จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

เอี๊ยดด! เมื่อเขามาถึงก็พบกับสมาชิกทั้ง 3 คนกำลังนั่งเล่นนอนเล่นในห้องเขา แทนที่จะเป็นห้องของหลินปิง เมื่อหยิงฉางเข้ามา คนอื่นๆก็หันมามองเป็นตาเดียว
"มาทำอะไรในห้องพี่กันเนี่ย" หยิงฉางถามขึ้นอย่างสนใจ คลิสตินได้ยินก็รีบตอบทันที
"เค้ามารอตะเองนั้นแหละ...บอกมานะไปไหน ถ้าหูไม่เข้าหูจะตีให้ตายเลย" หยิงฉางยักคิ้วกวนๆใส่ และพูดขึ้น
"ไปจีบสาวมา..." คลิสตินได้ยินก็พุ่งตัวจะตีหยิงฉางทันที เขาไม่รอช้าคว้าเอสคลิสตินไว้ ก่อนจะพูดขึ้น
"ทำท่าอย่างนี้แสดงว่าพูดเข้าหูใช่ไหม ถ้าไม่เข้าแสดงว่าหูหนวก ฮ่าๆๆ!" หลินปิงเงยหน้าจากเตียงมองเพื่อนชายเขาอย่างคิดพินิจ และพูดขึ้น
"ท่าทางอย่างนี้ มึงจีบจริงๆใช่ไหม" เมย์และคลิสตินได้ยินก็หันไปมาหยิงฉางเป็นตาเดียวทันที
"เหอะ! ไม่ได้จีบเว้ย เมื่อกี้ฉันแค่ล้อเล่น...แค่ฉันกับพวกเธอพูดคุยเฮฮากันนิดหน่อยเอง" หยิงฉางพูดขึ้น เมื่อเมย์ได้ยินก็จับผิดทันที
"พี่ฮ-ฮาเร็มเหรอ ที่บอกว่าพวกเธอน่ะ" หยิงฉางเดินไปหาเมย์และเขกหัวอย่างแรง จนอีกฝ่ายแสร้งร้องอย่างเจ็บปวด เขาจึงหันไปมองหลินปิงและพูดขึ้น
"ฉันไปกินข้าวกลางวันมาเว้ย...ชั้นบนสุดของโรงแรมเนี่ยอะ ไม่รู้รึไง ว่าฉันไม่ชอบเข้าใกล้ผู้หญิงแค่ไหน"หลินปิงที่นึกได้ ก็ร้อง เออ! ขึ้นมาทันที และพูดขึ้น
"โทษทีวะ พอดีวันนี้ฉันเบลอๆ" หยิงฉางพยักหน้าไม่ใส่ใจ
"เตรียมตัวกันยังเด็กๆ" หลินปิงยกมือขึ้นและชี้ไปยังคลิสติน
"ว่าไงไอ้ตัวเล็ก" คลิสตินได้ยิน ก็เบือนหน้าหนี หยิงฉางจึงหันไปมองหลินปิงเพื่อหาคำตอบ เพราะเขาขี้เกียจเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่อง หลินปิงที่เหมือนจะรู้ว่าเพื่อนเขาคิดอะไร จึงตอบกลับทันที
"คลิสตินเขาจะอยู่ที่นี้น่ะ เหตุผลเดียวกับเมย์เลย" หยิงฉางพยักหน้าเข้าใจ
"..." หลินปิงเห็นหยิงฉางส่งซิกทางศีรษะว่าให้ไปห้องข้างๆ เขาก็เดินออกจากห้องไปทันที ท่ามกลางความสงสัยของสองสาว เมื่อหลินปิงเดินออกไปเสร็จ เขาก็ไปมอง 2 สาวและพูดขึ้น
"พี่จะไปทำธุรที่ห้องหลินปิงก่อน...ถ้ามีเรื่องอะไรค่อยมาพูดด้วยกันทีหลัง แต่ถ้าสำคัญจริงๆก็มาเคาะประตูได้ โชคดี..." ว่าจบหยิงฉางก็เดินออกจากห้องนอนของตนเองไปทันที ปล่อยให้เมย์มองอย่างงงๆ โดยมีคลิสตินไม่พอใจที่หยิงฉางทำตัวอย่างงี้กับเธอ
เมื่อหยิงฉางเข้ามาห้องของหลินปิง
"เริ่มกันเลยดีกว่า" ว่าจบหยิงฉางก็เปิดกระเป้ามิติของเขาเทอาวุธที่เขาขโมยมาเมื่อวานทันที ซึ่งการเก็บนั้นง่ายมาก แค่กำดาบให้เยอะและเอามาใกล้ๆกระเป้ามิติเท่านั้น ทีนี้ก็เสร็จ
ทำให้หยิงฉางสามารถขโมยอาวุธของอีกฝ่ายได้จำนวนหลายร้อยเล่มเลย เคร่งๆๆๆ!! เสียงใบดาบกระทบกับพื้นจำนวนมาก ทำให้หยิงฉางและหลินปิงหนวกหูขึ้นมาทันควัน
หลังจากเทมาได้เกือบ 10 นาทีทุกอย่างก็ออกมาหมด ยกเว้นของที่เขาได้เมื่อวาน หลินปิงมองไปยังอาวุธทั่วพื้นห้องของเขาอย่างพินิจ พบว่าอาวุธที่หยิงฉางขโมยมาได้เกือบ 2 ร้อยเล่ม
"ไม่คิดเลยว่าจะเยอะขนาดนี้" หลินปิงพูดขึ้น ก่อนจะหยิบดาบขึ้นมาตรวจสอบหลายต่อหลายเล่ม แล้วก็แสดงอาการประหลาดใจออกมา
"หยิงฉาง! ของพวกนี้ระดับ 7 ขึ้นไปหมดเลยวะ" หยิงฉางขมวดคิ้วอย่างสงสัยทันที ก่อนจะถามขึ้น
"แล้สทำไมเพลิงอสูรมันไม่ใช่ระดับที่สูงกว่าระดับ 7 ละ" หลินปิงส่ายหน้าไปมา ก่อนจะแสระยิ้ม
"เรื่องจริงสินะ..." หยิงฉางมองอย่างสงสัย หลินปิงจึงกล่าวขึ้น
"ตอนที่ฉันเล่นเกมใหม่ๆมีข่าวสารเกี่ยวกับกิลวิหกเพลิงขนอาวุธจากเมืองฉิงผิงมาเมืองอี้เฟยเป็นจำนวนเกือบ 2 ร้อยเล่ม นั้นก็หมายความว่า" หยิงฉางประติดประต่อแป๊ปเดียวก็ยกยิ้มขึ้นทันที
"พวกเราเพ้อไปขโมยส่วนของเมืองฉิงผิงมาสินะ ดูจากสภาพแล้วเราคงขโมยมาซะเกือบหมดเลย" หลินปิงได้ยินก็ถามขึ้น
"แล้วนายเก็บอย่างไงของนาย ถึงได้แต่ระดับพวกนี้ละเนี่ย" หยิงฉางได้ยินก็พูดขึ้น
"ฉันเห็นมันกองๆไว้มุมห้องห่างจากกองอื่นๆ แถมมีความสวยและน่าจะดีกว่า ฉันเลยขโมยแค่จุดนั้นมา"วินาทีต่อมาทั้งสองก็ระเบิดหัวเราะขึ้น
"ฮ่าๆๆ! แม่งวางไว้จุดเดียวก็หวานแมวดิวะ ฮ่าๆๆ!" หลินปิงพูดไปจับดาบระดับ 7 ฟันไปมาอย่างดีใจ หยิงฉางเห็นก็ยกยิ้มยินดีเหมือนกัน
"จัดกองๆกแต่ละอาวุธไว้ ธนูส่วนธนู ดาบส่วนดาบ ถ้าระดับมากกว่า 7 ไว้ทางเตียง ที่ไม่ใช่วางไว้ทางประตู เริ่ม!"
ณ เมืองฉิงผิง ที่กิลวิหกเพลิง
"อ๊ากกก! บัดซบๆๆๆๆ!" เทพเพลิงวายุสบถขึ้นอย่างดัง ทำให้คนอื่นที่ประชุมในห้องต่างต้องเดินหนีไปยังมุมห้องทันที เมื่อทุกคนเห็นว่าอีกฝ่ายสงบสติได้แล้วจึงพูดขึ้น
"หัวหน้าจะเอาไงต่อดีครับ" ชายคนหนึ่งพูดขึ้น เมื่อเห็นเทพเพลิงวายุหยุดบ้า
"ไม่รู้!...ใครจะไปรู้เล่าว่าไอ้หัวหน้าตัวตลกบ้านั้นจะบุกมาปล้นถึงที่ซะขนาดนั้น แถมยังมีสัตว์อสูรระดับ 90 เป็นขี้ข้าอีกด้วย" คนอื่นที่ได้ยินก็รู้สึกแค้นขึ้นมาทันตา เทพเพลิงวายุก็พูดด้วยน้ำเสียงไร้เรี่ยวแรงต่อ
"ปล้นยังไม่พอ ยังฆ่าผู้เล่นระดับสูงๆของเราไปเกือบ 40 คน แถมปล้นเงินไปกว่า 80 ล้านนู้น....อาวุธระดับ 7 8 9 10 ที่ฉันอุส่าห์หามาได้ก็โดนมันเอาไปเกือบหมด เหลือ ค-ค-แค่ 10 กว่าเล่มเอง" คนในห้องประชุมต่างก็หน้าซีด เพราะเขาพึ่งได้รับข้อมูลนี้เช่นกัน คนที่มีสติดีที่สุดจึงนั่งลงกับเก้าอี้และคิดไปมาว่าจะป้องกันอย่างไร
"เอาไงดีหัวหน้า" หัวหน้าหน่วยคนหนึ่งพูดขึ้น
"ไม่รู้...เอาเป็นว่าตอนนี้สั่งให้คนระดับต้นๆของเราไปยกระดับใหเพวกนั้นหน่วยละกัน ส่วนคนที่เหลือคุมกันกิลให้ดีๆ ฉันไม่อยากเสียอาวุธระดับ 12 ของรุ่นพี่ฉันไปหรอกนะ" ครับ! ว่าจบทุกคนก็ออกจากห้องประชุมไปทำภารกิจคนอื่น โดยภายในห้องประชุมยังเหลือเพียงเทพเพลิงวายุที่น้ำตาเล็ดออกมาจากหางตา
"พวกเราไปทำอะไรให้มันแค้นขนาดนี้เนี่ย..."
ทางด้านหลิงปิงและหยิงฉาง
"เสร็จแล้ว" หลินปิงร้องขึ้น เมื่อเห็นผลงานของเขา หยิงฉางก็ปาดเหงื่อหยดเล็กๆที่หน้าผากเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้น"ระดับที่นายหาได้มากสุดคือระดับไรละ" "ระดับ 10 วะ" หลินปิงพูดขึ้น ก่อนจะถามกลับ"นายละ" หยิงฉางชู 10 นิ้วทันที ก่อนจะพูดขึ้น"เอาละนับๆแล้วมีดาบทั้งหมดกว่า 188 อัน ถ้าเอาไปขายคงจะถูกสงสัยแน่นอน แต่! ชั่งมัน...เราจะสวมหน้ากากไปเหมือนเดิม เพราะฉะนั้นนายต้องไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดอื่นเอาดาบพวกนี้ไปขาย ส่วนฉันอยู่ดูอยู่ห่างๆเอง"หลินปิงพยักหน้า ก่อนจะหยิบดาบและอาวุธต่างๆระดับ 9 ถึง 10 ไปวางบนเตียงของเขา
ซึ่งระดับ 9 มี 13 อัน ส่วนระดับ 10 มี 4 อัน ที่เหลือคือระดับ 7 ทั้งหมด หลังจากที่แลกเปลี่ยนอาวุธและขายของระดับ 7 ไปเขาก็ได้เงินคนละเกือบ 200 ล้าน
แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นมีดาบระดับ 6 ของเขาอยู่ด้วย เพราะเขาคิดว่าคงไม่ได้ใช้ ซึ่งถ้ารวมๆของเก่าแล้วหยิงฉางมีเงินอยู่ที่ 410 ล้านกว่าหยวนแล้ว เมื่อทั้งสองคนทำอะไรต่างๆทั้งหมดเสร็จ ก็กินเวลาไป 2 ชั่วโมง เขาจึงกลับไปที่โรงแรมเพื่อไปบอกลาสองสาว
"พี่ไปละนะเมย์" หยิงฉางพูดขึ้นพร้อมจูบหน้าผากน้องรักของเขา
"ฉันไปละนะคลิสติน" หลินปิงโยกหัวน้องสาวตัวเองไปมาอย่างเอ็นดู หลังจากที่ทั้งสองร่ำลากันเสร็จ หยิงฉางกับหลินปิงก็เดินออกจากโรงแรม มุ่งหน้าไปยังทิศเหนือทันที เพราะเมืองฉิงผิงที่เขาต้องการจะไปอยู่ที่ทิศเหนือ เมื่อออกจากเมืองมาได้สักพัก หลินปิงก็ชวนคุยขึ้น
"ไปถึงแล้วจะเอาไงต่อ" หยิงฉางได้ยินก็หันมามอง
"อย่างแรกคือเก็บระดับก่อน...เมือระดับของเราถึง 90 ค่อยไปขโมยของกิลวิหกเพลิง เพราะฉันคิดว่าถ้าขโมยตอนนี้มีแต่ตายกับตาย" หลินปิงพยักหน้า เพราะไม่ต้องอธิบายก็รู้ทันทีว่าอันตรายแค่ไหน หยิงฉางจึงเปิดข่าวสารของเมืองยุทธภพขึ้น และหาข้อมูลการเก็บเวลาของเมืองฉิงผิงทันที เมื่อหาไปได้สักพักหยิงฉางก็เอ่ยปากขึ้น
"เมื่อเราไปถึง เราจะไปทางทิศตะวันตกทันทีเข้าใจนะ" หลินปิงได้ยินก็เบิกตากว้าง
"จะบ้ารึไง...ที่นั้นมีแต่พวกระดับ 90 ขึ้นไปทั้งนั้นเลยนะ อีกอย่างพวกมันเป็นงู ไม่ใช่กุ้งปูปลา" หยิงฉางได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นอย่างไม่หวาดกลัว ซึ่งบอสอสรพิษพญางู 2 เศียรที่หยิงฉางจินตนาการนั้นคือบอสที่อยู่ทิศตะวันออก ซึ่งทิศนี้จะมีแต่พวกระดับ 70-90 เท่านั้น ส่วนทิศที่หยิงฉางจะไปคือทิศตะวันตก ซึ่งมีแต่ระดับ 90 อัพทั้งนั้น
"หึ! ค่อยดูละกัน...ฉันมีวิธีที่จะทำให้พวกเราเลื่อนระดับได้อย่างติดจรวดเลยแหละ" หลินปิงที่เห็นความมั่นใจของหยิงฉาง ก็แสระยิ้มยินดีออกมาทันที
"ขอเยอะๆเลยละกัน...ฉันอยากไปทวีปผู้ฝึกยุทธแล้ว" หลินปิงพูดขึ้น หยิงฉางจึงส่ายหน้า
"เราเก็บระดับที่นั้นจนเกิดความช้าขึ้นมา ฉันจะไปฆ่าบอสหาของให้น้องสาวฉันทันที เพราะถ้าเราไปทันที เมย์อาจจะเหมือนตอนนั้นก็ได้" หลินปิงที่นึกขึ้นได้ก็พยักหน้าไม่ขัดอะไร
"ระหว่างนี้..." หยิงฉางพูดขึ้นก่อนจะหยุด ทำให้หลินปิงหันมามอง
"ฉันจะบอกความลับของฉันทั้งหมดเอง ส่วนนายก็ต้องบอกของนายด้วย เพราะฉันเชื่อว่า อย่างน้อยนายคงไม่ดวงตกมีแต่ทักษะโง่ๆไม่กี่อย่างหรอกนะ" ฮ่าๆๆ! หลินปิงหัวเราะออกมา ก่อนจะเงยหน้ามองด้วยแววตาเด็ดขาด
"ตกลงไอ้เพื่อนรัก"
.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มุ่งหน้าสู่เมืองฉิงผิง

นิยายแนะนำ

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มุ่งหน้าสู่เมืองฉิงผิง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้