Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่เจ็ดสิบสี่ กระต่ายที่เดินเข้าเส้นชัย

หลังจากที่ได้ฝึกการบ่มเพาะร่างกายที่ผมรู้สึกได้มากที่สุดคือการรู้สึกถึงสัมผัสของร่างกายที่มากกว่าเดิมหลายเท่า

การเคลื่อนไหวของหัวใจ ปอด กล้ามเนื้อทุกส่วนสัดของร่างกายที่ไม่เคยได้รู้สึกมาก่อน

มันทำให้ร่างกายของเรา”เป็นจริง”มากกว่าความจริงต่างๆรอบข้างของเราและมันค่อนข้างจะเรียกว่า“เสพติด”กันเลยทีเดียวที่การเดินลมปราณจะทำให้รู้สึกสบาย

คนสามารถนั่งในถ้ำเดินลมปราณไปสักสองสามพันปีเลยค่อยออกมาอาจจะไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

ผมสามารถเดินลมปราณได้คล่องแคล่วมากกว่าเดิมหากระดับพลังยิ่งสูงมากขึ้น

หมายความว่าหากมองกันจากตัวเลขยิ่งระดับพลังสูงขึ้นก็ยิ่งสามารถเพิ่มพลังได้มากขึ้นตามแบบทุนนิยมนั่นเอง

ว่าเราขยันทำงานสามกะ  996 อาจจะไม่ได้ถึงหนึ่งหมื่นหยวนแต่คนรวยนั้นอยู่เฉยๆ ก็มีรายได้กว่าสามล้านหยวนแล้วนั่นเอง

นั่นคือข้อได้เปรียบของการมีทรัพยากรที่มากกว่า

การที่เราลำบากไม่ได้ทำให้เรามีผลลัพธ์ที่มากขึ้น

โลกใบนี้ไม่ได้ให้คุณค่ากับความพยายามของเราแต่ให้คุณค่ากับความสำเร็จของเรา

ทำให้หลายครั้งคนเรามุ่งความสำเร็จมากกว่าจะเลือกวิธีการ

หากพวกเราประสบความสำเร็จได้โดยไม่ต้องลำบากเราจะทำอย่างนั้นทำไม

เงื่อนไขที่เต่าชนะกระต่ายได้คอืกระต่ายต้องนอนข้ามวันข้ามคืน

ทั้งที่แค่เดินเข้าเส้นชัยไปก็ชนะตั้งแต่ต้นแล้วนั่นเอง

นั่นคือความแตกต่างของคนรวยกับคนจนเดินไปตามที่วางไว้ก็สามารถประสบความสำเร็จได้แล้ว

คนจนพยายามให้ตายสู้ด้วยทรัพยากรทุกอย่างที่ตนเองมี สู้ด้วยขาที่สั้นอย่างเต่า ทำอย่างเต็มที่

หากกระต่ายเดินเข้าเส้นชัยไปตั้งแต่ครึ่งวันแรก

ความพยายามของเต่าก็ไร้ค่าเพราะคือผู้พ่ายแพ้ในการแข่งขันนั้น

และกลยุทธอีกอย่างของผมคือ

“ปริมาณ”

วิชาที่ชาวบ้านทั่วไปไม่สามารถทำได้

ผมสั่งซื้อตำราทุกอย่างที่เงินหาซื้อได้มาจากสำนักประมูลและตำราของสำนักเล็กๆทั้งหลายก็ไม่เว้น

วิชาของสำนักกษัตรนั้นไม่เผยแพร่ให้คนนอกเลยลำบากในการเอาออกมาใช้ ดังนั้นผมเลยต้องเลี่ยงไปเอาตำราที่เงินสามารถหาซื้อได้

มาถ่ายภาพบันทึกไว้ในคอมพิวเตอร์และระบบคลาวด์ออนไลน์

ใช้ตำราทั้งหลายเอานักวิเคราะห์มาเปรียบเทียบกันในการเดินลมปราณของตำราหลายร้อยเคล้ดวิชาหาจุดเหมือน จุดต่าง การวิเคราะห์ การสังเคราะห์ สร้างขึ้นใหม่

ทำไปเรื่อยๆ ไม่มีการทดลองไหนที่ทำไปแล้วสูญเปล่าเรารู้ว่าทำไม่ได้ เรารู้เส้นทางที่ล้มเหลวเพิ่มอีกหนึ่งเส้นทาง

สำหรับนักวิทยาศาสตร์ที่ค้นคว้าสายพันธุกรรมกว่าสามพันล้านสาย

ข้อมูลของตำราหลายร้อยเล่มก็ยังถือว่าน้อยอยู่

การที่ผมทำปริมาณมากๆ เคล้ดวิชามากๆก็ยิ่งเป็นการลดอัตราความผิดพลาดล้มเหลว เพราะมีตัวอย่างที่มากขึ้นกว่าเดิมที่จะทำให้ลดความผิดพลาดไปได้

มีนักวิจารร์กล่าวว่า อัลฟ่าโกะที่เอาชนะเรื่องโกะได้ เพราะมีหลักเกณฑ์ที่แน่นอน  ทีมค้นคว้าอัลฟ่าโกะนั้นเปลี่ยนไปค้นคว้าเรื่องดีเอ็นเอนั้นเป็นไปได้มากที่จะล้มเหลวเพราะการค้นคว้าเรื่องดีเอ็นเอนั้นข้อมูลน้อยกว่า

ยากนักที่จะประสบความสำเร็จอย่างเรื่องโกะที่มีฐานข้อมูลจำนวนมหาศาลที่สั่งสมมาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

ที่เขาพูดก็คงจะจริงการมีข้อมูลมากเท่าไรก็ยิ่งทำให้เราสามารถสร้างข้อมูลที่ละเอียดได้มากเท่านั้น

ดังนั้นผมจึงซื้อตำรามาแบบไม่คิดอะไรไม่ว่าตำรานั้นจะราคาถูกแค่ไหนขอเพียงมีการเดินลมปราณ ผมก็กวาดมันมาเป็นข้อมูลการวิเคราะห์เคล็ดวิชาและโมเดลการเดินลมปราณหลายร้อยอย่างที่นักวิทยาศาสตร์แต่ละคนก็วิเคราะห์ไม่หยุดยั้ง

และให้เอาเคล็ดวิชาที่ซ่อนอยู่ในสร้อยคอหิมะของไป่มู่หลิงไปเปรียบเทียบกับเคล็ดวิชาสายหยินเยือกแข็งของวิชาที่ผมซื้อมาด้วย

การฝึกวิชาเช่นนี้ของผมนั้นต้องใช้กำลังคนและเทคโนโลยีกับเงินตรามหาศาล

คนธรรมดาไม่สามารถฝึกได้อย่างผมอย่างเด็ดขาด

นี่คือเคล็ดวิชาของผม กระต่ายที่เดินเข้าเส้นชัย

ไม่มีความจำเป็นต้องวิ่งหากเกิดอันตรายขอเพียงเดินไปเรื่อยๆจนถึงจุดหมายผมก็ชนะแล้วนั่นเอง

ผมเอาชนะด้วยปริมาณข้อมูล

เส้นทางการเดินลมปราณในหนึ่งวันคอมพิวเตอร์อาจจะคำนวณเส้นทางเดินลมปราณได้มากกว่าสองแสนรูปแบบและยิ่งเพิ่มข้อมูลมากขึ้นความเชี่ยวชาญในด้านการเดินลมปราณก็จะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

ตั้งโมเดลเอาไว้เป็นแนวทางพื้นฐานและเลือกแนวทางที่มีความเป็นไปได้ที่จะผิดพลาดน้อยที่สุดก็เพียงพอแล้ว

ผมเปลี่ยนแนวทางการเดินลมปราณที่เป็นเรื่องบุคคลให้เป็นเรื่องของอุตสาหกรรมเรียบร้อยแล้ว

การเดินลมปราณคราวนี้ที่ทานยาธาตุหยินเป็นแค่ระดับวิชาสามัญธรรมดา

ตามแนวทางเรียบง่ายแต่ชัวร์ปรับสมดุลของนักษัตรธาตุมะเมียที่ทำให้ผมต้องการเคลื่อนไหวไม่หยุดกลายเป็นจิตใจเย็นและสงบนิ่งกว่าเดิม

เมื่อสงบนิ่งกว่าเดิมก็กลับไปฝึกธาตุหยางเคลื่อนไหวกลับไปกลับมา

มันคือหนทางที่ไม่ใช่เรื่องง่ายดายแม้จะมีเงินตราและทรัพยากรมหาศาล ก็ต้องอาศัยการเดินทางไปให้ถึงเส้นชัยแบบกระต่ายเดินทาง

ฟู่

ลมหายใจสีขาวมีเกล็ดหิมะน้ำแข็งจับบนฝาผนังที่ลมหายใจของผมพ่นไปถึง

ผมระบายลมหายใจมาจากปาก สามารถพ่นเกล็ดน้ำแข็งได้แบบเดียวกับซูเปอร์แมนแล้ว