เทพยุทธยันต์มนตรา

    ตอนที่​ 35 ทำลายยันต์​

    ตอนที่​ 35 ทำลายยันต์​

    หากมีการสักยันต์​ในห้องลับนี้ ต้องมียันต์​ที่เชื่อมต่อกับยันต์​ที่นี้ เพื่อปลดปล่อยพลังปราณที่ห้องตนเองต่อสู้​เสร็จ​เมื่อกี้อยู่ด้วย

    ไม่นานลู่หานก็พบเจอลวดลาย​ยันต์​ในห้องต่อสู้​ก่อนที่อีกฝ่ายจะเริ่มฟื้นฟู​ตัวเองได้ทัน เป็นรูปแบบยันต์พลังปราณ ทักษะปลดปล่อยปราณ

    โดยทั้งสองยันต์​มีลวดลายเส้นหนึ่งที่ได้ทำการลาดยาวเชื่อมต่อมายันต์​ห้องนี้ตามแนวกำแพงห้อง ที่มีการทาสีกลบทับลวดลายยันต์​เอาไว้อีกชั้น เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอย​ของลวดลายยันต์​

    การที่สามารถ​ทาสีกลบทับลวดลายยันต์​ได้ คงมีความรู้​เรื่องยันต์​ระดับนึงเลย ลู่หานที่รู้จักเทคนิค​นี้เป็นอย่างดี จึงพอบอกได้ว่า เจ้าพ่อร่างทรง มีความรู้เกี่ยวกับยันต์​เหนือกว่าคนธรรมดา​ทั่วไป​

    การทำเช่นนี้ได้ ต้องใช้อุปกรณ์​ที่เปรียบเสมือน​น้ำหมึกในการสักยันต์​ที่มีคุณภาพดีระดับนึง ไม่งั้นสิ่งที่ใช้สักยันต์​จะโดนสีที่ทากลบทับลบออกไป จนทำให้ยันต์ไม่ทำงาน จนใช้ไม่ได้ขึ้นมา

    "อืม"

    ลู่หานที่มองดู เจ้าพ่อร่างทรง ที่ได้รับบาดเจ็บ​สาหัส​ มีเลือดไหลออกมา จึงจัดการหยิบมีดที่หาได้ในห้องนี้ เดินตรงเข้าหา เจ้าพ่อร่างทรง

    "เจ้าจะทำไรน่ะ"

    เจ้าพ่อร่างทรง ที่ตอนนี้ยังมีอาการบาดเจ็บสาหัส​ จนขยับตัวไม่ได้ มองดูลู่หานที่เข้ามาใกล้ตนเรื่อยๆ

    เจ้าพ่อร่างทรง ที่แม้ตอนนี้​ปราณจะฟื้นฟู​กลับมา แต่บาดแผลภายนอกก็ยาก จะหายดี​กลับมาได้ง่าย เมื่อกระดูก​ตรงข้อต่อทั้งแขนและขาได้หักหมดแล้ว อีกหลายวันกว่าจะหายดี แล้วต้องได้รับการรักษาจากหมอ กับยา สมุนไพร​ต่างๆอีกด้วย

    "อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ"

    เจ้าพ่อร่างทรง ที่หวาดกลัวอีกฝ่าย เมื่อโดยเล่นงานซะอ่วม แล้วทำให้ตนพิการเช่นนี้ จึงไม่อยากให้ลู่หานเข้ามาใกล้ตนอีก

    "อ๊ากกกกก"

    "อย่าาาาา โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย"

    ลู่หาน จัดการใช้มีดกรีดเลือด เจ้าพ่อร่างทรง จนร้องเสียงหลงทรมานดังลั่นตำหนักขึ้นมา เสียงร้องราวกับถูกทรมานจากการลงทัณฑ์​ที่แสนน่ากลัว ยิ่งกว่าตายทั้งเป็น

    "แค่นี้คงพอ"

    ลู่หาน ที่จัดการกรีดเลือดบนร่างกายของ เจ้าพ่อร่างทรง จนได้เลือดปริมาณ​นึงขึ้นมา จัดการสาดเลือดไปที่ยันต์​ปลดปล่อยปราณ ทันที เพื่อจัดการทำลายยันต์​ในห้องนี้ให้หมด

    เมื่อยันต์​ถูกสาดด้วยเลือดของ เจ้าพ่อร่างทรง จะทำให้ลวดลายยันต์​เปลี่ยนไปจนเสียลวดลายดังเดิม กลายเป็นลวดลายสะเปะสะปะ​ไม่มีรูปลักษณ์​ชัดเจนจนเท่ากับว่า เมื่อยันต์​ที่ถูกเลือดจนไม่เหลือเค้าโครง​เดิมอีก จะกลายเป็นว่ายันต์​ถูกทำลายลง​แล้ว

    ลู่หาน ที่คาดเดาไว้ว่า เจ้าพ่อร่างทรง ต้องใข้เลือดตัวเองในการเป็นน้ำหมึกสักยันต์​ขึ้นมาแน่นอน จึงใช้เลือดของ เจ้าพ่อร่างทรง สาดทำลายยันต์​ทิ้งไปได้ ทำให้​ พลัง อำนาจ ของทักษะ ยันต์​ปลดปล่อยปราณจางหายไปทันที

    "เจ้ารู้วิธีทำลายยันต์​ได้ไงกัน"

    เจ้าพ่อร่างทรง พบแต่เรื่องประหลาดใจ​ กับสิ่งที่ลู่หานทำทั้งสิ้น ทั้งทำลายยันต์ ค้นหายันต์​ที่ตนเองได้ซ่อนเอาไว้อย่างแนบเนียน​จนเจออีกด้วย แล้วความรู้ ความสามารถที่แสดงออกมาก่อนหน้านั้นด้วยเช่นกัน ไม่มีทางที่เด็กอายุ 10 ปี จะมีความสามารถ​มากมายได้ถึงเพียงนี้

    ลู่หาน ไม่ตอบคำถาม เดินไปประตู​ตำหนัก​ออกมา เพื่อจัดการเรียกสาวใช้เหยาเหยา ให้เข้ามาหาจัดการธุระให้กับตนเอง

    "คุณหนู​ มีอะไรเกิดขึ้นงั้นหรอคะ"

    "ข้าได้ยินเสียงร้องดังลั่นออกมา ราวกับมีใครถูกเชือดอยู่เลย"

    สาวใช้เหยาเหยา ที่เข้ามาดูสภาพลู่หาน เมื่อพบว่าไม่มีอาการบาดเจ็บอะไรออกมา จึงโล่งใจขึ้นมาทันที

    "เจ้าอย่าไปสนใจเลย แค่เสียงควายถูกเชือดน่ะ"

    ลู่หาน ที่ไม่ใส่ใจว่าสาวใช้คิดยังไง จึงตอบออกไปส่งเดช

    ลู่หาน ที่โดนเล่นงานทางจิตวิญญาณ​ จึงไม่มีทางจะมีบาดแผลภายนอกได้อยู่​แล้ว แต่อาการบาดเจ็บทางจิตวิญญาณ​ยังคงเสียหายอยู่ แต่ไม่แสดงออกมาให้เห็นเท่านั้น​

    "ทำไม เจ้าพ่อร่างทรง มีสภาพอนาถ​เช่นนั้น​กัน"

    สาวใช้ที่ตกใจออกมา เมื่อสังเกตุ​เห็นสภาพบาดแผลเต็มตัว มีสภาพน่าเวทนา​ ไม่ต่างอะไรกับขอทานที่พิการแล้วเลย หมดรูปลักษณ์​ของ เจ้าพ่อร่างทรง ไปเรียบร้อย​แล้ว

    "เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน ตั้งใจ​ฟังที่ข้าจะสั่งให้ดี"

    ลู่หาน ที่ขี้เกียจตอบข้อสงสัยของสาวใช้ ที่สงสัยไปซะทุกเรื่องเช่นนี้ จึงรีบจัดการพูดเรื่องเข้าประเด็น​ที่ตนต้องการ​ออกมา

    "เจ้าไปจัดการตามที่ข้าสั่ง อย่าลืมเอาสิ่งนี้ไปด้วย"

    ลู่หาน จัดการสั่งสาวใช้ให้ไปช่วยเหลือ​คนที่อยู่ในห้องลับที่ตอนนี้นอนซมอยู่ โดยจัดการมอบยาฟื้นฟู​ที่มีอยู่ในถุงเก็บของมิติมอบให้ส่วนนึง แล้วให้ขวดใส่เลือดของ เจ้าพ่อร่างทรง ไปจัดการสาดทำลายยันต์​ สูบปราณ ในห้องนั้นอีกด้วย

    ลู่หาน ที่ไม่อยากให้การมีอยู่ของ รูปแบบยันต์​ด้านมืด ถูกคนอื่นมาพบเจออีก จึงต้องทำลายลวดลายยันต์​จนไม่เหลือลวดลายเดิมอีกต่อไป

    "เอาละ ข้าขอรับของพวกนี้ไปละกัน"

    ลู่หาน ที่มองสิ่งของน่าสนใจหลายชิ้น ซึ่งแต่ละชิ้นเป็นอุปกรณ์​ยันต์​มนตราด้านมืด ที่มีลวดลายยันต์​ด้านมืดสักเอาไว้ดูลึกลับ​ น่ากลัวอย่างมาก แต่ก็ถือว่าเป็นของมีค่าอย่างยิ่ง

    "เจ้าจะเอาไปไม่ได้เด็ดขาด"

    เจ้าพ่อร่างทรง ที่ยังคงสติเอาได้อยู่ ไม่ยอมเห็นอุปกรณ์​ยันต์​แห่งความมืดที่รวบรวมมาตลอดช่วงชีวิตตนเอง ต้องถูกเอาไปจากเงื้อมมือตนเองเช่นนี้

    "ไม่ต้องห่วง เจ้าจะได้ใช้ชีวิต​อยู่กับอุปกรณ์​ยันต์​มนตรา​แห่งความมืด ไปตลอดชีวิต​ด้วยเช่นกัน"

    "จงเข้าไปใช้ชีวิต​ร่วมกับน้องชายเจ้าเสียเถอะ"

    ลู่หาน จัดการใช้ประเภท​ยันต์​ด้านมืด ใส่อีกฝ่ายจน เจ้าพ่อร่างทรง ต้องตกใจขึ้นมา

    โดยตอนนี้ในมือของลู่หาน มีไหสะกดวิญญาณ​เอาไว้ในมืออีกด้วย แล้วข้างใน ไหสะกดวิญญาณ​ มีวิญญาณน้องชายของ เจ้าพ่อร่างทรง หลบซ่อนตัวอยู่ ทันทีที่เห็นว่า พี่ชายของตนได้พ่ายแพ้​เรียบร้อย​แล้ว จึงต้องหลบมาซ่อนตัวในนี้ เพื่อไม่ให้ถูกจัดการจนวิญญาณ​สลายหายไป

    เมื่อวิญญาณ​สลายหายไป นั้นคือ การตายอย่างแท้จริง เป็นวาระสุดท้ายของช่วงชีวิตของ วิญญาณ​หมอตาทิพย์​ แล้วตอนนี้ จึงไม่มีทางทำไรได้อีก ได้แต่หลบซ่อนตัวเพื่อหวังว่าให้ ลู่หานจากไปโดยไม่คิดจะมาสนใจตนเองอีก

    แต่นึกไม่ถึงว่าลู่หานจะรู้ตัวอยู่ก่อนแล้ว จึงไม่ได้เร่งรีบจัดการวิญญาณ​หมอตาทิพย์​ ดีซะอีกที่เจ้าวิญญาณ​นี้เลือกลงไปอยู่ในไหเสียเอง จะได้ไม่เหนื่อยเสียเวลาในการจับมาขังไว้ในไหสะกดวิญญาณ​อีก​ด้วย​