บทที่ 7
ชอบความเ็ป
จินรู้สึกสยองนิด ๆ เมื่อเห็นเืที่ไหลนองอยู่ตรงพื้น ในความเป็จริงแล้ว เขาเองก็รู้สึกผิดต่อเธอมากจริง ๆ ที่เขาไป ‘แทงก้น’ เธอ ซ้ำร้ายเขาไม่ได้แทงแค่หนึ่ง แต่เป็ ‘สอง’ ครั้ง แต่ใครจะไปรับรู้ได้ว่าหลังจากแทงสัตว์ประหลาดที่มีไฟท้วมตัวไปแล้วจะมีเสียงกรี๊ดออกมา และกลายเป็หญิงสาวไปได้? มันเป็เหตุสุดวิสัยใช่ไหม? คิดถึงได้ถึงจุดนี้ความรู้สึกผิดของจินก็หายไปทันที
แต่เนื่องจากเขาเป็สุภาพบุรุต ตอนนี้จึงคิดที่จะช่วยเหลือเธอ...
แต่ยังไงหละ?
หลังจากที่ยืนคิดอยู่สักพัก ตาของจินก็สว่างวาบขึ้น
ในตอนที่เขาถูกแช่แข็งและตื่นขึ้นมา ่ที่พักฟื้นอยู่ในสถานที่คล้ายโรงพยาบาล ่เวลานั้นเขาได้รู้จักสิ่งที่เรียกว่า ‘คอร์’ มาบ้าง มันเป็อะไรที่น่าอัศจรรย์! ประโยชน์ พลัง และความสามารถของมันมีมากมายเหลือคณานับ ถึงจะเป็คนธรรมดา ๆ ต่างก็มี ‘คอร์’ กันอยู่คนละอันสองอัน ซึ่งความสามารถพิเศษในคอร์แต่ละชนิดก็จะแตกต่างกันไป ซึ่งสิ่งที่สำคัญที่ทำให้คอร์พวกนี้พิเศษ นั้นก็เพราะมันสามารถนำไปใช้นอกฟอร์บิดได้
จินได้มีโอกาสอ่านบทความหลายบทความผ่านสกินชิพ ดังนั้นความรู้เกี่ยวกับคอร์ของเขาจึงไม่นับว่าแย่
เท่าที่เขารู้มาคอร์จะถูกแบ่งออกเป็ 4 ประเภทหลัก ๆ และมันยังถูกแบ่งออกเป็ 4 สีให้เข้าใจได้ง่าย
คอร์ประเภทโจมตี คอร์ประเภทป้องกัน คอร์ประเภทรักษา และคอร์ประเภทพิเศษ ซึ่งสีของมันก็ถูกแบ่งออกเป็ สีแดง สีน้ำตาล สีเขียว และสีม่วง ตามลำดับ
ในส่วนของความสามารถเอง ก็ตามชื่อเลย คอร์สีแดงประเภทโจมตี ความสามารถทุกอย่างที่โจมตีได้จะถูกนับรวมอยู่ในประเภทนี้ คอร์สีน้ำตาลประเภทป้องกัน คอร์สีเขียวประเภทรักษาเองเองก็เป็แบบนี้เช่นเดียวกัน แต่ที่แตกต่างออกไปก็คือคอร์สีม่วงที่เป็ประเภทพิเศษ ในบทความที่เขาอ่านมามีข้อมูลเกี่ยวกับคอร์ประเภทนี้ไม่มากนัก แต่ที่เขาจับใจความได้ นั้นก็คือคอร์สีม่วงประเภทพิเศษนี้กลายพันธ์มาจากคอร์ทั้ง 3 ประเภทก่อนหน้า ซึ่งอาจจะไปเสริมความสามารถให้มากขึ้นหรือลดลงก็ไม่อาจรู้ได้เลย
ดังนั้นแล้วจินผู้ที่มีความคิดอยากจะช่วยเหลือเอเลนน่า จึงได้นึกถึงคอร์ประเภทรักษาอันนี้เอง
แต่สิ่งที่จินไม่รู้นั้นก็คือ คอร์ประเภทรักษาเป็สิ่งที่หาได้ยากมาก ฆ่าสัตว์ประหลาดหนึ่งร้อยตัวจะมีคอร์ประเภทรักษาออกมาซักอันนึง ยังไม่รวมกับประเภทสัตว์ประหลาดที่ต้องตามล่าอีกด้วย คอร์ประเภทรักษาส่วนใหญ่มักจะพบได้กับมอนเตอร์ประเภทไม้
จินสำรวจผู้หญิงผมแดงที่นอนหมดสภาพอยู่ใกล้ ๆ เขา เธอคนนี้ดูไม่ธรรมดาเลย และเหมือนเธอถูกเรียกว่าเอเลนน่าใช่ไหม? เธอค่อนข้างสวย แต่ก็ดุร้าย แต่เมื่อนึกถึงสถานการ์ณก่อนหน้านี้ เขาก็ขนลุกขึ้นมา เขาอาจจะตายได้ ถ้าเมื่อครู่นี้เขาไม่ได้โชคดีแบบนั้น
จินนึกถึงตอนที่เธอใช้คอร์ คอร์ที่เธอใช้มันดูอลังการอย่างมาก นั้นจึงทำให้เขามั่นใจอยู่หลายส่วน ว่าเธออาจจะมีคอร์ประเภทรักษาแบบเขาอ่านมา แน่นอนว่าเขารักษาแผลให้ใครไม่เป็ และไม่คิดที่จะเรียนรู้มันด้วย ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่สำคัญที่สุด าแของเธอ มันอยู่ตรง... เมื่อคิดถึงตรงนี้จินสบัดหัว ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาเธอ
เมื่อมาถึงแล้ว เขาหยิบกระเป๋าที่อยู่ข้างตัวเธอขึ้นมาค้น หลังจากคล่ำ ๆ ไปมาเขาก็หยิบคอร์ที่เป็สีเขียวอมม่วงขึ้นมา จากผลลัพธ์ที่เขาเห็นในที่สุดเขาก็ยกยิ้มขึ้น
แม้เอเลนน่าจะอ่อนแรงมาก แต่เธอยังไม่หมดสติ ั้แ่ที่เธอโดนลอบโจมตี และตามไล่ลาจินจนมาถึงที่นี่ มันเป็เวลามากว่าชั่วโมงแล้ว ในระหว่างนั้นเธอเืไหลออกมาตลอด แม้แต่เธอเองก็ไม่คิดว่าตัวเองจะโกธรจนหน้ามืดตามัวจนลืมคิดถึงเื่ที่ตนเองเืออกไปได้ เธอโกธรมากจนกระทั่งใช้คอร์ที่ดีที่สุดของเธอ สำหรับการไล่ตามจิน และผลกระทบของการใช้คอร์อย่างเกินตัวนั้นก็คือการถูกเผาผลาญพลังร่างกาย และความอดทนอย่างรวดเร็ว บวกกับการที่เธอใช้คอร์แปลงร่างเป็กวางเพลิงศักดิ์สิทธิ์เมื่อก่อนหน้านี้แบบไม่ได้ตระหนักสภาพของตัวเองเลย นั้นจึงไม่น่าแปลกเลย เมื่อตอนที่เธอเปลี่ยนมาใช้คอร์รูปแบบปีก และบินอยู่กลางหุบเหว พลังกายของเธอจึงหมดลง และพร้อมจะหมดสติลงได้ทุกเมื่อแบบนี้ หลังจากที่พยายามประคองสติของตนเองจนมาถึงฝั่งนี้ได้ เธอก็หมดแรงแล้ว
แต่สิ่งที่เธอสงสัยมากที่สุดก็คืออีกฝ่ายใช้อาวุธแบบไหนกันแน่ ที่สามารถเจาะทะลุร่างกายของเธอได้ ทั้ง ๆ ที่เธอแปลงกายเป็สัตว์ประหลาดระดับศักดิ์สิทธิ์อยู่ แม้เธอยังไม่ได้ใช้คอร์ประเภทป้องกันรูปแบบเกราะเสริม สัตว์เืศักดิ์สิทธิ์ ที่นับเป็มอนเตอร์ระดับสูงสุดที่มีในฟอร์บิดขอบเขตที่ 1 จะถูกโจมตีง่าย ๆ ได้ยังไง…
ในระหว่างที่เธอกำลังสับสนอยู่นั้น เอเลนน่าเห็นจินเดินเข้ามาทางเธออย่างทุลักทุเล เธอก็รู้สึกสะใจนิด ๆ ที่เห็นเขามีสภาพแบบนี้ หน้าตาของเขาค่อนข้างดูดี แต่เธอกลับรู้สึกว่าใบหน้าที่เห็นนั้นมันชั่วร้ายมากสำหรับเธอ แค่ชั่วโมงเดียว เพียงแค่ชั่วโมงเดียว! เขาทำให้เธอต้องตกมาอยู่ในสภาพแบบนี้ ั้แ่เกิดมาเธอไม่เคยรู้สึกอึดอัดใจเท่านี้มาก่อน
เอเลนน่ายิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด เธอทำสีหน้าดูถูก พยายามขยับตัว และพยายามเปล่งเสียงคำว่า ‘น่ารังเกียจ’ ออกมา เมื่อเธอเห็นเขามาค้นกระเป๋าเก็บคอร์ของเธอ เธอก็หัวเราะเยาะอยู่ในใจ คอร์ที่ถูกบีบไปแล้ว จะไม่สามารถถูกคนอื่นนำไปใช้ต่อได้อีก นอกซะจากผู้ใช้ปัจจุบันจะตายไป และถึงแม้ว่าเธอจะตายเขาก็ไม่มีวันได้คอร์ของเธอไปเนื่องจากคอร์สำคัญ ๆทั้งหมดของเธอมีคอร์ม่วงประเภทพิเศษรูปแบบผูกมัดผสมอยู่ด้วย ดังนั้นแล้วถึงแม้ว่าเธอจะตายเขาก็จะไม่มีวันใช้มันได้
แต่มันก็มีคอร์เป็เภทที่ใช้แล้วทิ้งอยู่บ้าง ซึ่งไม่สามารถผสมคอร์พิเศษรูปแบบผูกมัดได้ ราคาของคอร์พวกนี้มักจะสูงกว่าคอร์ปกติทั่วไป ดูเหมือนเขาจะเล็งคอร์พวกนั้นสินะ เอเลนน่ายิ่งคิดใบหน้าก็ยิ่งมืดมนลง
แต่เมื่อเธอเห็นรอยยิ้มของจินหลังจากที่หยิบคอร์สีเขียวอมม่วงขึ้นมา เธอขมวดคิ้ว ก่อนที่จะเบิกตากว้างขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก คอร์นั้นมีชื่อว่า พอยซันติก คอร์รักษาประเภทใช้ครั้งเดียว ลักษณะทำงานของมันจะช่วยในการชะลอสภาพร่างกายของคน ๆ นั้นได้ชั่วระยะเวลานึง และเร่งการฟื้นฟูในส่วนที่เสียหายอย่างช้า ๆ แต่นั้นมันก็ต่อเมื่อมันเป็คอร์ประเภทรักษาในรูปแบบปกติเท่านั้น! คอร์ พอยซันติก คอร์นี้เป็การผสมผสานระหว่างคอร์รักษาและคอร์พิเศษ ความสามารถที่ถูกเพิ่มมาของมัน คือจะทำให้คนผู้นั้นเป็อัมพาดเป็ระยะเวลา 12 ชั่วโมง คอร์ในรูปแบบดั่งเดิมของมันเป็ที่นิยมอย่างมากของแพทย์ทุกคน แต่หลังจากผสมคอร์พิเศษชนิดนึงเข้าไป จนมาเป็ พอยซันติก ในฟอร์บิดมันกลับรู้จักกันดีในฐานะ ยาพิษ! มันเป็ยาพิษชั้นดีมาก เมื่อปามันเข้าใส่ศัตรูที่ไม่ทันตั้งตัว ฤทธิ์มันจะออกทันทีเมื่อคอร์แตกออก มันเป็คอร์ที่เธอเก็บไว้ใช้ในยามจวนตัวจริงๆ
เอเลนน่าเริ่มกังวล เธอเชื่อว่าอีกไม่นานเืก็หยุดไหลแล้ว เธออยู่ในฟอร์บิดขอบเขตที่ 1 มานาน และยังเป็อันดับ 1 ในฟอร์บิดเขตเมืองอันตรอนแห่งนี้ เธอจะไม่ตายกะอีแค่เืไหลแน่นอน
และเมื่อเธอเห็นจินนั่งยองลงข้าง ๆ เธอ เธอก็พยายามใช้แรงที่น้อยนิดของเธอในการคลานหนีออกไป แต่จินเหมือนจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ เขาจับเธอนอนหงายขึ้นก่อนจะจับมือข้างนึงของเธอขึ้นมา
เธอเบิกตากว้างขึ้น และหน้าซีดลงไปอีก
จินยัดคอร์สีเขียวอมม่วงอันนี้ลงในมือข้างนั้นของเธอ และ้าให้เธอบีบมัน แต่เมื่อเขาเห็นเธอทำหน้าเหมือนจะร้องไห้และมีใบหน้าที่ซีดเซียวอย่างมาก
จินงงงวย เธอไม่้ารักษา? เขามองไปที่คอร์สีเขียวที่มีสีม่วงแซมอยู่ตรงกลางอีกครั้ง จากที่เขาอ่านมาสีเขียวหมายถึงคอร์รักษาไม่ใช่หรอ? สีม่วงก็เพิ่มลดความสามารถ? เขาคิดว่าตัวเองไม่ได้ดูผิดพลาดไปแน่นอน แต่เดี๋ยวนะ จู่ ๆ จินก็คิดบางอย่างขึ้นมาได้ หรือเธอชอบความเ็ป? ก็เลยมีสีหน้าซีดเซียวในตอนนี้ที่เขาจะบีบคอร์รักษาให้เธอ เขาเคยได้ยินมาจากน้องสาวของเขา ว่ามีคนประเภทแบบนี้อยู่ด้วยเหมือนกัน แต่เขาไม่คิดว่าสาวสวยในโลกอนาคตจะมีอาการแบบนี้ไปซะได้
แต่เขาจะไม่ยอมให้ความชอบของตัวเธอเองต้องมาเอาชีวิตไปเด็ดขาด จินส่ายหัวก่อนจะใช้มือของเขาบีบมือเธอเพื่อให้คอร์แตกออก
ก้อนสี่เหลี่ยมเขียวอมม่วงที่มีลักษณะคล้ายคริสตัลแตกออกในทันที
จินเห็นหมอกสีเขียวอมม่วงะเิออกมา และซึ่มลงไปในร่างกายของหญิงสาว เห็นได้ดังนั้นเขาก็ลุกขึ้น ก่อนที่จะปัดมือตนเอง เขาแสดงสีหน้าประมาณว่า ‘เห็นไหมหละฉันทำได้’ จินยิ้มให้กับความเป็คนดีของตัวเองง
เอเลนน่าเธอมองจินด้วยความโกธรแค้น ในตอนนี้เธอจะขยับไปไหนไม่ได้เป็เวลาถึงสิบสองชั่วโมง แม้แต่พูดออกมาเธอก็ทำไม่ได้ ปกติเธอจะมีสีหน้าที่เ็าตลอดเวลา แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าของชายคนนี้ อารมณ์ของเธอเปลี่ยนไปมาพร้อมกันหลายสิบอารมณ์ภายในไม่กี่วินาที แน่นอนว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ดี เธอเสียการควบคุมอารมณ์อย่างสิ้นเชิง และเธอก็ลอบสาบานอย่างลับ ๆ ว่าเมื่อเธอขยับตัวได้แล้ว เธอจะต้องฆ่าเขาให้ตายให้ได้ แต่เมื่อคิดสิ่งต่าง ๆ ไปได้สักพัก จู่ ๆ เธอก็ร้องไห้ออกมา เธอรู้สึกท้อแท้ยิ่ง
จินขมวดคิ้ว นี่เธอชอบความเ็ปขนาดนั้นเลยหรอ? ถึงกับต้องร้องไห้ออกมาเลย? จินเริ่มสงสัยในความคิดของตัวเองว่าที่บีบคอร์อันนั้น มันเป็ผลดีหรือไม่ เขามั่นใจว่ามันเป็คอร์รักษาหนึ่งร้อยเปอร์เซ็น เพราะเขาเห็นว่าเืมันหยุดไหลเจิ่งนองแล้ว จินนั่งลง และมองเธอที่นอนร้องไห้อยู่นิ่ง ๆ เขาไม่ได้พูดอะไรออกมา เพราะตัวเขาเองก็เหนื่อยมาก แล้วคร้านที่จะพูดอะไรออกมา
แต่เมื่อจินเห็นเธอร้องไห้มามากกว่า 10 นาทีแล้ว เขาก็เริ่มหงุดหงิด ผู้หญิงที่ชอบความเ็ปแบบนี้ เป็ปัญหาจริง ๆ เขาลุกขึ้น เดินไปใกล้เอเลนน่า และอุ้มตัวเธอขึ้นมาพาดไหล่ เขาพบว่าตัวเธอเบามากทั้ง ๆ ที่เธอดูแข็งแกร่งสุด ๆ
เมื่อได้ยินเสียงร้องหนักกว่าเดิม จินทำในสิ่งที่เขาคิดก่อนหน้าในทันที
เพี๊ยะ!
เสียงกังวาลไปทั่วหุบเขา จินตีก้นเธออย่างแรง เขาตีฝั่งที่ไม่มีแผล เมื่อเห็นว่าเธอยังร้องไห้อยู่ เขาก็ตีต่อไป
เอเลนน่ารู้สึกชาอยู่ เธอจึงไม่รู้ว่าจินตีก้นเธอ แต่ต่อมาเธอก็รู้ได้จากเสียงที่เกิดขึ้น เธอหยุดร้องไห้ ชายคนนี้ตีก้นเธออยู่! เธออุทานในใจดังลั่น เธอกำลังรู้สึกว่าตัวเองกำลังเป็ของเล่นของชายคนนี้ เธอเป็ใคร? เธอคือหญิงสาวผู้เป็ที่อันดับหนึ่งในฟอร์บิดเขตอันตรอนแห่งนี้ เป็หญิงสาวที่ได้รับการเทิดทูนจากคนมากมาย เป็หญิงสาวที่มีครอบครัวที่หวาดกลัว เป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด! แต่ตอนนี้ เธอกลับต้องมาอยู่ในสถานกาณ์เช่นนี้?
เธอเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ถ้าเธอไม่ทำอะไรเลยต่อไป เธอรู้สึกว่า เธอจะต้องเป็ของเล่นของชายคนนี้ในอีกไม่ช้าแน่นอนจริง ๆ …
7 ชั่วโมงผ่านไป
จินพบว่าเขาไม่สามารถปีนผาหินนี้ขึ้นไปได้ เขาก็เริ่มหงุดหงิดมากอีกครั้ง มันเป็หินผาเรียบซึ่งยากต่อการปีนมากเกินไป แต่เขาก็ยังนับว่าโชคดีที่พบกับแง่งหินอีกอัน ด้านล่างแง่งหินที่พวกเขาอาศัยอยู่พอดี เขาจึงมีความคิดที่จะลงไปสำรวจที่นั้นแทน
ตอนนี้เอเลนน่าเธอสามารถพูดได้บางแล้ว แต่ก็ยังขยับตัวไม่ได้ เธอไม่ได้พูดอะไรกับจินเลยซักคำ แต่เธอก็ค่อนข้างประหลาดใจใน่เวลาที่ผ่านมา นอกจากที่เขาจับเธอตีก้นตอนนั้นแล้ว เขาก็ไม่ได้มาใกล้เธออีก หรือว่าเขาจะ้าช่วยเธอจริง ๆ ? แต่เธอก็รีบปฏิเสธความคิดของตัวเองอย่างรวดเร็ว ถ้าเขา้าจะช่วยเธอจริง ก็คงไม่จำเป็ที่จะลอบโจมตีเธอั้แ่แรก
แต่ทว่าหลังจากผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมง จู่ ๆ ก็เกิดเสียงฟ้าร้องขึ้น เอเลนน่าใ สภาพอากาศในฟอร์บิดปกติแล้วจะเป็แบบเดิมตลอด จะมีแค่บางพื้นที่เท่านั้นที่มีปรากฏการณ์ธรรมชาติขึ้น การที่ฝนฟ้ามืดครึ้มแบบนี้ มันอาจจะเรียกได้ว่าเกิดขึ้นในรอบ 20 ปี
และก่อนที่จะได้คิดหาวิธีหลบฝนนั้นเกิดเสียง แคร๊กๆ ดังขึ้น! เสียงของแง่งหินที่พวกเขาอยู่เกิดอาการร้าว
“ไม่ดีแล้ว!”
อึก!
ก่อนที่แง่งหินจะร่วงตกลงไปจินรีบอุ้มเอเลนน่า และะโลงไปยังแง่งหินที่อยู่ด้านล่างพวกเขาแทน
หินร่วงไปในหุบเหวที่ดูเหมือนจะไร้ก้นบึง แม้จะผ่านไปแล้วหลายนาทีเขาก็ยังไม่ได้ยินเสียงหินกระทบพื้นเลย
และโดยที่ไม่ทันสังเกต เมื่อฝนตกลงมา หินผาที่เคยเรียบเนียนก็ค่อย ๆ หายไป กลายเป็อุโมงถ้ำ