กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขณะที่หลินเฟยเข้าไปที่ชั้น4ซึ่งกำลังเจอกับการทดสอบของที่นั่น เหล่าศิษย์จากสำนักมังกรอักขระก็เข้ามาในวิหารในตอนแรกมันคิดว่าหลินเฟยอาจจะอยู่ที่ชั้น1 แต่เมื่อหาไปได้สักพักพวกมันกลับไม่ได้อะไรเพิ่มเติมดังนั้นจึงไปดูที่ชั้น2...แต่พวกมันก็ไม่เจออีกเช่นกัน แต่...มีอย่างหนึ่งที่พวกมันเพิ่งสังเกตเห็นและนึกขึ้นได้หลังจากหยุดการค้นหาประตูที่พวกมันผ่านมาไม่มีการทดสอบทั้งๆที่ทุกครั้งจะต้องทดสอบใหม่ถึงจะเป็นประตูบานเดิมก็ตามที
''ศิษย์พี่ข้าเจอประตูที่ไปชั้น3มันใช้ได้''คนในกลุ่มคนหนึ่งวิ่งกลับมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและยินดีอย่างมากเพราะมันก็2ปีกว่ามาแล้วที่ทั้งหมดมาที่นี่แล้วพยายามหาทางไปที่ชั้น3
''นำข้าไปที่ประตูบานนั้นเดี๋ยวนี้''ศิษย์หลักมีรอยยิ้มที่ชั่วร้ายขณะเดินตามไปเรื่อยๆจนมาถึงประตูที่ใช้ไปที่ชั้น3มันยังไม่ได้เข้าไปแต่หันกลับมาหาคนในกลุ่มด้วยสีหน้าจริงจัง
''พวกเจ้าทั้งหมดต้องเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับก่อนเพราะพวกเราจะเข้าไปกวาดทรัพยากรแล้วเก็บเอาไว้เองเพราะไม่แน่ว่าทรัพยากรบนชั้น3อาจจะล้ำค่ามากจนอาจารย์และเจ้าสำนักต้องการมัน''คนในกลุ่มทั้งหมดเห็นด้วยเพราะทรัพยากรที่ได้จากสำนักมันไม่เพียงพอต่อความต้องการ
''งั้นก็ไปกันเถอะ''และทันทีที่มาถึงชั้น3ทั้งหมดก็ตกใจเพราะที่นี่ไม่มีอะไรเหลืออยู่แล้วนอกจากประตูที่ใช้ขึ้นไปที่ชั้น4แต่ไม่ว่าทั้งหมดจะพยายามเข้าไปมากเท่าไหร่ก็ตามพวกมันก็ไม่สามารถผ่านเข้าไปได้
''ศิษย์พี่หรือคนที่เรากำลังตามตัวจะอยู่ที่ชั้น4 หากเป็นแบบนั้นพวกเราจะทำยังไงกันดี''เกิดความลังเลขึ้นมาเพราะการที่ขึ้นไปชั้นที่4ได้นั่นหมายความว่าร่างกายของอีกฝ่ายไม่ใช่ธรรมดาและมีความสามารถที่น่ากลัว
''ไม่มีทางเป็นไปได้เพราะมันเป็นแค่ศิษย์สายนอกนั่นหมายความว่ามันมีลมปราณแค่ปราณรวบรวมเท่านั้นและในนี้เองเราก็ไม่เจอคนแปลกหน้าคนอื่นเลย''วิหารแห่งนี้เป็นที่รู้กันทั่วอยู่แล้วจึงมีแต่หน้าเดิมๆเท่านั้นที่มาส่วนคนส่วนมากล้วนไม่สนใจกับวิหารที่ไม่มีความหวังแห่งนี้
''เอาเถอะไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วพวกเราจะอยู่ตรงนี้จนกว่าจะเข้าไปได้หรือไม่ก็รอคนที่เข้าไปออกมาแทน''ศิษย์หลักมีแววตาที่ชั่วร้ายหากคนที่ขึ้นไปที่ชั้น4ออกมามันก็แค่จัดการกับคนๆนั้นแล้วนำของมาทั้งหมดมาก็พอมันช่างสบายและง่ายดายจนแทบไม่ต้องทำอะไร
''อ๊าก...นี่มันเจ็บบัดซบ!''ปัง! หลินเฟยเจอกับการทดสอบของชั้นที่4ร้องขึ้นขณะก้าวผ่านบันไดขั้นที่10สำเร็จจากการก้าวผ่านมาหลินเฟยบรรลุปราณรวบรวมขั้นที่6ขั้นต้น ตอนนี้หลินเฟยคุกเข่าลงที่หน้าประตูการทดสอบที่ผ่านมามันโหดร้ายโดยบันไดทั้ง10ขั้นจะบดขยี้กล้ามเนื้อจนกล้ามเนื้อแทบระเบิดออกมาตลอดเวลาแต่โชคดีที่หลินเฟยครอบครองกายาผนึกสวรรค์ไม่อย่างนั้นหลินเฟยคงกลายเป็นกองเนื้อตั้งแต่ขั้นบันไดแรก
''ยิ่งผ่านการทดสอบลมปราณของข้ายิ่งเพิ่มและบริสุทธิ์มากขึ้นเรื่อยๆ...หากเส้นลมปราณของข้ามีขนาดเล็กระดับของข้าคงก้าวไปที่ปราณก่อเกิดจนเกือบจะบรรลุไปอีกขั้นใหญ่ด้วยซ้ำไป''หลินเฟยดีใจมากที่ปราณเพิ่มขึ้นแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่เพียงพอต่อความต้องการ ตึ่ก! ก้าวเดินอย่างมั่นคงเพื่อเข้าไปที่ชั้น5วูบ! ที่นี่ไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากเก้าอี้ไม้2ตัว วิ้ง! อีกครั้งที่ร่างจิตวิญญาณชายหนุ่มปรากฏตัวให้หลินเฟยเห็นแต่ครั้งนี้เป็นร่างที่สมบูรณ์มากซึ่งมันเหมือนกับคนปกติทั่วไปนอกจากนั้นแรงกดดันยังหนักหน่วงอย่างมากหลินเฟยในตอนนี้แทบจะหันหลังกลับแล้ววิ่งออกไปจากที่นี่ทันที
''ไม่ต้องกลัว ตอนนี้นั่งลง''จิตวิญญาณพูดออกมาเบาๆแต่ร่างของหลินเฟยกลับขยับไปนั่งบนเก้าอี้โดยบังคับไม่ได้จากนั้นร่างจิตวิญญาณก็ไปนั่งที่เก้าอี้อีกตัว ตอนนี้ทั้ง2นั่งหันหน้าเข้าหากันก่อนที่จิตวิญญาณจะเริ่มพูดขึ้น
''บ้านพักแห่งนี้ข้าสร้างมันขึ้นมาด้วยพลังของข้าก็เพื่อให้คนที่ผ่านการทดสอบได้สืบทอดวิชาทั้ง2ของข้าซึ่งวิชาทั้ง2นับเป็นสุดยอดวิชาในระดับปราณราชันย์...''หลินเฟยพูดขัดขึ้นมาเพราะมองเห็นบางอย่างในคำพูดคงไม่มีใครที่ไหนมอบวิชาระดับนั้นให้ฟรีๆหรอกใช่มั้ย แน่นอนมันต้องมีค่าตอบแทน
''ผะ...ผู้อาวุโสการฝึกวิชาข้ามขั้นมันยากลำบากเกินไปไม่ใช่หรือ ข้ามีเพียงปราณรวบรวมเท่านั้นแล้วเมื่อ...''
''อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ ความทรงจำทั้งหมดของเจ้าข้าอ่านมันหมดแล้ว เหอะ เหอะ เจ้าคือตัวตนที่เป็นดั่งปีศาจแต่ดันมาเกิดมาในตอนนี้ซะได้ น่าเสียดายหากเจ้าเกิดยุคเดียวกับข้า...ข้าคงได้สนุก...อ่าช่างเรื่องนั้นไปเถอะ...วิชาที่ข้าพูดถึงแม้มันจะจัดอยู่ในขั้นปราณราชันย์แต่มันก็ไร้ระดับด้วยเช่นกัน ด้วยความสามารถของเจ้าเองเจ้าคงมองข้อบกพร่องของมันออกแล้วฝึกมันได้ เอาหละนี่ไม่ใช่การสืบทอดอีกต่อไปแต่เป็นการบังคับจากข้าภายใน10ปีเจ้าจะต้องบรรลุวิชาทั้ง2 หากไม่สำเร็จเจ้าจะต้องตาย...''จิตวิญญาณยกนิ้วขึ้นมา ฟุ่บ! บูม! ฉึก!เกิดแสงเรืองรองขึ้นมาตอนนี้จิตวิญญาณชายหนุ่มได้ทำบางอย่างกับร่างกายของหลินเฟย
''นั่นคือตราประทับแห่งความตาย เอาหละตอนนี้เจ้ามีเวลาเพียง10ปีเท่านั้น''จิตวิญญาณสลายหายไปเอาดื้อๆแต่มันก็ทำให้หลินเฟยเบาใจลงเพราะหลินเฟยไม่ต้องทำอะไรมากนอกจากฝึกฝนวิชาทั้ง2ให้สำเร็จ
''อืม...เล่นสลักวิชาไว้บนกำแพงแบบนี้มันไม่เกินไปหรือไง แถม...ต้องฝึกให้สำเร็จถึงจะออกไปจากที่นี่ได้ฮ่า ฮ่า ฮ่า 10ปี? ข้ามีเวลาเพียง1ปีเท่านั้นเองเสี่ยวมู่และเจ้าขาวไม่อาจรอได้ถึง10ปีเต็ม''หลินเฟยมุ่งมั่นภายในเวลา6เดือนหลินเฟยต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้
''แหวนมิติ?''แต่ก่อนจะลงมือฝึกวิชาหลินเฟยได้สังเกตเห็นแหวนมิติที่วางเอาไว้1วงและเมื่อลองสำรวจด้านในดูด้านในกลับเต็มไปด้วยอาหาร มันมีมากจนสามารถอยู่ได้เป็น100ปีเลยด้วยซ้ำ
''ข้าจะฝึกวิชาเฉือนนภาลัยก่อนก็แล้วกัน...แต่นี่มันเป็นวิชาของพวกนักฆ่าขนานแท้เลยนี่หว่า''หลินเฟยกรอกตาเฉือนนภาลัยหากฝึกสำเร็จคนๆนั้นเมื่อใช้วิชานี้ออกมาจะสามารถกลายเป็นควันที่ยากต่อการจับต้องตัวได้นอกจากนั้นยังแฝงไปตามเงาๆต่างได้อีกด้วยทั้งยังสามารถปกปิดตัวตนได้อย่างไร้ที่ติแต่มันไม่ใช่วิชาที่มีอานุภาพทำลายที่น่าตกตะลึงอะไรแต่มันเป็นวิชาสังหารที่น่ากลัวที่มีไว้เพื่อฆ่าโดยเฉพาะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่51:บังคับให้ฝึก

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่51:บังคับให้ฝึก

คล้ายกับเรื่องกลืนสวรรค์ทำลายปฐพี ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้