ยอดเซียนย้อนเวลากลับมาเป็นปะป๊า

บทที่ 164 ยอดปรมาจารย์ผู้เป็นดั่งสวรรค์ หนึ่งนิ้วตัดแม่น้ำ จ้าวซีเหนียน

บทที่ 164 ยอดปรมาจารย์ผู้เป็นดั่งสวรรค์ หนึ่งนิ้วตัดแม่น้ำ จ้าวซีเหนียน"..."บนยอดเขาอันกว้างใหญ่ เงียบสงัดไร้สรรพสำเนียง มีเพียงเสียงลมหนาวที่พัดกรรโชกเท่านั้น"ยังไม่ยอมออกมาอีก?" หลิงอี้เอ่ยเสียงเย็น ร่างของเขาหายวับไปจากที่เดิม เมื่อปรากฏตัวอีกครั้...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ