หวนคืนสู่นภา

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ยอดเยี่ยม" หยวนชางรู้สึกยินดีจริงๆ ชายหนุ่มนักปรุงยาระดับ 5 ที่มีอายุแค่เพียง 15 ปี เขาไม่เคยเจอคนแบบนี้จริงๆ 

ในอนาคตชายหนุ่มผู้นี้จะกลายเป็นผู้ที่มีอำนาจอย่างแน่นอน

"หัวหน้าหยวน นี่คือสูตรยาเล็กน้อยเพื่อตอบแทนสำหรับสมุนไพรก่อนหน้านี้" หลี่ชิงหยุนหยิบม้วนคัมภีร์สูตรยาออกมา 2 เล่ม แม้ว่าหยวนชางจะให้สิทธิพิเศษแก่เขาโดยการเป็นผู้อาวุโสรับเชิญ แต่เขาจำเป็นต้องให้บางสิ่งบางอย่างแก่หยวนชาง

"นี่ไม่จำเป็น แค่เจ้าปรุงยาให้กับสมาคมของข้า แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว" หยวนชางส่ายหัว 

"หัวหน้าหยวน ไม่ต้องเกรงใจ หากท่านไม่ชอบ ท่านก็แค่โยนมันทิ้งถังขยะ" หลี่ชิงหยุนหยิบสูตรยาส่งให้กับหยวนชางโดยตรง

หยวนชางและปิงเฟิงมองหน้ากัน พวกเขาสงสัยอย่างมากว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะเอาของแบบไหนออกมา หยวนชางยื่นมือไปรับม้วนคัมภีร์ทันที 

ทันทีที่เข้าอ่านบรรทัดแรกของสูตรยา ตาของเขาแทบจะหลุดออกจากเบ้า พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก "นะ-นี่? สูตรยาระดับ 7 ขั้นสูง!"

"ระดับ 7 ขั้นสูง!" แม้แต่ปิงเฟิงก็ไม่มีข้อยกเว้นปากของเขาอ้ากว้างจนกรามเคล็ด 

"นี่คือสินน้ำใจเล็กน้อย บางทีในอนาคตข้าจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากท่าน" หากหลี่ชิงหยุนได้ภูมิหลังจากสมาคมการแพทย์ ชีวิตของเขาในราชวงศ์คงจะราบรื่นอย่างมาก ดังนั้นเขาจะไม่ตระหนี่ในสิ่งที่เขามี 

"นายน้อยหลี่ ท่าน..." หยวนชางกลายเป็นพูดไม่ออก สูตรยาที่หลี่ชิงหยุนให้มานั้นน้อยคนนักที่จะปรุงมันได้

ในอดีตหลี่ชิงหยุนจำได้ว่ามีผู้ฝึกฝนระดับลมปราณลึกซึ้งอยู่เบื้องหลังเขตหยวน และคนผู้นั้นเองเป็นนักปรุงยาระดับ 7 ที่เชี่ยวชาญเช่นกัน

สูตรยาที่เขาได้ให้หยวนชางนั้น คือสูตรยาที่สามารถใช้รักษาคนผู้นั้นอย่างแม่นยำ ตอนนี้เขาต้องการการสนับสนุนจากหลายฝ่ายเพื่อรับมือกับศัตรูในอนาคตของเขา 

ตอนนี้ศัตรูของเขาคือตระกูลเล่ย แม้ว่าพวกมันจะยังไม่ลงมือกับหลี่ชิงหยุน แต่เขาเชื่อว่าตระกูลเล่ยเป็นผู้อยู่เบื้องหลังของกลุ่มคนลึกลับที่ทำลายล้างราชวงศ์และสังหารตระกูลของเขาจากชีวิตที่แล้วอย่างแน่นอน

หลี่ชิงหยุนจะไม่ปล่อยให้เหตุการณ์เช่นนั้นเกิดขึ้นอีก

"ขอบใจเจ้ามาก" หยวนชางกำลังเห่อสูตรยาอย่างมาก จนเขาลืมไปแล้วว่าเขาจะทำอะไรต่อ 

"เอ่อ...หัวหน้าหยวน ข้าขอตรานักปรุงยาระดับ 5 ได้หรือไม่?" หลี่ชิงหยุนอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมา

"โอ้? รอสักครู่ " หยวนชางสั่งให้พนักงานชุดแดง นำตรานักปรุงยาระดับ 5 และตราผู้อาวุโสรับเชิญมาให้หลี่ชิงหยุนทันที

หลี่ชิงหยุนรับตรานักปรุงยามาเก็บไว้ แต่เขาไม่ได้ติดมันไว้บนเสื้อ เขาแค่เก็บมันลงในแหวนเก็บของอย่างไม่ใส่ใจ

"หัวหน้าหยวน ข้าขอตัวก่อน หากท่านมีธุระใดๆ ท่านแค่ติดต่อผ่านหยกสื่อสารมาหาข้า" หลี่ชิงหยุนบอกลาทันที เขายังมีที่ที่จะไปหลังจากนี้

หลี่ชิงหยุนเดินออกมาโดยไม่รอคำตอบของหยวนชาง ตอนนี้เขากำลังจะไปที่ร้านขายยาของตระกูลหลี่อย่างแม่นยำ ผู้อาวุโสคนแรกและลูกชายของเขาเปิดร้านขายยาเล็กๆอยู่ที่เมืองใกล้กับเขตของตระกูลขุนนาง

"นายน้อยหลี่ โปรดรอสักครู่" จู่ๆหยวนชางก็เดินตามหลี่ชิงหยุนออกมาข้างหยวนชางมีปิงเฟิงตามมาด้วยเช่นกัน

"มีอะไรหรือเปล่าหัวหน้าหยวน?" หลี่ชิงหยุนหันกลับไปมองและเห็นว่าเป็นหยวนชางและปิงเฟิงกำลังตามเขามาติดๆ

"นายน้อยหลี่ ท่านพักอยู่ที่ใด? หากข้าจะขอความช่วยเหลือจากท่าน ข้าสามารถไปที่ที่พักของท่านโดยตรงได้หรือไม่?" หยวนชางพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

"องค์หญิงเป็นผู้หาที่พักให้ข้า นางบอกว่ามันอยู่ใกล้ๆกับวังของนาง" หลี่ชิงหยุนก็ไม่ทราบเช่นกันว่าองค์หญิงจะให้เขาพักสถานที่แบบไหน

"โอ้?" หลังจากหยวนชางได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของเขามีสีที่แปลกประหลาดราวกับกำลังครุ่นคิด

"ดูเหมือนว่านายน้อยหลี่จะสนิทกับองค์หญิงสี่อย่างมาก คิกคิก" หยวนชางหัวเราะอย่างซุกซน

หลี่ชิงหยุนมึนงงในคำพูดของหยวนชาง "หัวหน้าหยวนท่านหมายความว่าอย่างไร?"

"อะแฮ่ม ไม่มีอะไรๆ" หยวนชางกระพริบตาเป็นนัยและเจ้าเล่ห์ใส่หลี่ชิงหยุน

หลี่ชิงหยุนมองไปที่หยวนชางด้วยสายตาที่สงสัยในใจ

"นายน้อยหลี่ท่านกำลังจะไปที่ไหน?" ปิงเฟิงเดินมาเทียบเคียงกับหลี่ชิงหยุน

"ข้ากำลังจะไปที่ร้านขายยาของตระกูลข้า จากนั้นค่อยกลับไปที่พัก" หลี่ชิงหยุนตอบอย่างเรียบง่าย

"ข้าติดตามนายน้อยหลี่ไปได้หรือไม่? ไม่ว่าอย่างไรที่พักของท่านก็อยู่ไม่ห่างจากตระกูลปิงของข้ามากนัก" ปิงเฟิงเสนอตัวติดตามทันที

"เอ่อ เช่นนั้นก็ได้" หลี่ชิงหยุนพยักหน้า อย่างน้อยเขาก็มีเพื่อนคุยระหว่างเดินทางกลับ

หลังจากแยกทางกับหยวนชาง หลี่ชิงหยุนและปิงเฟิงกำลังออกนอกเขตหยวน หากผ่านเขตหยวนไปจะเข้าสู่เขตของตระกูล 6 ขุนนางซึ่งเป็นเขตที่พักของเขา

หลังจากเดินมาได้ครู่หนึ่ง หลี่ชิงหยุนสังเกตุเห็นป้ายจากระยะไกล [ศาลายาตระกูลหลี่] นั่นคือร้านขายยาของตระกูลหลี่ในเมืองหลวงอย่างแม่นยำ

แต่ในขณะนี้ หน้าศาลาดูเหมือนจะเกิดเหตุวุ่นวายบางอย่าง ตอนนี้ผู้คนกำลังล้อมรอบศาลาราวกับว่าพวกเขากำลังจะจับอาชญากร

"เป็นพวกมัน! พวกมันขโมยสูตรยาจากร้านข้าไป!"

"ศาลายาตระกูลหลี่! ช่างกล้านัก! แกกล้าดียังไงมาขโมยสูตรยาจากตระกูลหงของเรา!?"

"ผู้เฒ่าหลี่ หลักฐานเห็นอยู่เต็มตา ท่านจะแก้ตัวอย่างไร?"

"ร่วมมือกันสั่งสอนพวกมันเดี๋ยวนี้!"

"ทุบตีพวกมันและส่งพวกมันไปที่หน่วยบังคับใช้กฏหมาย!"

หลี่ชิงหยุนที่เห็นเหตุการณ์ก็ขมวดคิ้ว หน้าศาลาตระกูลหลี่มีนักปรุงยาระดับ 4 สองสามคนล้อมรอบชายสองคนไว้ รวมทั้งชายที่ใส่ชุดของตระกูลหงที่มีลวดลายสีแดงและสีทอง

นอกประตูศาลา ปรากฏร่างของชายชราสวมหมวกสีเหลืองและชุดสีขาว เขาคือผู้อาวุโสของตระกูลหลี่ หลี่หานเฟิง ข้างๆเขามีชายวัยกลางคนที่ร่างกายบึกบึน สีหน้าของเขาดูโกรธอย่างมาก เขาคือลูกชายของหลี่หานเฟิง หลี่หูจ้าน

"พวกแกกำลังใส่ร้ายพวกข้า! พวกแกแค่ต้องการยึดศาลาของเรา กล้าดียังไงมาพูดว่าพวกข้าขโมย!? ข้าไม่เคยรู้จักใครในตระกูลของเจ้าเลยด้วยซ้ำ!" หลี่หูจ้านคำรามอย่างโกรธจัด 

"หลี่หูจ้าน! อย่ามาเฉไฉ เราพบสูตรยาของตระกูลหงในศาลาของเจ้า แม้ว่าเจ้าจะแก้ตัว แต่ไม่มีใครสามารถช่วยพวกเจ้าได้" ชายจากตระกูลหงตะคอกใส่กลับอย่างรุนแรง

หลี่ชิงหยุนมองดูเหตุการณ์และรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ เขารู้จักหลี่หานเฟิงและหลี่หูจ้านดี สองพ่อลูกคู่นี้พวกเขาใจดีและอ่อนโยนอย่างมาก อีกทั้งพวกเขายังซื่อสัตย์เกินไป นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกเขาอาจจะถูกหลอกและถูกเอาเปรียบได้ง่าย 

หลี่ชิงหยุนจึงรีบวิ่งตรงไปที่เกิดเหตุทันที

"สั่งสอนพวกมัน! และจับพวกมันส่งให้กับหน่วยบังคับใช้กฏหมาย!" ชายตระกูลหงยิ้มอย่างชั่วร้าย 

ลูกน้องของชายคนนั้นเกือบ 20 คนกำลังล้อมรอบสองพ่อลูกพร้อมกับชักดาบออกมาสำหรับการต่อสู้

"ข้าจะสอนบทเรียนพวกเจ้าที่บังอาจมาขโมยของๆตระกูลหง!" ลูกน้องชักดาบและฟันตรงไปที่ไหล่ของหลี่หูจ้าน

"จ้านเอ๋อร์!" หลี่หานเฟิงหมุนเวียนปราณฉี เพื่อต่อต้านลูกน้องของตระกูลหง เขาปล่อยหมัดและออกกระบวนท่าเพื่อป้องกันลูกชายของเขาไม่ให้รับบาดเจ็บ

แต่ด้วยจำนวนที่มากเกินไป หลี่หานเฟิงไม่สามารถต่อกรได้อย่างแน่นอน

หลี่หานเฟิงโดนฟันเข้าที่แขนซ้ายโดยตรง เนื้อที่แขนของเขาหลุดออกมาจนเห็นกระดูกสีขาวโผล่ออกมา เขาก็คำรามด้วยความเจ็บปวด 

"อ้าก!"

"ท่านพ่อ!" หลี่หูจ้านโกรธจัด เขาหยิบดาบและเข้าไปปกป้องพ่อของเขา

"จัดการพวกมัน!" ชายตระกูลหงตะโกนเสียงดัง พร้อมสั่งให้ลูกน้องของมันทุบตีหลี่หานเฟิงกับหลี่หูจ้านให้มากกว่านี้ 

ผู้คนรอบๆบริเวณรู้สึกสงสารอย่างมาก พวกเขาเป็นลูกค้าประจำของศาลายาตระกูลหลี่ และพวกเขาเกือบทั้งหมดรู้จักสองพ่อลูกคู่นี้ดี สองพ่อลูกไม่ใช่คนที่จะเอาเปรียบและขโมยของของใครอย่างแน่นอน

แต่ก็ไม่มีใครกล้าออกมาต่อต้านตระกูลหงแม้แต่คนเดียว

อีกฝ่ายเป็นถึงตระกูลขุนนางที่มีชื่อเสียงและอำนาจ หากใครเข้ามาช่วยสองพ่อลูก มีแต่จะพาครอบครัวของพวกเขาให้เดือดร้อนเท่านั้น ในโลกนี้ แม้จะมีกฏหมายบังคับใช้อยู่ แต่ความแข็งแกร่งคือสิ่งที่สำคัญที่สุดและเป็นกฏสูงสุดอย่างแท้จริง

"จัดการ!" ชายตระกูลหงกำลังจะฆ่าหลี่หูจ้านโดยตรง มันตั้งในฟันดาบไปที่คอของหลี่หูจ้านทันที

"หยุดเดี๋ยวนี้!" 

จากระยะไกลมีเสียงตะโกนคำรามออกมาอย่างโกรธจัด พร้อมกับจิตสังหารที่รุนแรงแผ่ซ่านออกไปปกคลุมกลุ่มที่ทำร้ายสองพ่อลูกหลี่หานเฟิงทันที

"ตุ๊บ!"

ออร่าสังหารที่โกรธจัดระเบิดออกมา โจมตีไปที่กลุ่มลูกน้องตระกูลหงอย่างกะทันหัน พวกตระกูลหงทั้ง 20 คนล้มลงกับพื้นทันที จนก่อให้เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่และกว้างหลายเมตรบนพื้นหิน!

"อ๊าก!"

ผู้คนกว่า 20 เสียงกำลังกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ราวกับว่าพวกมันโดนของหนักกดทับอย่างรุนแรง เสียงกระดูกแตกดังลั่นไปทั่วสถานที่ พวกมันไม่สามารถขยับจากพื้นได้แม้แต่นิดเดียว แม้แต่ชายหัวหน้ากลุ่มจากตระกูลหงก็กำลังคุกเข่าอยู่กับพื้น ร่างกายของมันสั่นสะท้านและมีสีหน้าหวาดกลัว

ทันใดนั้นออร่าสังหารกลับเพิ่มแรงกดดันให้พวกเขามากขึ้นหลายเท่า!

"ไม่!" บนพื้นที่กว้างชาย 20 กว่าคนกำลังกรีดร้องอย่างทรมานอย่างแสนสาหัส เลือดจำนวนมากไหลออกมาจากอวัยวะส่วนต่างๆของพวกมัน ตอนนี้กระดูกในร่างกายของพวกมันแตกเป็นเสี่ยงๆแล้ว และทั้งหมดอยู่ใกล้กับความตายแค่เอื้อม!

ไม่นานตระกูลหงทั้ง 20 คนก็หมดสติไปด้วยใบหน้าที่สิ้นหวัง เหลือเพียงแต่ชายตระกูลหงที่เป็นผู้นำเท่านั้นที่ยังคงได้สติอยู่เล็กน้อย

ผู้คนรอบๆตกใจอย่างมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น พวกเขาพยายามมองไปที่ต้นตอของเสียง 

ทันใดนั้นกลุ่มคนก็มองเห็นชายหนุ่มในชุดขาวที่ดูหล่อเหลาเกินคำบรรยาย กำลังเดินตรงมาที่ศาลายา ในดวงตาของชายหนุ่มมีออร่าจิตสังหารที่รุนแรงและโกรธเกรี้ยว ใบหน้าของเขาไม่มีความอ่อนโยนแบบทุกทีอีกต่อไป เขาคือหลี่ชิงหยุนที่กำลังโกรธจัด!

ออร่าจิตสังหารและแรงกดดันที่ท้วมท้นของเขาทำให้ผู้คนรอบๆบริเวณต่างก็ขาสั่นและหวาดกลัวไปตามๆกัน ราวกับว่าพวกเขากำลังเห็นราชาปีศาจที่เพิ่งหลุดมาจากขุมนรก!