หลบหนีต่อเนื่อง
"ตูม!!!!!!!!!!!!"ด้านหลังของพวกอู่หมิงเกิดการระเบิดอย่างรุนแรงพร้อมกับมีมนุษย์มารที่มีดวงตาสีแดงปละบาดแผลทั่วล่างกำลังวิ่งมายังพวกตน"บัดซบทำไมมันถึงวิ่งตามเรามาละ" อง์ชายเก้ากล่าวด้วยความหวาดกลัว"มันก็แน่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอพวกมันต้องการที่จะสูบพลังปราณในร่างของพวกเจ้าเพื่อฟื้นพลังยังไงละ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"อย่าบ่นตอนนี้ได้ใหมรีบหนีกันเถอะ" สุ่ยหยินกล่าว"เสี่ยวฮุ่ยไม่ใช่ว่าเจ้าแข็งแกร่งนักเหรอรีบไปจัดการมันเร็วสิ" อู่หมิงกล่าว"ไม่มีทาง เจ้านั่นอยู่ปราณรภาขั้นสูงนะซึ่งมันคนละระดับกับเจ้าตัวที่พวกเราพึ่งจัดการมาก" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับปั้นหน้าวิ่งอย่างเดียว"หืม ดูนั่นมนุษย์มารกำลังไล่กลุ่มของศิษย์สายนอกอยู่" ศิษย์สายในคนหนึ่งกล่าวพร้อมกับชี้ไปที่กลุ่มอู่หมิง"ไปเร็วพวกเราไล่สังหารมันตั้งนานจะปล่อยให้มันหนีไปไม่ได้" ศิษย์หลักคนหนึ่งกล่าวพร้อมกับสั่งให้ศิษย์สายในไล่สังหารมนุษย์มารต่อ"นายท่านกระรอกมันตามพวกเราเข้ามาใกล้แล้ว" องค์ชายเก้ากล่าวด้วยความร้อนรน"อดทนไว้อีกไม่ใกลก็จะถึงสถานที่ปลอดภัยแล้ว" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวเพียงไม่นานพวกอู่หมิงก็สิ่งมาถึงห้องที่มีค่ายกลป้องกันจิตมารและมนุษย์มารอยู่ ด้วยการมีค่ายกลนี้ทำให้พวกอู่หมิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอก และหลังจากนั้นกลุ่มศิษย์หลักและศิษย์สายในก็ตามมาทันและเข้าต่อสู้กับมนุษย์มารอย่างรุนแรง หลังจากเวลาผ่านไปสักพักพวกศิษย์หลักก็จัดกรมนุษย์มารเสร็จพร้อมกับหลักฐานโดยการตัดนิ้วของมนุษย์มารออก"พวกเขาตัดนิ้วของมนุษย์มารเอาไปทำอะไร" อู่หมิงกล่าว"อ้อ พวกเจ้าไม่รู้สินะ สำหรับศิษย์สายในและศิษย์หลักพวกเขาสามารถนำนิ้วของมนุษย์มารที่จัดการได้ไปแลกเป็นแต้มภารกิจได้" สุ่ยหยินกล่าว"อ้อแบบนี้นี่เอง แล้วถ้าเกิดพวกเราฆ่ามนุษย์มารได้ละพวกเราสามรถนำนิ้วมันไปแลกได้ใหม" อู่หมิงกล่าวถาม"ข้าเองก็ไม่รู้เพราะไม่เคยมีศิษย์สายนอกคนใหนสามารถสังหารมนุษย์มารได้มาก่อนเลย ถึงพวกเจ้าจะเป็นข้อยกเว้นก็เถอะ" สุ่ยหยินกล่าว"น่าเสียดายที่มนุษย์มารตนนั้นถูกเสี่ยวฮุ่ยฉีกกระชากจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว" อู่หมิงกล่าวพร้อมกับส่ายหัวด้วยความเสียดาย"นั่นสินะพวกเราเองก็ทำภารกิจเสร็จไปเพียงแค่ 1 ภารกิจเองยังมีแต้มภารกิจแค่น้อยนิดไม่พอให้แลกสิ่งของอะไรได้เลย" องค์ชายเก้ากล่าว"เอ๋ พวกเจ้าทำภารกิจไปแค่ 1 ภารกิจเองเหรอ" สุ่ยหยินกล่าว"ก็พวกเราพึ่งเข้ามาหอกระบี่ได้ไม่กี่เดือนเอง และหลังจากมาถึงก็ทำภารกิจ 1 ครั้งและพื้นที่ลับก็ดันเปิดขึ้นก่อนผู้อาวุโสจึงงดให้รับภารกิจ" จิงเสวี่ยนกล่าว"อย่างงี้นี่เอง แต่ด้วยความสามารถของพวกเจ้าไม่นานก็สามารถทำภารกิจยากๆสำเร็จจนได้แต้มมาเป็นจำนวนมากแน่" สุ่ยหยินกล่าว"เอ่อ ว่าแต่ว่าเจ้าอยู่กลุ่มใหนงั้นเหรอ" จิงเสวี่ยนกล่าว"ข้าอยู่กลุ่มเหมันต์พิสุทธิ์ ของศิษย์พี่เสวี่ยอิน" สุ่ยหยินกล่าวด้วยน้ำเสียงเคารพโดยเฉพาะเวลาเอ่ยชื่อของเสวี่ยอิน"ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยแหะ" อู่หมิงกล่าว"หา!!!!! กลุ่มเหมันต์พิสุทธิ์ออกจะโด่งดังในหอกระบี่เพราะเป็นกลุ่มที่มีแต่สาวงาม แล้วทำไมเจ้าถึงไม่เคยได้ยินเล่า" สุ่ยหยินกล่าว"ข้าเองก็ไม่เคย" จิงเสวี่ยนกล่าว"ข้าเคยได้ ข้าเคยได้ยิน ว่ากันว่ากลุ่มเหมันต์พิสุทธิ์รับแต่ผู้หญิงเท่านั้นและหัวหน้ากลุ่มก็ยังเป็นศิษย์หลักนามเสวี่ยอินที่เป็นอัจฉริยะอันดับสองของหอกระบี่" องค์ชายเก้ากล่าว"ขนาดนั้นเลย" อู่หมิงแสดงท่าทางตกตะลึง"สุ่ยหยินหลังจากจบเรื่องนี้ข้าขอเข้าร่วมกับกลุ่มเหมันพิสุทธิ์ได้หรือไม่" องค์หญิงห้าที่เงียบอยู่ก็กล่าวขึ้น"ได้สิ เดี๋ยวข้าจะติดต่อกับศิษย์พี่สายในให้ แต่เจ้าจะต้องทำเรื่องออกจากกลุ่มให้เรียบร้อยก่อนนะ" สุ่ยหยินกล่าว"แน่นอน" องค์หญิงห้ากล่าว"แล้วเจ้าละจิงเสวี่ยนเจ้าไม่คิดจะเข้ากลุ่มเหมันต์พิสุทธิ์บ้างเหรอ" สุ่ยหยินกล่าว"ไม่หรอกข้ามีกลุ่มของข้าอยู่แล้วแถมยัง........" จิงเสวี่ยนกล่าวพร้อมกับแอบมองไปที่อู่หมิงด้วยสายตาไม่อยากจากกันพวกสุ่ยหยินได้เห็นดังนั้นก็เข้าใจทันทีและไม่กล่าวถามอีก สำหรับผู้หญิงด้วยกันเองพวกนางสามารถรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่จิงเสวี่ยนมี จะมีเพียงอู่หมิงที่ยังไม่รู้ตัวก็เท่านั้น"ทุกคนรีบออกจากที่นี่กันได้แล้ว ข้ารู้สึกว่าบรรยากาศมันเริ่มอันตรายขึ้นมาแล้ว" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับยืนสองข้าทำหน้าจริงจัง"เกิดอะไรขึ้น" องค์ชายเก้ากล่าว"ดูเหมือนแขกของอู่หมิงกำลังตรงมายังพวกเรา" เสี่ยวฮุ่ยกล่าว"แขกของข้า" อู่หมิงแสดงสีหน้างุนงง"เหอะ ไม่ต้องทำหน้างุนงง ก็เจ้าพวกที่ไม่ต้องการให้เจ้ามีชีวิตอยู่ยังไงละ" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวอู่หมิงแสดงสีหน้าจริงจังก่อนจพยักหน้า"ไป!!!!!!!!!! ตามข้ามา" เสี่ยวฮุ่ยกล่าวพร้อมกับนำทางอีกครั้งพวกอู่หมิงจากไปไม่นานกลุ่มองค์ชายใหญ่ก็มาถึง พร้อมกับมีศิษย์สายในอีก 7 คนตามหลังมา"พวกเจ้าแน่ใจนะว่าพวกมันอยู่ที่นี่" องค์ชายใหญ่กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา"ใช่แล้วหัวหน้า ก่อนหน้านี้กลุ่มที่กำลังล่ามนุษย์มารได้พบเห็นกลุ่มศิษย์สายนอกพักอยู่ที่นี่" ชายหนุ่มคนหนึ่งกล่าว"ดีดูจากกลิ่นอายที่หลงเหลือคงจากไปไม่นานพวกเราไป รีบตามหาพวกมันให้พบ หากเจอแล้วสังหารอย่าให้เหลือยกเว้น จิงเสวี่ยนของข้า ส่วนผู้หญิงคนอื่นพวกเจ้าอยากทำอะไรก็ทำไป" องค์ชายใหญ่กล่าว"ท่านหัวหน้าแล้วพวกเราจะทำไอย่างไรกับองค์หญิงห้าดีละ" เถี่ยหลี่ยืนอยู่ข้างหลังกล่าวขึ้นมา"ข้าไม่สนหรอก สำหรับอาณาจักรของข้าเหล่าองค์หญิงก็ไม่ต่างจากสิ่งของที่ใช้ในการสานสัมพันธ์กลับตระกูลอื่นแต่ถ้าพวกเจ้าอยากได้นางข้าก็ไม่ว่าแต่เจ้าต้องควบคุมนางให้ได้ซะก่อน" องค์ชายใหญ่กล่าว"ขอบคุณมากท่านหัวหน้า" กลุ่มของเถี่ยหลี่ต่างก็แสดงสีหน้าเบิกบานการที่ได้รับหญิงงามอย่างองค์หญิงห้าเป็นภรรยาถือเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเขา--------------------------------------------------------------------------------------------------------------