วันรุ่งขึ้นดินสอไปตามนัดของเพรฟ
“เพรฟ”
“เฮ้ ดินสอ”
ยัยเพรฟยกมือขึ้นสูงเรียกฉันเข้ามาในร้านกาแฟในห้างที่เธอนัดฉันไว้บรรยากาศในร้านตกแต่งสวยงามดูมีรสนิยม ว่าแล้วว่าต้องนัดเพื่อนๆมาหลายคนดีเหมือนกันจะได้ไม่เหงา
“ดินสอ เป็ยังไงบ้าง”
“ดินสอเรารู้เื่ของเธอกันหมดแล้วนะ”
“เสียใจด้วยนะ แต่ก็ยินดีที่เธอโสดเพราะเราก็โสดอิอิ”
“เงียบเลย ดินสอ ไม่เป็ไรนะ ไม่ต้องเสียใจ ผู้ชายดีๆมีอีกเยอะแยะไป”
ฉันหันไปมองยัยเพรฟชักสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย หืมไปบอกเพื่อนหมดเลยนะแต่ก็ไม่อยากคิดไรมาก นั่งฟังเพื่อนๆพูดต่อไป ฉันทำใจได้หลายๆอย่าง ทำไงได้ล่ะ
“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันดีขึ้นมากแล้ว”
ฉันพูดแล้วสั่งเครื่องดื่มก่อนจะหันไปถามอิง เพื่อนทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยอิงจะเป็ผู้หญิงที่รับผิดชอบตัวเองมาก วันหยุดเสาร์ อาทิตย์ ปิดเทอมทำงานส่วนเื่เรียนก็รับผิดชอบเป็อย่างดี เกรดเฉลี่ยไม่เคยต่ำกว่า 3 เลยหลายๆครั้งเพื่อนมักจะแซวที่เธอต้องทำงานเสริมด้วย เพราฐานะทางบ้าน
แต่เธอมักจะตอบเสมอว่า อย่างน้อยทักษะชีวิตของฉันก็ดูเป็ผู้ใหญ่ขึ้นฉันมองจากภายนอกแล้วก็จริง อิงเป็ผู้หญิงนิ่งๆนุ่มลึก และมักทันเพื่อนเสมอไม่เวลาเพื่อนจะคิดอะไรฉันคิดมาตลอดว่าอยากเป็คนนิสัยแบบอิงบ้างจังซึ่งในตัวฉันไม่ได้ใกล้เคียงกับอิงเลย ฉันรู้ตัวว่าฉันยังดูเด็กเกินไปด้วยซ้ำวันนี้เมื่อเจออิง ฉันจึงถือโอกาสพูดคุยเื่นี้
“อิง เราอยากทำงานแบบเธอบ้าง แนะนำหน่อยสิ”
“เธอเนี่ยนะจะทำงาน” เพรฟถามอย่างตะลึง ฉันหันไปสบตา ก็แหงล่ะสิฉันหันไปรอบๆดูเหมือนสายตาทุกคนจะไม่เชื่อฉัน
“ฉันไม่อยากฟุ้งซ่าน”
“มีแฟนใหม่เลย เธอน่ารักจะตาย หาได้ไม่ยาก อย่าไปทำงานเลย”
“เรามีหน้าที่เรียน เรียนไปก่อนเถอะ”
“ใช่ เธออย่าไปคิดมากขนาดนั้น”
ฉันไม่เชื่อใคร แต่หันไปมองอิงอยากฟังคำตอบจากอิงมากว่า ถ้าฉันมองไม่ผิดจริงๆแล้วบ้านอิงฐานะดีเลยทีเดียวแต่พ่อแม่ของเขามักจะสอนให้รู้จักทำงานั้แ่เด็กๆที่ฉันรู้เพราะพ่อแม่ของอิงมักจะคุยกับพ่อแม่ของฉันเสมอที่งานโรงเรียนน่ะฉันเลยได้รับข้อมูลที่ถูกต้อง ไม่เหมือนคนอื่นๆที่คิดว่าทางบ้านอิงฐานะไม่ค่อยดีจึงต้องทำงาน
“สนใจทำงานจริงๆหรอ ก็ได้นะ มาทำด้วยกัน”
“เธอจะพาเพื่อนไปลำบากทำไมอิง” หนูลินพูดขึ้น เธอคือลูกคุณหนูพ่อของเธอเป็นายอำเภอ เธอถูกเลี้ยงดูอย่างไข่ในหิน วันงานโรงเรียนแม่ของเธอจะมาเสมอ การแต่งตัวเนี๊ยบั้แ่หัวจรดเท้า แต่เธอไม่ฟังหนูลินเด็ดขาดฉันไม่อยากเป็หนูลินที่ทำอะไรไม่เป็สักอย่าง แม้แต่ตัดเล็บให้ตนเอง
“เราอยากทำอิง ช่วยแนะนำเราหน่อยนะ”
“ได้สิงั้นเริ่มทำเลยไหม”
“ได้ๆ เริ่มทำเลย เราไม่อยากเสียเวลา”
“งั้นเดี๋ยวเราขอไปคุยกับหัวหน้าก่อนนะ เดี๋ยวให้คำตอบ”
“จ้า ขอบจัยนะ” อิงยิ้มแล้วพยักหน้า
พวกเราคุยกันเื่ต่างๆมากมายคุยไปเรื่อย ฉันก็เริ่มรู้สึกเบื่อ เพราะไม่เห็นจะน่าสนใจสักนิดตอนนี้ฉันอยากจะออกจากร้าน แล้วเข้าร้านหนังสือแล้วเพรฟเหมือนจะรู้ว่าฉันเริ่มเบื่อจึงพาทุกคนคุยเื่ที่จะไปเที่ยวทะเลกันในวันพรุ่งนี้สรุปฉันไปด้วย เพรฟได้คุยกับแม่ของฉันแล้ว ฉันโอเคอยากจะพักผ่อนไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างเหมือนกัน
เมื่อคุยกันเสร็จทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านบางคนไปซื้อของต่อ ฉันแยกตัวออกมาคนเดียว มุ่งหน้าไปทางร้านหนังสือในร้านหนังสือเรียงรายด้วยหนังสือหลากตา สายตาฉันหันไปเห็นหนังสือพัฒนาตนเองจึงเดินเข้าไปดู หยิบขึ้นมาอ่านเล่มแล้วเล่มเล่า แล้วนำไปใส่ตะกร้า
จังหวะที่เธอกำลังจะหยิบหนังสืออีกเล่มมาดูต่อจากชั้นหนังสือเธอก็หยิบหนังพร้อมกับใครอีกคน ฉันปล่อยมืออก เขาก็ปล่อยหนังออกทำให้หนังสือตกหล่นพื้น ฉันหันไปมองเขา บ้าจริง ดูดชะมัดหล่อวัวตายควายล้มไปเลยหุ่นดีสุดๆ ฉันตะลึ่งจนสติหลุด ไม่ได้ๆเลิกคิด ไอ้หล่อแบบนี้ ทำฉันเจ็บมามากพอละเลิกคิดเด็ดขาด เดี๋ยวนะเขายังไม่ได้คิดอะไรเลย หลงตัวเองชะมัด
“คุณคะ ขอโทษด้วยค่ะ”
“ไม่เป็ไรครับ คุณสนใจเล่มนี้หรอครับ”
“เอ่อ ค่ะ ใช่นะคะ”
“ครับ งั้นเดี๋ยวผมหยิบให้ครับ เอาเล่มใหม่ดีกว่าครับ” เขาหยิบให้ฉันฉันไม่สนใจเปิดอ่าน จับใส่ลงตะกร้าไปเฉยๆ แล้วหันหน้าไปยิ้มให้เขาก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา ฉันหุบยิ้มทันที
“แมมโบ้ เอาเล่มนี้หรอ” เธอจับบ่าเขา ดูสนิทใกล้ชิด เขาหันไปคุยด้วยฉันจึงปลีกตัวออกไปจ่ายเงิน
เมื่อออกมาจากร้านหนังสือ ฉันก็คิดถึงสิ่งที่คิดไว้เมื่อคืนนี้ อืมฉันต้องสวย ใช่แล้วไปคลินิกดีกว่า ฉันเดินมุ่งหน้าไปคลินิกทันที
“สวัสดีค่ะ” พนักกล่าวคำทักทายตอนรับ
“มาทำหน้าค่ะ” ฉันพูดได้แค่นี้ คิดไม่ออกจริงๆว่าตนเองต้องทำอะไร
“ทำหน้าหรอคะ ขออนุญาตนะคะน้อง” พนักงานจัดคิวให้พบกับคุณหมอฉันนั่งรอสักพักก็ได้พบกับคุณหมอ หมอหล่อมาก นี่วันนี้วันอะไรกันเนี่ย พบแต่คนหล่อกระชากใจไปเลยจ้า
“สวัสดีครับ มีปัญหาอะไรอยู่ครับตอนนี้” คุณหมอถามฉัน ฉันก็นึกไม่ออกว่าจะมาทำอะไรไม่รู้สักอย่างว่าผู้หญิงเขาต้องทำอะไรจึงตอบในสิ่งที่ตัวเอง้าตอนนี้
“หนูอยากสวยค่ะ ทำยังไงก็ได้ให้หนูสวยค่ะ” เมื่อพูดจบคุณหมอก็มองฉันนิ่งๆสักพัก โอ๊ยเขินนะเนี่ย
“หมอว่า คุณก็ดูน่ารักน่าตาดีอยู่แล้วนะครับ”
“ไม่ค่ะ หนูอยากสวย ไม่ได้อยากน่ารักค่ะ”
“อืม ถ้าอย่างนั้นหมอจะให้ครีมไปใช้ก่อนแล้วเดี๋ยวเดือนหน้าหมอจะนัดอีกทีขอดูอีกครั้งว่าจะต้องเพิ่มอะไรละกันนะครับ” ฉันผิดหวังเล็กน้อยกับที่คุณหมอพูด
“ก็ได้ค่ะ แต่ครั้งหน้าคุณหมอต้องให้คำตอบและช่วยหนูนะคะหนูไม่ได้อยากหน้าใสอย่างเดียวค่ะ” พูดจบฉันก็ออกจากห้องตรวจเพื่อไปรับยามาใช้ก่อน เอาเท่านี้ก่อนก็ได้
ฉันกลับบ้านแล้วหยิบหนังสือขึ้นมานี่คือหนังสือเรียน ฉันยืมหนังสือรุ่นพี่ที่รู้จัก มาอ่านล่วงหน้าก่อนเรียนในตำราที่อ่านคู่มือการเรียนเก่ง คือต้องอ่านล่วงหน้าก่อนเรียน
เพื่อที่เวลาเรียนจะได้ตั้งใจเรียนมากยิ่งขึ้นซึ่งฉันมองว่าหัวสมองระดับฉันต้องอ่านล่วงหน้าก่อนยาวๆเลยฉันหยิบหนังสือที่ซื้อมาที่ร้านขึ้นมาก็รู้สึกเขินขึ้นมา หนุ่มสุดหล่อ แค่เพ้อฝันก็มีความสุขแล้วฝันในอากาศ สุขใจ ไม่เ็ป แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว วันนี้ฉันต้องเตรียมกระเป๋าสำหรับไปเที่ยวในวันพรุ่งนี้ซึ่งฉันไม่เคยได้ไปเที่ยวกับเพื่อนเลย ทุกครั้งที่จะไป ดนันธ์จะพูดเสมอว่าไม่อยากให้ไป มันทำให้ฉันไม่ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนสักที ครั้งนี้จะเป็โอกาสที่ฉันจะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วเย้
2K
