ข้าจะเป็นเศรษฐีแห่งราชวงศ์หมิง

        บทที่ 130

        ลงมือ

        ทั่วทั้งบริเวณถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัด 

        ในตอนนี้องครักษ์ที่เฝ้าอยู่บริเวณด้านหน้าคลังชั้นนอกรู้สึกประหลาดใจที่มีผู้ตรวจตราเดินทางมาในช่วงยาม

        เพราะว่าโดยทั่วไปแล้วผู้ตรวจตาส่วนใหญ่ที่จะเดินทางมาตรวจตราภายในคลังสมบัติชั้นนอกเพื่อที่จะคุณภาพน่าจะเดินทางมาในช่วงย้ำกลางวัน

        พวกมันเต็มไปด้วยความประหลาดใจแล้วก็ถกเถียงกันอยู่สักพักใหญ่ๆ

        ผู้คุ้มกันที่นำทางคนของหลินหวังพี่ปลอมตัวเป็นผู้ตรวจการเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ยืนอยู่บริเวณด้านหน้ามันอธิบายออกมา  “ พอดีว่าเมื่อช่วงยามกลางวันมีงานและก็มีคำสั่งมากมายจากภายในเมืองหลวงเลยทำให้เขาไม่สามารถเข้ามาตรวจสอบได้”

        “ ในตอนนี้เลยเดินทางเข้ามาตรวจสอบในเวลาเช่นนี้”

        ผู้คุ้มกันผู้นั้นทำการกล่าวออกมาเมื่อได้ยินคำพูดของสหายของตัวเองที่เป็นเพื่อนร่วมงานเป็นเวลานานพวกมันเองก็ไม่ได้สงสัยอะไร

        หันมองใบหน้ากันไปมาแล้วก็พยักหน้าพร้อมกับปล่อยให้คนผู้นั้นเข้าไปบริเวณด้านใน

        แน่นอนว่าทุกอย่างมันเป็นไปตามแผนการที่พวกมันวางเอาไว้

        คนผู้นั้นสามารถแฝงเล่นตัวเข้าไปบริเวณด้านในได้เรียบร้อย

        พวกมันแฝงเร้นตัวเข้าไปบริเวณด้านในในฐานะผู้ตรวจการที่เป็นคนตรวจสอบสินค้าทั้งหมด

        ตั้งใจจะเอาหยกของปลอมเข้าไปสับเปลี่ยนภายในนั้นโดยใช้ฐานะของผู้ที่ตรวจสอบสินค้าเพียงแค่นี้เมื่อออกมาก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้แล้วว่าของหาย

        พวกมันเดินเข้ามาภายใน

        เมื่อเดินเข้ามาบริเวณด้านในด้านหน้าคือทางเดินขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่

        ทางเดินขนาดใหญ่ลากยาวเข้าไปบริเวณด้านใน

        พวกมันเดินหลุดเข้ามาจากผู้คุ้มกันที่คุ้มกันอยู่ชั้นนอกได้ในระดับหนึ่ง

        คนของหลินหวังค่อยๆเปิดผ้าที่คลุมศีรษะของตนเองออกมันเป็นบุรุษผู้นึงที่มีช่วงวัยอยู่ราวสามสิบต้นๆ 

        เมื่อมันเปิดผ้าที่ปิดศีรษะของมันออกถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาอย่างรวดเร็ว“ เฮ้อ!!! ตัวของข้าคิดว่าจะไม่รอดแล้วเสียอีก ”

        แน่นอนว่าการลอดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้มันเองก็เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น

        ผู้คุ้มกันที่นำพาคนผู้นี้รอดเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้มันพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ เจ้าจะกังวลอันใดอย่างไรเสียก็รอดเข้ามาได้อยู่แล้ว ”

        “ เอาล่ะหมดเรื่องแล้วนี่คือหมดหน้าที่ของข้าเจ้ารีบไปจัดการหน้าที่ของเจ้าให้เสร็จ”

        “ เมื่อจัดการหน้าที่ของเจ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วข้าจะพาเจ้าเดินทางออกไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างปลอดภัย” มันทำการพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว   

        หลังจากที่ตกลงกันจนเสร็จเรียบร้อยคนผู้นั้นก็ได้เดินทางไปยังห้องเก็บสมบัติ

        บริเวณส่วนด้านในสุดของสถานที่แห่งนี้ห้องขนาดใหญ่แห่งหนึ่งตั้งเป็นเรือนอันใหญ่โต

        คนของหลินหวังเดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้มันใช้มือของตนเองผลักดันเปิดเข้าไป

        เมื่อทำการผลักดันเปิดเข้าไปบริเวณด้านในแสงไฟส่องแสงสว่างไสวภายในสถานที่แห่งนี้มีตะเกียงน้ำมันคอยล์จุดเอาไว้ให้แสงสว่าง

        หลินหวังที่เดินทางเข้ามาดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง“ พวกนี้เป็นสมบัติหมดเลย ”

        “ มูลค่าของมันจะมากมายขนาดไหนกัน”มันเองก็ตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของมันในตอนนี้เช่นเดียวกัน

        โดยบริเวณด้านหน้าของมันในตอนนี้มันคือทรัพย์สมบัติมากมายมหาศาลที่ตั้งเรียงรายอยู่บริเวณด้านหน้า

        ของพวกนี้มันคือของที่ถูกรวบรวมมาก่อนที่จะส่งผ่านเข้าไปภายในเมืองหลวง

        ภายในสถานที่แห่งนี้มีทุกอย่างงานศิลปะแก้วแหวนเงินทองเครื่องประดับที่งดงามหรือแม้กระทั่งตำราชั้นเลิศ

        ทุกอย่างถูกจัดเอาไว้ภายในสถานที่แห่งนี้พวกมันมีนับหมื่นชนิดเรียงรายอยู่บริเวณด้านหน้า

        ทั่วทั้งบริเวณเต็มไปด้วยทรัพย์สมบัติที่มีค่ามากมายคนผู้นี้เมื่อเดินทางเข้ามาถึงดวงตาของมันก็ลุกวาวขึ้นทันควัน

        มันไม่เคยพบเห็นของมากมายขนาดนี้และมีมูลค่ามากมายขนาดนี้มาก่อน

        หลังจากที่มันมองดูสิ่งที่อยู่บริเวณรอบๆร่างกายอยู่สักพักด้วยความตกตะลึงมันทำการส่ายใบหน้าของตนเองไปมาเรียกเร้นสติกลับมา

        ชายผู้นั้นยกฝ่ามือขึ้นมาตบหน้าของตนเอง “ เพี๊ยะ!! ”

        “ ไม่ได้ตอนนี้ตัวของข้าจำเป็นต้องทำเรื่องที่คุณชายสั่งให้สำเร็จเสียก่อน” มันดึงสติของตัวเองกลับมาเพราะว่าตอนนี้มันปล่อยให้สติของมันหลุดลอยไปกับพวกของมากมายที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันก็เกรงกลัวว่าจะเสียการใหญ่

        คนผู้นั้นเริ่มลงมืออย่างรวดเร็วมันลงมือทำตามคำสั่งของผู้เป็นนาย

        ในตอนนี้มันอำเอาของแผ่นหยกหยินหยางของปลอมออกมาจากภายในเสื้อ

        มันคือแผ่นหยกปลอมที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยที่มีการทำลอกเลียนแบบด้วยหยกชั้นดี

        แม้ว่ามันจะไม่ใช่ของจริงแต่ผู้คนมองดูก็คล้ายคลึงเป็นอย่างมาก

        คนพวกนี้เดินไปบริเวณรอบๆตามหาของที่ตนเองต้องการ

        มันใช้เวลาในการตามหาครู่หนึ่งก็ไปพบเจอของตัวเองต้องการตั้งอยู่ส่วนด้านในสุด

        แผ่นหยกที่มีขนาดเทียบเท่ากับจานตั้งอยู่บริเวณแท่นสูง

        มันมีรูปลักษณะเป็นแผ่นหยกครึ่งดำครึ่งขาวคล้ายคลึงรูปลักษณะหยินหยางในคัมภีร์ลัทธิเต๋า

        โดยตัวหยกนี้เปล่งแสงออร่าสว่างไสวดูงดงามและก็ดูมีพลัง

        มันแตกต่างจากหยกธรรมดาทั่วไปอย่างสิ้นเชิงแม้ว่าของปลอมที่ถูกทำขึ้นมามันจะถูกทำขึ้นมาให้เหมือนเป็นอย่างมากแต่เมื่อลองเทียบเขากับของจริงที่ตั้งอยู่ด้านหน้ามันกลับมีความแตกต่างใหญ่หลวงที่เห็นได้ชัด

        คนผู้นี้มองเห็นแผ่นหยกที่ตั้งอยู่ด้านหน้าดวงตาของมันลุกวาวขึ้น“ นี่สินะหยกหยินหยาง ” 

        “ งามจริงๆงดงามจริงๆแต่ต่างจากหยกธรรมดาทั่วไป”

        “ ไม่ได้การแล้วจำเป็นจะต้องรีบลงมืออย่างรวดเร็ว”มันเริ่มทำการลงมืออย่างรวดเร็วกำลังจะยื่นมือออกไปด้านหน้าเพื่อคว้าจับหยกชิ้นนั้นมาอยู่ภายในมือของตนเองและก็สับเปลี่ยนพร้อมออกจากสถานแห่งนี้ให้เร็วที่สุด 

        มันยังคงจำคำสั่งของคุณชายของมันได้ว่ามันจำเป็นจะต้องลงมือทำให้รวดเร็ว

        เพื่อกันว่าจะมีผู้ได้ภายในสถานที่แห่งนี้ที่รู้ตัวทันแล้วก็จับพวกมันได้

        แต่ในขณะที่มันยื่นมือออกไปบริเวณด้านหน้าเตรียมที่จะคว้าจับแผ่นหยกนั้นและก็ทำการสลับมัน

        เสียงฝีเท้าดังขึ้นมาจากบริเวณด้านหลังชายผู้นั้นหยุดชะงักไปเล็กน้อยดวงตาของมันเบิกกว้างขึ้น

        มันใช้ดวงตาของตนเองหันกลับไปมองบริเวณด้านหลังอย่างรวดเร็ว

        แต่หลังจากที่มันหันกลับไปมองบริเวณด้านหลังบางอย่างพุ่งตรงเข้ามาใส่ใบหน้าของมัน 

        ผงควันสีขาวถูกพ่นใส่ใบหน้าของมันดวงตาทั้งสองข้างพับปิดลงมันยกมือของตนเองขึ้นมาจับดวงตาแล้วก็สะบัดหน้าไปมา“ อะไรกัน!!! ”

        มันค่อยๆสะบัดผงสีขาวออกจากดวงตาของมันอย่างช้าผ่านไปสักพักดวงตาเริ่มมองเห็นมันพยายามมองไปด้านหน้า

        ทว่ายาสลบก็เริ่มออกฤทธิ์สตินั้นค่อยๆเลือนลางดวงตาพร่ามัวมันเอนเอียงไปมาทางด้านซ้ายขวาก่อนที่จะล้มลงไปกับพื้น“ ตู้บ!!! ”

        ช่วงเวลาเพียงแค่ไม่กี่ลมหายใจยาสลบนี้รุนแรงเป็นอย่างมากออกฤทธิ์ทำให้คนผู้นั้นลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้นในทันที

        จางหยวนยืนอยู่ด้านหลังยกยิ้มขึ้นที่มุมปาก “ เรียบร้อย ”

        หลังจากที่จัดการจนเสร็จเรียบร้อยเขามองตรงขึ้นไปบริเวณแผ่นหยกที่อยู่บริเวณด้านหน้า 

        “ เจ้านี่อย่างงั้นหรอหยกที่ผู้คนทั้งแผ่นดินต้องการ”

        หยกขาวดำที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันเป็นหยกที่เป็นแสงสว่างไสวมีคุณภาพที่แตกต่างจากของธรรมดาทั่วไปอย่างสิ้นเชิง

        หยกถือว่าเป็นของที่มีมูลค่าสูงมากแล้วภายในยุคนี้แต่ว่าเมื่อเทียบถึงสิ่งที่อยู่ด้านหน้ารู้เลยว่าเจ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้ามีราคาแตกต่างออกหยกภายในท้องตลาด

        จางหยวนมองไปที่คนของหลินหวังที่นอนอยู่ที่พื้นก่อนที่เขาจะรีบพูดขึ้นมา“ ในตอนนี้จำเป็นต้องลงมือให้เร็วที่สุด ”

        “ เอาล่ะเริ่มลงมือจัดการเลยก็แล้วกัน ”  

        จางหยวนเริ่มลงมือจัดการอย่างรวดเร็วเขาขโมยหยกที่อยู่บริเวณด้านหน้านำของปลอมขึ้นไปตั้งสับเปลี่ยน

        ให้จัดการทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยก็นำเอายกของจริงใส่เข้าไปภายในกระเป๋ามิติสวมใส่แหวนพรางกายแล้วก็ออกไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างไร้ร่องรอย

        ทุกอย่างมันง่ายดายกว่าที่คิดเอาไว้จางหยวนในตอนนี้สร้างเรื่องใหญ่ขึ้นมาแล้ว

        การขโมยยกของเข้าสำเร็จเสร็จสิ้นไปด้วยดีโดยที่แทบจะไม่ต้องลงแรงเลยแม้แต่น้อย

        จบบท