ตอนที่หนึ่งร้อยสี่สิบสามความกังวลของสาวอเมริกัน
คำกล่าวต่อไปของแอนนาทำให้ผมแปลกใจเล็กน้อย
“ไม่ ไม่ อย่า อย่าทิ้งชั้นนะ”
แอนนากล่าวด้วยน้ำตานองหน้า
ว่ากันไปแล้วเราคงไม่สามารถโทษครอบครัวที่บิดาของแอนนาที่เป็นทนายความที่มีชื่อเสียงหย่ากับแม่ของแอนนาว่าเป็นสาเหตุของการไม่เชื่อใจผู้ชายและคบแล้วก็เลิกบ่อยครั้ง
เพราะก่อนหน้าที่บิดามารดาของแอนนาจะหย่ากันตอนที่ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้า
แอนนาก็คบแล้วก็เลิกกับผู้ชายอยู่ก่อนหน้านั้นแล้ว
นี่ล่ะคือธีมของเรื่องราวแนวสาวอเมริกันนี้
ตอนที่เธอทำแท้งก็ให้เหตุผลนี้เช่นกันว่า
ไม่ได้เป็นเพราะเป็นสเลเยอร์แต่ปัญหามาจากตัวชั้นเอง
หากกล่าวถึงที่สุดคนตะวันตกน่าสงสารที่วิ่งวนเวียนเป็นวงกลมหาทางออกไม่เจออย่างคนตะวันออกที่ฝ่ายชายมีอิเซไคไว้ปลอบใจฝ่ายหญิงมีการกลับชาติเป็นชาวสวนแม่ลูกสามให้มีความหวัง
การคบหากันของชาวตะวันตกนั้นไร้ความหวังไร้ความเชื่อใจ
ไม่มีการห้ามบังคับ
ไม่มีมาตรการทางสังคมที่ทำผิดแล้วจะโดนท่านย่าจับเอาไปใส่ชะลอมหมูถ่วงน้ำให้เป็นอาหารของสาหร่ายสไปรูลิน่าต่อไป
ว่าในเรื่องนี้แม้แต่หญิงชาวตะวันออกที่หัวสมัยใหม่ยังยอมรับเรื่อง
Friend with benefit
เพื่อนกันแบบมีความสัมพันธ์ทางกาย
ไม่ค่อยจะได้ซึ่งอาจจะเพราะหญิงชาวตะวันออกรู้ดีว่าการไม่เอาผลประโยชน์จากผู้ชายเลยหลังจากมีความสัมพันธ์ทางกายเป็นเรื่องที่ตนเองจะเสียผลประโยชน์เองในระยะยาวรับไม่ได้
แต่ในเมื่อชาวตะวันตกเคารพโลกเสรีที่ใครจะรักจะเลิกกับใครก็ได้
ทำให้สังคมกลับกลายไปกึ่งๆชนเผ่าแบบสมัยก่อน
ที่แต่ละคนคบกับคนมากหน้าหลายตา
ว่าสิ่งที่เราเห็นว่านำพาความก้าวหน้ามาในทางสังคมเรื่องการรักการเลิกอย่างเสรีน่ะ
ที่แท้จริงมันไม่ใช่ความก้าวหน้า
มันคือเรื่องที่หัวหน้าเผ่าสมัยก่อนพยายามปราบปรามเพื่อให้มีการสร้างครอบครัวสู่รุ่นต่อไปเป็นสังคมสมัยใหม่ขึ้นมาได้
หากเราทำลายโมเดลครอบครัวปัจจุบัน
พวกเราทุกคนก็จะกลับไปสู่สังคมแบบชนเผ่าไม่มีใครอยากรับผิดชอบสร้างครอบครัวจนท่านคิมจองอุนต้องหลั่งน้ำตาอย่างที่เห็นกันอยู่ในปัจจุบัน
มันคือสภาพของคนป่า ชนเผ่าที่แค่มีเทคโนโลยีสูงขึ้นเท่านั้น
แต่โมเดลที่จะสนับสนุนการสร้างครอบครัวนั้นพังทลายลงว
เรื่องน่าตลกก็คือ
ทุกคนยอมที่จะให้มันพังทลายลงมากกว่าที่จะหาทางแก้ไข
ชายและหญิงปัจจุบันมีความสัมพันธ์กันแบบ
Brinkmanship
ตาต่อตาฟันต่อฟัน
ว่ารู้ล่ะว่าสถานการณ์ปัจจุบันมันไปไม่รอด
แต่ยอมตายเสียดีกว่าที่จะยอมทำอะไรเพื่อแก้ไขปัญหาหรือมองเห็นคนอื่นมีความสุขแต่เรามีความทุกข์
“เรื่องนั้นน่ะ เราต้องร่วมมือกันนะ”
ผมกล่าวก่อนจูบกับแอนนา
คราวนี้ไม่ได้ร้อนแรงแบบครั้งก่อน