เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

---------------เมืองฮองหลง--------------- จูกัดกุ๋ย จูกัดเหลียง (ขงเบ้ง) และจูกัดชิง(เสี่ยวชิง) เดินทางเข้าเมืองฮองหลง เจตนาพักคนพักม้าห่างออกไปไม่กี่เส้น ..ต่างเห็นกองทหาร 1 แสน เรียงรายตั้งทัพรอที่หน้าราชธานีลกเอี๋ยน !!!พวกเรามาช้าเกินไป ....................เนื่องจากหนังสือคำสั่งยังมีความไม่ชอบมาพากล ตั๋งโต๊ะจึงหยุดเดินทัพที่นี่ตามคำแนะนำของกุนซือลิยู จากนั้นจึงทำหนังสือเข้าไปกราบทูล ..เพราะหาไม่แล้วจะกลายเป็นกบฏทันที หนังสือจากตั๋งโต๊ะอาณาประชาราษฎรในเมืองหลวงแลหัวเมืองทั้งปวงได้ความเดือดร้อน เพราะขันทีสิบคนทำการหยาบช้าให้ผิดขนบธรรมเนียม บัดนี้ข้าพเจ้าจะขอยกกองทัพเข้าไปในเมืองหลวง แล้วจะจับตัวเตียวเหยียงกับขันทีเก้าคนฆ่าเสีย พระองค์แลอาณาประชาราษฎรจะได้อยู่เย็นเปนสุขสืบไป ฝ่ายขันทีทั้งสิบเมื่อเห็นโฮจิ๋นเรียกกองทัพใหญ่มาประจันเมืองหลวงก็กลัวตาย จึงใช้ลูกไม้เดิม คือเข้าไปพึ่งบารมีของ 'โฮฮองเฮา' เช่นเคย และนางก็หลงคารมสิบขันที(อีกเช่นเคย) จึงรับสั่งให้โฮจิ๋นเข้าเฝ้า ..แต่หารู้ไม่ว่ามันคือการเรียกพี่ชายของตนมาให้สิบขันทีสังหารด้วยการลุมฆ่าอย่างโหดเหี้ยม !!! กำลังจะเข้าเฝ้าวังในโฮจิ๋นพาทหารมาจำนวนมาก แต่ไม่สามารถเข้าวังหลังได้ นอกจากโฮจิ๋นแล้ว คนอื่นๆต้องรออยู่นอกกำแพง ..แต่เพียงไม่นานเจ้านายโฮจิ๋นก็กลับออกมา เพียงแต่ออกมาได้แค่ศีรษะที่ถูกตัดออกมาเท่านั้น !!!ทั้งโจโฉ อ้วนเสี้ยว อ้วนสุด เห็นดังนั้นก็โกรธ ..บุกเข้าวังไปทันที ขันทีถูกฆ่าสังหารเป็นจำนวนมาก ทั้งวางเพลิง แล้วหนีรอดออกไปได้ 2 คนแต่ที่แย่สุดๆคือพวกมันลักพาเอาตัวองค์ชายทั้งสองไปจากราชธานีด้วย !!!และแม้จะจับตายขันทีทั้งสองได้ แต่องค์ชายหองจูเปียนและองค์ชายหองจูเหียบ ต้องตกระกำลำบากนาๆ........................................................'ดำ' เฝ้ามองดูอย่างปลงสังเวชนอกจากลดจำนวนชาวบ้านที่เสียชีวิตจากการอดอยาก และจำนวนทหารที่เสียชีวิตน้อยลงแล้ว ก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขประวัติศาสตร์อะไรไม่ได้เลยทั้งสิ้น ..เฮ้อ ที่พักชั่วคราวของตะกูลจูกัด ณ เมืองฮองหลงและก่อนที่อะไรจะแย่ไปกว่านี้ ชายหนุ่มจำเป็นต้องเปิดเผยตัว.. "ดำรงค์ ขอคารวะท่านจูกัดกุ๋ย ท่านจูกัดเหลียง"ท่านจูกัดเหลียง ?ขงเบ้งน้อยวัย 9 ขวบ แม้ฉลาดหลักแหลมยังมึนงง ..แล้วนับประสาอะไรกับท่านจูกัดกุ๋ยผู้พ่อ "ท่านเจ้าเมืองกล่าวผิดไปแล้ว ..นี่บุตรชายของข้าเป็นเพียงผู้เยาว์เท่านั้น"'ดำ' หัวเราะกลบเกลื่อน จากนั้นเปลียนเรื่องทันที หันไปทางหญิงสาว.."เสี่ยวชิง ไม่เจอกันนานเป็นอย่างไรบ้าง ?"ใบหน้างดงามอ่อนหวาน ไม่ต่างจาก 5 ปีที่ผ่านมาแม้แต่นิดเดียว !!! "เจ้า เจ้า .. เหตุใด เหตุใด ?"อันที่จริงไม่ได้ตกใจที่เห็น 'เสี่ยวชิง' ยังเป็นสาวน้อยวัย 16-17 แต่เพราะรู้เงื่อนไขของสภาพ 'อมตะ' นั่น ดำรงค์ถึงกับอึ้งไปเลยจริงๆ.. อ่อนหวาน ..เรียบร้อยถึงปานนั้น ใย ? ทั้งคู่เคยรอนแรมร่วมกันเป็นเดือนๆสาวน้อย 'เสี่ยวชิง' กกกอดร่างกายกำยำประดุจเจ้าเข้าเจ้าของ ..จนเลยเถิด 'ลักหลับ-จุมพิต' แทบจะทุกๆวันที่ทั้งคู่อยู่ร่วมกัน ... "ข้า สบายดี ..ท่านพี่สบายดีกระมัง ?"คิดถึงมากๆ และเธอยังไม่รู้ตัวเลยว่า 'ความลับ' ถูกล่วงรู้โดยเหยื่อของเธอเอง! ยิ้มอย่างสดใส บริสุทธิ์ ..เอาเถอะ อย่างน้อยๆ นางถือเป็นเส้นใยที่เชื่อมโยงที่เหนียวแน่นระหว่าง 'ดำ' กับ 'ตะกูลจูกัด' บลาๆ บลาๆๆ..ดำรงค์แต่งเรื่องราว จริงครึ่ง-เท็จครึ่ง เพื่ออธิบายว่าตัวเองโผล่มาที่นี่ได้อย่างไร "เจ้าเมืองดำ ก็มีเจตนามาปกป้องบ้านเมืองเช่นเดียวกัน น่าสรรเสริญ ..ไม่ทราบว่ากองทัพของท่าน ?" -เชี่ย-...ดำรงค์คิดในใจขงเบ้งน้อยฉลาดหัวไวเกินประมาณ "กองทัพใหญ่ย่อมรอคอย ในจุดปลอดภัย ..หากน้องชายไม่มีข้อสงสัยอะไรแล้ว ผู้พี่มีบางอย่างมอบให้ท่าน"ยังไม่วายเรียก 'ท่าน' ..นับวันวาจายิ่งพิกลพิการ เช่นเดียวกับสองพ่อลูก 'หลิ่งจี' ไม่มีผิด .............................. มาเจอแฟนสาว แต่กลับขลุกอยู่กับเด็กชายผู้หนึ่งในห้องทั้งวัน ?หากนักอ่านจะมโนว่าเป็นนิยายวาย ..ก็คงไม่แปลกประหลาดแต่อย่างใด~ ในมือเรียวยาวปรากฎตำรา [ไทแผงเยาสุด]จากนั้นยื่นให้โดยปราศจากเงื่อนไข หรือบอกกล่าวใดๆ ข่งเบ้งน้อยรับมาอ่านโดยไร้ข้อซักถามเช่นเดียวกันเอามาจากไหน ? เอามาให้ทำไม ? ย่อมเป็นคำถามของปุถุชน.. แต่สำหรับอัจฉริยะ คำถามประดานี้ย่อมถือว่าข้อสงสัยที่ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ..เพราะไม่ว่าจะด้วยเหตุใด คุณประโยชน์ที่อยู่ในมือ นั้นสามารถสร้างสรรคุณค่าอันปราณีตให้ปรากฎให้โลกหล้าได้อย่างงดงาม ..แล้วจะเสียเวลาสงสัยเพื่อ ? ดำรงค์ปล่อยให้ อัครมหาเสนาบดี (丞相) แห่งจ๊กก๊ก หมกมุ่นกับมันให้สาแก่ใจ !!! แต่เมื่อออกมาจากห้อง กลับพบเจอ 'จูกัดชิง' รอคอยอยู่นานแล้วมารออะไรตั้งครึ่งค่อนวัน ? สำหรับ 'ดำ' เสี่ยวชิงก็เพียงแค่หญิงสาวที่งมงายในความรักผู้หนึ่ง แถมในใจของชายหนุ่มยังมี 'เตียวเสี้ยน' อยู่แทบทุกห้องของหัวใจ แต่สำหรับ 'เธอ' แล้ว ชายหนุ่มเป็นทุกๆสิ่ง และยังเป็นทุกๆอย่าง..

error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่
ชีวิตของเธอถูกช่วยเหลือเอาไว้ก็ด้วยชายคนนี้ ..หลายครั้ง หลายคราว .. แม้รู้อยู่เต็มอกว่า 'ชายผู้นี้' ไม่ปกติอย่างเหลือแสน ..เขาอาจจะเป็นภูติผีปีศาจ อสูรกายกินเลือด แต่สำหรับเธอ ..เขาคือทุกสิ่ง ที่ล้ำค่ากว่าชีวิตน้อยๆของเธอมากมายนัก ~~

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 จูกัดชิง

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 58 จูกัดชิง

คล้ายกับเรื่องเจาะเวลาหาขงเบ้ง 寻孔明 ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้