หลังจากที่ หลงเซียน ย้อนเวลากลับมาและได้ช่วยพ่อแล้ว เขาก็ใช้เวลาเหาะเหินเดินอากาศไปเมือง เรน่า ในวันเดียว และไปที่ร้านของ เยว่อิ๋งอิ๋ง ก่อนที่ตัวเขาในโลกนี้จะไป สามชั่วโมง
หลงเซียนไปถึง เขาก็ไม่พูดพล่ามทำเพลง ดึงมือ เยว่อิ๋งอิ๋ง ออกจากร้าน โดยที่ เยว่ทิซิม ผู้เป็นพ่อไม่สามารถทำอะไรได้่เพราะวิทยายุทธของหลงเซียน เหนือกว่ามาก
หลงเซียน เล่าเรื่องทุกอย่างให้ เยว่อิ๋งอิ๋งฟัง เธอทำหน้าไม่อยากจะเชื่อหลงเซียนเลย แต่ก็ต้องเชื่อ เมื่อ หลงเซียน เล่าถึงปานรุปหมีที่อยู่ที่แก้มก้นซ้ายของเธอ และมอบปิ่นปักผมของเยว่อิ๋งอิ๋งที่เขาเก็บไว้ในวันตายของเยว่อิ๋งอิ๋งให้เธอ
" แล้ว ท่านพี่จะไปไหนละคะ? " เยว่อิ๋งอิ๋ง กล่าว
" ไปดักฆ่า ฮาคุเร ในคืนนี้ " หลงเซียน พูดด้วยแววตาอำมหิต จนเยว่อิ่งอิ๋ง ถึงกับหนาวสะท้าน
หลงเซียน พูดไม่พูดเปล่า เขาใช้วิทยายุทธ ที่เหนือชั้น เดินราวกับวาร์ป ไปหยั่งหน้าร้าน ของเยว่ทิซิม ซึ่งฮาคุเรจะมากินเหล้าในคืนนี้ และเมื่อ ทุกอย่างพร้อม และฮาคุเร เมาได้ที่ หลงเซียน ก็สวมหน้ากาก ที่ซื้อตามร้านข้างทางปลอมตัวเข้าไป ฆ่าฮาคุเร
ฮาคุเรที่กำลังเมา กำลังหาเรื่องคนในร้านอยู่ดีๆ ก็ถูก ดรรชนีเอกสุริยัน ของตระกูลโจวเข้าไปข้างหลัง แต่เขาหันหน้ากลับมาพอดี หลงเซียนจึงจิ้มไปที่ทวนมังกรของเขา
ตูมมมม! แตกซะ
เพียงดรรชนีเดียว ก็ทำให้ ฮาคุเร กลายเป็นขันที ในทันที