พวกเรายืนรอคุ้มกันนายทั้งสองฝั่งพูดคุยกันเื่ธุรกิจไอ้แฝดกับไอ้ลมยืนจ้องหน้ากันั้แ่เพิ่งเข้ามาในห้องจนผมรู้สึกอึดอัดแทนผมหันไปมองหน้าเพื่อนไอ้ลมที่ยืนอยู่ข้างๆก็มีสีหน้าลำบากใจผสมเหนื่อยใจเหมือนผมเช่นกันแล้วถ้าเกิดไอ้สองแฝดรู้เื่วันนี้ล่ะจะเป็อย่างไร
"ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เรามาฉลองกันดีกว่าหุ้นส่วน" นายของผมพูดกับนายของอีกฝ่ายนั่นหมายถึงทุกอย่างไปได้สวย
"ได้สิครับ"
"สั่งเครื่องดื่มเข้ามาหน่อย" นายหันมาสั่งพี่ตั้ม พี่ตั้มเดินออกไปสั่งเครื่องดื่มให้นายรอไม่นานเครื่องดื่มก็มาเสิร์ฟ
"พวกแกไปดื่มกันห้องข้างๆได้ คืนนี้ฉันอนุญาต" นายพูดกับพวกเรา
"ก็ดีเหมือนกัน..ให้ลูกน้องของเราสองคนได้รู้จักกันไว้มีอะไรจะได้ช่วยเหลือกันได้ในภายหลัง" คำพูดของนายทั้งสองทำให้พวกเราทั้งหมดหันไปมองหน้าฝ่ายตรงข้าม
.
.
พวกเราทั้งหมดมานั่งดื่มกันอีกห้องข้างๆกับห้องของนายผมกับไอ้แฝดนั่งดื่มกันเงียบๆต่างจากพี่ตั้มรายนั้นไปนั่งคุยกับรุ่นพี่ของอีกฝ่ายที่น่าจะอายุเท่าๆกันพูดคุยกันเหมือนรู้จักกันมาั้แ่เกิด วันนี้พวกไอ้ลมมากันสามคนมีมัน เพื่อนที่นั่งข้างมันน่าจะอายุเท่ากันและอีกคนคือรุ่นพี่ที่กำลังนั่งคุยกับพี่ตั้ม
ไอ้ลมนั่งยิ้มมุมปากมองผมมันเหมือนกำลังคิดจะทำอะไรบางอย่างมันจ้องหน้าผมแล้วเหลือบมองไปที่ไอ้สองแฝดผมโครตเกลียดรอยยิ้มแบบนี้ของมันเหมือนผมกำลังจะเจอเื่ไม่ดีตามมา
"วันนี้.." ไอ้ลมพูดแล้วจ้องหน้าผมพร้อมยิ้มมุมปาก ผมนี่ลุ้นว่ามันจะพูดเื่ที่เจอกันวันนี้หรือเปล่าผมแอบเหลือบตาไปมองไอ้สองแฝดเห็นมันกำลังมองไปที่ไอ้ลมเหมือนกันว่ามันจะพูดอะไรผมเหงื่อออกที่ฝ่ามือแต่ยังคงเก็กหน้านิ่งๆ
"วันนี้ไม่เจอน้ำนั่งอยู่ที่ประจำเลยนะ" เฮ้อ..ผมโครตโล่งอกเป็บ้าที่มันไม่พูดเื่วันนี้ออกมา
"แล้วเกี่ยวอะไรกับมึงวะ" ไอ้ไฟถาม
"กูก็แค่อยากคุยกับเพื่อน..พี่ชายจะหวงอะไรขนาดนั้นครับ" ไอ้ลมพูดกวนประสาทไอ้ไฟ
"คนของกู กูก็ต้องหวงเป็ธรรมดาสิวะ" ไอ้ไฟพูดด้วยน้ำเสียงกวนประสาทกลับไปบ้าง
"กูเรียนครึ่งวันน่ะ" ผมตอบมันไปเพราะบรรยากาศเริ่มอึดอัดมากยิ่งขึ้น
"อ่อ..แล้วพรุ่งนี้น้ำเลิกเรียนกี่โมงหรอ ไปดูหนังกันไหม?" ไอ้ลมถามผมด้วยท่าทีปกติ
"น้ำไม่ว่าง" ไอ้ดินตอบแทน
"ไปไหนหรอ?" ไอ้ลมถามผม
"มันไม่ใช่เื่ของมึง" ไอ้ไฟพูด
"เพื่อนมึงก็มีนิ" ไอ้ดินพูดอีก
"เราอยากไปดูกับน้ำ..น้ำไปดูเป็เพื่อนเราหน่อยนะ" ไอ้ลมไม่ได้สนใจไอ้แฝดที่พยายามพูดค้าน
"นี่พวกมึงจะทะเลาะกันอีกแล้วหรอ" เสียงพี่ตั้มพูดขึ้น
"ไอ้ลมมึงก็ชอบกวนตรีนจังนะ" รุ่นพี่อีกฝั่งพูดเสริม
"ผมแค่ชวนน้ำไปดูหนังเองพี่..ไม่ได้กวนอะไรสักหน่อย" ไอ้ลมพูด
"เฮ้อ~กูเหนื่อยใจกับพวกมึงจริงๆ" รุ่นพี่ทั้งสองหันไปดื่มกันต่อ
"ตกลงน้ำจะไปดูหนังกับเราไหม?" ไอ้ลมถามย้ำอีกรอบ
"กูคงไม่ว่างว่ะ" สองแฝดยิ้มมุมปากอย่างพอใจ
"หว่า..แน่ใจนะว่าจะไม่ไป" ไอ้ลมเปลี่ยนสีหน้าเป็ยิ้มมุมปากมีเลศนัยเหมือนมันกำลังขู่ผมว่าถ้าไม่ไปมันจะบอกอะไรบางอย่างกับไอ้สองแฝด
"ก็เขาบอกอยู่ว่าไม่ไปกับมึง" ไอ้ดินพูดแต่ไอ้ลมยิ้มมุมปากแล้วจ้องมองมาที่ผม ผมเริ่มรู้สึกกดดันขึ้นมาอีกครั้ง
"แน่ใจนะน้ำ?"
"ไอ้ลม..เขาไม่ไปมึงก็ค่อยไปวันอื่นก็ได้ วันที่เขาว่างน่ะ" เพื่อนไอ้ลมพูดขึ้นเหมือนเหนื่อยใจแต่มันยังคงจ้องหน้าผมแบบกดดัน
"วันนี้...."
"กูไปก็ได้" มันกำลังจะพูดอะไรสักอย่างผมจึงพูดดักมันไว้ซะก่อน
"ดีจัง" มันทำหน้าเหมือนผู้ชนะ
"น้ำ..ไหนบอกว่าไม่ไปไง" ไอ้ไฟถามอย่างไม่สบอารมณ์
"คือ.." ผมก็ลืมว่าจะแก้ตัวกับไอ้แฝดว่ายังไงดี
"ได้..แต่พวกพี่จะไปด้วย" ไอ้ดินพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง
"เออ..กูว่าได้แบบนี้ั้แ่แรกก็ดีจะได้ไม่ต้องเถียงกันตั้งนาน" พี่ตั้มพูด
.
.
บ้าน~
คืนนี้กว่าจะกลับถึงบ้านก็ดึกพอสมควรเราไม่ดื่มถึงขั้นเมาเพราะต้องดูแลนายใหญ่เมื่อถึงบ้านต่างคนต่างแยกย้ายไปอาบน้ำเปลี่ยนเสิ้อผ้าเปลี่ยนชุดนอนผมเดินออกมาหาน้ำกินในตู้เย็นด้านนอกแต่ดันไปสดุดตากับขนมเค้กฝอยทอง
"ดึกแล้วค่อยกินพรุ่งนี้นะครับ" เสียงไอ้ดินสั่งห้ามมาจากด้านหลัง
"นิดเดียวเอง..กูหิวอะ"
"กินข้าวแล้ว"
"นั่นมันข้าวไงของคาวอิ่มแล้วแต่ของหวานยังไม่ได้กินเลย"
"ไม่ได้ครับ..นอนได้แล้วพรุ่งนี้มีเรียนเช้านะครับ" ไอ้ดินเดินมาหยิบขวดน้ำในมือผมเอาไปเก็บในตู้เย็นที่เดิมจากนั้นปิดตู้เย็น
"นิดเดียวเองน่านะ...นะ" ผมทำหน้าน่าสงสาร
"ทำหน้าน่ารักอีกแล้วนะครับ..เดี๋ยวก็โดนหรอก" มึงจะตีกูหรอ อย่าหวังไปเลย
"แล้วจะให้กูทำหน้ายังไงล่ะ?" ผมกอดอกถามมัน
"อยากให้ทำหน้าเหมือนวันนั้น.."
"วันนั้น? วันไหนวะ"
"ตอนน้ำอยู่ม.4 น่ะ คืนวันที่ฝนตกหนัก น้ำจำได้ไหม" ผมพยายามนึก คืนฝนตกหนักตอนม.4 ฝนตกหนัก
"เชี่ย! ไอ้ดิน พูดมาทำไมอีกวะตอนนั้นกูยังเด็กกูไม่รู้เื่" คือตอนนั้นผมยังเด็กแล้วไม่เคยได้ปลดปล่อยจึงรู้สึกอึดอัดและตอนนั้นยังไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เป็อยู่มันคืออะไรจึงตัดสินใจปรึกษาไอ้สองแฝดและในคืนนั้นเป็วันที่ผมได้ปลดปล่อยออกมาเป็ครั้งแรกในชีวิตโดยมือของไอ้แฝด พูดแล้วสยอง หื๊ย~ หลังจากนั้นทั้งปีพวกมันก็แซวผมทุกวันว่า 'น่าสงสารจังเลยโตช้า พวกพี่ปลดปล่อยกันั้แ่12แล้ว' พอโตขึ้นมันก็ไม่แซวผมอีกจนมาถึงตอนนี้ มันกลับมาอีกแล้ว
"พี่พูดแค่ว่าชอบสีหน้าน้ำตอนนั้นอย่างเดียว..ไม่ได้พูดว่าเราทำอะไรกันสักหน่อย" คำพูดของมันทำให้ผมหน้าร้อนผ่าว
"กูไปนอนแล้ว อึ๊ย~" ผมรีบเข้าห้องแล้วปิดประตูล็อคกลอนทันที
"หึหึ..น่าเอาชะมัด"
หลังเลิกเรียนผมมารอไอ้สองแฝดที่เดิมของเมื่อวาน
"เราไปกันก่อนไหมน้ำ" โดยมีไอ้ลมนั่งรอเป็เพื่อน-_-! เนื่องจากผมได้ตกลงว่าจะไปดูหนังกับมัน วันนี้ผมจึงต้องทำตามคำที่ลั่นออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้มันมานั่งรอผมก่อนที่ผมจะมาซะอีก
"กูไม่อยากมีปัญหากับไอ้แฝด" ผมตอบมันสั้นๆแล้วก้มหน้าเกมในมือถือต่อ
"เชื่อฟังจังเลยเนอะ" มันพูดลอยๆ
"มันคือครอบครัวกู"
"ในสายตาน้ำไอ้สองคนนั้นเป็เหมือนพี่ชายแค่นั้นใช่ไหม?" ไอ้ลมเลิกคิ้วถาม
"ใช่..มึงคิดว่ากูเห็นพวกมันเป็อะไรวะ"
"เปล่า..เราก็แค่ถามดู เราแค่อยากหาเื่คุยกับน้ำน่ะ"
"มึงมีแฟนหรือเปล่า?" ผมเงยหน้าขึ้นจากมือถือถามไอ้ลม
"ไม่มี" มันรีบตอบทันควันอย่างไม่ต้องคิด
"น้ำอยากเป็แฟนกับเราไหมล่ะ?" มันทำหน้าเ้าเล่ห์ใส่ผม
"ไม่" ผมตอบทันทีแบบไม่ต้องคิดเหมือนกัน
"อ้าว..ก็คิดว่าที่ถามเพราะสนใจเราแล้วซะอีก หว่า~ตอบแบบนี้มันน่าเสียใจจังเลยนะ "ไอ้ลมทำหน้าเหมือนหมาโดนเ้าของทิ้ง
"แค่จะบอกว่าใครได้มึงเป็แฟนคงปวดหัวตาย"
"เราดูแลเก่งนะถ้าไม่เชื่อลองมาเป็แฟนเราดูสิ" มันยื่นหน้าเข้ามาใกล้หน้าผม ผมใช้มือดันหน้าของมันออกไป
"ฝันไปเถอะ" ผมขยับหนีมัน
"ไม่ลองไม่รู้นะ..น้ำอาจจะชอบก็ได้"
"มึงเป็เกย์หรอวะ?" ผมถามมันออกไปตรงๆ
"ไม่รู้สิ..เรารู้แค่ว่าเราชอบน้ำส่วนคนอื่นเราเฉยๆ" ผมมองตามันก็รู้ว่ามันไม่ได้พูดโกหก
"แล้วผู้หญิงล่ะมึงไม่เล็งใครไว้มั่งหรือไง..มึงมาจีบกูเพราะแค่อย่างลองคบผู้ชายเหมือนคนอื่นที่เขาทำกันหรือเปล่าวะ?" ผมเจอผู้ชายในมหาลัยหลายคนทำแบบนี้เยอะมากบางคนมีแฟนเป็ผู้หญิงอยู่แล้วแต่กลับแอบคนกับผู้ชายอีกคน
"เราไม่เคยชอบใครส่วนใหญ๋มีแต่ผู้หญิงเข้ามาหาเราเองมีอะไรกันเสร็จก็แยกย้ายกันไปส่วนใหญ่มีแต่พวกล่าแต้มน่ะ..ต่างฝ่ายต่างแค่เล่นสนุกด้วยกันชั่วคราวเท่านั้นส่วนแฟนน่ะหรอ..เราไม่เคยมีหรอกแฟน น้ำเองก็น่าจะรู้ว่าอาชีพอย่างพวกเราเป็ยังไง"
"แล้วมึงคิดว่ากูมีเวลาให้มึงหรือไง?"
"ไม่ต้องห่วง เราจะหาเวลามาหาน้ำเอง..พูดแบบนี้แสดงว่าจะเป็แฟนกับเราแล้วใชไหม?"
"ไม่"
"โห..ใจร้ายอีกแล้ว"
"ไอ้แฝดมาแล้ว" ผมบอกไอ้ลมพร้อมยืนขึ้น รถหรูแล่นเข้ามาเทียบริมฟุตบาท
"ขึ้นรถเลยน้ำ" ไอ้ดินที่นั่งฝั่งข้างคนขับเรียกผมให้ขึ้นรถ
"ให้น้ำไปกับกูสิ คันละสองคนกูก็พารถมาไม่อยากขับไปคนเดียว" ไอ้ลมพูดเสนอ
"เื่ของมึงสิ ขึ้นรถเดี๋ยวนี้น้ำส่วนมึงเจอกันที่ห้างABC" ไอ้ดินพูดตัดบท ผมเปิดประตูขึ้นไปนั่งประจำที่หลังคนขับจากนั้นไอ้ไฟก็ขับออกไปอย่างเร็วทิ้งไอ้ลมให้ยืนอยู่คนเดียว
.
.
ห้าง ABC
เรานั่งรออยู่หน้าโรงหนังรอเวลาถึงรอบที่ไอ้ลมจองไว้ในอีกไม่กี่นาทีผมนั่งหยิบป๊อปคอนกินแบบไม่สนใจใครวันนี้ไอ้ลมเป็คนเลี้ยงค่าตั๋วหนังทั้งหมดเพราะมันเป็คนชวนตอนแรกไอ้สองแฝดจะออกค่าตั๋วให้ผมเองแต่พอดีไอ้ลมมันจองและจ่ายเงินไปแล้วก็เลยทำอะไรไม่ได้แต่ค่าป๊อปคอนไอ้สองแฝดมันเป็คนเลี้ยงผม ไอ้แฝดนั่งประกบซ้ายขวาส่วนไอ้ลมนั่งคนเดียวอีกฝั่งเออจริงๆตอนนี้เหมือนเรากำลังเล่นลิงชิงบอลเหมือนกันนะโดยมีผมเป็ลูกบอล
"นั่งยิ้มอะไรคนเดียว?" ไอ้ไฟถามผม
"เปล่า..แค่นึกถึงเื่ตลกน่ะ"
"น้ำดีใจที่มาดูหนังกับกูไง" ไอ้ลมพูดกวนประสาทไอ้แฝด ผมรู้สึกว่าไอ้ลมมันก็ไม่ได้มีพิษมีภัยอะไรนะแต่ติดที่มันชอบกวนประสาทไอ้สองแฝดแค่นั้นเอง
"มึงนี่หลงตัวเองเก่งเนอะ" ไอ้ดินพูดแซะไอ้ลม
"ถึงเวลาแล้วไปกันเถอะ" ผมชวนพวกมันไปต่อแถวเข้าไปดูหนังเพราะตัดบทไม่ให้มันทะเลาะกันอีก
ไอ้ลมจะเดินมาหาผมแต่โดนไอ้แฝดกันไว้ซะก่อนไอ้ดินยืนซ้อนด้านหลังเอามือจับไหล่ผมเดินต่อแถวเข้าไปด้านในเราได้ที่นั่งตรงกลางพอดีไอ้ดินนั่งซ้ายสุดตามด้วยผมไอ้ไฟและไอ้ลม ระหว่างหนังฉายผมรู้สึกเหมือนไอ้ลมจะหันมามองผมบ่อยครั้งแต่ก็มีไอ้ไฟทำเป็ขยับเอนตัวไปข้างหน้าจนหนังจบ
"คืนนี้เจอกันนะน้ำ" ไอ้ลมพูดกับผมหลังจากเราออกมาจากโรงหนัง
"โทษทีว่ะ..คืนนี้น้ำไม่ไป" ไอ้ดินพูด
"ก็ดีเหมือนกัน..ถ้าอย่างนั้นคืนนี้เราโทรไปคุยด้วยนะคืนนี้เราก็ไม่ไปเหมือนกัน" ไอ้ลมพูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มแบบกวนๆผมรู็ว่ามันกำลังกวนประสาทไอ้แฝดอีกตามเคยมันจะโทรมาหาผมได้ยังไงมันไม่มีเบอร์ใหม่ผมด้วยซ้ำ
"ฝันไปเถอะมึง..กลับบ้านกันเถอะน้ำ" ไอ้ดินดึงข้อมือผมให้เดินตามมันไป
"คืนนี้อย่าลืมฝันถึงเราด้วยนะน้ำ..พรุ่งนี้เราจะไปหาอีกนะ" เสียงไอ้ลมะโมาอีก
"ไอ้นี่..." ไอ้ดินจะเดินกลับไปหาไอ้ลม
"อย่าไปสนใจมันเลยรีบกลับกันเถอะเดี๋ยวไปเข้างานสาย..นายจะรอนาน" ผมจับแขนห้ามไอ้ดิน
บ้าน
"วันนี้น้ำไม่ต้องไปให้ไอ้ไม้ไปแทนเดี๋ยวพี่ไปบอกพี่ตั้มเองและก็เอามือถือมาให้พี่ด้วย" ถึงบ้านไอ้ดินก็สั่งผมทันที
"แต่กูอยากไปทำงานนี่ กูไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆมันน่าเบื่อ" ผมพูดค้าน
"พี่ไม่อยากให้น้ำไปเจอมันอีก..พี่ไม่ชอบมันเลย" ไอ้ดินนั่งกอดอกบนโซฟา
"มันแค่พูดกวนประสาทพวกมึงก็น่าจะรู้และอีกอย่างมันก็ยังไม่มีเบอร์ใหม่กูสักหน่อย..กูไม่อยากเอาเื่ส่วนตัวมาปนกับหน้าที่ ถ้านายต้องไปเจอนายมันทุกวันกูไม่ต้องได้ทำงานเลยหรอวะ" ผมพูดอธิบาย
"ถ้าอย่างนั้นพี่ขอถามอะไรน้ำหน่อย" ไอ้ไฟพูด
"ว่ามา" ผมรอคำถามจากมัน
"มันกำลังจีบน้ำอยู่หรือเปล่า?" ไอ้สองแฝดมองมาที่ผมด้วยสายตากดดัน
"เออ" ผมยอมรับกับพวกมันไปตามตรงๆ
"ถ้าอย่างนั้นตามที่พี่บอก..คืนนี้ไม่ต้องไป"
875
