“(น่าแปลกใจเลยแหะถึงเรายังไม่ได้เอาจริงใช่พลังเพียงแค่20%เท่านั้นยังเอาโงกุนใน่เวลานี้ไม่ลงทั้งทีโงกุนในตอนนี้มันสู้ไซไปแมนไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะเป็พระเอกงั้นหรอแต่จะเพราะอะไรก็ช่างมันถึงจะแค่นี้ถ้าโดนไปหลายหมัดก็เอาอยู่แล้ว)”กาโร่ครุ่นคิดกับตัวเองอยู่ในใจพร้อมกับมองดูโงกุนที่ใบหน้าเริ่มเต็มไปด้วยรอยฟกซ้ำและาแ
กาโร่พุ่งกระโจนเข้าใส่โงกุนในทันทีไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้พักหายใจเค้าได้หวดลำแข้งซ้ายเตะเข้าใส่ชายโครงของโงกุนแบบเต็มๆแต่โงกุนกัดรับแบบฟืนทนได้แล้วจับขาของกาโร่เอาไวอีกครั้งกาโร่มองด้วยสายตาดูแคลนก่อนจะเกร็งกำลังขาแล้วใช้เทคนิคเล็กๆน้อยๆกระ่่บนของอีกฝ่ายโน้มเอียงลงมาด้านล่าง กาโร่ได้ประเคนหมัดอัปเปอร์คัตเข้าปลายคางของอีกฝ่ายไปเต็มๆแล้วตามด้วยหมัดฮุคขวาเข้าเต็มหน้าส่งร่างของโงกุนปลิวกระเด็นไปนอนกับพื้นเวที
“แกเนี่ยทำให้ข้าคนนี้แปลกใจได้ขนาดนี้ก็ดีมากแล้วนอนอยู่แบบนั้นไปจะดีกว่าไม่งั้นจะเจ็บมากกว่านี้”กาโร่พูดเตือนโงกุนที่กำลังตัวสั่นไปมาอยู่บนพื้นเพื่อพยามที่จะลุกขึ้นมา
“ม...ม่ะ...ไม่มีทางหรอก....เรา...น่ะยังสู้ไหว”หลังสิ้นเสียงก็ลุกขึ้นมายืนอีกครั้งพร้อมกับดวงตาที่ลุกโซนด้วยไฟแห่งการต่อสู้เ้าตัวกำมือของตัวเองทั้งสองข้างแล้วเกร็งทั้งตัวแล้วะโออกมาสุดเสียง “ฮ๊า~!!ย๊ากห์~~!!!!!!!!” การะโของโงกุนได้เร่งพลังของเ้าตัวขึ้นพร้อมกับสร้างแรงลมอันรุ่นแรงพัดเข้าใส่ผู้คนจนผู้ชมธรรมดาเกือบตัวปลิวกันเลยทีเดียว
“ยังพัฒนาขึ้นอีกงั้นหรอแบบนี้มันชักน่าสนุกขึ้นไปอีกสิเนี่ย” กาโร่ยกมือบังลมที่จะพัดฝุ่นเข้าตาของเค้าโดยที่มีรอยยิ้มกว้างในขณะที่เค้าพูดอยู่ด้วย
การเบ่งพลังของโงกุนนั้นไม่นานก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะพุ่งเข้าใส่กันอีกครั้งพร้อมกับปะทะแลกหมัดมวยกันอีกครั้งหมัดของทั้งสองชกประสานหมัดกันหลายหมัดก่อนที่โงกุนจะฟาดศอกเข้าใส่โดยกาโร่ก็รับเอาได้ก่อนที่ทั้งสองจะแลกหมัดกันด้วยความเร็วสูงอีกครั้งทั้งคู่ได้ปะทะกันส่งคลื่นแรงกระแทกได้ทำลายสภาพแวดล้อมโดยรอบ ทั้งคู่ได้ปะทะกันด้วยความเร็วสูงจนไม่สามารถจะมีใครมองได้
“ฮ๊า!! ย่าห์!!! ย่าห์!!! ย่าห์!!! ย่าห์!!!”โงกุนะโออกมาพร้อมกับปล่อยการโจมตีอย่างต่อเนื่องใส่กาโร่
“โอร่า!!โอร่า!! โอร่า!! โอร่า!! โอร่า!!” กาโร่เองเช่นกันได้ะโติดปากออกมาพร้อมกับซัดแลกหมัดใส่อีกฝ่าย
หมัดของทั้งสองได้ชกประสานงาเข้าด้วยกันอย่างรุนแรงจนแรงปะทะที่กระเด็นออกมาได้ะเิเข้าใส่พื้นเวทีรึกำแพงจนพังจนผู้คนต้องถอยออกไปเพื่อความออกไปแต่ก็ยังห่วงในการรับชมการต่อสู้เช่นกันเลยถอยไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่หมัดของทั้งคู่ได้ปะทะเข้าใส่กันอย่างไม่ลดล่ะในการที่จะตั้นหน้าของอีกฝ่าย ก่อนที่กำปั้นของโงกุนจะสู้ความเร็วและรุนแรงของกาโร่ไม่ไหวหมัดของกาโร่เริ่มที่จะชกโดนอีกฝ่ายมากขึ้นเรื่อยๆโงกุนเองก็พยามที่จะโต้กลับไปแต่มันช่างยากเย็นเหลือเกิน
“โอร่า!! โอร่า!! โอร่า!! โอร่า!! โอร่า!!”กาโร่ได้กระหน่ำซัดกระปั้นแห่งประกายดวงดาวเข้าใส่โงกุนไม่ยั้งซึ่งโงกุนได้แต่ยกการ์ดขึ้นมาป้องกันการโจมตีจุดสำคัญแต่เ้าตัวก็ยังเจ็บมากอยู่ดี
“จบกันสักที โอร่า!!!” กาโร่กำหมัดขวาแน่นก่อนจะซัดหมัดตรงออกไป
แต่ดูเหมือนโชคของโงกุนจะดีเสียเหลือเกินเ้าตัวาเ็จนเซล้มไปอีกทางทำให้หลบหมัดมาได้แต่ก่อนที่เ้าตัวจะล้มลงไปนั้นได้ใช้เท้าถีบตัวยันเอาไว้ได้ก่อนที่ล้มลงไปซึ่งโงกุนรู้ว่านี้เป็โอกาสจึงได้กำหมัดขวาแน่นพร้อมกับส่งพลังไปยังกำปั้นของตัวเองแล้วทำการชกสวนกลับไปในเสียววิในทันที
“ฮ๊า~!!!!” หมัดของโงกุนได้ชกโดนเต็มหน้าของกาโร่เต็มๆ
“ป่าวประโยชน์” กาโร่ะโสวนกลับพร้อมกับหมัดเคาร์เตอร์ซัดเข้าไปเต็มๆหน้าของโงกุนจนหน้าสะบัดถอยหลังไปอย่างแรงเืกำเดาของอีกฝ่ายได้พุ่งออกมาอย่างแรง
กาโร่มองดูร่างอันสะบัดสะบอมของอีกฝ่ายที่ตอนนี้ลงไปนั่งคุกเข่าโดยที่พยามจะลุกขึ้นยืนอีกครั้งแต่ก็ไม่สามารถที่จะทำได้ขาทั้งสองของเ้าตัวมันสั่นเป็อย่างมากจนไม่สามารถที่จะทรงตัวอะไรได้เลยจึงล้มลงไปนั่งคุกเข่าตลอดกาโร่ชกฝ่าตัวมือแล้วทำการหักนิ้วของฝ่ามือที่โดนชกโดยทำสลับไปมาสองสามครั้งโดยที่ใบหน้าของเค้ายังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มอันชั่วร้าย
“จะยอมแพ้” กาโร่ถามอีกฝ่ายอย่างหวังดี
ซึ่งตอนนี้โงกุนาเ็จนไม่สามารถพูดได้ถนัดเท่าไหร่นักปากที่พยามเอ๋ยบางอย่างที่ไม่สิ่งใดออกมากาโร่ได้มองดูตาของโงกุนที่ตาข้างซ้ายปูดบวมจนปิดไปแล้วแต่แววตาที่ข้างขวายังคงส่องประกายอย่างคนไม่ยอมแพ้
“งั้นหรอแกนี้ก็สุดยอดเหมือนกันสิน่ะแต่ทว่ามันจบลงแล้วชัยชนะมันเป็ของฉันคนนี้!!” กาโร่ได้เงื้อหมัดไปด้านหลังก่อนที่จะซัดเข้าใส่อีกฝ่ายไปเต็มหน้าอย่างแรงส่งร่างของเป้าหมายลอยกระเด็นออกไปนอกเวทีอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้
“การประลองรู้ผลแล้วครับ ผู้ชนะในศึกชิงจ้าวยุทธภพนั้นก็คือแฟรงค์ กาโร่!!!!!” โฆษกได้ประกาศพร้อมกับเสียงเชียร์ของผู้ชมที่อยู่ไกลออกไป
หลังจากที่ทำพิธีปิดงานและมอบของรางวัลเสร็จกาโร่ก็กระโจนหายออกไปในทันทีเพราะหมดในสิ่งที่้าในที่แห่งนี้ไปหมดแล้วเลยไม่คิดจะอยู่อะไรให้นานอะไรขนาดนั้นเ้าตัวได้พุ่งเข้ามาอยู่ในห้องเช่าเอาไว้อย่างรวดเร็วโดยที่ไม่มีใครจะรับรู้ได้พอมาถึงเ้าตัวก็ถอดเสื้อผ้าแล้วเดินเข้าไปนอนอาบน้ำในห้องน้ำอย่างสบายใจ
“อ่าห์~ สดชื่นดีจริงๆสนุกจริงๆเลยแหะ ถึงยังไม่ได้เอาจริงแต่การต่อสู้เนี่ยมันสนุกแบบนี้งั้นหรอสนุกพอๆกับได้เล่นเกมแล้วได้ชัยชนะสิน่ะ” กาโร่นอนแช่อ่างน้ำอุ่นอย่างสบายใจพร้อมกับคิดอะไรเรื่อยเปื่อยโดยที่ไม่รับรู้เลยว่า โงกุนและพิโกโร่ได้ปะทะกันตามเนื้อเื่โดยไม่อาจหลีกเลี่ยงได้แต่ผลกระทบและความเสียหายคงจะน้อยกว่าต้นฉบับอย่างแน่นอนถึงจะรู้เค้าก็คงไม่สนใจอยู่ดีเพราะปกติเค้าก็พวกไม่ค่อยสนใจเื่ชาวบ้านเท่าไหร่ชีวิตก่อนแค่ใช้ชีวิตไปวันๆหิวก็กินเบื่อก็เล่นเกมดูเมะอ่านการ์ตูนไปเรื่อย เพราะไม่มีไฟในการใช้ชีวิตอะไรขนาดนั้นจากหลายปัจจัยที่เค้าได้ประสบพบเจอมา
จบ....
โปรดติดตามต่อในตอนต่อไป
ไรท์:มาดึกแต่มาน่ะ่นี้ติดเกม แท็กทิค ออฟโอเกอร์ รีบอนอยู่เพลินเลย 555555