฝูงชนในชมรมเชียร์ลีดเดอร์ที่แสนคึกคักวุ่นวาย ไม่ได้ช่วยชุบชูจิตใจที่แตกสลายย่อยยับของเจนนี่ให้ดีขึ้นได้เลยแม้แต่น้อย 'มิ้น' เพื่อนสนิทผู้น่ารักที่เป็อีกหนึ่งสาวสวยลีดเดอร์ดาวเด่นร่วมทีม วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเธอทันทีที่สังเกตเห็นท่วงท่าการเดินที่ผิดแปลกกะเผลกตัวโยกของเพื่อนสนิทอย่างเด่นชัด
“เจนนี่! เป็อะไรไปน่ะ ทำไมเดินกะเผลกตัวโยงตัวเอียงแบบนั้นล่ะจ๊ะ?” มิ้นเอ่ยถามเสียงหลงปนความห่วงใยเป็ล้นพ้น สายตาสอดส่ายจับจ้องไปที่่เรียวขาคู่สวยและสะโพกผายของเพื่อนรัก “หน้าตาเธอก็ดูซีดหมองมากเลยนะ นอนไม่หลับหรือว่าเป็ไข้หวัดหรือเปล่าจ๊ะ?”
เจนนี่พยายามฝืนปั้นยิ้มบางเบาข่มสะกดกลั้นความเจ็บระบมแสบทรวงไว้สุดพลังจิตใต้สำนึก “อ๋อ... พอดีเมื่อคืนฉันก้าวพลาดพลัดตกบันไดที่บ้านน่ะจ้ะ เจ็บระบมตรงสะโพกและเอวนิดหน่อย ไม่เป็ไรมากหรอก สบายมาก ซ้อมไหวจ้ะ”
มิ้นขมวดคิ้วคู่สวย จ้องมองใบหน้าและดวงตากลอยสั่นซีดเซียวของเพื่อนด้วยแววตาเคลือบแคลงสงสัยจับผิด ทว่าก็เลือกรักษามารยาทไม่ซักไซ้ต่อ “จริงเหรอจ๊ะ? แต่ใบหน้าเธอซีดหมองมากเลยนะเจนนี่ ขอบตาก็บวม ๆ วันนี้ซ้อมท่าเบา ๆ ยืดหยุ่นไปก่อนเถอะ อย่าหักโหมฝืนร่างกายเลยนะ เดี๋ยวแผลตกบันไดจะระบมหนักขึ้น”
“อืม... ขอบใจเธอมากนะมิ้น...” เจนนี่พยักหน้ารับคำเบา ๆ ทว่าในซอกลึกของก้นบึ้งหัวใจกลับกุมความหวาดกลัว ความตรอมใจ และความอัปยศไว้จนตัวสั่นระริก เป็ความลับดำมืดเน่าเฟะที่เธอไม่มีวันปริปากบอกให้คนภายนอกรับรู้ได้เลยแม้แต่ปลายเล็บ
เมื่อสัญญาณนกหวีดเริ่มต้นการฝึกซ้อมเต้นเชียร์ลีดเดอร์ดังลั่นขึ้น นรกที่แท้จริงบนดินก็เริ่มแผ่ซ่านเปิดฉากจู่โจมเรือนร่างระบมของเจนนี่อย่างโเี้ ทุก ๆ ท่วงท่าท่วงจังหวะที่เธอจำเป็ต้องสะบัดสะโพกผาย โยกย้ายบิดเอวส่ายสู้จังหวะเพลง หรือจังหวะเตะสปริงตัวะโขึ้นไปยืนต่อตัวสูงขึ้นไปกลางอากาศก่อนจะทิ้งร่างลงสู่พื้นด้านล่าง แรงสั่นะเืปะทะบีบเค้นลงน้ำหนักสะโพกจะแล่นลิ้วนำพาความเ็ปแสบระบมสั่นสะท้านแล่นขึ้นมาจากกึ่งกลางร่องกุหลาบสาวชอกช้ำระบม แสบแปลบปลาบจนเนื้อตัวกลมกลึงสั่นระริกเทา หยาดเหงื่อกาฬผุดไหลพรูซึมโทรมเต็มไรผมและแผ่นหลังไหลลงไปชะโลมกึ่งกลางหว่างขาเนียน ยิ่งทับถมให้แผลชอกช้ำแสบร้อนยิ่งขึ้นปานโดนน้ำกรดสาด
เจนนี่ต้องฝืนสวมหน้ากาก ‘คุณหนูคนสวยผู้อ่อนหวานมีเสน่ห์และมั่นใจ’ ฉีกยิ้มสดใสให้กล้องและผู้ฝึกสอน ทั้งที่ในความจริงสองมือของเธอกำพู่เชียร์แน่นขบฟันเรียวแน่นเข้าหากันเพื่อสะกดเสียงกรีดร้องและน้ำตาแห่งความทุกข์ทรมานเอาไว้ไม่ให้หลุดไหลออกมา เธอยังต้องพยายามทรงตัวทรงเสน่ห์ท่ามกลางอารมณ์รุ่มร้อนเสียวซ่านตกค้างจากฤทธิ์ยาป่าเถื่อนที่ยังฝังลึกอยู่ในระบบประสาทและกระแสโลหิต คอยตอกย้ำภาพความอัปยศล่วงละเมิดราคะที่ไม่มีวันลบล้างไปได้จากแผ่นผิวเนื้อและจิติญญาของคุณหนูเชียร์ลีดเดอร์สาวแสนสวยเย่อหยิ่งคนนี้