หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

ตอนที่96 กระสอบทรายออสก้า

เงาร่างก็กระโจนฝ่าควันออกมานั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากออสก้าเขาเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ดาบพิฆาตเหล็ก T1ในมือของอีกฝ่ายสะท้อนแสงไฟวาบหนึ่ง ก่อนจะฟันเฉียงเข้าหาลำคอของเขาโดยไม่พูดไม่จา

“สัตว์!” ลูก้าด่าแล้วรีบยกดาบกัน

เคร้ง! เสียงเหล็กปะทะกันดังแสบแก้วหูแรงฟันของออสก้าหนักกว่าที่คิด แม้ลูก้าจะยังเหนือกว่าในภาพรวมแต่ยาที่ตกค้างในร่างยังคงกดพลังของเขาไว้เหมือนโซ่ตะกั่วทำให้จังหวะการตอบสนองช้าลงไปนิดหนึ่ง

และในสนามรบจริง แม้เพียงนิดเดียวก็อาจจะหมายถึงชีวิตได้เลย

“ฆ่า!” ออสก้าไม่เปิดช่องว่างให้มันได้หายใจดาบเล่มแรกเพิ่งถูกปัดออก ดาบเล่มเดิมก็หมุนกลับมาฟันใส่ชายโครงอีกครั้ง

ลูก้าถอยครึ่งก้าวหลบมาได้หวุดหวิดแต่ปลายดาบยังเฉือนเกราะยุทธวิธีของเขาจนเกิดรอยยาว

“แม่งเอ๊ย...” ลูก้าด่าออกมาอย่างหัวเสียกลิ้งตัวหลบไปคว้าดาบของทหารมืดที่ตกอยู่ไม่ไกลและโจมตีสวนกลับทันที

ดาบในมือมันเร็วหนักแน่นและดุดันกว่าของออสก้าชัดเจน นี่ไม่ใช่การต่อสู้แบบเด็กเล่นไม่มีท่วงท่าหรูหรา แต่มันคือทักษะทางทหารซึ่งลูก้าฝึกฝนมาจากประสบการณ์ทหารรับจ้างที่คลานผ่านสนามรบจริงมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

ทุกการฟันคือการฆ่า ทุกการแทงคือการเอาชีวิต

ออสก้ารับอยู่สามดาบติดกันร่างเขาไถลถอยหลังไปตามถนน เกราะเสือดาว T1รับแรงกระแทกจนแผ่นอกสั่นสะเทือน แขนทั้งสองด้านชาไปหมด แต่เขาไม่ถอยหนี

เขากัดฟันแน่น สายตามองลูก้าไม่กะพริบ

‘ยื้อไว้’

‘ขอแค่ยื้อไว้’

ลูก้าเห็นอีกฝ่ายยังยืนอยู่ก็ยิ่งเดือดจัดเขาพุ่งเข้าไปประชิดแล้วถีบใส่ท้องเต็มแรงจนออสก้ากระเด็นชนซากรถจนฝากระโปรงยุบ

ยังไม่ทันได้ตั้งตัวลูก้าก็ตามเข้าไปถึงตัวแล้วฟันดาบลงใส่หัวอย่างโหดเหี้ยมออสก้าเอียงคอหลบทันเสี้ยววินาที คมดาบเฉือนหมวกเกราะเสือดาว T1 เป็นรอยลึก แววตาของออสก้ามุ่งมั่นไม่มีคำว่าถอยเขาจะสวนกลับด้วยการแทงใส่ท้อง

ลูก้าบิดตัวหลบแล้วใช้ศอกกระแทกหน้าออสก้าอย่างแรงจนเลือดไหลออกจากมุมปาก

“ไอ้เหี้ยเอ๊ย มึงก็แค่หมาเฝ้าค่ายล่ะวะ!”

“ถุย!”

“ตาย!” ลูก้าคำรามดาบในมือฟันไม่หยุด ราวกับตั้งใจจะสับอีกฝ่ายให้เป็นชิ้นๆ

ออสก้าไม่ตอบแม้แต่คำเดียวทำเพียงยกดาบรับกับปัดป้อง ก่อนจะหลบหลีกและถอยในจังหวะสั้นที่สุดเท่าที่จำเป็นทุกการเคลื่อนไหวเรียบง่าย รัดกุม และประหยัดแรงอย่างยิ่ง เพราะออสก้ารู้ดีว่าถ้าฝืนปะทะตรงๆ ต่อไป มีแต่จะแพ้เร็วขึ้นเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้นช่องว่างด้านพละกำลังก็ยังชัดเจนอยู่ดีออสก้ามีค่าความแข็งแกร่งอยู่ที่หนึ่งร้อยห้าเท่านั้น พึ่งข้ามเกณฑ์ขั้นสูงมาเนื่องจากว่าที่ค่ายไม่มีเนื้อสัตว์ระดับฝันร้ายที่ยกระดับได้ตอนนี้คือกินแก่นพลังล้วนๆ

ทำให้ผู้มีพลังขั้นสูงในค่ายมิดไนท์ส่วนใหญ่อยู่ขั้นต้นทั้งนั้นแม้ว่าจะชดเชยด้วยร่างกายของซอมบี้ พละกำลังของซอมบี้และอื่นๆเข้ามาแทนจากการเป็นซอมบี้ที่กลายเป็นทหารมืด

ช่องว่างความแข็งแกร่งหลักร้อยก็ยังยากจะเติมเต็มได้

“ตายๆๆ” ลูก้าเริ่มบ้าคลั่งขึ้นมากเรื่อยๆหมุนตัวฟันย้อนกลับอย่างรุนแรง

ออสก้ายกดาบรับได้ก็จริงทว่าแรงนั้นกลับส่งทั้งคนทั้งดาบกระแทกเข้ากับกำแพงดัง โครม!

ในวินาทีถัดมาลูก้าก็เข้าประชิดและใช้มือซ้ายคว้าข้อมือออสก้าไว้ก่อนจะบิดอย่างโหดเหี้ยม

กร๊อบ! เสียงกระดูกแตกดังชัดเจน แขนขวาของออสก้าหักคาข้อศอกในทันทีแต่ออสก้ากลับไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา ในแววตามีแต่ความมุ่งมั่นไม่เคยละสายตาไปจากลูก้า

ชายคนนี้อันตราย มีเพียงตนที่พอจะยื้อไว้แทนเหล่าทหารมืดได้  ไม่อย่างนั้น มันได้ฆ่าทหารมืดหมดก่อนกำลังเสริมมาแน่นอน

“นายท่านสั่งแล้ว ก็ต้องทำให้ได้!”

ออสก้าใช้จังหวะนั้นปล่อยดาบจากมือขวาแล้วเปลี่ยนมาจับด้วยมือซ้ายแทน ก่อนจะยกเข่ากระแทกใส่ท้องลูก้าเต็มแรงบังคับให้ระยะห่างเกิดขึ้นชั่วขณะ

ลูก้าถอยออกไปหนึ่งก้าวก่อนแสยะยิ้มอย่างดุร้าย

“ยังไม่ตายอีกเหรอวะ!มึงนี่แม่ง...อึดเหมือนซากศพเลย”

แม้จะไม่เหนื่อยล้าคล้ายกับพวกซอมบี้ก็ตามแต่ออสก้ารู้สึกว่าร่างกายตอบสนองช้าลงจากอาการบาดเจ็บเลือดไหลจากมุมปากและแขนที่หักจนเสื้อเกราะเปียกชื้น มือซ้ายที่กำดาบอยู่เริ่มสั่นแต่ดวงตาของเขายังนิ่งเหมือนเดิม

‘อีกนิด’

‘โฮม... รีบหน่อย’

เหมือนตอบรับความคิดนั้นเสียงปืนก็ดังแทรกเข้ามาจากด้านข้าง

ปัง!กระสุนพุ่งเฉียดไหล่ออสก้าไปแล้วกระแทกเข้าหน้าอกลูก้าเต็มๆแรงปะทะทำให้ลูก้าเซถอยหลังไปครึ่งก้าว แต่แทนที่กระสุนจะทะลุอกมันกลับปะทะกับแผ่นเกราะเหล็ก T1ใต้ชุดยุทธวิธีจนเกิดเสียงแน่นหนัก

ลูก้าก้มมองหน้าอกตัวเองแล้วหัวเราะเย็นก่อนจะมองไปยังคนที่ลอบโจมตีตนเอง ลูก้าจำได้รางๆว่าไอ้เวรนี่คือคนที่พูดกับมันตอนที่รถพึ่งมาถึงและน่าจะเป็นคนวางยาพวกทหารค่ายแกนนอนด้วย

“หึ... นึกว่ากูไม่มีของดีรึไง”

อีกด้านหนึ่ง โฮมยืนอยู่หลังแนวซากคอนกรีตปืนพกเหยี่ยว T1 ในมือยังคงยกค้างอยู่สายตาของเขาไม่ได้มองลูก้าเพียงอย่างเดียวแต่กวาดทั้งสนามรบรอบตัวออสก้าไปพร้อมกันคอยจับจังหวะที่จะยิงสนับสนุนโดยไม่พลาดโดนพวกเดียวกัน

เขาเห็นแล้วว่าออสก้าเสียเปรียบชัดเจน

ถ้าไม่ใช่เพราะเกราะเสือดาว T1 รับความเสียหายได้ดี และถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ออสก้าศีรษะคงโดนตัดไปแล้วหลายครั้ง

‘แย่แน่คราวนี้ ถ้ายื้อต่อไปออสก้าอาจไม่ไหวเอาได้’

โฮมสูดลมหายใจช้าๆ แล้วขยับตำแหน่งใหม่พยายามหามุมยิงที่เปิดแผ่นเกราะของลูก้าให้ได้แต่ลูก้าก็ระวังตัวมากจนไม่เปิดโอกาสให้ลอบยิงได้อีกเลย

ตอนนั้นเองเสียงวิทยุก็ดังขึ้นจากเอวของโฮม

ซ่า... จากนั้นเสียงหนึ่งก็ดังตามมา

“สถานการณ์เป็นยังไงบ้างพวกเรากำลังเสริมใกล้จะถึงแล้ว” เสียงของกริมดังขึ้นมาจากวิทยุสื่อสารดวงตาของโฮมเป็นประกายขึ้นมาทันที

“เข้ามาเลย เป้าหมายอยู่กลางถนนฝ่ายเราเสียเปรียบอยู่พอดี” โฮมรีบตอบอย่างไม่ลังเล สิ้นเสียงนั้นโฮมก็หันกลับมามองการต่อสู้ตรงหน้าอีกครั้ง

กลางถนนที่เต็มไปด้วยเลือดและเศษเหล็กออสก้ายังคงยืนประจันหน้าลูก้าอยู่ด้วยแขนข้างเดียวร่างกายของเขาแทบจะกลายเป็นกระสอบทรายไปแล้ว

เกราะเต็มไปด้วยร่องรอยจากการโดนฟันยังมีรอยกระแทกและคราบเลือดติดอยู่ แต่เขาก็ยังสู้ต่อไปทั้งหลบการโจมตีและพยายามยื้ออีกฝ่ายไว้ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ

“เวร ไอ้ชั่ว สารเลวเอ๊ย จะอึดไปไหนวะ”ลูก้าสบถหยาบคายอีกชุดใหญ่ทุกครั้งที่โจมตีใส่ออสก้าจนไม่รู้จะใช้คำไหนแล้ว

สุดท้ายหมดความอดทนจึงพุ่งเข้าใส่พร้อมดาบที่ฟาดลงมาอย่างรุนแรงราวกับจะผ่าออสก้าเป็นสองท่อนออสก้าก้าวหลบเฉียงไปด้านข้าง ดาบของเขาแทบหลุดจากมือซ้ายเพราะแรงปะทะก่อนหน้าแต่เขายังกัดฟันยืนอยู่ได้

‘มาเถอะ...’

‘อีกแค่นิดเดียว’

และในจังหวะที่ดาบของลูก้ากำลังจะฟันซ้ำลงมาอีกครั้งเสียงฝีเท้าหนักแน่นของกำลังเสริมก็ดังขึ้นจากปลายถนนราวกับพายุที่กำลังพัดเข้ามาร่างหนึ่งพุ่งนำหน้าทุกคนออกมาก่อนเร็วเกินกว่าจะเรียกว่าแค่วิ่งมันเหมือนเงาที่ฉีกผ่านซากรถและกองศพเข้ามาในพริบตา

เคร้ง! ดาบพิฆาตเหล็ก T1 ปะทะเข้ากับคมดาบของลูก้าเต็มแรง ประกายไฟแตกกระจาย ออสก้าซึ่งกำลังจะโดนฟันตายได้จังหวะถอยหลุดออกมาครึ่งก้าวก่อนร่างของเขาจะเสียหลักเซไปด้านข้าง

ผู้ที่เข้ามารับดาบแทนเขาคือ “บารอน”

บารอนผู้ควบคุมกองพลปืนและเป็นกำลังเสริมที่สำคัญในครั้งนี้เพราะว่าก่อนตายเขามีความแข็งแกร่งอยู่ในขั้นสูงมาก แม้แต่แอรีสและลิชที่ซุ่มโจมตีในตอนนั้นยังต้องหวั่นเกรง

ที่ตัวของบารอน ชุดเกราะหนังเนลสัน T1 แนบไปกับร่างสูงใหญ่ของเขาทำให้ทุกการเคลื่อนไหวดูเบาและคมกว่าคนตัวใหญ่ทั่วไปอย่างประหลาดมือขวาของเขาถือดาบพิฆาตเหล็ก T1 ส่วนปืนพกเหยี่ยว T1 ยังเสียบอยู่ที่เอว พร้อมชักออกมาใช้ได้ทุกเมื่อ

ลูก้าหรี่ตาทันที ก่อนแสยะยิ้มเหี้ยม

“มาอีกตัวแล้วเหรอวะ” พูดจบ เขาก็เร่งแรงกดลงบนดาบทันทีหวังจะผ่าแนวรับของบารอนให้แตกไปพร้อมกัน แต่บารอนกลับไม่ถอยเขาใช้แรงไหล่ยันสวนไว้ ก่อนบิดตัวฟันเฉียงกลับอย่างรวดเร็ว

ฉัวะ! ปลายดาบเฉือนแผ่นเกราะยุทธวิธีของลูก้าจนเกิดรอยยาวแต่ยังไม่ลึกพอจะกินเนื้อข้างใน ลูก้าคำรามต่ำแล้วถีบสวนเข้าใส่ท้องบารอนเต็มแรงร่างของบารอนถอยไปหนึ่งก้าว ทว่ากลับใช้แรงส่งนั้นหมุนตัวชักปืนขึ้นยิงทันที

ปัง! ลูก้าเบี่ยงตัวหลบกระสุนเฉียดแก้มไปเพียงเสี้ยว แต่บารอนตามเข้ามาติดๆ ดาบในมือฟันลงจากมุมสูงราวกับขวานทุบหัว

เคร้ง! ลูก้ายกดาบรับได้ทันอีกครั้งทั้งสองปะทะกันอย่างต่อเนื่อง จนเสียงปะทะดังถี่ขึ้นในพริบตาแยกไม่ออกแล้วว่าใครเป็นฝ่ายบุก ใครเป็นฝ่ายรับเพราะทั้งสองต่างเดินหน้าฆ่าอีกฝ่ายด้วยความเร็วและแรงกดดันที่แทบไม่เปิดช่องให้หายใจ

ออสก้าพยายามฝืนลุกขึ้นจากพื้นเลือดไหลจากมุมปากและแขนขวาที่หักจนบิดผิดรูป ก่อนจะก้าวเข้าไปได้อีกสองก้าวแต่เพียงแค่ลูก้าตวัดดาบสวนกลับมาโดยไม่แม้แต่จะหันมองปลายคมก็ฟันกระแทกเกราะอกของเขาจนร่างทั้งร่างปลิวลอยออกไปอีกครั้ง

โครม! ออสก้ากระแทกเข้ากับซากรถแล้วทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้นคราวนี้แม้จะยังไม่ตาย แต่ก็หมดสภาพจะเข้าไปสู้ต่อจริงๆ แล้ว

ออสก้าแพ้ยับเยิน ไม่ใช่เพราะเขาอ่อนแอแต่เพราะลูก้าแข็งแกร่งเกินไป

“บัดซบ!ถ้าข้าไม่อ่อนแอก็คงทำภารกิจของนายท่านสำเร็จไปแล้ว” ออสก้ากลับไม่คิดอย่างนั้น