รินอยู่ในสภาพถูกมัดแขวน เงยหน้าขึ้นมามองประตูเป็พักๆ หวังให้ชายคนนั้นมาปลดพันธนาการเธอ แล้วหลังจากนั้นจะทำอะไร เธอก็จะไม่ขัดขืน เพราะตอนนี้มันช่างทรมานเหลือเกิด แขนที่ถูกมดจนติดกัน ทำให้อยู่ในท่วงท่าแอ่นอกตลอดเวลา ไม่แปลกเลยที่เธอจะปวดหลังแบบนี้ ไหนจะการที่ถูกมัดจากด้านหลังแล้วโยงแขนขึ้นไป้า ทำให้เธอก้มหน้าตลอดเวลาอีก แค่นี้เธอก็จะรับไม่ไหวแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น สายยางที่สอดเข้ามาในท่อปัสสาวะ ทำให้เธอไม่สามารถควบคุมของเสียได้ ฉี่เธอไหลออกมาตลอดเวลา แต่อย่างน้อยมันก็ไม่นองพื้น เพราะมีถาดรับน้ำอยู่ด้านล่าง
นี่เธอจะต้องอยู่สภาพนี้ทั้งคืนจริงเหรอ?
รินได้แต่สงสัย แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากรับความทรมานจากพันธนาการพวกนี้
ทางด้านชายหนุ่มเขาทิ้งตัวนอนลงบนเตียงแล้วยิ้มออกมา ตอนนี้เขามีทาสเป็ของตัวเอง แถมเธอคนนั้นก็ดูยินยอมพร้อมใจ เพียงแค่หัวใจเธอยังปิดกั้นตัวตนเท่านั้น ต้องทำให้เธอยอมเผยธาตุแท้ออกมา
ชายหนุ่มทำการวางแผน ว่าจะเล่นอะไรกับทาสตนเองในวันพรุ่งนี้ ก่อนจะหลับไป
เช้าวันถัดมา ชายหนุ่มลงไปยังห้องใต้ดิน เด็กสาวคนนั้นตาดูสะลึมสะลือ ไม่แปลกเลย เพราะการที่ถูกมัดไว้แบบนี้ไม่ใช่สภาพที่จะสามารถตอนหลับได้เต็มที่ได้
“ออกมาเยอะกว่าที่คิดแฮะ”
ชายหนุ่มก้มมองดูถาดที่ใส่ปัสสาวะของเด็กสาว
“แถมกลิ่นไม่ค่อยดีด้วย”
“ใครกันล่ะที่ทำให้ฉันเป็แบบนี้ เอามันออกไปได้แล้ว แก้มัดฉันด้วย”
“ฉันกลัวเธอจะหนีน่ะสิ”
“ไม่หนีก็ได้ ฉันสัญญา ตอนนี้ไหล่ฉันปวดไปหมดแล้ว ขอร้องล่ะ”
“เธออยากให้ฉันแก้มัดจริงๆ ใช่ไหม”
“ใช่ ขอร้องล่ะ”
“ถ้างั้นมีข้อแม้หนึ่งอย่าง เธอต้องกินเ้านี่ให้หมด”
ชายหนุ่มหยิบถาดที่ใส่ฉี่ขึ้นมา เด็กสาวหน้าแดงด้วยความโกรธแล้วโวยวายออกมา
“นายบ้าไปแล้วเหรอ ให้ฉันกินฉี่เนี่ยนะ”
“โอเค การเจรจาล้มเหลว”
ชายหนุ่มวางถาดแล้วหันหลังกลับไปทางประตู เด็กสาวตื่นใคิดว่าเขาจะปล่อยเธอทิ้งไว้
“เดี๋ยวก่อน! ฉันจะกินมันก็ได้ เพราะงั้น แก้มัดฉันเถอะ”
“อืม… เด็กดี”
ชายหนุ่มพยักหน้าให้อย่างรู้สึกเอ็นดูกับเด็กสาวนั้น แต่อย่างไรก็ตาม การให้เธอกินปัสสาวะตัวเองมันค่อนข้างรุนแรงไปรึเปล่า?
ไม่เลย ชายหนุ่มไม่คิดแบบนั้น เขาลองดมกลิ่นฉี่ดูแล้วก็พบว่ามันเป็ฉี่ประกอบด้วยน้ำเป็ส่วนใหญ่ เหมือนเมื่อคืนเธอจะดื่มน้ำมาเยอะพอสมควร ทำให้การที่จะดื่มฉี่ไปในตอนนี้ ถ้าไม่นับเื่กลิ่นเพียงเล็กน้อย ก็แทบไม่ต่างจากน้ำเปล่าเลย
แต่สำหรับเด็กสาวแล้ว มันตรงกันข้าม มันสร้างาแให้จิตใจของเธอเสียเหลือเกิน
“เดี๋ยวสิ ไม่แก้มัดฉันแล้วฉันจะกินมันยังไงล่ะ”
รินถูกปลดพันธนาการก็จริง แต่ก็เพียงแค่ตรงเชือกที่โยงมือเธอไว้กับราวเหล็ก และเชือกที่มัดขาเธอให้พับเข้าหากันเท่านั้น ตัวเธอตอนนี้อยู่ในสภาพชันเข่านั่งอยู่ตรงหน้าถาดฉี่
“เคยเห็นหมากินน้ำไหม ทำแบบนี้นล่ะ”
“บ บ้าไปแล้ว แบบนั้นหน้าฉันก็เลอะหมดสิ”
“ฉันจะไม่ไหวกับเธอแล้วนะ เธอคิดว่าตัวเองมีสิทธิต่อรองแค่ไหนกัน ถ้าเธอไม่ดื่มฉี่ของตัวเองคตอนนี้ ฉันจะกรอกฉี่ของฉันเข้าปากแทน”
“ย อย่านะ ไม่เอา ฉันจะทำก็ได้”
รินส่ายหน้า เธอแสดงสีหน้าเหมือนกับจะร้องไห้ ก่อนจะก้มลงหน้าลงไปยังถาดฉี่ ลิ้นค่อยๆ แลบออกมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ
ดวงตาหลับสนิทเหมือนไม่อยากมองในการกระทำของตัวเอง แต่ว่า
“ไม่ไหว ขอร้องล่ะ เป็อย่างอื่นได้ไหม ให้กินของสกปรกแบบนี้ฉันทำไม่ได้จริง จ”
เธอคนนี้จะดื้อเกินไปแล้ว ชายหนุ่มทำการใช้เท้ากดศีรษะของเธอ ใบหน้าจิ้มลิ้มของเด็กสาวจมลงไปในน้ำเสีย เธอสำลักน้ำและพยายามหายใจ แต่ก็มีแต่ของเสียที่เข้าจมูก แขนไม่สามารถขยับได้ มีแต่นิ้วที่กระตุกไปมาด้วยความดิ้นรนเท่านั้น จนเมื่อชายหนุ่มยอมยกเท้าขึ้นมา
“ฮ… ท ทำอะไรของนาย หน้าฉันเลยไปหมดแล้วนะ” เด็กสาวพูดเหมือนจะร้องไห้
“เธอช้าเอง เพราะงั้นรีบกินได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะโมโหไปมากกว่านี้”
“ด ได้ ฉันกลัวแล้ว อย่าทำอะไรฉันอีกเลยนะ กินแล้ว น นี่ไง”
เหมือนชายหนุ่มจะกลายเป็ความกลัวของเด็กสาวไปแล้ว เด็กสาวก้มหน้าลงไปแล้วใช้ลิ้นช้อนของเสียจากร่างกายตัวเองขึ้นมากินอย่างไม่ลังเล รสชาติของมันไม่ได้มีกลิ่นรุนแรงขนาดนั้น แต่ด้วยความรังเกียจและความหวาดกลัว เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็สัตว์ตัวหนึ่งที่ต้องทำทุกอย่างตามที่เ้านายสั่ง และในที่สุด
“แค่กๆ ข ขอน้ำล้างปากหน่อยได้ไหม ปากฉันเหม็นไปหมดแล้ว”
“อยากได้เหรอ? ”
รินพยักหน้ารับ เธอไม่ไหวแล้ว อย่างน้อยก็ขอให้เธอได้แปรงฟันหน่อยก็ยังดี ทว่าชายหนุ่มไม่ได้ตอบรับความ้าของเธออย่างซื่อตรง มือแกร่งบีบปากของเธอให้อ้าออก
“จ เจ็บนะ”
แล้วทันใดนั้น เขาก็ถ่มน้ำลายลงไปในปากของเด็กสาว แน่นอน ด้วยความรังเกียจ เธอพ่นมันออก
“ไม่ใช่แบบนี้สิ”
“อ๋อ… เธอหมายถึงอันนี้เหรอ”
ชายหนุ่มว่าพลางทำท่าเหมือนจะปลดซิปกางเกง รินรู้ทันทีว่าเขาจะให้เธอดื่มอะไรจึงส่ายหน้า
“ม ไม่ น้ำลายก็ได้ ขอน้ำลายของนายให้ฉันเถอะ”
“ฉันให้เธอไปแล้ว แต่เธอก็คายมันทิ้ง”
“ขอโทษ ให้โอกาสฉันอีกรอบนะ”
“ถ้างั้น ไปจัดการของเก่าให้หมดก่อน”
นิ้วแกร่งชี้ลงพื้น ตรงทางนั้นมีน้ำลายของเก่าที่รินคายมันออกไป เธอหันกลับมามองเขาราวกับจะถามว่า จะให้เธอกินมันจริงเหรอ ชายหนุ่มก็เลย
“จริงสิ คงลำบากสินะ ถ้างั้นฉันจะป้อนให้ละกัน”
คำพูดที่ฟังเหมือนจะดูดี แต่การกระทำตรงกันข้าม เท้าของชายหนุ่มเขี่ยไปยังน้ำลายนั้น ก่อนจะวางเท้าลงตรงหน้ารินที่คุกเข่าอยู่
“เอาสิ”
“ล เลียเท้านายเนี่ยนะ”
“เธอจะดื้อเกินไปแล้วนะ รู้สถานะตัวเองไหม หรือว่า”
“พ พอแล้ว ฉันจะไม่ดื้อแล้ว ฉันจะกินมันเอง”
รินไม่รู้ว่าเขาจะลงโทษอะไรเธออีก จึงก้มหน้าลง เธอเลียเท้าชายคนนั้น คราวนี้ไม่มีอาการหวาดกลัวเคอะเขิน คงเพราะเธอเพิ่งผ่านการเลียฉี่ตัวเองมาแล้ว
กลิ่นของน้ำลายของชายคนนั้นไม่เท่าไร รินพอรับได้ หลังจากนั้น เขาก็ถ่มน้ำลายลงปากเธออีกสองสามครั้ง มันพอจะแก้กระหายได้บ้าง แต่ว่า ทำให้เธอถึงรู้สึกว่า ความเป็มนุษย์ในตัวเองมันกำลังลดลงไปกันนะ
“พอใจแล้วใช่ไหม ถ้างั้นก็ไปอาบน้ำซะ”
“ทั้งที่โดนมัดแบบนี้เหรอ ไหนว่าจะแก้มัดให้ไง”
รินขยับตัวไปมาเหมือนจะบอกว่า เธอไม่อาบน้ำไม่ได้ถ้าถูกมัดอย่างนี้ ชายหนุ่มไม่ตอบอะไร เขาจับเชือกที่อยู่ด้านหลังเด็กสาว แล้วลากเธอไปกับพื้น
“โอ๊ย เจ็บ ฉันเป็ผู้หญิงนะ”
“ไม่ใช่ ตอนนี้เธอเป็แค่ทาสของฉัน”
“ทาสอะไรกัน ไอ้โรคจิต”
“โรคจิตเหรอ”
ชายหนุ่มปล่อยมือออก รินล้มลงไปนอนกับพื้น เธอเงยหน้ามองเขาที่มีรอยยิ้มปรากฏอยู่
“ทั้งถูกมัดไว้ทั้งคืน ฉี่ราดตลอดเวลา ต้องกินฉี่ตัวเอง เลียเท้าคนอื่น เธอเจอแต่เื่เลวร้ายแบบนั้น แล้วทำไมตรงนี้ถึงได้แฉะขนาดนี้กันล่ะ”
มือของชายหนุ่มัักลีบกุหลาบของเด็กสาว ซึ่งไม่ต้องล้วงลึกเข้าไปเลย แค่ััเปลือกนอก ก็มีน้ำเมือกไหลเยิ้มมาติดมือเขาแล้ว
“เธอชอบถูกกระทำแบบนี้สินะ”
“ไม่ใช่”
“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เดี๋ยวฉันจะถามจากร่างกายเธอเอง”
และหลังจากนั้นเขาก็เอาบอลแก๊กมาอุดปากของเด็กสาว คาดสายไว้ด้านหลัง ทำให้เธอพูดอะไรไม่ได้อีก ก่อนจะลากเธอไปยังห้องน้ำ ใบหน้าของรินเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่ว่า…
ปากของเธอ น้ำลายที่ไหลออกมา ขณะเดียวกันนั้น ริมฝีปากของเธอก็ยกขึ้น
----------------------------------------------------------------------
ไรท์ : จะทรมานอะไรน้องอีกดีน้อออออ ดูน้องจะชอบด้วยสิ
370
![ภควานบันดาลรัก [ มี E-Book จัดโปร ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1672664915_88999289.webp)
