Card System of God ระบบการ์ดเเห่งพระเจ้า

การ์ดใบที่ 8 ฟันดาบเนี่ยนะ

ยามเช้ามาเยือน เสียงไก่ขันร้องปลุกชายหนุ่มในชุดนอนที่ลุกออกจากเตียงก่อนจะหาวไป 1 รอบ

“เช้าแล้วซินะ”กรเอ่ยออกมาอย่างงัวเงีย ก่อนจะเดินลงมายังชั้นล้างแล้วอาบน้ำแปรงฟันก่อนจะมาแต่งตัว

“พี่ เห็นกิ๊ฟหนีบผมของหนูมั้ย อันที่มี่โบว์ติดอยู่น่ะ”วุ้นตระโกนถามกรก่อนที่ร่างของวุ้นในชุดเครื่องแบบนักเรียนจะเดินออกมาจากห้อง

กรที่ได้ยินน้องสาวเอ่ยถามก็มองหาก่อนจะพบว่ามันวางอยู่ข้างตัวเขา กรจึงหยิบไปให้วุ้นทันที

“ขอบคุณค่ะ”วุ้นรับกิ๊ฟจากกรก่อนที่จะกลับเข้าห้องไป กรมองประตูห้องน้องสาวของเขายิ้มๆ ก่อนที่จะเดินไปจัดทรงผมของเขาให้เรียบร้อยก่อนไปโรงเรียน

กรและวุ้นออกจากบ้านพร้อมกันและแยกกันเพื่อไปโรงเรียนของตนเองตามเคย กรที่เดินตามทางก็คิดถึงเ๹ื่๪๫เมื่อคืนก่อนที่จะหยิบเงินแบงค์ 1,000 ที่มัดใส่ด้วยกับปึกหนึ่งออกมา จากที่มองคงมีไม่ต่ำกว่า 10,000 บาทแน่นอน

กรมองที่เงินก่อนที่จะยิ้มออกมา ถึงการสุ่มของเขาครั้งแรกจะไม่ได้อะไร แต่ได้เงินมาขนาดนี้ทำให้เขากับน้องสาวไม่ต้องกังวลเ๱ื่๵๹ค่าใช้จ่ายในบ้านไปอีก 2- 3 เดือนเลย

“จะว่าไปวันนี้เราต้องไปทำงานหลังเลิกเรียนด้วยนี่นะ”กรเอ่ยพึมพำ

“ว่าไง ทำอะไรอยู่ไอ้ซิสค่อน”กิตที่มาข้างหลังกรตบบ่าก่อนที่จะเอ่ยทักทาย

“พูดดีๆ ด้วยไอ้กิต เดี๋ยวคนแถวนี้ก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก”กรเอ่ยพร้อมทำตาขรึมใส่กิตทำให้กิตหัวเราะออกมา

“ต่อให้ชั้นไม่พูดคนแถวนี้ก็คิดว่าแกเป็๲ซิสค่อนติดน้องสาวไปแล้วล่ะเว้ย ฮ่าๆๆๆ”กิตเอ่ยพร้อมกับหัวเราะก่อนที่ทั้งสองจะเริ่มเดินไปโรงเรียนด้วยกัน

ขณะที่ทั้งสองกำลังเดินเข้าประตูโรงเรียนนั้นเองสายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างทำให้เขารู้สึกโกรธและเสียใจในเวลาเดียวกัน

ขณะนี้ที่มุมหนึ่งของโรงเรียน ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งมีชายหญิงคู่หนึ่งกำลังจูบกันอยู่อย่างดูดดื่ม

กิตที่อยู่ข้างๆ รู้สึกถึงบรรยากาศที่ไม่ดีจากกรจึงมองไปยังที่ที่กรมองไปก่อนเขาจะเข้าใจ

“แกไม่เห้นต้องไปใส่ใจกับผู้หญิงแบบนั้นเลยนะ คนแบบนั้นวิ่งตามแค่เงินเท่านั้นล่ะ ยังมีคนที่ดีและเหมาะกับแกมากกว่าผู้หญิงคนนั้นตั้งเยอะ ไปกันเถอะ”กิตเอ่ยพร้อมกับจับบ่าเพื่อนของเขา

กรที่ได้ยินกิตปลอบใจเขาเขาก็ยิ้มออกมาก่อนจะหันไปมองเพื่อนของเขา

“นั่นซินะ ไปกันเถอะ”กรเอ่ยก่อนที่ทั้งสองจะเดิน แต่ในขณะนั้นเองชายที่กำลังจูบกับหญิงสาวอยู่ก็ผละออกจากเธอก่อนที่จะหันสายตาไปสะดุดกับกร มันแสยะยิ้มก่อนที่จะตระโกนออกไป

“เฮ้ย ไอ้ยาจก แกน่ะมานี่ซิ”

ทางกรกับกิตที่ได้ยินก็หยุดเดินก่อนจะหันหน้าไปจ้องมองคนที่ตระโกนใส่พวกเขา

“แกมีอะไรไม่ทราบอาท”กิตเอ่ยออกมา

“เ๱ื่๵๹นี้ไม่เกี่ยวกับแกไอ้กิต ชั้นมีธุระกับไอ้ที่อยู่ข้างๆ แกต่างหาก”อาทเอ่ยออกมาพร้อมกับที่มันยิ้มเหยียดทั้งสอง

“แกมีอะไรกับชั้นล่ะ”กรเอ่ยพร้อมกับทำหน้าตาน่าเกลียดใส่

“ก็ไม่มีอะไรหรอก ชั้นก็แค่อยากมองหน้าไอ้คนขี้แพ้ชัดๆ น่ะนะ”อาทเอ่ยด้วยรอยยิ้มเหยียดพร้อมกับที่หัวเราะออกมา

ปรางหรือหญิงสาวแฟนเก่าของกรก็จ้องกรด้วยใบหน้ารู้สึกผิด

กรกำหมัดแน่นก่อนจะมองไปที่ปรางแล้วจ้องไปที่อาทอีกครั้ง ชั้นไม่ได้แพ้หรอก ต้องขอบใจแกนะที่แยกชั้นออกจากผู้หญิงแบบนี้ได้ จากนี้ชั้นก็จะได้ไปหาคนที่ดีกว่านี้ได้ซักที ที่สำคัญกว่านั้นคือชั้นไม่ได้แพ้”กรเอ่ยเว้ย๰่๥๹ก่อนที่จะหันหลัง

“แต่เป้นแกต่างหากที่รับต่อของเหลือจากชั้น ไปกันเถอะกิต”กรเอ่ยจบก็เดินออกจากที่นั่นทันทีโดยมีกิตที่วิ่งตามพลางร้องเรียกให้กรรอ

“ก แกว่าไงนะ”อาทเอ่ยพลางกัดฟันแน่นด้วยความโกรธที่ถูกกรพูดแบบนั้นใส่

“อ อาท เรากลับห้องกันเถอะนะ”ปรางที่มองอาทโกรธเอ่ยออกมาพร้อมกับตัวที่สั่นอย่างช่วยไม่ได้

“หุบปากซะ ชั้นจะกลับหรือเปล่าก็เ๱ื่๵๹ของชั้น เธอจะไปไหนก็ไปซะ”อาทตะคอกใส่ปรางก่อนจะเดินออกจากที่นั่นไป

ปรางที่ได้ยินอย่างนั้นก็ตัวแข็งทื่อก่อนที่จะร้องให้วิ่งออกไปเช่นกัน

อาทที่โกรธกรอยู่หยิบโทรศัพท์ออกมาก่อนที่จะกดเบอร์โทรแล้วโทรออกไปยังที่ที่หนึ่ง

“ฮัลโหล นี่ชั้นอาทเอง ชั้นมีคนคนหนึ่งที่อย่างให้พวกแกสั่งสอนมัน เอาให้มันปางตายหรือพิการไปเลย ชั้นจะส่งข้อมูลของมันไปให้”อาทเอ่ยก่อนที่จะวางสาย

สิ่งที่เขาส่งให้ปลายสายก็คือข้อมูลของกรนั่นเอง

“แกจะต้องเสียใจที่กล้าพูดแบบนั้นกับชั้น”อาทเอ่ยด้วยรอยยิ้มสะใจออกมาทันทีก่อนจะเดินกลับห้องเรียน

ทางด้านกรที่ออกมาจากอาทก็ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ

เนื่องจากสภาพจิตใจท่านกำลัง๱ะเ๡ื๪๞ ระบบจะมอบทักษะ จิตใจแห่งความนิ่งเงียบ แก่ท่านเพื่อเป็๞รางวัลแก่การถึงคลาส 1 ค่ะ

เสียงระบบดังขึ้นในหัวกรก่อนที่จิตใจของกรจะเริ่มเย็นลงและมือที่กำแน่นก็ผ่อนคลายลงอย่างบอกไม่ถูก กรรู้สึก๻๠ใ๽อย่างมาก เขามองไปที่ตรงหน้ามุมบนขวาปรากฏรูปสัญลักษณ์บางอย่างขึ้นมาอยู่

“เราขึ้นมาถึงเลเวล 11 ตั้งนาน ทำไมถึงพึ่งได้รางวัลเลื่อนคลาสกัน”กรคิดในใจ

“เฮ้ แกเงียบไปนานแล้วนะ เป็๲ไรรึเปล่า”กิตเอ่ยถามกรด้วยความเป้นห่วงเพื่อน

“อา ไม่เป็๞ไร ไปห้องเรียนต่อเถอะ”กรเอ่ยยิ้มๆ ก่อนจะเดินต่อ

กรเปิดประตูเข้าห้องเรียนพร้อมกับกิตก่อนที่จะเดินไปยังโต๊ะของตัวเอง ก่อนที่เขาจะทันเก็บกระเป๋าไว้โต๊ะแล้วนั่งนั้นเองประตูห้องก็เปิดออกปรากฏเป็๲ร่างของสาวสวยผมดำ สวมไว้ซึ่งแว่นตากรอบดำ ดวงตาสีดำทอประกายอันเต็มไปด้วยเสน่ห์

“กรอยู่นี่มั้ย”เมลตระโกนออกมาจนนักเรียนทุกคนในห้องต้องหันไปมองซึ่งก็รวมถึงกรที่กำลังจะนั่งลงเก้าอี้แต่ก็ต้องเด้งตัวขึ้นยืนยกมือขึ้น

“ผมอยู่นี่ครับ”กรเอ่ยออกมาก่อนที่เมลจะจ้องไปที่กร

“ตามชั้นมาหน่อยกร แล้วพวกเธอฝากลาอาจารย์ให้กรด้วยล่ะ”เมลเอ่ยกับทุกคนในห้องก่อนที่จะเดินออกไปโดยกรก็รีบวิ่งตามไปเช่นกัน

หลังทั้งสองคนเดินออกไปนักเรียนทุกคนในห้องก็เริ่มซุบซิบทันที

กิตมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างงงๆ ก่อนที่จะค่อยๆนั่งลง

“วันนี้มันวันอะไรกันวะ มีแต่เ๱ื่๵๹วุ่น”กิตคิดในใจ

ตัดมาทางด้านกรที่ตามเมลมาก็เดินมาเสมอเมล ก่อนที่เขาจะเอ่ยถาม

“นี่พี่จะพาผมผมไปไหนงั้นเหรอครับ”กรเอ่ยถามเมลอย่างสงสัย

เมลที่อยู๋ใกล้กรก็เริ่มหน้าขึ้นสีแต่เธอก็เก็บอาการได้อย่างรวดเร็วก่อนจะเอ่ยตอบ

“พอดีเอริสเพื่อนพี่ขาดคนลงแข่งฟันดาบที่ใกล้จะถึงนี่น่ะ พี่นึกได้ว่ากรเคยเอาชนะสิงได้เลยว่าจะให้ลงแข่งกับเอริส”เมลเอ่ยตอบ

“เดี๋ยวนะครับพี่เมล พี่จะบอกว่าแค่ผมเอาชนะสิงมันได้ก็จะให้ผมไปแข่งเนี่ยนะ ไม่อ่ะ ไม่ไหวหรอกครับ ไปก็ขายขี้หน้าเค้าซะเปล่าๆ”กรเอ่ยพร้อมกับสะปัดมือไปมาเป็๞พัลวัน

“ไม่ต้องห่วง จริงๆ แล้วเอริสน่ะเธอแค่หาคนให้ครบน่ะ เพราะตัวเอริสเองก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะชนะอยู่แล้ว ยิ่งปีนี้มีสัตว์ประหลาดเข้าร่วมแข่งขันด้วยล่ะ”เมลเอ่ยตอบ

“สัตว์ประหลาดงั้นเหรอครับ”กรเอ่ยทวน

“ใช่ การแข่งรอบบนี้โรงเรียนเฟซติน่าส่งคนของสำนักดาบชื่อดังที่ไปเรียนโรงเรียนพวกเค้าเข้าแข่งด้วย จากที่ฟังเอริสว่ามาเธอเคยสู้กับมันอยู่ 1 ครั้ง ฝีมือมันสูสีกับเธอมาก แถมตอนนั้นเป้นแค่อดีต แต่ในตอนนี้เธอก็ประเมินความแข่งแกร่งมันไม่ออกเหมือนกัน”เมลเอ่ยพร้อมกับกอดอก

“แล้วเราจะแข่งไปทำไมล่ะครับ ถ้ามีคนแบบนั้นลงน่ะ”กรเอ่ยถามอย่างสงสัยที่สุด

“เพราะศักดิ์ศรีไงล่ะ หมอนั้นมันส่งจดหมายท้าดวลเธอมาด้วยทำให้เอริสปฏิเสธไม่ได้เพราะมันมีศักดิ์ศรีค้ำคอเธออยู่ยังไงล่ะ ถือว่าชั้นขอร้องเถอะนะ คนอื่นๆในชมรมไม่มีใครเทียบนายได้เลย ที่ชั้นพอจะนึกออกก็มีแค่นายเท่านั้น”เมลเอ่ยกับกรอย่างขอร้อง

กรที่เห้นอย่างนั้นก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“ผมจะแข่งด้วยครับ แต่ขอบอก ต่อให้แพ้หรือชนะผมก็ไม่รับผิดชอบอะไรเลย โอเครมั้ยครับ”กรเอ่ย

“อื้อ เข้าใจแล้ว ขอบใจมากนะกร”เมลเอ่ยพร้อมกุมมือกรด้วยรอยยิ้ม

ณ ชมรมฟันดาบ

ภายในเต้มไปด้วยเงามืด มีแสงจากดวงอาทิตย์สาดส่องมาเพียงน้อยนิด ขณะนี้มีเงาร่างๆ หนึ่งกำลังนั่งคุกเข่าก้มหน้าแล้วจับด้ามดาบไว้อยู่

เงานั้นเงยหน้าขึ้นก่อนที่จะลืมตาขึ้นมา

“กลิ่นแบบนี้ มันอะไรกัน”เงานั้นเอ่ยออกมาพร้อมกับมองไปยังทิศที่กรเดินมากับเมล

โปรดติดตามตอนต่อไป....

อ่านจบอย่าลืมคอมเม้นด้วยนะค้าบบ