[ลูกพี่อวี่ผู้มีสภาพจิตใจดีเยี่ยม : ใช่แล้ว! คนพวกนี้ถึงขั้นตั้งกลุ่มครอบครัวผู้มีสภาพจิตใจดีเยี่ยมขึ้นมาด้วย ตลกชะมัด!]
อ้าวเฮ้ย!
ไม่จริงน่า ไม่จริงใช่ไหม
มันจะน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ เพิ่งจะอัปโหลดวิดีโอไลฟ์สตรีมลงในแพลตฟอร์มบีจ้านเมื่อคืนนี้ พอถึงเช้าวันนี้กลับมีผู้ชมเพิ่มขึ้นมาทันทีสามพันกว่าคน
หวังอวี่แอบใ แต่พอคิดถึงยอดการเข้าชมที่น่าสะพรึงกลัวของรายการ Man vs. Wild ในโลกเดิม เขาก็เริ่มคลายสงสัย
พวกนี้ตลกเกินไปแล้ว เขาแค่พูดในไลฟ์ว่าต้องมีสภาพจิตใจที่ดี ผลคือพวกเขาสร้างครอบครัวผู้มีสภาพจิตใจดีเยี่ยมขึ้นมาซะอย่างนั้น
แต่หวังอวี่ก็ยินดีที่เห็นแบบนี้ เพราะมันจะทำให้ห้องไลฟ์มีประเด็นให้พูดถึงมากขึ้น
"สวัสดีตอนเช้าครับเพื่อน ๆ เมื่อคืนผมใช้เวลาค่ำคืนที่แสนทรมานอยู่บนความสูงสองเมตร หลัก ๆ คือเปลนี่มันรัดตัวเกินไป ทำให้ผมรู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย แถมตอนตื่นเช้ามา ผมยังเผลอตกจากเปลอีกด้วย
โชคดีที่เมื่อวานผมมองการณ์ไกล ปูใบไม้หนา ๆ ไว้ข้างล่าง ถึงไม่ได้รับาเ็ ไม่อย่างนั้นรายการตอนนี้คงต้องจบลงตรงนี้แล้ว เฮ้อ! ผมนี่มันเ้าหนูฉลาดที่หยั่งรู้ล่วงหน้าได้จริง ๆ "
หวังอวี่ยิ้มบาง ๆ แล้วกลับขึ้นไปบนเปลเพื่อสะพายเป้ ตอนนี้เขาหายง่วงและฟื้นฟูกำลังใจกลับมาแล้ว
เขาโน้มตัวลง ใช้กิ่งไม้กิ่งหนึ่งวาดแผนที่ง่าย ๆ ลงบนพื้น พร้อมพูดกับกล้องว่า "ในวันแรกที่เข้าป่า หลังจากที่ผมขึ้นไปถึงจุดสูงสุด ผมก็ได้วางเส้นทางไว้แล้ว ตอนนี้ผมคาดว่าน่าจะอยู่ห่างจากเป้าหมายประมาณสี่สิบห้ากิโลเมตร ดูจากสภาพแวดล้อมรอบ ๆ อีกไม่นานผมคงจะออกจากป่า และเข้าสู่พื้นที่ชุ่มน้ำที่ราบเรียบ ในพื้นที่ราบ ความเร็วในการเดินทางของผมจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด คืนนี้ผมก็น่าจะถึงแม่น้ำที่เป็เป้าหมายได้"
"ผู้ชมทุกท่าน ตอนนี้เราออกเดินทางกันเถอะครับ!"
ขณะที่เดินลัดเลาะผ่านป่า หวังอวี่เดินไปพลางสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวไปพลาง
ในที่สุด หลังจากเดินไปได้ครึ่งชั่วโมง เขาก็พบสิ่งที่ตามหามาตลอด นั่นก็คือต้นสะระแหน่!
หวังอวี่ก้าวยาว ๆ สองก้าวรวดเข้าไปเด็ดใบสะระแหน่แล้วยัดเข้าปากทันที พร้อมกับพูดขณะที่เคี้ยวว่า "เมื่อวานกินปลาไป จนตอนนี้ในปากยังมีกลิ่นคาวปลาอยู่เลย แถมในป่ายังไม่มีแปรงสีฟันอีก ผมแทบจะทนไม่ไหวแล้ว สะระแหน่พวกนี้ทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่เลยครับ!"
เมื่อเห็นหวังอวี่พูดเื่กินปลา ผู้ชมในห้องไลฟ์ก็พากันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน
[เพิ่งเคยเห็นสายฟ้าที่เทพขนาดนี้เป็ครั้งแรก]
[ฝนตกหนักผู้มีสภาพจิตใจดีเยี่ยมส่งคุกกี้ให้สตรีมเมอร์ 200 ชิ้น!]
[ไกอาอุลตร้าแมนส่งเรือสำราญสุดหรูให้สตรีมเมอร์ 1 ลำ : อวี่อวี่ ฉันต้องไปโรงเรียนแล้ว เจอกันตอนเย็นนะ!]
[โลกนี้ไม่มีแสงสว่าง!]
[ไกอาอุลตร้าแมนนี่สายเปย์ตัวจริง เปย์หนักขนาดนี้ยังขาดเครื่องประดับห้อยขาไหม ฉันเป็ได้ทั้งรุกและรับนะ]
ดูเหมือนว่าแฟนคลับที่ใช้ชื่อไอดีว่าไกอาอุลตร้าแมนจะเป็เศรษฐีจริง ๆ เมื่อวานก็ส่งของขวัญให้ไม่หยุด ตอนนี้พูดไม่กี่คำก็ส่งเรือสำราญสุดหรูมาให้แล้ว
และจากคำพูดของอีกฝ่าย ตอนนี้ยังเรียนอยู่ แสดงว่าน่าจะเป็ลูกเศรษฐีรุ่นที่สอง
หวังอวี่เคี้ยวใบสะระแหน่ในปาก พลางกล่าวขอบคุณด้วยน้ำเสียงอู้อี้
"ขอบคุณสำหรับของขวัญของทุกคนครับ ขอบคุณเรือสำราญสุดหรูจากไกอาอุลตร้าแมนด้วย อย่าลืมตั้งใจเรียนและพัฒนาตัวเองทุกวันนะครับ ไว้เจอกันตอนเย็น"
เมื่อเห็นว่าไกอาอุลตร้าแมนมีธุระตอนกลางวัน ไม่สามารถดูไลฟ์ได้ หวังอวี่ก็นึกเื่หนึ่งขึ้นมาได้ จึงพูดต่อว่า "จริงด้วย ขอบอกทุกคนเื่หนึ่ง ั้แ่วันนี้เป็ต้นไป วิดีโอบันทึกการเดินทางของผมในแต่ละวันจะถูกอัปโหลดลงในแพลตฟอร์มบีจ้าน เพื่อน ๆ ที่พลาดไลฟ์สามารถไปดูได้ที่แพลตฟอร์มบีจ้านได้นะครับ โดยค้นหาคำว่า รายการ Man vs. Wild ก็จะเจอ"
นี่เพิ่งจะเริ่มไลฟ์ได้สามวันเท่านั้น หวังอวี่ลองคำนวณคร่าว ๆ รายได้จากการไลฟ์สามวันนี้ หลังจากหักส่วนแบ่งของแพลตฟอร์มแล้ว เขาได้รับเงินห้าพันกว่าหยวน
หวังอวี่คายใบสะระแหน่ที่เคี้ยวอยู่ในปากออก แล้วหยิบกระติกน้ำมาบ้วนปาก ในที่สุดกลิ่นคาวปลาก็ถูกกำจัดไปได้
ยิ่งเดินไปข้างหน้า ต้นไม้ในป่าก็ยิ่งน้อยลง
เป็ไปตามที่หวังอวี่คิด พอถึงตอนเที่ยง เขาก็เดินออกจากป่าแห่งนี้ได้อย่างสมบูรณ์
ตรงหน้าของเขาคือพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีภูมิประเทศค่อนข้างราบเรียบ มองไปเห็นต้นไม้อยู่เพียงไม่กี่ต้น ที่เหลือทั้งหมดคือหญ้าป่าที่สูงประมาณหนึ่งเมตร
หวังอวี่ถอนหายใจแล้วพูดว่า "ตอนนี้ในที่สุดผมก็ออกจากป่าทึบแล้ว ตรงนี้เป็พื้นที่ชุ่มน้ำที่ค่อนข้างราบเรียบ คาดว่าความเร็วในการเคลื่อนที่น่าจะเพิ่มขึ้นมาก แต่ห้ามประมาทจนรีบเกินไปเด็ดขาด ที่นี่เต็มไปด้วยปรสิตในหนองน้ำ อันตรายยิ่งกว่าในป่าเสียอีก"
"แต่ถึงแม้ที่นี่จะอันตราย แต่ก็มีอาหารและทรัพยากรน้ำจืดที่ไม่ขาดแคลน เราเดินทางกันต่อเถอะ ถือโอกาสดูด้วยว่าพอจะหาอะไรมาเป็มื้อเที่ยงของวันนี้ได้บ้าง"
ขณะเดินอยู่ในพื้นที่หนองน้ำแห่งนี้ ลมพัดเบา ๆ นำพากลิ่นหอมเข้มข้นของดินมาด้วย
หวังอวี่ถือไม้ที่ยาวสองเมตรในมือ เตรียมตัวก้าวเข้าสู่พื้นที่นี้อย่างเป็ทางการ
"ที่นี่ ทุกก้าวที่คุณเดิน คุณต้องมีสติอยู่ตลอดเวลา ไม่อย่างนั้นหากตกลงไปในหนองน้ำ อาจเป็อันตรายถึงชีวิตได้"
หวังอวี่พูดพลางใช้ไม้ในมือทิ่มลงไปที่จุดที่จะเหยียบก้าวต่อไปก่อน
หลังจากแน่ใจว่าจุดที่เหยียบปลอดภัยจริง ๆ จึงเริ่มก้าวต่อไป ซึ่งเขาอธิบายว่า "ในป่า อย่าให้รูปลักษณ์ภายนอกของสิ่งต่าง ๆ หลอกคุณได้ เพราะส่วนใหญ่แล้ว สิ่งที่คุณเห็นจากภายนอก แท้จริงแล้วไม่ได้เป็อย่างที่คุณคิด"
ระหว่างที่พูด หวังอวี่ก็ได้เดินผ่านพื้นที่ส่วนนี้ไปแล้ว
แต่เขาไม่ได้เลือกที่จะจากไปทันที กลับเลือกใช้ไม้ในมือทิ่มลงบนพื้นบริเวณใกล้เคียง เห็นได้ชัดว่าพื้นดินที่ดูแข็งแรงมาก กลับถูกไม้ทิ่มทะลุได้อย่างง่ายดาย
ผู้ชมในห้องไลฟ์ถึงเพิ่งพบว่า ที่นี่มีเพียงดินชั้นบนสุดเท่านั้นที่แห้ง แต่ข้างล่างทั้งหมดเป็โคลนเหนียว ๆ
"เห็นไหมครับ ถ้าคุณเลือกที่จะเชื่อรูปลักษณ์ภายนอกของมัน ตอนนี้คุณคงติดอยู่ในหนองน้ำไปแล้ว"
ผู้ชมในห้องไลฟ์เห็นภาพนี้ ต่างก็รู้สึกขนลุกด้วยความกลัว
เพราะหนองน้ำนี้ดูหลอกตามาก โดยเฉพาะรอยแตกเ่าั้ ราวกับว่ามันเกิดจากแสงแดดของพระอาทิตย์ที่ส่องลงมา จนทำให้พื้นดินแห้งจัดจนเกิดรอยแตก
[เชี่ย! ถ้าลูกพี่อวี่ไม่บอก ฉันไม่มีทางรู้เลยว่ามีลูกเล่นแบบนี้ด้วย]
[ช่างเถอะ การไปลุยเดี่ยวเอาชีวิตรอดในป่ามันไม่เหมาะกับฉันหรอก ขอนั่งเงียบ ๆ หน้าคอมแล้วดูลูกพี่อวี่โชว์เทพต่อไปดีกว่า!]
[เกิดอะไรขึ้น ลูกพี่อวี่ จะพูดก็พูดไปสิ จะถอดเสื้อทำไม?]
[ลูกพี่อวี่ ฉันไม่ใช่คนที่จะมาหื่นกามใส่ร่างกายนายหรอกนะ]
ในขณะนั้นเอง หวังอวี่วางไม้ในมือลง ถอดเสื้อผ้าบนตัวออกทั้งหมด เหลือเพียงกางเกงขาสั้นตัวเดียว แล้วพูดกับกล้องไลฟ์ว่า "ตอนนี้ผมจะสาธิตให้ทุกคนดู ว่าเวลาที่คนเราเผลอตกลงไปในหนองน้ำ วิธีการเอาตัวรอดที่ถูกต้องคืออะไร!"
7K
