[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ ฮูว! หมดสักที นึกว่าจะต้องกวาดล้างที่นี่จนถึงเช้า  ”

แอลลี่ทิ้งดาบลงไปบนพื้นแล้วนั่งพิงผึ้งตัวหนึ่งอย่างอ่อนแรง นับเป็นเวลาหลายชั่วโมงที่ต้องสู้กับซอมบี้ผึ้งที่นี่ เมื่อมองดูนาฬิกาพบว่าเป็นช่วงตี 3 อีกเพียง 3 ชั่วโมงก็จะถึงเช้าวันที่ 18 อย่างไรก็ตาม พี่ของเธอกลับหยุดต่อสู้ตั้งแต่ 10 นาทีก่อนแล้วขึ้นไปยืนบนตึกสูง เธอยุ่งอยู่กับการต่อสู้จึงไม่ได้ถามว่าพี่เป็นอะไรดังนั้นจึงใช้โอกาสที่ว่างแล้วในตอนนี้ร้องตะโกนถาม

“ พี่เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ ”

“ วินติดต่อมา เขาบอกว่ากลุ่มของไอริสหยุดพักกลางทาง ”

“ มีปัญหาอย่างนั้นเหรอคะ  งั้นเราไปช่วยกันเถอะ ” 

“ ไปยังไม่ได้ ”

 แอลลี่แสดงใบหน้างุนงง เธอจึงเก็บดาบแล้วกระโดดไปหาพี่ชายเพื่อคุยใกล้ๆ

“ เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอถึงไปช่วยไม่ได้ ”

“ วินบอกว่ามีซอมบี้ระดับ 6 ขวางทางที่ไอริสกำลังจะผ่าน ทำให้ต้องหยุดการเดินทางเอาไว้ก่อน ”

“ ถ้าจำไม่ผิด พี่ไอริสน่าจะอยู่ทางนั้น ” แอลลี่ค่อยๆกวาดตาไปรอบๆ มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่จะมองหาซอมบี้ระดับ 6 ที่มีขนาดตัวสูงเท่ากับตึก 10 ชั้น ต่อให้จะเป็นช่วงกลางคืนก็ตาม หากมีการเคลื่อนไหวสามารถมองเห็นมันได้เช่นเดิม เพียงแต่ว่าเธอกลับหรี่ตาให้แคบลง หลังจากมองเห็นซอมบี้ก่อนหน้าที่จะถึงทิศทางที่พี่สาวไอริสเดินทางไป ทันใดนั้นเธอก็พบซอมบี้ระดับ 6 อีกตัว ซึ่งมันน่าจะเป็นตัวที่วินรายงานว่ามันขวางทาง

“ ซอมบี้ระดับ 6 เคลื่อนไหวแล้วอย่างนั้นเหรอคะ ”

การเคลื่อนไหวของซอมบี้ระดับ 6 หากให้อ้างอิงตามเมือง X พวกมันจะออกมาต่อสู้กัน เพียงแต่ว่าตอนนี้ซอมบี้ระดับ 6 ทั้ง 2 ตัวที่มองเห็นกลับยืนนิ่งอยู่ในที่ของมัน แม้จะมีการโยกตัวเล็กน้อยก็ตาม ยังไม่มีตัวใดกล้าเดินออกจากตำแหน่งที่มันยืน

“ มันไม่ได้มีแค่ 2 ตัวหรอกนะ ดูด้านหลังก่อน ”

แอลลี่หันมองไปด้านหลัง เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่ชายจึงยืนอยู่บนตึกสูงเป็นเวลานาน ด้านหลังที่เธอกวาดมองไปนั้นมีซอมบี้อยู่อีก  2 ตัว นอกจากนั้นแล้วทางฝั่งขวามือและซ้ายมือมีซอมบี้ยืนนิ่งฝั่งละตัว ซึ่งพวกมันทั้ง 6 ที่อยู่รอบๆล้วนแล้วหันหน้ามายังตำแหน่งของเธอ ราวกับว่าตรวจจับบางอย่างที่นี่ได้

“ อย่าบอกนะว่ามันจะมาหาเรา ”

“ ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น แต่ดูเหมือนว่าการที่เราฆ่าซอมบี้ระดับ 6 จะทำให้พวกมันเคลื่อนไหว ลองดูอีกสักตัวไหม ถ้าหากฆ่าตัวนี้แล้วพวกมันหันมองตามแล้วเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ แสดงว่าพวกมันกำลังมองหาเรา ”

แอลลี่แสดงใบหน้าเป็นกังวล นับว่าเป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ซอมบี้ระดับ 6 เคลื่อนไหวพร้อมกันโดยมุ่งเป้าไปยังจุดเดียวไม่เคยเกิดที่เมือง X  ดูท่าครั้งนี้พวกมันจะไม่ได้เคลื่อนไหวเพื่อแย่งชิงแหล่งพลังงาน แต่ต้องการเคลื่อนไหวเพื่อจัดการสิ่งที่ทำให้เมือง Z ปั่นป่วน การตายของซอมบี้ระดับ 6 จำนวน 5 ตัวที่ถูกพี่ชายของเธอสังหาร อาจจะกระตุ้นให้พวกมันต้องเคลื่อนไหวเพื่อรักษาชีวิตของตนเอง

“ พี่กินซอมบี้เข้าไปเยอะๆ พี่สัมผัสอะไรเกี่ยวกับซอมบี้ระดับ 6 ได้ไหม การที่พวกมันเคลื่อนไหวแบบนี้อาจจะมีคลื่นพลังงานบางอย่างกระตุ้นให้พวกมันเคลื่อนไหวเช่นนี้ได้ ”

โยฮันเปลี่ยนดวงตาไปเรื่อยๆ ประสาทการรับเสียงก็เช่นเดียวกัน ตลอดระยะเวลาที่ยืนอยู่บนดาดฟ้า เขาเห็นหลายสิ่งหลายอย่าง แต่มีหนึ่งอย่างที่ทำให้เขาสนใจและคิดว่ามันอาจจะเป็นสิ่งที่น้องสาวพูด

บนร่างของผึ้งระดับ 6 ทั้ง 2 ตัวมีคลื่นพลังงานบางอย่างปลดปล่อยออกมา มันไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเปล่า มีเพียงการใช้ประสาทสัมผัสของสัตว์ถึงจะรู้ว่ามันมีตัวตน ก่อนหน้าที่เขาฆ่าซอมบี้ระดับ 6 โยฮันไม่ได้สนใจเลยเพราะคิดว่าเป็นคลื่นชีวิตสุดท้ายของพวกมันที่ระเบิดออกมาหลังจากถูกฆ่า

แต่ตอนนี้ด้วยดวงตาของกั้งทำให้เขามองเห็นว่า คลื่นที่ปลดปล่อยออกมามันกระจายไปทั่วเมืองราวกับสัญญาณวิทยุสื่อสาร ถึงแม้ว่ามันจะไม่สามารถคงอยู่ได้นานก็ตาม

โดยคลื่นนี้ทำให้โยฮันตอบคำถามซอมบี้เมือง X ได้ว่าทำไมระดับ 6 ถึงรู้ว่าพวกมันอาศัยอยู่ที่ไหนจนสามารถเดินทางไปปะทะกันได้

จากคลื่นที่เขาเห็นไม่ได้มีแค่ผึ้งระดับ 6 ทั้ง 2 ตัวที่ปลดปล่อยออกมาและกำลังสลายหายไป บนอากาศมีคลื่นอีกราว  6 คลื่นปลดปล่อยออกมาผสมกัน โดยคลื่นเหล่านั้นมาจากตำแหน่งซอมบี้ระดับ 6 ทั้ง 6 ตัวที่เขาเห็นในขณะนี้

การที่พวกมันทั้ง 6 เคลื่อนไหวคงเป็นเพราะว่ามีคลื่นของระดับ 6 หลายตัวตายไปในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน  ดังนั้นพวกมันจึงออกมาจากสถานที่หลบซ่อนแล้วตรวจหาสิ่งที่ฆ่าซอมบี้ตัวอื่นๆ

“ ตอนนี้พี่ยังไม่รู้ใช่ไหมว่ามันหาเราเจอยัง ”

“ ใช่ การที่พวกมันไม่เข้ามาใกล้คงเพราะกำลังใช้คลื่นพวกนี้ตามหาฉัน ”

“ แล้วพี่ปล่อยคลื่นเหมือนพวกมันได้ไหม ”

“ ฉันไม่รู้น่ะสิว่าคลื่นเหล่านี้คือคลื่นอะไร ตอนนี้ก็เลยค่อยๆไล่ตรวจสอบร่างกายตนเองว่าปล่อยคลื่นอะไรได้บ้าง แต่ก็ยังไม่เห็นคลื่นที่คล้ายกับซอมบี้ทั้ง 6 ตัวนี้เลย”

“ พี่ตรวจสอบหมดแล้วเหรอ ”

“  ใกล้แล้ว อะไรที่ใช้ได้ก็ใช้ออกมาแล้ว เหลือก็แค่ใช้พลังงาน ”

โยฮันเปิดใช้พลังงานสีแดงอมส้มไปยังส่วนหาง แล้วใช้ดวงตาของกั้งมองดูคลื่นปรากฎว่ารอบๆตัวของเขาไม่ได้แผ่คลื่นใดออกมาเลย โยฮันจึงเปลี่ยนไปใช้งานพลังสีฟ้า ปรากฎว่าเขาไม่ได้แผ่พลังงานเช่นที่ต้องการออกมา เขาจึงลองอ้าปากส่งคลื่นความถี่สูงออกไปแม้กระทั่งตีปีกสร้างเสียงก็ยังไม่ได้ปลดปล่อยคลื่นพลังงานเหมือนซอมบี้ระดับ 6 ออกมา โยฮันจึงปิดทุกอย่างก่อนที่เขาจะใช้งานสิ่งสุดท้ายที่นึกได้ โดยหันหน้าไปหาซอมบี้ตัวหนึ่งที่พยายามซ่อนตัวจากการกวาดล้าง

แรงกดดันมหาศาลพุ่งออกมาจากส่วนที่เป็นหัวสมองกดดันร่างของซอมบี้จนมันวิ่งหนีไปด้วยความกลัวตาย ทันใดนั้นโยฮันก็เริ่มเบิกตาโตเมื่อพบว่าแรงกดดันที่เขาปลดปล่อยออกไปเป็นคลื่นพลังงานชนิดเดียวกับซอมบี้ระดับ 6

ตลอดเวลาที่เขาใช้งาน โยฮันไม่รู้เลยว่าแรงกดดันจะมาในรูปแบบของคลื่น นับว่าโชคดีมากที่ระดับ 6 ไม่เดินทางมาสังหารเขาพร้อมๆกันในช่วงที่พากลุ่มคนอพยพย้ายเมือง

“ เจอแล้วเหรอ ”

“ ใช่ เจอแล้ว แรงกดดันที่ฉันใช้ไล่ซอมบี้คือสิ่งที่ซอมบี้ระดับ 6 ปลดปล่อยออกมา ดูท่าพวกมันจะใช้สิ่งนี้สร้างอาณาเขต นอกจากนั้นแล้วพวกมันยังใช้ดูด้วยว่า อาณาเขตไหนที่คลื่นพลังงานนี้หายไป การที่พวกมันเคลื่อนไหวพร้อมๆกันคงเพราะซอมบี้ระดับ 6 5 ตัวที่ฉันฆ่าตายหยุดส่งคลื่นนี้ พวกมันจึงตามหาฉันที่เป็นคนลงมือฆ่า ”

“ แล้วแบบนี้พี่จะทำยังไง ”

โยฮันหันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าก่อนจะปลดปล่อยแรงกดดันขึ้นไปด้านบน ทันใดนั้นคลื่นพลังงานจากแรงกดดันของเขาก็กระจายตัวออกไปรอบๆราวกับของซอมบี้ระดับ 6 ที่ยืนอยู่รอบด้าน เขาจึงรีบปิดมันเนื่องจากว่าซอมบี้ระดับ 6 ที่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันของเขาเคลื่อนไหว ถ้าหากเขายังใช้งานต่อไป ดูเหมือนว่าพวกมันจะไล่ล่าเขาอย่างแน่นอน  การที่เขาฆ่าซอมบี้ระดับ 6 ไปแล้ว 5 ตัวพร้อมกับปลดปล่อยแรงกดดัน คงทำให้พวกมันรู้แล้วว่าเจ้าของคลื่นแรงกดดันนี้เป็นเขาที่ต้องถูกกำจัด

“ ดูเหมือนว่าเราไม่ต้องเดินทางหาพวกมันแล้ว ระดับ 6 ทุกตัวน่าจะออกมาพร้อมหน้ากัน ”

“ พี่แน่ใจนะว่ามันมาทุกตัวแล้ว จากที่วินเล่าให้ฟังดูเหมือนว่ามันจะมีตัวที่หายไปด้วย ”

แอลลี่คลี่กระดาษ A4 ที่วินส่งให้ มันเป็นรูปถ่ายเอกสารแผนที่เมือง Z โดยบนแผนที่มีเครื่องหมายกากบาทเขียดทับเอาไว้เพื่อระบุว่าจุดไหนมีโอกาสเจอซอมบี้ระดับ 6 ซึ่งทุกจุดเป็นโรงงานใหญ่ทั้งหมด

ถ้าหากไม่นับซอมบี้ค้างคาวที่ฆ่าตาย นับแค่ตัวเงินตัวทอง แมงมุม แล้วก็ผึ้งอีก 2 ตัว ซอมบี้ที่ฆ่าตายมีทั้งหมด 4 ตัว เมื่อรวมกับซอมบี้ที่ปรากฎในตอนนี้รวมแล้วจะมีระดับ 6 ภายในเมือง Z ถึง 10 ตัว

เพียงแต่ว่ามีอีก 3 จุดที่คาดว่าจะมีซอมบี้ระดับ 6  รวมแล้วซอมบี้ที่วินคาดการณ์จะมีมากสุด 13 ตัว ซึ่งซอมบี้เหล่านี้ไม่มีกั้งและแมวที่ไล่ล่ากันอยู่ด้วย  การที่ซอมบี้หายไป 3 ตัวจึงทำให้แอลลี่เกิดความสงสัย นอกจากนั้นแล้วแมวและกั้งก็หายไป เธอมองไม่เห็นพวกมันในความมืดเลย

โยฮันที่ได้ฟังสิ่งที่น้องสาวเล่า เขาจึงขมวดคิ้วเล็กน้อย มีซอมบี้ระดับ 6 หายไป 5 ตัวในนั้นมีกั้งและแมวสามขา จากการปรากฎตัวของซอมบี้ระดับ 6 เขาจึงลบความคิดที่ว่าพวกมันออกมาทั้งหมดทิ้งไป ดูเหมือนจะมีตัวที่หลบซ่อนเหมือนเขา โดยการปกปิดแรงกดดัน  ถึงอย่างนั้นเขาก็ต้องหามันแล้วสังหารเช่นเดิม  แต่ก่อนอื่นเขาจะต้องฆ่าทั้ง 6 ตัวนี้ก่อน

“ แอลลี่ ดูเหมือนจะมีปัญหาแล้ว ถ้าหากพวกมันต้องการฆ่าฉัน เธอจะต้องช่วยฉันทำบางอย่าง ”

“ ช่วยอะไรงั้นเหรอคะ ”

“ ฆ่าพวกมัน 2 ตัวเพราะฉันฆ่าได้อีกแค่ 4 ตัวเท่านั้น ส่วนพวกที่ซ่อนเราค่อยไปตามไล่ล่ามันภายหลัง หากฉันวิวัฒนาการไปแล้วคงจะง่ายขึ้นมาก ”

“ โอเค สรุปซอมบี้ 6 ตัวนี้พี่จะฆ่า 4 ส่วนอีก 2 หนูจะต้องปิดฉาก แล้วเราจะเริ่มตอนไหน จะฆ่าตัวไหนก่อน ”

“ ยังก่อน เธอจะยังไม่ต้องฆ่าช่วยฉัน ไปช่วยพี่สาวไอริสของเธอก่อน ในระหว่างที่เธอไปช่วย ฉันจะลองฆ่าสักตัวดูเพราะยังไม่รู้ว่าพวกมันจะช่วยกันฆ่าฉันจริงๆหรือเปล่า ”

“ เป็นห่วงก็บอก ถ้างั้นหนูจะรีบไปรีบกลับ เดี๋ยวถ้าช่วยได้แล้วหนูจะใช้วิทยุพี่ไอริสติดต่อมาบอกก็แล้วกันนะคะ ”

“ โอเค ช่วยได้แล้วค่อยกลับมาหาฉัน ”  

“ รับทราบ ”

แอลลี่กระโจนลงจากดาดฟ้าก่อนจะลงไปวิ่งบนถนนด้วยการใช้ความเร็วสูงที่สุดมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ไอริสกำลังปักหลัก ในระหว่างนี้โยฮันก็ได้มองตามน้องสาวเป็นพักๆ ตามที่ตกลงกันเธอจะต้องกระโจนขึ้นไปบนดาดฟ้าใกล้ๆสักครั้งเพื่อให้เขารู้ว่าเธอเคลื่อนที่ไปถึงไหนแล้ว

ภายใต้ความมืดมิดมีแสงจันทร์สาดส่องลงมาเล็กน้อย โยฮันที่รอให้น้องสาวเดินทางเขาก็พบว่าวิทยุสื่อสารสั่นเบาๆ ก่อนจะได้ยินเสียงน้องสาวส่งมาจากวิทยุของไอริส

“ หนูถึงแล้ว ”

“ รีบๆเลย ฉันจะไปฆ่าเต่า ”

“ โอเค ”

แอลลี่มองไปยังเต่าตัวใหญ่ มันอยู่ฝั่งตรงข้ามกับจุดที่เธออยู่ในตอนนี้ หากเกิดการต่อสู้ขึ้น ซอมบี้ที่ขวางทางเธออยู่ในตอนนี้อาจจะเดินทางออกไป ทันใดนั้นซอมบี้ที่ขวางทางกลุ่มไอริสจนต้องแวะหลบก็เริ่มเคลื่อนไหว แอลลี่จึงรู้ว่าพี่ชายคงปะทะกับซอมบี้เต่าแล้ว ซึ่งการปะทะกันในครั้งนี้มันได้ดึงดูดให้ซอมบี้ระดับ 6 ทั้งหมดเคลื่อนไหวไปจุดนั้นพร้อมๆกัน

“ พี่ไอริส ซอมบี้ระดับ 6 หลบออกไปแล้ว เราต้องรีบเดินทางกันด่วนๆเลยค่ะ ”

“ พี่ชายเธอล่ะ ”

“ เขาล่อซอมบี้ไปอีกฝั่งเพื่อให้เราเดินทางได้สะดวก เรารีบเดินทางก่อนดีไหมคะ ”

ไอริสหันไปพยักหน้าให้กับลุงสนิท ก่อนที่พวกเขาจะจัดรูปแบบเดินทางอีกครั้ง โดยครั้งนี้แอลลี่ช่วยเปิดทางทำให้การวิ่งของพวกเขาเร็วขึ้นกว่าก่อนหน้ามาก ต่อให้จะมีระดับ 5 ปรากฎตัวออกมาขวาง มันกลับถูกตัดร่างขาดในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

“  ไปไปไป อย่าได้หันมองกลับหลัง วิ่งต่อไปอย่าหยุด เราจะถึงที่หมายแล้ว !”.