กู้ซุนหนี่มีสามีทหาร (มี E-book)

กู้ซุนหนี่ตื่นนอนมาในอ้อมกอดของหยางตง

กู้ซุนหนี่คิดในใจ

“สามียังนอนกอดเรายันเช้าเลยรึเนี่ย” 

เมื่อกู้ซุนหนี่ขยับตัวและเอาแขนของหยางตงออกจากตัวเธอหยางตงก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา และยังคงนำแขนของตนไปกอดกู้ซุนหนี่ไว้อีกครั้ง 

“ยังเช้าอยู่เลย นอนต่ออีกนิดเถอะครับ” 

กู้ซุนหนี่จึงจำเป็นต้องนอนต่อไปในอ้อมกอดของหยางตงแล้วหลับด้วยกันไปอีกครั้ง

กู้ซุนหนี่รู้สึกตัวตื่นอีกครั้งหยางตงก็รู้สึกตัวตื่นอีกเช่นกัน 

กู้ซุนหนี่และหยางตงจึงลุกออกจากเตียงนอนมาล้างหน้าแปรงฟันพร้อมกันเมื่อทั้งสองคนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วหยางตงก็หอมแก้มทั้งสองข้างกู้ซุนหนี่ 

หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่หน้าแดงด้วยความเขินอายหยางตงจึงกล่าวต่อไปอีกว่า

“ภรรยาน่ารักมากครับ” 

กู้ซุนหนี่ตอบหยางตงไปว่า

“ไม่เช้าแล้ว ภรรยาไปหุงข้าวทำกับข้าวก่อนนะคะ” 

หยางตงมองตามหลังกู้ซุนหนี่ไปด้วยความขบขันและส่ายหน้า

“ภรรยาน่ารักจริงๆ” 

“ทำไมเราเพิ่งเห็นภรรยาน่ารักหล่ะ” 

หยางตงเดินตามกู้ซุนหนี่เข้าไปในครัว

วันนี้หยางตงช่วยกู้ซุนหนี่ก่อไฟและหุงข้าว

“พี่ช่วยก่อไฟและหุงข้าวเองครับ” 

หยางตงสามารถทำงานเหล่านี้ได้เพราะเขาเคยทำมาก่อนในตอนเข้าค่ายฝึกทหาร

กู้ซุนหนี่จึงปล่อยให้หยางตงก่อไฟและหุงข้าว 

“งั้นฉันต้องมอบหน้าที่นี้ให้พี่หยางตงก็แล้วกันนะคะ” 

หยางตงตอบรับกู้ซุนหนี่ “ครับ” 

กู้ซุนหนี่เห็นว่าหยางตงช่วยก่อไฟและหุงข้าวแทนตนแล้วเธอจึงเตรียมปลาทับทิมออกมา2 ตัวจากมิติของเธอแต่เธอทำท่าเอาปลาออกมาจากถังน้ำสำหรับใส่ปลาในครัวที่ปิดฝาไว้ 

“ทำปลาทับทิมย่างเกลือ” 

หยางตงเห็นกู้ซุนหนี่นำปลาทับทิมออกมา 

“ภรรยา ปลาอะไรเหรอครับ สามีไม่เคยเห็นมาก่อนเลย” 

กู้ซุนหนี่ลืมไปว่าปลาทับทิมนี้มีในภพก่อนของเธอแต่ไม่รู้ว่ามันไม่มีปลาทับทิมในจีนยุคโบราณนี้

สุดท้ายกู้ซุนหนี่คิดว่าหยางตงคงสงสัยอะไรหลายๆอย่างในตัวเธอ แต่หยางตงไม่ถามออกมา

เขาคงอยากให้เธอพูดออกมาเองมากกว่า

“สามี ภรรยามีอะไรจะสารภาพค่ะ” 

หยางตงตั้งใจฟังกู้ซุนหนี่พูดออกมา

“กู้ซุนหนี่ภรรยาของสามีได้เสียชีวิตลงแล้วตั้งแต่เมื่อ4 เดือนก่อนเพราะเธอทำงานหนักและอาหารไม่เพียงพอทำให้ร่างกายเธอล้มป่วยและตายจากไปฉันจึงมาอยู่ในร่างของกู้ซุนหนี่แทนฉันมาจากสถานที่ห่างไกลจากที่นี่มากและเป็นยุคอนาคตค่ะที่นั่นเรียกชื่อฉันว่าพิมพ์ค่ะ ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันมาอยู่ในร่างกู้ซุนหนี่ได้ยังงัยแต่ฉันตื่นมาพร้อมมิติที่สามารถเก็บสิ่งของมากมายที่ฉันซื้อมาจากภพก่อนได้สิ่งของเหล่านั้นยังคงสภาพสดใหม่ และปริมาณไม่ลดลงเลยทำให้ฉันนำสิ่งของเหล่านี้บางส่วนไปขายในตลาดมืด ฉันได้เงินมาจำนวนมากนอกจากนี้ฉันยังได้รับเงินจากแม่สามีคืน 1,200 หยวน อีกด้วยหลังจากฉันส่งจดหมายไปหาพี่หยางตงว่าฉันได้รับเงิน 50 หยวนเป็นครั้งแรกจากพี่หยางตงฉันจึงซื้อที่ดินเพิ่มอีก 20 หมู่ 120 หยวนแล้วสร้างบ้านใหม่ 600 หยวน และทำรั้วบ้านใหม่ 200 หยวน ขึ้นมาตามที่พี่หยางตงเห็นอยู่ในตอนนี้ฉันไม่แน่่ใจว่าพี่หยางตงรับฉันได้หรือไม่ที่ฉันไม่ใช่กู้ซุนหนี่ภรรยาของพี่หยางตงถ้าพี่หยางตงยอมรับฉันไม่ได้ พี่หยางตงสามารถหย่าขาดจากฉันได้เลยค่ะ แต่ฉันขอเลี้ยงดูหยางลี่เอง” 

หยางตงได้ยินกู้ซุนหนี่กล่าวเช่นนั้นแล้วเขาก็ตกใจว่ากู้ซุนหนี่ภรรยาของตนได้ตายไปแล้วเขาก็รู้สึกเสียใจที่ไม่ได้ดูแลภรรยาและลูกของตนให้ดีในช่วงเวลาที่ผ่านมาดังนั้น หยางตงจึงกล่าวขอโทษกู้ซุนหนี่คนเดิมทันที

“ผมขอโทษที่ไม่ได้ดูแลกู้ซุนหนี่และหยางลี่ให้ดีในช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมขอให้กู้ซุนหนี่ไปสู่ภพภูมิที่ดีไม่ต้องเป็นห่วงหยางลี่แล้ว”

อีกทั้งพิมพ์ก็เป็นคนมาจากอนาคตและเธอต้องการหย่าขาดจากเขาหากว่าเขายอมรับเธอไม่ได้

หยางตงจึงจับมือทั้งสองข้างของเธอแล้วกล่าวว่า

“ไม่ว่าเธอจะเป็นใครมาจากไหน แต่ตอนนี้เธอคือกู้ซุนหนี่ภรรยาของสามี หยางตงคนนี้ และพี่จะไม่หย่าขาดจากเธอห้ามเธอพูดเรื่องหย่าขาดหรือเรื่องนี้กับใครทั้งสิ้น” 

กู้ซุนหนี่ดีใจที่หยางตงยอมรับเธอได้กู้ซุนหนี่กอดหยางตงด้วยความดีใจ

“ขอบคุณพี่หยางตงมากค่ะ” 

หยางตงกอดกู้ซุนหนี่กลับและกล่าวอีกว่า

“ไม่เห็นเธอต้องขอบคุณพี่เลยเป็นพี่เองเสียอีกที่ต้องขอบคุณเธอที่ดูแลหยางลี่ ดูแลบ้านเราจะเป็นครอบครัวเดียวกันตลอดไป” 

หลังจากนั้นพวกเขาก็เตรียมทำอาหารเช้าด้วยกันต่อไปก่อนที่หยางลี่จะตื่นนอน

กู้ซุนหนี่ทำปลานิลย่างเกลือ

“ควักไส้ออก แล้วล้างให้สะอาด ไม่ต้องขอดเกล็ดหรือตัดหางตัดหัว นำตะไคร้มาทุบพอแหลก มัดตะไคร้รวมกับใบเตย แล้วยัดใส่เข้าไปในท้องปลานำเกลือทาทาบบนตัวปลา กดให้แน่นๆ ให้เกลือแทรกเข้าไปยังเกล็ดปลา ทำทั้งสองด้านแล้ววางบนเตาถ่าน ย่างไฟอ่อนไปประมาณ 15 นาทีพอให้เกลือเปลี่ยนสีก็กลับอีกด้านย่างเหมือนเดิม” 

กู้ซุนหนี่ให้หยางตงช่วยย่างปลา

“พี่หยางตงย่างไปประมาณ 15 นาทีแล้วค่อยกลับอีกด้านย่างนะคะ” 

กลิ่นหอมของปลาทับทิมย่างเกลือทำให้หยางลี่รู้สึกตัวตื่นและลุกออกจากเตียงนอนแล้วเดินตามกลิ่นหอมเข้ามาในห้องครัวที่กำลังย่างปลาทับทิมตัวที่สองอยู่ใกล้เสร็จแล้ว

“พ่อ พ่อ หอมมาก” 

กู้ซุนหนี่เห็นหยางลี่แล้วเธอก็ยิ้มด้วยความเอ็นดูหยางลี่ที่ทำท่าดมกลิ่นหอมและกลืนน้ำลายไปพร้อมกัน 

กู้ซุนหนี่พาหยางลี่ไปล้างหน้าแปรงฟันเพื่อกินอาหารเช้าพร้อมกัน

กู้ซุนหนี่ หยางตง และหยางลี่กินข้าวเช้ากับปลาทับทิมย่างเกลือทั้งสองตัวหมด หยางตงก็ยังคงไม่ประหยัดคำชมกู้ซุนหนี่

“ภรรยา ทำปลาย่างเกลืออร่อยมาก” 

หยางลี่ก็ไม่ยอมน้อยหน้าผู้เป็นพ่อ

“แม่ ปลาอร่อย” 

กู้ซุนหนี่ยิ้มรับอย่างสุขใจที่สามีและลูกสาวชอบอาหารที่เธอ