เทีย ตำนานสงคราม

ตอนที่30 กลุ่มผู้ก่อการร้าย

แสงสีส้มส่องสว่างไปทั่วห้องกว้าง มันได้ตั้งตระหง่านอยู่ตรงโต๊ะยาวซึ่งถูกรายล้อมด้วยผู้คนจากหลายเผ่าพันธุ์

และตอนนี้พวกเขามีเป้าหมายเดียวกันคือการเด็ดหัวเจ้าเมืองแห่งอาณาจักรน้ำแข็งกลับมายังหุบเขาดอรานิว

"พวกเจ้ามีแผนเช่นไรเมื่อเดินทางไปถึง" ลีเดียกล่าวถามพร้อมกับจ้องมองเหล่าคนตัวเล็กด้วยความเยือกเย็น

"เมื่อเดินทางไปถึงอาณาจักรน้ำแข็ง อย่างแรกสิ่งที่ต้องทำคือการสร้างความวุ่นวายพ่ะย่ะค่ะ" ลอว์เอ่ยขึ้นในขณะที่หยิบมีดสั้นอันเต็มไปด้วยตัวอักษรสีแดง แล้ววางมันลงบนโต๊ะยาวเพื่อให้ทุกคนได้พินิจ

"อาวุธเหล่านี้เราได้สลักอาคมคุมขังโดยนำเปลวเพลิงเก็บเอาไว้ในตัวมีด และทันทีที่เราปลดมันออก แรงระเบิดจากเปลวไฟจะเผาไหม้จนเกิดความโกลาหล และเวลานั้นจะเป็นโอกาสในการแทรกซึมเข้าอาณาจักรน้ำแข็ง"

"โอกาสงั้นรึ เช่นนั้นการป้องกันยิ่งไม่แน่นหนากว่าเดิมหรืออย่างไร" มิแลนด้ากล่าวถามด้วยความแปลกใจ เพราะถ้าเกิดความวุ่นวายการเคลื่อนไหวของคนนอกจะไม่ลำบากยิ่งกว่าเดิมหรือ

"การป้องกันยิ่งน้อยลงอย่างแน่นอน เพราะระบบจัดการที่นี่ไม่ได้ต่างจากกองโจรมากนัก "

"งั้นข้าขอเสนอ หากเจ้าต้องการสร้างความโกลาหลแนะนำให้เพิ่มจุดระเบิดไปทั่วทุกมุมเมืองเพื่อซื้อเวลาได้มากขึ้น" ชายผมขาวเอ่ยขึ้นท่ามกลางห้องประชุมที่จะทำให้กลุ่มคนตัวเล็กเริ่มมองหน้ากันก่อนจะหยิบแผนที่ขึ้นมาวางบนโต๊ะยาวเพื่อพินิจถึงจุดอันเหมาะสม

"ถ้างั้นก็ต้องเป็นจุดสำคัญๆ เช่นหอสรรพาวุธหรือหอทรัพย์สิน"

"เลือกเพิ่มมาอีกสามจุด"

"จำนวนคนเราไม่มากพอนะเจ้าหนุ่ม"

"ไม่พอรึ? มีกันตั้งสิบสองคน เลือกเพิ่มมาอีก" ลีเดียเอ่ยเร่งรัดเหล่าคนตัวเล็กที่เริ่มมีท่าทีลุกลี้ลุกลนอย่างผิดปกติ

"มีเรื่องอันใดรึข้าว่าแผนนี้ก็ใช้ได้นะ " เฟดดี้และไนท์อายต่างจ้องใบหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่ออย่างกดกันพร้อมเฝ้ารอคำตอบของเหล่าคนตัวเล็กว่าจะเป็นไปตามที่คาดหวังหรือไม่

……........................................................

"เริ่มกันเลย "

เมื่อทุกคนเดินออกจากหอทรัพย์สิน แผนสุดบ้าบิ่นก็เริ่มต้นโดยการแบ่งกำลังคนไปเป็นกลุ่มเพื่อประจำจุดต่างๆ

พร้อมกับปักมีดสั้นที่สลักอาคมคุมขังไว้ตามเนินหญ้าและกองทรายก่อนเผ่าเคราดกจะเริ่มคลายอาคมจนแรงระเบิดปะทุขึ้นทั่วทุกจุดสำคัญ

แล้วเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดจากชาวบ้านตาดำๆที่ถูกลูกหลงอย่างไม่ทันระวังตัว ก็ทำให้เกิดความวุ่นวายจนเหล่าทหารต่างวิ่งหน้าหมุนหลังโดยไร้จุดหมาย

ซึ่งก็เป็นไปตามความต้องการของกลุ่มผู้ประสงค์ร้ายที่กำลังมุ่งหน้ามายังตัวปราสาทขนาดใหญ่

แล้วลีเดียก็มาถึงจุดนัดหมายพร้อมชายตามองหาเหล่าสหายก่อนจะพบกับไนท์อายตรงมุมตึกทางด้านซ้าย และคนตัวเล็กอีกสี่นายที่กำลังติดตามตนอย่างใกล้ชิด

นางจึงรีบส่งซิกให้ทุกนามเคลื่อนตัวไปยังปราสาท แม้ว่าคนอื่นๆ จะยังมาไม่ถึงกันก็ตาม

แต่ระหว่างทางกลับเกิดพายุหิมะที่พัดออกมาจากหน้าประตูตัวปราสาทจนเปลวเพลิงตามจุดต่างๆ ได้มอดดับลงอย่างรวดเร็ว

ทำให้ลีเดียต้องตกตะลึงต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนบุคคลผู้สร้างพายุหมุนจะเผยกายออกมาจากตัวปราสาทพร้อมชุดเดรสสีขาวอมฟ้ายาวลงมาจนถึงข้อเท้าอันเปลือยเปล่า

"ผู้มาเยือนพร้อมความมั่งคั่ง ไยจึงเล่นสนุกกันไม่ดูกาลเทศะเยี่ยงนี้ "

น้ำเสียงอันเยือกเย็นจากหญิงสาวพร้อมดวงตาสีแดงฉานดั่งปีศาจร้ายกำลังจับจ้องมายังกลุ่มคนตัวเล็กที่หลบอยู่ตรงมุมตึก ก่อนจะพบกับลีเดียผู้ทำให้ดวงตาสีแดงนี้เริ่มหรี่ลงอย่างไม่พอใจ

"ดูเหมือนนี่จะเป็นการเข้าใจผิด เหตุใดเจ้าหญิงแห่งราชอาณาจักรถึงมาอยู่ตรงหน้าข้า"

และทันทีที่หญิงสาวผู้นี้กล่าวจบลีเดียก็ถูกล้อมรอบด้วยทหารแห่งอาณาจักรน้ำแข็งที่กำลังใช้ปลายดาบจ่อมายังคออันเรียวงามเพื่อให้นางยอมจำนน

"นำตัวพวกมันไปขัง อย่าให้เห็นแสงเดือนแสงตะวันโดยอันขาด"