(จบ) ตำนานจอมเวทย์วงแหวนที่หก

บทที่ 81:แมมมอธ

เฮรัค ยิ่งสำรวจก็ยิ่งมั่นใจว่าสถานที่แห่งนี้คือฟาร์ม ขนาดใหญ่ของพ่อมดหรือองค์กรลี้ลับสักแห่ง

วัตถุดิบปรุงยาที่ถูกปลูกไว้อย่างเป็นระเบียบรวมถึงสิ่งมีชีวิตประหลาดในบ้านเหล่านั้นน่าจะถูกเลี้ยงดูไว้เพื่อการเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ในระยะยาว

“ที่นี่อยู่ในเขตอิทธิพลของหนองน้ำอาลูฟ...หรือจะเป็นฝีมือของพวกเขากันแน่?”

เฮรัคคาดเดาพลางถอนหายใจ

แม้ความสัมพันธ์ระหว่างป่าจันทราและหนองน้ำอาลูฟจะไม่ได้ย่ำแย่แต่สำหรับศิษย์พ่อมดระดับต่ำอย่างเขา หากไปล่วงเกินเจ้าของที่ดินเข้าโอกาสรอดชีวิตคงริบหรี่

เขายันตัวลุกขึ้น กวาดสายตามองไปรอบๆเพื่อเลือกเก็บวัตถุดิบระดับสูง แม้จะมีหลายชนิดที่เขาไม่รู้จัก แต่เฮรัคใช้เทคนิคส่วนตัวในการคัดเลือก

เขาเพ่งสมาธิมองหาความหนาแน่นของอนุภาค พลังเวทมนต์ที่ห่อหุ้มพืชพรรณเหล่านั้น ยิ่งเข้มข้นเท่าไหร่ มูลค่าของมันก็ยิ่งสูงเท่านั้น

ครืน... ครืน...

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง

เสียงสั่นสะเทือนจากใต้ดินก็ดังขึ้นเฮรัครีบหมอบตัวลงต่ำในแปลงเพาะปลูก ทิศทางที่เสียงดังมาคือลานกว้างอันแห้งแล้ง

ทันใดนั้นพื้นดินพังทลายออกเป็นหลุมยักษ์ กระดูกสีขาวมหึมาพุ่งทะลุขึ้นมาจากใต้พสุธา

“โฮก!”

เสียงร้องก้องกังวานดุจแตรศึกดังสนั่นร่างที่ปรากฏคือโครงกระดูกแมมมอธยักษ์ สูงตระหง่านเท่าอาคารสามชั้นภายในเบ้าตาโหลลึกมีเปลวไฟสีเขียวมรกตลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง มันคือ 'อันเดด' หรือสิ่งมีชีวิตคืนชีพจากความตายที่ทรงพลัง

“ข้ารู้สึกว่าคำว่าอันเดดมันฟังดูแปร่งๆมาตลอด... ถ้ามันยังมีไฟวิญญาณสถิตอยู่ จะนับว่ามันไม่มีชีวิตได้จริงๆ หรือ?”

เฮรัครำพึงกับตนเอง แต่เขาไม่มีเวลาคิดมากนักเพราะเจ้าแมมมอธกระดูกเริ่มหันศีรษะมหึมามาทางเขาแล้ว!

เฮรัครู้ทันทีว่าความแตกแล้ว เขาเรียกใช้พรแห่งเอลฟ์สายลม เพื่อเพิ่มความเร็วถึงขีดสุดแล้วออกวิ่งหนีทันทีแมมมอธพุ่งเข้าใส่ด้วยพละกำลังมหาศาล

ทว่าสิ่งที่น่าทึ่งคือเมื่อมันเข้าใกล้แปลงเพาะปลูก มันกลับชะลอฝีเท้าลงและค่อยๆก้าวอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้เท้ากระดูกหนักอึ้งเหยียบย่ำลงบนวัตถุดิบยามนตรา

‘มันถูกฝึกมาไม่ให้ทำลายของพวกนี้!’

เฮรัคอาศัยจังหวะที่เจ้าอันเดดค่อยๆ เดินรีบย่องผ่านทางเดินแคบๆ เร่งฝีเท้าทิ้งห่างออกมา

เขาพุ่งผ่านเขตแปลงเพาะปลูกเข้าสู่เขตป่าสนที่อยู่เบื้องหน้าแต่แล้วฝีเท้าก็ต้องชะงักลงเมื่อเห็นสภาพป่า

“ใยแมงมุม... เยอะขนาดนี้เชียวหรือ?”

ผืนป่าสนถูกคลุมด้วยเส้นใยสีขาวโพลนหนาทึบราวกับหิมะเฮรัครีบร่ายโล่ป้องกันสามชั้นทันที

เสียงฝีเท้าของแมมมอธยังตามมาติดๆแต่เฮรัคตัดสินใจหันศรีษะวิ่งออกด้านข้างแทนการเข้าป่าสน

‘ข้าเข้าไปไม่ได้เด็ดขาดสิ่งที่อยู่ในนั้นอาจสยองกว่าแมมมอธหลายเท่า!’

ซ่า... ซ่า...

เสียงขยับเขยื้อนยั้วเยี้ยดังออกมาจากเงามืดของป่าสนแมงมุมยักษ์ขนาดตัวกว่าหนึ่งเมตรนับร้อยนับพันตัวไหลทะลักออกมาดุจน้ำป่าไหลหลากพวกมันไม่ได้สนใจเฮรัคที่วิ่งอ้อมไปด้านข้าง แต่กลับพุ่งเป้าไปที่แมมมอธผู้บุกรุก

แมมมอธคำรามลั่นมันใช้งายักษ์กวาดฟาดฝูงแมงมุมจนแตกกระจาย เลือดสีเขียวฉีดพุ่งไปทั่วบริเวณทว่าจำนวนของพวกมันมีมากเกินไปใยแมงมุมที่ทั้งเหนียวและแข็งแกร่งนับหมื่นเส้นถูกพ่นเข้าใส่ร่างโครงกระดูกนั้น

ไม่นานนักแมมมอธยักษ์ก็ถูกห่อหุ้มจนกลายเป็นดักแด้สีขาวขนาดมหึมาและถูกลากกลับเข้าไปในป่าสนอย่างช้าๆ

“พวกมันกินแม้กระทั่งกระดูกงั้นหรือ?”

เฮรัคแค่นหัวเราะด้วยความสยดสยองแต่แล้วเสียงหัวเราะก็ต้องค้างอยู่ในลำคอ

ทันทีที่แมมมอธถูกลากเข้าป่าฝูงแมงมุมที่เหลือทั้งหมดกลับหยุดชะงักพวกมันหันขวับมาทางเฮรัคเป็นตาเดียวราวกับได้รับคำสั่งจาก 'ราชินี' ที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง

"แจ้งเตือน:ตรวจพบระดับรังสีอาฆาตเพิ่มสูงขึ้น 800%... เป้าหมายถูกล็อกแล้ว"

เชนหลาน รายงานสั้นกระชับผ่าน ชิปพันธุกรรม

เฮรัคขนลุกซู่สัญชาตญาณความตายเตือนเขาว่าหายนะกำลังจะมาถึง

“ให้ตายเถอะ... ล้อกันเล่นใช่ไหม!”