หลังจากถอนหญ้าพรวนดินให้แปลงผักโดยไม่พบัดินสักตัว อวิ๋นซีก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ลู่เซียวช่วยหาบน้ำในลำธารมารดผักในแปลงให้เรียบร้อย ทั้งสามคนก็เดินกลับบ้าน เมื่อเดินกลับมาถึงบ้านอวิ๋นซีก็เห็นมารดาที่กำลังจัดการกับมันฝรั่งกองหนึ่งอยู่ที่ลานบ้าน
“กลับมากันเเล้วหรือ?” ฮุ่ยเหนียงมองสามคนพ่อลูกพร้อมรอยยิ้ม
“ฮุ่ยเหนียงมันฝรั่งมากมายขนาดนี้ มาจากไหนรึ?” ลู่เซียวเห็นภรรยากำลังขนย้ายมันฝรั่งกองใหญ่หน้าบ้านเข้าไปในครัวจึงช่วยนางยก
“อ้อ ท่านแม่เอามาให้น่ะ ข้าก็เลยเอาไข่ไก่ให้นางไป1ตระกร้า” นางมองสามีแล้วยิ้มตอบ
บ้านเดิมของฮุ่ยเหนียงอยู่หมู่บ้านเดียวกันมารดาของนางอาศัยอยู่กับพี่ชายคนโต นานๆครั้งถึงจะมาเยี่ยมเยียนทุกครั้งจะมีของติดไว้ติดมือมาตลอด ความเป็อยู่ของนางก็ค่อนข้างลำบากเช่นกัน แต่มารดาของนางก็ยังคงเป็ห่วงและมาเยี่ยมเยียนไม่เคยขาด
“ท่านแม่หรือ?นางไปแล้วหรือ?” ลู่เซียวถามภรรยา
“นางมาแปปเดียว แล้วกลับไปแล้วน่ะ บอกว่าที่บ้านไม่มีคนอยู่ต้องรีบกลับ” ท่านแม่ของนางเป็คนที่ขยันขันแข็งอย่างมาก อยู่ว่างก้จะปลูกนั่นปลูกนี่ไปเรื่อยๆ แล้วก็เก็บผักที่นางปลูกมาฝากนางอยู่บ่อยครั้ง
เพียงแต่พี่สะใภ้ของนางออกจะขี้เหนียวไปหน่อย หากเห็นว่าเป็ของที่ขายได้เงิน นางก็จะไม่ยอมให้มารดาเอามาที่บ้านนี้
“………” อวิ๋นซีมองมารดาผู้มีสีหน้ากังวล เพราะเื่บ้านเดิม ท่านยายผู้นั้นของนางไม่เคยอ่านเจอในนิยายมาก่อน แต่ดูจากสีหน้ามารดาคงเป็ห่วงความเป็อยู่ของท่านยายอยู่ไม่น้อย แต่ว่าครอบครัวนางตอนนี้ยังช่วยเหลือใครไม่ได้ ..
อื้มมมมม อวิ๋นซีค่อนข้างอึดอัดใจ แต่เมื่อมองไปยังกองมันฝรั่งและหันมองลู่เซิงที่มองนางตาปริบๆ นางก็คิดอะไรดีๆออก
“ลู่เซิง อยากกินของอร่อยหรือไม่?” อิอิ ว่าแล้วน้ำลายก็เริ่มจะไหล หมู่บ้านโบราณนี่ไม่มีขนมขบเคี้ยวอร่อยๆสักนิดเลย ปากที่ว่างของนางก็เลยหิวอยากจะเคี้ยวอะไรสักอย่าง
“ท่านพี่ ของอร่อยอะไรหรือ ข้าย่อมอยากกินอยู่แล้ว” เด็กชายพูดด้วยความตื่นเต้น
“ฮึฮึ งั้นหยิบมันฝรั่งมาสักหลายหัวแล้วตามเข้าไปในครัวข้าจะไปตักน้ำ” อวิ๋นซีสั่งน้องชาย
ว่าแล้วอวิ๋นซีก็เดินนำเขาไป ลู่เซิงไม่รอช้าไปหยิบตระกร้าแล้วเก็บหัวมันฝรั่งบนฟื้นใส่ไปจนเกือบเต็มแล้วตามพี่สาวไป
อวิ๋นซีตักน้ำมาหนึ่งกะละมังแล้วใส่เกลือนางให้ลู่เซิงเด็กน้อยปอกมันฝรั่งแล้วโยนลงในกะละมังไว้ นางก็รับหน้าที่นำหัวมันฝรั่งที่ล้างน้ำเกลือเรียบร้อยมาเสียบไว้กับไม้ยาวๆที่เหลาไว้จากนั้นใช้มีดคมๆหั่นให้เป็แว่นๆโดยไม่ขาดออกจากกันจากนั้นนางก็ค่อยๆคลี่มันฝรั่งที่โดนหั่นออกจนยาวถึงปลายไม้
ลู่เซิงมองพี่สาวด้วยความประหลาดใจ นี่คืออะไรทำไมดูแปลกประหลาดแบบนี้
แต่เขาไม่ได้ถามรีบปอกมันฝรั่งที่นำมาให้หมด
ก็พี่สาวบอกว่าของอร่อย ถึงหน้าตาจะประหลาดๆอยู่บ้างแต่ว่าต้องอร่อยมากแน่ ไม่นานมันฝรั่งในตะกร้าก็ถูกเด็กชายปอกจนหมด เสร็จแล้วเขาก็นั่งมองพี่สาวอย่างใจจดใจจ่อ
“เ้าเสร็จแล้วหรือ ? งั้นไปเอาห่อผงสมุนไพรในห้องมาให้ข้า”
ลู่เซิงรับคำแล้วรีบวิ่งไป ไม่นานก็กลับมา อวิ๋นซีที่หั่นมันฝรั่งเสร็จก็ลุกขึ้นบิดี้เี แล้วไปก่อไฟตั้งหม้อใส่น้ำมันเตรียมทอด
อวิ๋นซีผสมผงสมุนไพรให้คล้ายหมาล่าที่มีรสเผ็ดและมีสีแดงเล็กน้อยจะได้ดูน่ากินหน่อย และอีกครึ่งหนึ่งนางจะโรยเกลือไว้เท่านั้น
หลังน้ำมันเดือดแล้วอวิ๋นซีโยนมันฝรั่งลงไปทอด เมื่อสุกจนเหลืองจึงใช้ตะเกียบคีบขึ้นมาพักให้สะเด็ดน้ำมัน แล้วให้ลู่เซิงรับหน้าที่โรยผงเครื่องปรุงและเกลือที่นางเตรียมไว้
ทั้งสองใช้เวลาในครัวเกือบครึ่งชั่วยามทุกอย่างจึงเสร็จเรียบร้อย อวิ๋นซียกถาดมันฝรั่งที่เสร็จเรียบร้อยเดินไปที่ห้องโถงในบ้านพร้อมลู่เซิง
“ท่านพ่อท่านแม่ พวกข้ามีของอร่อย” ลู่เซิงที่ไม่ได้ถืออะไรวิ่งนำหน้าพี่สาวมาที่โถงด้วยความตื่นเต้น
“ของอร่อยอะไรหรือ?” ฮุ่ยเหนียงถามบุตรชาย พวกเขาสองพี่น้องวุ่นวายกันอยู่ในครัวตั้งนานในที่สุดก็ออกมาเสียที ตอนกลางวันอากาศค่อนข้างร้อน แถมยังนั่งหน้าเตาไฟตั้งนานสองนานอีก มิใช่ตัวเปียกกันไปหมดแล้วหรือ
ลู่เซียวที่นั่งอยู่ข้างภรรยาเมื่อเห็นอวิ๋นซียกถาดมันฝรั่งมาเขาก็เอ่ยชม “อื้อ กลิ่นหอมมากเลย มันฝรั่งนี่ทำอย่างไรหรือ?”
“มันคือมันฝรั่งเสียบไม้ทอดเ้าค่ะ ข้าแค่เอาไปทอดในน้ำมันเท่านั้น ท่านพ่อ ท่านแม่ ลองชิมดู” อวิ๋นซีหยิบขึ้นมาให้บิดามารดาคนละไม้ และตัวนางอีก1ไม้แล้วชิมรสชาติดู
ลู่เซิงก็ไม่รอช้า หยิบมันฝรั่งเสียบไม้ขึ้นมาชิมบ้าง
ฮุ่ยเหนียงยิ้มมองทั้งสองคนแล้วค่อยๆชิมมันฝรั่งทอดในมือ ลู่เซียวเองก็หันมองพวกเขาที่กำลังกินมันฝรั่งทอดดูท่าทางอร่อย เขาก็ชิมบ้าง
ลู่เซิง (+0+)
เมื่อทุกคนได้ลองชิมต่างมีสีหน้าพึงพอใจ
“แม่ไม่รู้ว่ามันฝรั่งเอามาทำของทานเล่นได้อร่อยแบบนี้ด้วย”
“ท่านแม่ทำได้หลายอย่างเลยเ้าค่ะ แต่เปลืองน้ำมันไปหน่อยเท่านั้น” อวิ๋นซียิ้มเบาๆอย่างรู้สึกผิด นางใช้น้ำมันในครัวไปไม่น้อย สงสัยต้องขยันทำขนมไปขายเพื่อซื้อของมาเติมในครัวแล้วล่ะ
“อวิ๋นซีไม่เป็ไรหรอกลูก เ้าอยากทานอะไรก็ทำทานเถอะ ของในบ้านเดี่ยวพ่อออกไปทำงานหาเงินมาซื้อเติมให้เอง เ้าไม่ต้องกังวล” บุตรสาวที่แสนดีทำของอร่อยให้กินขนาดนี้เขาต้องออกไปหาเงินเพื่อซื้อของมาตุนไว้แล้ว
“ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ข้าจะทำขนมบัวลอยเสียบไม้ไปขายอีก จะทำให้เยอะหน่อย แล้วก็ไส้หมูที่เหลืออยู่จะทำไส้หมูย่างให้หมด ท่านพ่อกับลู่เซิงพรุ่งนี้เอาไปขายเถอะเ้าค่ะ ”
“ได้สิ” ลู่เซียวพยักหน้าตอบรับลูกสาว
“ได้ท่านพี่”
“งั้นกินเสร็จก็ไปเตรียมของกันหน่อยพรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องตื่นแต่เช้ามากนัก”
อื้มม อื้อม ได้ๆ อร่อย อร่อย อร่อย
ทั้งครอบครัวกินมันฝรั่งเสียบไม้ทอดไปพลางพูดคุยกันไปอย่างเพลิดเพลิน เมื่อกินเสร็จลู่เซิงไม่ลืมที่จะชมพี่สาวอย่างไม่ขาดปาก และตามไปช่วยเตรียมวัตถุดิบในครัวไม่ห่าง…
3K
