ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        เวลาผ่านไป 2 ปีหลังจากที่ข่าวของต้าหมิงตกตายไปความขัดแย้งทั้งหมดในทวีปฟ้าครามก็ปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ทั้งดินแดนครึ่งอสูร ดินแดนภูติต่างเริ่มต่อสู้กันอย่างเปิดเผยเพื่อแย่งทรัพยากรกัน โดยเฉพาะอัจฉริยะทั้งหมดต่างก็เริ่มเข้าสังหารกันทันทีที่เจอกันในพื้นที่รกร้าง

        และในสองปีมานี้มีอัจฉริยะคนหนึ่งในอาณาจักรของจักรพรรดิจิ้งจอกซึ่งมาฉายาว่าอสูรคลั่ง ซึ่งอัจฉริยะคนนี้กำราบอัจฉริยะมากมายในเวลา 2 ปีมานี้ ซึ่งแม้แต่พวกกู่หลางยังรู้สึกหวั่นเกรงอสูรคลั่งผู้นี้

        ภายอาณาจักรอัคคีบริเวทย์หมู่บ้านบนภูเขา ตอนนี้มีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนมองดูบ้านเรือนที่ถูกทำลายไปด้วยสายตาเย็นชาอย่างถึงที่สุด แน่นอนว่าชายคนนี้คือต้าหมิง 2 ปีมานี้ต้าหมิงฝึกฝนอย่างหนักหลังจากที่ต้าหมิงได้รับความรู้เรื่องการฝึกฝนจากราชสีห์เกล็ดมังกรต้าหมิงก็พบแนวทางในการฝึกฝนของตัวเองเสียที

        หลังจากฝึกฝนร่างกายอย่างต่อเนื่องทำให้ร่างกายของต้าหมิงในตอนนี้ไม่เล็กอีกต่อไปแต่ต้าหมิงมีความสูงขึ้นแม้จะยังดูผมแต่ก็ไม่มาก และที่สำคัญผมของต้าหมิงกลายเป็นสีขาวและดวงตากลายเป็นสีแดง เรียกได้ว่าต้าหมิงในตอนนี้ดูโหดเหี้ยมขึ้นอย่างมากและเมื่อต้าหมิงสวมหน้ากากเหล็กสีดำมันยิ่งทำให้ต้าหมิงดูป่าเถื่อนมากขึ้นจนต้าหมิงได้รับฉายา อสูรคลั่ง

        “สองปีมานี้พลังของข้าเพิ่มขึ้นมากซึ่งอีกไม่นานข้าก็จะต้องไปถึงระดับจอมพลให้ได้แล้วเมื่อถึงตอนนั้นข้าจะต้องแก้แค้นให้กับทุกคน” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับโบกมือ

        ป้ายสุสานขนาดใหญ่ก็ปรากฏ ต้าหมิงวางป้านสุสานขนาดใหญ่ไว้กลางหมู่บ้านพร้อมกับสลักนามของผู้คนในหมู่บ้านเอาไว้ทั้งหมด ต้าหมิงนำดอกไม้มาวางไว้ทันที หลังจากนั้นต้าหมิงก็ผสานร่างกับอสูรกลืนกินมิติทันที หลังจากฝึกฝนร่างกายอย่างหนักในที่สุดต้าหมิงก็ผสานร่างกับอสูรกลืนกินมิติและอสูรมายาตัวอื่นๆได้

        ขณะที่ต้าหมิงกำลังเข้าไปในรอยแยกมิติบนท้องฟ้าปรากฎร่างของหญิงสาวนางหนึ่งสวมชุดสีแดงกำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเมื่อนางเห็นป้ายสุสานและร่างของชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยกำลังเข้าไปในรอยแยกมิตินางก็ตื่นตระหนก

        “หยุด!!!!!!!!!!!!!!” จักรพรรดิหญิงคำราม

        ต้าหมิงที่กำลังเข้าไปในรอยแยกมิติหยุดเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองจักรพรรดิหญิงที่กำลังเข้ามา สายตาของต้าหมิงสั่นใหวก่อนจะหลับตาลงและเข้าไปในรอยแยกมิติทันที

        จักรพรรดิหญิงสั่นสะท้านทันทีแม้ร่างของชายหนุ่มคนนั้นนางจะไม่เคยเห็นแม้แต่ใบหน้าของอีกฝ่ายนางก็ไม่สามารถมองเห็นได้แต่ดวงตานั้นทำให้นางสั่นใหว ใช่แล้วนางรู้จักดวงตานั่นดีถึงดวงตานั่นจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยจาก ดวงตาที่แสนเจ้าชู้และขี้เล่นกลายเป็นดวงตาที่แสนเจ็บปวด โกรธแค้นและเย็นชาแต่นางก็ไม่สามารถจำผิดแน่

        “นั่นคือเจ้างั้นเหรอ เจ้า.....ยังไม่ตายใช่หรือไม่” จักรพรรดิหญิงกล่าวพร้อมกับแสดงสีหน้าเจ็บปวด

        ตัวนางที่กำลังอยู่ที่วังหลวงสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังมิติจากหมู่บ้านทำให้นางรีบมาด้วยความเร็วและเมื่อมาถึงต้าหมิงก็จากไปเสียแล้วนี่ทำให้นางรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก

        ต้าหมิงปรากฏตัวอีกทีก็ในพื้นที่ของจักรพรรดิจิ้งจอก ตอนนี้ใบหน้าของต้าหมิงซีดขาวลงทันทีพลังเวทย์ที่มากมายมหาศาลของต้าหมิงถูกใช้ไปจนหมดในการสร้างรอยแยกมิติเพื่อเดินทางข้ามดินแดน

        “ดูเหมือนเจ้าจะพัฒนาขึ้นอีกแล้ว ในครั้งนี้เจ้าสามารถสร้างรอยแยกมิติไปถึงอาณาจักรอัคคีได้โดยตรง” เสียงอันเย้ายวนของจักรพรรดิจิ้งจอกดังขึ้น

        “ตอนนี้ข้าเป็นถึงขุนพลขั้นสูงแล้วแน่นอนว่าย่อมมีการพัฒนาขึ้นบ้าง” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับนั่งฟื้นฟูพลัง

        จักรพรรดิจิ้งจอกนั่งลงข้างๆต้าหมิงก่อนจะปลดปล่อยกลิ่นเย้าเสน่ห์ออกมาต้าหมิงขมวดคิ้ว ถ้าเป็นต้าหมิงแต่ก่อนแน่นอนว่าคงจังจักรพรรดิผู้นี้กดลงไปแล้วแต่ต้าหมิงรู้ดีว่าจักรพรรดิจิ้งจอกแค่หยอกล้อตนเล่นเท่านั้น

        “ท่านมีธุระอะไรก็กล่าวออกมาตรงๆ” ต้าหมิงกล่าว

        “ตอนนี้พื้นที่เก็บสมุนไพรเวทย์ของพวกเราถูกพวกจักรพรรดิวิหคโจมตีและคนที่นำมาครั้งนี้คือหยางเซิ่นข้าจึงอยากให้เจ้าช่วยจัดการให้หน่อย” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าว

        “เหม่ยเหลียนก็อยู่มิใช่เหรอ” ต้าหมิงกล่าว

        “เหม่ยเหลียนคนเดียวไม่สามารถหยุดหยางเซิ่นลงได้หรอกเจ้าก็รู้นิ” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าวพร้อมกับบิดตัวไปมาชุดจิ้งจอกของนางสั่นใหวเผยให้เห็นสัดส่วนที่งดงาม

        “ก็จริงอยู่ที่ข้าตกลงจะอาศัยอยู่ที่นี่เพื่อฝึกฝนแต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าเป็นลูกน้องของเจ้า” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาออกมาดวงตาสีแดงหรี่ลงเมื่อมองไปยังจักรพรรดิจิ้งจอก

        “ไอ้หย๋า ดูเหมือนอสูรคลั่งน้อยของข้าจะเติบโตแล้วรู้จักควบคุมตัวเองแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนเจ้ายังมองข้าด้วยสายตาหื่นกามอยู่เลย” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าว

        “นั่นก็แน่หรอกถ้าเจ้ายังมาล้อเล่นกับข้าแบบนี้ข้าอาจจะลงมือจริงๆก็ได้ถูกใหมเพราะเจ้าก็น่าจะรู้ว่าข้าก็ไม่ใช่พวกกินพืชเสียหน่อย” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับมุมปากยกยิ้มขึ้นมา

        สงคมในดินแดนครึ่งอสูรนั้นต่างจากมนุษย์ ประเพณีของพวกเขานั้นต่างกันอย่างมาก หญิงสาวในเผ่าครึ่งอสูรนั้นเทิดทูนความแข็งแกร่งตราบใดที่ปรากฎผู้ชายแข็งแกร่งพวกนางจะวิ่งเข้าหาชายเหล่านั้นราวกับแมลงวัน และแม้ให้ต้องสูญเสียร่างกายพวกนางก็ไม่เคยสนเพราะนั่นคือความสุขของพวกนาง

        และสองปีมานี้ มีหญิงสาวเผ่าครึ่งอสูรเข้าหาต้าหมิงอย่างมากมาย ในตอนแรกต้าหมิงพยายามไม่สนใจและขับไล่พวกนางแต่ไม่นานพวกครึ่งอสูรคนอื่นๆก็เริ่มเกิดความสงสัยในตัวต้าหมิงเพราะถ้าเป็นครึ่งอสูรชายคนอื่นๆคงไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปแน่ ต้าหมิงจึงเล่นบทบาทชายหนุ่มเจ้าสำราญในบางครั้งแน่นอนว่าต้าหมิงไม่คิดจะผูกมัดกับหญิงสาวเหล่านั้น

        “เอาละ ข้าไม่ล้อเล่นกับเจ้าแล้ว แน่นอนว่างานครั้งนี้ข้าไม่คิดจะให้เจ้าไปทำฟรีๆข้าย่อมมอบรางวัลให้เจ้าอย่างสมน้ำสมเนื้อ” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าว

        “ถ้าอย่างงั้นก็ดี” ต้าหมิงกล่าว

        แน่นอนว่าทรัพยากรของต้าหมิงใช่ว่าจะหามาง่ายๆ ถึงแม้จะมีโอสถที่ได้รับมาจากราชสีห์เกล็ดมังกรมาจำนวนมากแต่มันก็ถูกใช้ไปจนหมดอย่างรวดเร็ว

        “ตอนนี้สถานการณ์เริ่มวุ่นวายอย่างที่มหาปราชญ์ต้องการแล้ว ดินแดนทั้งสามต่างก็เริ่มสังหารกันอย่างบ้าคลั่งแต่อาจจะเป็นเพราะแบบนั้นทำให้ปรากฎอัจฉริยะจำนวนมาก” จักรพรรดิจิ้งจอกกล่าว

        “อัจฉริยะงั้นเหรอ สำหรับข้าพวกนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาแม้แต่น้อย” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไป

        เมื่อต้าหมิงออกมาจากที่พักหญิงสาวเผ่าครึ่งจิ้งจอกทั้งสองคนที่ยืนรออยู่ก็ติดตามต้าหมิงไปทันที หญิงสาวทั้งสองคนนี้คือหญิงสาวที่จักรพรรดิจิ้งจอกคัดมาอย่างดีเพื่อให้เป็นคนติดตามของต้าหมิง ทั้งความงามและความแข็งแกร่งของพวกนางล่วนโดดเด่นอย่างมาก