เหลียนนั่วถูกหามเข้าโรงพยาบาล...ไม่สิ พูดให้ถูกคือถูกคาดิสอุ้มเข้าโรงพยาบาลต่างหาก ยานโดยสารบินจากดาวเนรเทศตรงดิ่งมาที่โรงพยาบาลจักรวรรดิ ส่วนเหลียนนั่วนั้นปวดท้องจนหมดสติไปแล้ว
ก่อนหมดสติ สิ่งสุดท้ายที่เขาทำคือกะพริบตาปริบๆ อย่างไร้เดียงสา
“อาการเป็ยังไงบ้าง” สีหน้าคาดิสก็ไม่สู้ดีเช่นกัน แค่ไปรับคนจากดาวเนรเทศ สุดท้ายกลับต้องพาเข้าโรงพยาบาลเสียได้ เสียชื่อพ่อบ้านลำดับหนึ่งของราชวงศ์อย่างเขาหมด
“เืออกในกระเพาะ มีโรคกระเพาะอยู่แล้วด้วย ต้องทำการผ่าตัด” โอวเิหมอเป็มือหนึ่งของโรงพยาบาลจักรวรรดิ แค่เืออกในกระเพาะเท่านั้น คาดิสถึงกับเรียกเขามา บางทีก็ให้เกียรติเขาเกินไปนะ
“แค่กินครีมอาบน้ำถึงกับเืออกในกระเพาะเลยเหรอ” คาดิสตะเบ็งเสียงถามอย่างอดไม่อยู่ “ดูถูกเื่ดวงของคนคนนี้ไม่ได้จริงๆ”
“ใครบอกว่าเป็เพราะกินครีมอาบน้ำกัน” โอวเิเลิกคิ้ว “สาเหตุเป็เพราะขาดสารอาหารเป็เวลานาน แถมกินอาหารไม่ถูกสุขลักษณะ ขอถามหน่อยเถอะว่าไปเก็บคนจรจัดนี่มาจากไหน”
“คนจรจัดงั้นเหรอ” คาดิสแค่นเสียงเ็า “รักษาเขาให้ดี ฐานะของเขาสูงพอจะเป็เ้านายฉันได้เลยละ”
“หา” โอวเิเบิกตาโต เขากับคาดิสจบจากโรงเรียนทหารของจักรวรรดิด้วยกัน คาดิสเรียนสาขาการจัดการ ส่วนโอวเิเรียนสาขาการแพทย์
ตอนถูกยกขึ้นเตียงผ่าตัด เหลียนนั่วยังคงไม่ได้สติ
ตอนถูกยกลงจากเตียงผ่าตัด เหลียนนั่วก็ยังคงไม่ได้สติ
เป็การผ่าตัดเล็ก ไม่มีปัญหาอะไร แต่กระเพาะอาหารของเหลียนนั่วจำเป็ต้องได้รับการบำรุง
“จัดห้องผู้ป่วยระดับสูงให้เขา พยาบาลก็เลือกระดับสูง ฉันจำเป็ต้องกลับพระราชวังก่อน” คาดิสอยู่รอเหลียนนั่วฟื้นไม่ได้ เื่ของเด็กหนุ่ม เขาจำเป็ต้องรายงานให้ฝ่าากับท่านนายพลทราบ
“อืม” คนที่จะเป็เ้านายของคาดิสได้ คงไม่พ้นเกี่ยวข้องกับราชวงศ์นั่นละ และเื่ที่เกี่ยวข้องกับราชวงศ์ โอวเิก็ล้อเล่นด้วยไม่ได้หรอก
พระราชวัง
“เพราะกินของไม่ถูกสุขลักษณะทำให้ท้องเฟ้อจนเกิดเืไหลในกระเพาะ ต้องนอนโรงพยาบาล” เสียงบรรยายเนิบนาบ ไร้ความรู้สึกแต่ก็ไม่ถึงกับเ็า เหมือนกำลังบอกเล่าข้อเท็จจริงบางอย่าง แต่พอฟังแล้วกลับทำให้ผู้ฟังรู้สึกกดดันอย่างประหลาด
ผู้พูดสวมชุดเครื่องแบบทหารเรียบกริบ ท่วงท่าน่าเกรงขาม มองแวบเดียวก็รู้ว่าเกิดในตระกูลทหาร คนผู้นี้มีรูปโฉมหล่อเหลาองอาจ อกผายไหล่ผึ่ง แม้จะเข้าสู่วัยกลางคนแล้ว ทว่าดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นกลับเป็ประกายราวมหาสมุทรลึกล้ำ ทั่วทั้งพระราชวัง นอกจากรัชทายาทสิงเหยียน ก็มีแค่ซีเหล่ย นายพลเอกที่ควบตำแหน่งจักรพรรดินีของจักรวรรดิ
ดวงตาสีน้ำเงินของรัชทายาทสิงเหยียนสืบทอดมาจากนายพลซีเหล่ยผู้ให้กำเนิดเขา
ซีเหล่ย บุตรชายคนสุดท้องในรุ่นปัจจุบันของตระกูลเดอร์เร็ต เดิมเขาเป็ผู้สืบทอดรุ่นต่อไปของตระกูล และยังเป็ผู้ที่มีพลังการรบสูงที่สุดเท่าที่ตระกูลเดอร์เร็ตเคยมีมา ถึงจะเป็เพศเมีย แต่กลับเหนือกว่าเพศผู้เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ในจักรวรรดิ เว้นก็แค่เขาแต่งงานกับจักรพรรดิ
“เรือนจำปฏิบัติกับนักโทษเหมือนเป็ทาส พวกนักโทษก็มีแต่กดขี่กันเอง” คาดิสตอบ “รูปแบบความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวส่งผลให้เกิดอุปนิสัยการกินที่ไม่ถูกต้อง ทำให้คุณชายเหลียนมีเืออกในกระเพาะ โอวเิบอกว่านี่ไม่ใช่โรคร้ายแรง เพียงแต่กระเพาะเขาอ่อนแอมาก จึง้าการพักฟื้นให้ดีพ่ะย่ะค่ะ”
“งั้นก็รักษาตามนั้น” ซีเหล่ยนวดขมับด้วยความเหนื่อยล้า “บำรุงร่างกายเขาไปก่อน คลาสมารยาททั้งหลายที่ชนชั้นสูงควรมีก็จะขาดไม่ได้... เขาเกิดในตระกูลชนชั้นสูงปลายแถว มารยาททางสังคมของตระกูลระดับนั้นบางทีอาจไม่ได้แย่อย่างที่พวกเราคิดก็ได้”
“เขาเป็...เด็กหนุ่มที่มีมารยาทพ่ะย่ะค่ะ” คาดิสลังเลสักพักก่อนจะพูดคำว่ามีมารยาทออกมา
“อ้อ” ซีเหล่ยประหลาดใจเล็กน้อย “ถูกนายชมว่ามีมารยาท คงเป็เกียรติสำหรับเขาน่าดู”
“ท่านชมเกินไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
“นายคอยดูแลเขาไปก่อนก็แล้วกัน รอเขาออกจากโรงพยาบาลเมื่อไร ให้บันทึกชื่อเขาลงในผังตระกูลเดอร์เร็ต ระบุว่ามาจากตระกูลย่อย ฉันพูดกับคุณพ่อแล้ว ถึงเวลานายแค่จัดการไปตามนั้นก็พอ รอจนมั่นใจว่าความรู้กับมารยาททางสังคมของเขาไม่มีปัญหา แล้วค่อยจัดการให้เขาทำความรู้จักกับองค์รัชทายาท สิงเหยียนเขา...อาจจะไม่ชอบใจเด็กคนนี้” เด็กที่เกิดจากตระกูลชนชั้นสูงปลายแถว ซ้ำยังเป็นักโทษเนรเทศ สายตาระดับรัชทายาทแห่งจักรวรรดิจะหยุดมองที่เขาได้อย่างไร
คิดถึงเื่นี้ ซีเหล่ยก็รู้สึกปวดศีรษะขึ้นมา แต่จะทำอย่างไรได้ เด็กคนนี้เป็คนเดียวในคลังข้อมูลของจักรวรรดิที่จับคู่กับสิงเหยียนได้
“รับทราบพ่ะย่ะค่ะ”