: ตาย / สิ้นชีพ (คำเรียกทั่วไปและกึ่งทางการ) - 30 คำ
สิ้นใจ
-
เขาประคองร่างนางไว้จนกระทั่งนางสิ้นใจในอ้อมแขน
มรณะ
-
ข่าวการมรณะของเจ้าสำนักแพร่กระจายไปทั่วหล้า
มรณภาพ
- (
ใช้กับพระ/นักพรต) หลวงจีนอาวุโสมรณภาพขณะนั่งสมาธิ
มรณกรรม
-
เขาได้รับแจ้งข่าวมรณกรรมของบิดาขณะอยู่ชายแดน
วายชนม์
-
เหล่าลูกหลานต่างเศร้าโศกเมื่อผู้อาวุโสวายชนม์
ปลิดชีพ
-
เขาตัดสินใจปลิดชีพตนเองเพื่อรักษาความลับ
ดับสูญ
-
พลังชีวิตของเขาดับสูญไปพร้อมกับกองเพลิง
มอดม้วย
-
หากเจ้ายังดื้อดึง วันนี้จักต้องมอดม้วยอยู่ที่นี่
ตักษัย
- (
มักใช้กับเชื้อพระวงศ์) ข่าวการตักษัยขององค์ชายสร้างความสั่นคลอน
บรรลัย
-
พวกเจ้าทุกคนจะต้องบรรลัยภายใต้คมกระบี่ของข้า
ม้วยอาสัญ
-
ศัตรูนับร้อยต้องม้วยอาสัญในสนามรบครั้งนี้
ลาโลก
-
เขาเขียนพินัยกรรมฉบับสุดท้ายก่อนจะลาโลกไปอย่างสงบ
ม้วยดิน
-
ความแค้นนี้จะไม่จบจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะม้วยดิน
วายชีวา
-
เพียงพริบตาเดียว ร่างของเขาก็วายชีวาลงพื้น
หมดลม
-
เขาหมดลมไปก่อนที่จะทันได้สั่งเสียเรื่องสำคัญ
ละโลก
-
จอมยุทธ์ผู้ละทิ้งทางโลกเลือกจะละโลกไปในป่าลึก
สิ้นชีวิน
-
แม้ต้องสิ้นชีวิน
ข้าก็จะไม่ยอมทรยศสำนัก
สิ้นชีวิต
-
เขาเดินทางไปถึงบ้านเกิดในวันที่มารดาสิ้นชีวิตพอดี
สูญสิ้น
-
จิตวิญญาณของเขาสูญสิ้นไปในห้วงเหวแห่งความตาย
ม้วยตาย
-
ไม่ว่าใครที่เข้าไปในถ้ำนั้นต่างก็ต้องม้วยตายออกมา
ปลิดดวงวิญญาณ
-
ยมทูตมาเพื่อปลิดดวงวิญญาณของผู้ที่หมดอายุขัย
ลาลับ
-
แสงอาทิตย์ลับขอบฟ้าพร้อมกับชีวิตของเขาที่ลาลับ
ขาดใจ
-
เขาเจ็บปวดจนแทบจะขาดใจตายอยู่ตรงนั้น
ลงโลง
-
หากยังไม่หยุดซ่า ข้าจะส่งเจ้าลงโลงเดี๋ยวนี้
เป็นศพ
-
ร่างของเขาถูกพบเป็นศพอยู่ที่ชายป่าหลังจวน
เฝ้ายมบาล
-
ไปเฝ้ายมบาลแล้วบอกไปด้วยว่าข้าเป็นคนส่งไป
จบชีวิต
-
เขาต้องมาจบชีวิตลงอย่างน่าสลดในต่างแดน
สิ้นสลาย
-
ร่างกายสังขารย่อมสิ้นสลายไปตามกาลเวลา
ล่วงลับ
-
เขาทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว
วายปราณ
-
เมื่อสิ้นเสียงตะโกน ร่างของเขาก็วายปราณทันที
หมวดที่ 2: ตาย / สิ้นชีพ (คำราชาศัพท์/คำสวยงาม/สำนวนจีน) - 30 คำ
สวรรคต
- (
ใช้กับฮ่องเต้/ฮองเฮา) ทั่วแผ่นดินไว้ทุกข์เมื่อฮ่องเต้สวรรคต
สิ้นพระชนม์
- (
ใช้กับพระบรมวงศานุวงศ์) องค์ชายรองสิ้นพระชนม์ในสนามรบ
คืนสู่สวรรค์
-
วิญญาณของท่านอาจารย์ได้คืนสู่สวรรค์ไปแล้ว
สิ้นอายุขัย
-
ผู้อาวุโสท่านนี้อยู่มานานจนสิ้นอายุขัยตามธรรมชาติ
ปลิดใบไม้ร่วง
- (
เปรียบเปรย) ชีวิตทหารเลวเปรียบดังการปลิดใบไม้ร่วง
คืนสู่พสุธา
-
ร่างกายของเขาสลายคืนสู่พสุธาที่เขาเคยปกป้อง
ลับชีพ
-
จอมยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ลับชีพไปพร้อมกับตำนาน
สูญสลายกลายเป็นธุลี
-
ร่างของเขาถูกพลังปราณเผาจนสูญสลายกลายเป็นธุลี
หลับนิ่งชั่วนิรันดร์
-
เขาหลับนิ่งชั่วนิรันดร์ภายใต้ต้นท้อที่เขาชอบ
ชีพจรดับสิ้น
-
หมอเทวดาตรวจดูแล้วพบว่าเขานั้นชีพจรดับสิ้นไปแล้ว
ดวงดาวร่วงหล่น
- (
เปรียบกับผู้ยิ่งใหญ่) ยอดขุนพลสิ้นใจประดุจดวงดาวร่วงหล่นจากฟ้า
ลาจากโลกีย์
-
นักพรตผู้บรรลุธรรมลาจากโลกีย์ไปสู่ภพภูมิที่ดี
สิ้นแสง
-
ดวงประทีปแห่งตระกูลได้สิ้นแสงลงในคืนนี้เอง
ปลิดปลิว
-
ชีวิตของเหล่าผู้แพ้ปลิดปลิวไปตามกระแสลมแห่งสงคราม
กลายเป็นเซียน
-
ชาวบ้านเชื่อว่าท่านปู่ไม่ได้ตายแต่กลายเป็นเซียนไปแล้ว
สูญสิ้นลมปราณ
-
เขาสูญสิ้นลมปราณขณะที่กำลังประลองกำลังภายใน
คืนสู่ความว่างเปล่า
-
ทุกสิ่งทุกอย่างสุดท้ายย่อมคืนสู่ความว่างเปล่า
สิ้นวาสนาในโลกมนุษย์
-
นางสิ้นวาสนาในโลกมนุษย์ลงตั้งแต่วัยเยาว์
ลาลับไม่กลับมา
-
สหายรักของเขาได้ลาลับไม่กลับมาอีกต่อไป
ปลดเกษียณชีวิต
- (
ใช้ในเชิงสละร่าง) เขาเลือกปลดเกษียณชีวิตเพื่อเข้าสู่มรณานุสติ
ดับแสงประทีป
-
การตายของเขาเปรียบดังการดับแสงประทีปดวงสุดท้ายของบ้าน
หลุดพ้นจากสังสารวัฏ
-
ท่านไต้ซือหลุดพ้นจากสังสารวัฏไม่ต้องมาเวียนว่ายตายเกิด
สิ้นบุญ
-
เมื่อบิดาสิ้นบุญ
เขาก็ต้องสืบทอดตำแหน่งแทนทันที
ฝังร่างใต้ขุนเขา
-
ยอดนักรบยอมฝังร่างใต้ขุนเขาเพื่อพิทักษ์มาตุภูมิ
ชีพวาย
-
แม้ต้องชีพวาย
ข้าก็จะลากเจ้าลงนรกไปด้วย
วิญญาณล่องลอย
-
ร่างเขายังอยู่แต่วิญญาณล่องลอยสู่ปรโลกไปแล้ว
ดับดวงชีวัน
-
ดาบเล่มนี้มีไว้เพื่อดับดวงชีวันของคนชั่ว
ลาจากชั่วนิจนิรันดร์
-
พ่อลูกต้องลาจากชั่วนิจนิรันดร์ท่ามกลางกองเพลิง
มอดม้วยพรรณราย
- (
ตายอย่างมีเกียรติ/สวยงาม) นางมอดม้วยพรรณรายในชุดสีขาวบริสุทธิ์
คืนลมหายใจให้ฟ้าดิน
-
ในวาระสุดท้าย เขาหลับตาแล้วคืนลมหายใจให้ฟ้าดิน