จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ย้อนกลับตอนที่ทั้งสองสู้กันใหม่ๆ ณ ขบวนของกิลวิหคเพลิง และราชันมาร"ดูเหมือนละครเด็กเล่นเลยว่าไหม เพลิงน้อย..." ดาร์ค หรือก็คือหัวหน้ากิลราชันมาร ระดับ 300 พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมกับหันไปมองราชันเพลิง หัวหน้ากิลวิหคเพลิง ด้วยแววตาเร่าร้อน
"หึ! เท่จะตายไป...พวกเขาสู้ด้วยทักษะและความเป็นลูกผู้ชายล้วนๆ ไม่เหมือนใครบางคนแถวนี้" ราชันเพลิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ ดาร์คเห็นก็ยกยิ้มขึ้น
"ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะสู้อยู่ เพราะฉะนั้นเราพักกันที่นี้ดีกว่า เดี๋ยวค่อยออกเดินทางกันต่อ" ดาร์คยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้น ก่อนจะพูดต่อ
"แต่ถ้าอยากรีบไป พี่สามารถจัดการไอ้ 2 ตัวนั้นได้นะ" ราชันเพลิงได้ยินก็หันหน้ามามอง อย่างไม่พอใจ"เกลียดจังเลยพวกชอบรังแกคนอ่อนแอ"
ตูมม! โห้!! เสียงระเบิด และเสียงร้องแปลกใจของลูกสมุนทั้ง 2 กิลทำให้ราชันเพลิงเงยหน้ามองอย่างสนใจ ก็พบกับพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันของทั้ง 2 คนนั้น คนหนึ่งผมสีทอง นัยน์ตาสีเขียวถือดาบอยู่ ส่วนอีกคนผมสีขาว นัยน์ตาสีแดง ถือหอกอยู่
"ค-ความรู้สึกนี้...พลังแบบนี้มากกว่าพวกระดับ 300 แน่นอน" ลูกกิลบางคนร้องขึ้นเสียงหลง ทำให้หัวหน้าทั้ง 2 กิลเบิกตากว้างขึ้น
"นั้นมันทักษะพิเศษ หอกเทพสวรรค์นี่หน่า" ราชันเพลิงพูดขึ้น และหันไปมองอีกคน
"น-นั้นก็ทักษะพิเศษ ดาบราชันปราบ 3 พิภพ! " ดาร์คที่เห็นว่าเพลิงน้อยของเขา มองไอ้พวกนั้น 2 ตัวด้วยแววตาที่เขาประเมินไม่ออก ก็รู้สึกไม่พอใจขึ้น
"นั้น! เขาสู้กันแล้ว" ตูมม! บรึมม! พริบตาต่อมาก็เกิดระเบิดรัวๆ มากขึ้นเรื่อยๆ และรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้จากระยะ 100 แปรเปลี่ยนเป็น 200 เมตร และ 300 เมตรขึ้น ซึ่งหัวหน้ากิลทั้ง 2 ก็อยู่ห่างจากจุดนั้นที่ 350 เมตรเท่านั้น ต่างต้องรีบขยับตัวถอยห่างทันที
"อ๊ากก! พลังบัดซบอะไรกันเนี่ย...นี้มันมากกว่าหนึ่งใน 3 จักรพรรดิเลย" ดาร์คกัดฟันเอาตัวบังร่างของราชันเพลิง และพูดขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์
"ทุกคน!! หลบหนีออกไปเร็ว! " สิ้นสุดคำพูดของดาร์ค เขาก็อุ้มร่างไร้สติของราชันเพลิงหนีออกไปทันที และพึมพำในใจอย่างมึนงง
'การโจมตีเห็นง่ายมาก ราวกับอยู่ระดับต่ำกว่า 200 แต่พลังโจมตีของมันมากกว่า 300 ไม่ผิดแน่...คนพวกนี้มันคือตัวอะไรกัน' ดาร์คพูดในใจอย่างสับสน และพูดขึ้น
"ใครที่อัดวิดีโอพวกมันไว้ ตั้งกระทู้ด่วน ฉันยังไม่ได้เห็นหน้าพวกมันเลย" ดาร์คพูดขึ้น
'ถ้าเราได้พวกมัน 2 คนมาเป็นสมุนในกิลละก็ หึ! หึ! เราจะเป็นหนึ่งในเกมนี้แน่นอน ฮ่าๆ ๆ! '
ผ่านไปหลายชั่วโมง เกือบค่ำที่หน้าเมืองเซียนวิถี"ฮ่าๆ ๆ! สลบกันทั้งคู่เลยพวกตรู ฮ่าๆ ๆ! " หยิงฉางหัวเราะขึ้นอย่างสะใจ ในมือเขานั้นมีร่างของหลินปิง และคัตสึนะ เพราะทั้งสองใช้พลังมากเกินไป และบ้าเลือดใช้ต่อไม่ห่วงตัวลง
เขาเลยต้องลากทั้งสองที่สลบออกมา และมุ่งมาที่เมืองนี้ แน่นอนว่าเกือบตั้งแต่เริ่มจนจบ หยิงฉางนั้นได้ดูการต่อสู้มาตลอด ทำให้เขารับรู้ความสามารถทั้งหมดของหลินปิง และคัตสึนะ
"เฮ้อ! ไม่คิดว่าจะเป็นอย่างนี้เลย แต่! ก็ดีไปอีกแบบ หึ! หึ! " ว่าจบหยิงฉางก็เดินเข้าไปในเมือง พร้อมกับลากทั้งสองไปด้วย วินาทีที่หยิงฉางเข้ามาในเมือง เขาก็กลายเป็นเป้าสายตาทันที ซึ่งทุกคนทำสีหน้าตกใจมากๆ
"ง่ะ! แค่ใส่ชุดเริ่มต้น คนมันอยากเด่นเอง มองไรกันวะ" หยิงฉางพูดขึ้นอย่างสงสัย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเขานั้นโดนจ้องมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่เจ้าตัวก็ไม่รู้หรอก ที่เขาจ้องไม่ใช่เพราะหยิงฉางใส่ชุด แต่เป็นการลากหลินปิง และคัตสึนะมาต่างหาก
"พี่ชายงับ!! " เสียงเรียกของเด็ก ทำให้หยิงฉางหันไปมองอย่างสนใจ วินาทีต่อมาเขาก็พบกับชายหนุ่มผมดำ แววตาสีดำเหมือนเขาทุกอย่าง
"ว่าไงเด็กน้อย" ตุบๆ ๆ! หยิงฉางไม่สนใจทั้งคู่ เขาโยนออกไปห่างจากตัว 3 เมตรและพูดคุยกับเด็ก"พี่ชายทำไมใส่ชุดผู้เล่นมาใหม่อะครับ" เด็กชายอายุ 15 ปีกว่าๆ พูดขึ้นอย่างสงสัย หยิงฉางได้ยินก็ยกยิ้มเอ็นดูพูดขึ้น
"พี่ขี้เกียจเปลี่ยนน่ะ" เด็กชายได้ยิน ก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะชี้ไปทางคู่หูคู่เพี้ยนของเขา
"คนพวกนั้นเป็นเพื่อนพี่เหรอ" หยิงฉางพยักหน้า หงึก! หงึก!
"โห้! แล้วใครเป็นหัวหน้าเหรอครับ" เด็กหนุ่มพูดขึ้นอย่างสงสัย พร้อมกับแววตาอยากรู้อยากเห็น
"เธอกำลังมองเขาอยู่ไง..." คิ! คิ! หยิงฉางเงยหน้าไปมองด้านหลังของเด็กชาย ก็เจอกับผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตาจัดว่าโคตรสวย แถมสวมชุดยูนิฟอร์มสีฟ้าลายจุดสีขาว ทำให้หยิงฉางรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นคนของกิลเจ็ดราชัน หยิงฉางดันแว่นขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายยิ้มและหลุดหัวเราะออกมาแบบเสแสร้ง
.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มุ่งหน้าสู่เมืองเซียนวิถี (3)

คล้ายกับเรื่องจ้าวยุทธภพเหนือฟ้า ที่คุณอ่าน

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

มุ่งหน้าสู่เมืองเซียนวิถี (3)

คล้ายกับเรื่องจ้าวยุทธภพเหนือฟ้า ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้