ถ้าการสาธิตวิธีคั้นน้ำนมจะช่วยให้ครอบครัวเขาไม่แตกแยก เธอก็ยินดีที่จะยอมเสียสละเวลาสอนให้แม้จะต้องเปลืองเนื้อเปลืองตัวไปบ้างก็เถอะ
"ก็ได้ค่ะพี่พุ่ม...เห็นแก่เจ้าแก่นลูกชายพี่ และเพื่อช่วยให้เมียพี่ไม่ทิ้งพี่ไป หมอจะช่วยสาธิตวิธีนวดกระตุ้นท่อน้ำนมให้ดูแต่พี่ต้องจำให้ดีนะคะ ว่าต้องลงน้ำหนักมือตรงไหนบ้าง"
หมอแพรวค่อยๆ ถอดเสื้อกาวน์ออกไปพาดไว้บนพนักเก้าอี้
ด้านในเป็นชุดเดรสสายเดี่ยวที่รัดตรึงหน้าอกมหึมาเอาไว้จนล้นทะลัก
เธอขยับลุกขึ้นแล้วเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของไอ้พุ่มพลางจับสองมือหนาสากของชายขี้เมาให้วางลงบนปทุมถันเต่งตึงขาวโพลนของเธอเอง!
"พี่พุ่มดูนะคะ...การจะให้น้ำนมที่เคยหยุดไป สามารถกลับมาไหลใหม่ได้อีกครั้งน่ะ พี่ต้องเริ่มจากการนวดคลึงตรงฐานเต้าแบบนี้"
มือของคุณหมอสาวกุมทับมือของไอ้พุ่มพลางบังคับให้มันนวดคลึงหมุนวนเบา ๆ บนความนุ่มหยุ่นของซาลาเปาสองลูกยักษ์ไอ้พุ่มถึงกับหายใจติดขัด
หมับ!
ทันทีที่ได้โอกาสจับนมคุณหมอคนสวยไอ้พุ่มก็รีบคว้าสองเต้าเอาไว้แน่นจนเนื้อหน้าอกปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้วชายหนุ่มทำท่าราวกับว่าให้ตายยังไงก็ไม่มีทางปล่อยเต้าขาวผ่องสองลูกโตที่สั่นกระเพื่อมตามแรงมือบีบนวดนี้ให้หลุดมือไปง่าย ๆ เป็นแน่
‘โอ๊ย...สวรรค์ชัด ๆ! นมโต๊โต นุ่มยิ่งกว่านุ่ม แถมยังเด้งดึ๋งดั๋งชะมัด!’
มันรู้สึกได้ถึงยอดปทุมถันที่เริ่มชูชันปะทะฝ่ามือผ่านเนื้อผ้าบางเบา
ด้านคุณหมอนมโตแม้จะรู้สึกเสียวซ่านขึ้นมาจับใจแต่เธอยังคงทำหน้าจริงจังสอนเนื้อหาภาคปฏิบัติกึ่ง ๆกามสูตรให้กับคนไข้ชายตรงหน้าต่อไป
"แล้วถ้าจะให้ลูกเข้าเต้าไม่ให้แม่เจ็บพี่ต้องใช้ปากดูดเลีย... เอ้ย!... หมอหมายถึงว่า... ให้ลูกน้อยงับไปให้ถึงลานนมแบบนี้ค่ะ"
หมอแพรวสาธิตพลางใช้นิ้วเรียวสวยบีบคลึงที่ยอดถันให้เห็นเป็นขวัญตา
ไอ้พุ่มยังแสร้งทำเป็นโง่
"โอ๊ยหมอ...ผมมองไม่ชัดเลยจ้ะ มันมีเสื้อหมอบังอยู่ ผมจะไปบอกเมียถูกได้ยังไงว่าลานนมมันอยู่ตรงไหน แล้วต้องนวดยังไงน้ำนมถึงจะพุ่งออกมาจริง ๆ
หมอช่วยเปิดเสื้อออกให้ผมดูเนื้อเต้านมด้านในชัดๆ หน่อยได้ไหมจ๊ะ!"
“อู้ยซี้ด... อย่าเลยจ้ะพี่พุ่ม มันจะไม่ดีเอา นวดแค่นอกเนื้อผ้าแบบนี้ก็พอแล้ว”
“ไม่ต้องเขินหรอกจ้ะหมอแพรวถ้างั้นผมถอดให้แทนละกัน”
พรืด!
“ว้าย!”
มือหนาสากและร้อนผ่าวของไอ้พุ่มเอื้อมไปปลดกระดุมทรงกลมสีมุกแวววาวออกจนเกลี้ยงในทีเดียวแล้วกระตุกตะขอยกทรงลูกไม้ให้หลุดร่วงออกจากร่างหมอสาว จนนมโต ๆโผล่กระเด้งออกมาแทบแนบติดกับใบหน้าหื่นกาม
“ต้องเปลื้องเสื้อกับเสื้อชั้นในออกให้หมดเกลี้ยงแบบนี้ก่อนผมถึงจะฝึกนวดเต้าได้ถนัด ๆ สิจ๊ะหมอ”
ว่าแล้วชายหนุ่มจึงละลาบละล้วงเลื่อนสองมือของมันขึ้นมาลูบคลำไปทั่วปทุมถันคู่ยักษ์ที่สั่นสะท้านอยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว
"หมอต้องสอนนวดกระตุ้นน้ำนมบนเต้าเนื้อของจริงนี่แหละ ผมจะได้จำน้ำหนักมือได้ถูก!"
"พี่พุ่ม!อย่า! ปล่อยนะคะ...อื้อออ..."
หมอแพรวดิ้นรนทำท่าเหมือนกำลังพยายามจะขัดขืนแต่ทว่าสัมผัสจากมือหนาที่บีบเค้นลงบนความนุ่มหยุ่นของเธอนั้นกลับรุนแรงอีกทั้งยังโดนจุดอ่อนไหวเข้าอย่างจัง
ร่างกายของเธอเริ่มสั่นระริกความรู้สึกวาบหวามที่ถูกจู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัว ทำให้เรี่ยวแรงในการผลักไสค่อย ๆเลือนหายไป
"พี่พุ่มนวดแบบนี้... อ๊ะ... มันแรงไปค่ะ"
หมอแพรวทำหน้าบูดเบี้ยวเสียวกระสันน้ำเสียงที่เคยจริงจังเปลี่ยนเป็นสั่นพร่า เมื่อไอ้พุ่มเริ่มใช้นิ้วมือสากกระด้างบดคลึงยอดปทุมถันที่แข็งเป็นไต
"แล้วต้องนวดยังไงล่ะจ๊ะหมอ? ช่วยสอนผมที... สอนผมให้ละเอียดเลยนะจ๊ะ"
ไอ้พุ่มกระซิบข้างหูพลางซุกใบหน้าลงตรงกลางระหว่างเต้านมอิ่มฟูทั้งสองข้าง สูดดมฟอดใหญ่ แล้วไซ้ถูไถใบหน้าหยาบกร้านเข้ากับเนื้อเต้าเนียนขาวเต่งตึงหอมฟุ้ง
"อุ๊ย... ตรงนั้น... ต้องใช้ปลายนิ้วบีบเบาๆ ค่ะ ไม่ใช่บดขยี้จุกนมแบบนั้น"
หมอแพรวร้องอุทานพลางแอ่นอกรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว
"ถ้าพุ่มทำแรงเกินไป...เมียพี่จะเจ็บจนน้ำนมไม่ออกนะคะ"
"ผมบีบเบา ๆ ไม่เป็นซะด้วยสิหมอ... ถ้างั้นผมขอเปลี่ยนเป็นดูดกระตุ้นน้ำนมช่วยอีกแรงได้ไหมหมอ?ถ้าเรื่องดูดหัวนมล่ะก็ ผมไม่เป็นสองรองใครแน่!"
ไอ้พุ่มไม่รอคำอนุญาตมันเอามือรวบสองเต้ามหึมาของหมอแพรวยกขึ้นมาสูงตั้งฉากกับพื้น แล้วมุดหน้าประกบปากครอบลงไปที่จุกนมชูชันชี้ฟ้าพร้อมดูดกระซวกดัง จ๊วบ จ๊วบ ซู้ดดด สลับกับตวัดลิ้นเลียรอบหัวนม แพล่บ ๆอย่างตะกละตะกลาม
"อ๊ายยย! พี่พุ่ม... อย่าค่ะ... ดูดแบบนั้นมันไม่ใช่กระตุ้นน้ำนมแม่แล้ว อื้อออ"
ริมฝีปากที่ร้อนระอุและได้กลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้งงับลงบนยอดปทุมถันที่บัดนี้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย
ไอ้พุ่มออกแรงดูดดึงอย่างรุนแรงจนหมอแพรวแหงนหน้าขึ้นมองเพดานร่างกายอวบอัดบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งพล่านจากหน้าอกลงสู่หว่างขา
น้ำเมือกใสซึมออกมาจนเปียกชุ่มกางเกงชั้นในตัวน้อยพร้อมกับแรงตอดรัดตุบๆของกลีบเนื้อสีชมพูที่ซุกซ่อนอยู่กลางกายสาว
‘บ้าจริง... คนไข้ชายคนนี้นี่มันลิ้นสว่านชัด ๆขนาดเลียหัวนมยังเสียวขนาดนี้ ถ้าโดนเลียเม็ดเลียร่อง ฉันจะเสียวขนาดไหนกันนะอื้อ...ไม่สิ ฉันไม่ควรคิดเลยเถิดไปไกลขนาดนั้น’
หมอแพรวตำหนิตัวเองในใจแต่ทว่าความดิบเถื่อนของไอ้พุ่มกลับเร้าอารมณ์เธอยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
"ผมดูดจุกนมแบบนี้ ถูกต้องไหมจ๊ะหมอ...ผมว่าตวัดลิ้นเลียหัวนมแบบนี้น่าจะถูกที่สุดแล้วนะดูสิ... มันแข็งสู้ปากผมขนาดนี้"
ไอ้พุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตาหมอสาวแววตาหื่นกระหายของมันทำให้หมอแพรวใจสั่นเผลอขมิบร่องสวาทคล้ายกำลังโหยหาของยาวใหญ่ให้สอดกระแทกเข้ามาให้จุใจ
"พอได้แล้วค่ะพี่พุ่ม... บทเรียนวันนี้... อึก... จบแค่นี้ก่อนเถอะค่ะ!"
หมอแพรวพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลือผลักไอ้พุ่มออก
แต่ขาของเธอเผลอไปสะดุดเข้ากับขาโต๊ะตรวจจนเกือบเสียหลักทำให้ไอ้พุ่มได้จังหวะโถมร่างกายสูงใหญ่หนักอึ้งเข้าใส่ร่างเล็ก จนแผ่นหลังหญิงสาวแนบสนิทไปกับเตียงตรวจคนไข้
"ยังจบไม่ได้หรอกหมอ... ผมยังไม่ได้เรียนรู้วิธีการปั๊มน้ำยาเลยนะจ๊ะหมอสอนผมให้ครบสิ... ผมจะได้มีน้ำยาดี ๆ ไปทำลูกสาวเพิ่มตามที่บอกไง!"
ไอ้พุ่มจัดการเลิกชายกระโปรงผ้าซาตินเนื้อบางขึ้นมาถึงเอวคอดต้นขาขาวเนียนและเนินอูฐอวบอูมที่เบียดชิดกันอยู่ในแพนตี้ลูกไม้ซีทรู ถูกเปิดเปลือยออกมาให้เห็นเต็มๆ ตา
"พี่พุ่ม...หยุดนะคะ... นี่มันในสถานีอนามัย... อ๊ะ!"
หมอแพรวพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงอันน้อยนิดผลักแผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายดิบเถื่อนและเหล้าขาวฉุนกึกออกไป
ทว่าไอ้พุ่มกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อยมือหนาสากของมันจัดการกระชากถอดชุดเดรสท่อนบนที่เป็นสายเดี่ยวของเธอจนหลุดลุ่ยลงไปกองอยู่ที่สะดืออย่างรวดเร็ว
"โอ้โห...หมอจ๋า... มิน่าไอ้พวกหนุ่ม ๆ แถวบ้านฉันมันถึงเอาแต่เพ้อถึงหุ่นระดับนางงามของหมอนัก"
ไอ้พุ่มอุทานออกมาเสียงพร่าแววตาหื่นกระหายจ้องมองยอดถันสีหวานที่ชูชันท้าลมหนาวจากพัดลมตัวเก่า
"ขาวโพลนลูกใหญ่ยิ่งกว่ามะพร้าวใบโตๆ เสียอีก แบบนี้ถ้าคั้นน้ำนมออกมาได้จริง ๆ ผมคงอิ่มไปถึงเช้าแน่!"
"อย่าทำอะไรหมอเลยนะคะ...นี่มันสถานีอนามัยนะ มันไม่เหมาะสม อื้อออ..."