ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 156: กระบวนท่าที่สามและมรดกที่แท้จริง

บทที่ 156: กระบวนท่าที่สามและมรดกที่แท้จริง

การต่อสู้ระหว่าง "ขอบเขต" และ "ทะเลสาบ" ดำเนินไปอย่างดุเดือด!

ขอบเขตอสนีบาตห้าธาตุของหลินฟานเปรียบเสมือนเกาะที่มั่นคงกลางมหาสมุทรที่บ้าคลั่ง! คลื่นแห่งสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์ที่โกลาหลซัดกระหน่ำเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน พยายามจะทลายกำแพงแห่งกฎเกณฑ์ของเขาลง!

นี่คือการต่อสู้ที่วัดกันด้วยความอดทนและ "ความเข้าใจ" ในแก่นแท้แห่งเต๋าอย่างแท้จริง!

หลินฟานนั่งขัดสมาธิลงกลางอากาศภายในขอบเขตของตัวเอง วิญญาณแรกก่อตั้งของเขาเปล่งแสงเจิดจ้าและทำหน้าที่เป็น "แกนกลาง" ในการควบคุมกฎเกณฑ์ทั้งห้า!

เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า...

ในที่สุด... "เจตจำนงแห่งจักรพรรดิ" ของหลินฟานก็ได้แสดงความเหนือกว่าออกมา!

ขอบเขตของเขาไม่ได้เป็นฝ่ายตั้งรับอีกต่อไป! แต่มันเริ่ม "แผ่ขยาย" ออกไป! ค่อยๆ "จัดระเบียบ" และ "กลืนกิน" ทะเลสาบสายฟ้าที่โกลาหลนั้นให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์ของเขาเอง!

ทะเลสาบแห่งทัณฑ์สวรรค์ที่เคยบ้าคลั่ง... ค่อยๆ สงบนิ่งลง... และในที่สุดก็ถูกดูดซับเข้าไปในขอบเขตของหลินฟานจนหมดสิ้น! พลังงานบริสุทธิ์มหาศาลได้หลั่งไหลเข้ามาเสริมความแข็งแกร่งให้แก่วิญญาณแรกก่อตั้งของเขาอีกครั้ง!

เขาผ่านบททดสอบที่สองได้สำเร็จ!

ร่างจำแลงของมังกรเทพเจ้ามองภาพนั้นด้วยดวงตาสีทองที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและตกตะลึงอย่างแท้จริง

"ไม่เพียงแค่ต้านทาน... แต่ยังสามารถ 'สยบ' กฎเกณฑ์แห่งทัณฑ์สวรรค์ได้... จักรพรรดิอสนี... เจ้าไม่ได้เลือกคนผิดจริงๆ"

"บัดนี้... คือบททดสอบสุดท้าย... มันไม่ใช่การทดสอบพลัง... ไม่ใช่การทดสอบเจตจำนง... แต่คือการทดสอบ 'ตัวตน' ของเจ้าโดยแท้จริง! มันคือบททดสอบแห่ง 'การทำลายล้าง' และ 'การสรรค์สร้าง'!"

สิ้นเสียง... ร่างจำแลงของมังกรเทพเจ้าก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ!

พลังงานและแสงสว่างทั้งหมดในสุสานชั้นใน... ดูเหมือนจะถูกดูดเข้าไปในปากของมัน!

จากนั้น... มันก็ค่อยๆ "ผ่อน" ลมหายใจออกมา...

มันคือลำแสงเพียงสายเดียว... ที่เคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า...

แต่ลำแสงนี้... กลับแปลกประหลาดอย่างถึงขีดสุด!

ครึ่งหนึ่งของมันคือ "แสงสีทอง" ที่สว่างไสวและบริสุทธิ์ที่สุด! แผ่พลังแห่ง "การสรรค์สร้าง" และพลังชีวิตอันไร้ที่สิ้นสุดออกมา!

ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง... คือ "ความมืดสีดำ" ที่ดำสนิทเสียยิ่งกว่ารัตติกาล! แผ่พลังแห่ง "ความว่างเปล่า" และ "การลบล้าง" ที่น่าสะพรึงกลัวออกมา!

มันคือ "ลมหายใจแห่งเต๋า"! คือพลังที่บรรจุสองขั้วตรงข้ามของการกำเนิดและดับสูญเอาไว้ด้วยกัน!

หลินฟานตระหนักได้ในทันทีว่า... เขาไม่สามารถป้องกันการโจมตีนี้ได้! เขาไม่สามารถดูดกลืนมันได้! หนทางเดียวที่จะรอด... คือต้อง "เข้าใจ" และ "หลอมรวม" กับมัน!

ดาบจักรพรรดิอสนีดับดาราในมือของเขา... สั่นพ้องกับพลังแห่งการลบล้างสีดำ...

และกายามังกรอสุนีบาตบรรพกาล... ก็สั่นพ้องกับพลังแห่งการสรรค์สร้างสีทอง...

เขาทำการตัดสินใจที่น่าตกตะลึงที่สุด...

เขา "เก็บดาบเข้าฝัก"...

แล้วหลับตาลง... อ้าแขนออกกว้าง... เตรียมพร้อมที่จะรับการโจมตีนั้น... ด้วยร่างกายและจิตวิญญาณของเขาโดยตรง!

วิญญาณแรกก่อตั้งที่อยู่ในร่างของเขา... ก็ได้แยกพลังของตนเองออกเป็นสองส่วน... ซีกหนึ่งเป็นสีม่วงทอง... อีกซีกหนึ่งเป็นสีดำทมิฬ...

ลำแสงแห่งสองขั้วได้เข้าครอบคลุมร่างของหลินฟาน...

วินาทีนั้นเอง... เขาก็ได้สัมผัสกับวัฏจักรแห่งการเกิดและดับในชั่วพริบตา!

ร่างกายของเขาถูก "ลบล้าง" จนกลายเป็นความว่างเปล่า... และในเสี้ยววินาทีต่อมาก็ถูก "สรรค์สร้าง" ขึ้นมาใหม่ให้แข็งแกร่งและสมบูรณ์แบบยิ่งกว่าเดิม! จิตวิญญาณของเขาถูกทำลาย... และถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ให้ลึกล้ำและรู้แจ้งยิ่งกว่าเดิม!

เมื่อลำแสงนั้นผ่านร่างของเขาไปจนหมดสิ้น...

หลินฟานยังคงลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ... ดวงตาของเขาที่ลืมขึ้นมาอีกครั้ง... บัดนี้ได้แฝงไว้ด้วยความลึกล้ำของหมู่ดาวและความโกลาหลของการก่อกำเนิดจักรวาล...

เขา... ได้เข้าใจแล้ว

ร่างจำแลงของมังกรเทพเจ้า... ที่ได้ทำหน้าที่ของตนเองจนสำเร็จลุล่วงแล้ว... ก็ได้พยักหน้าให้เขาเป็นครั้งสุดท้าย ร่างสายฟ้าที่แข็งแกร่งของมันค่อยๆ สลายกลับกลายเป็นวิญญาณโปร่งแสงอีกครั้ง

"เจ้า... ผ่านการทดสอบแล้ว... เจ้า... คู่ควร"

วิญญาณมังกรยกกรงเล็บโปร่งแสงของมันขึ้น...

"เมล็ดพันธุ์เต๋าอสนี"... มรดกชิ้นแรกของจักรพรรดิผู้ก่อตั้ง... ได้ลอยออกจากระหว่างเขาของโครงกระดูกมังกรอย่างช้าๆ...

แล้วลอยตรงมายังเบื้องหน้าของหลินฟาน...

หลินฟานยื่นมือที่สั่นเทาเล็กน้อยออกไป... เพื่อรับสมบัติล้ำค่าที่เขาเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาเพื่อตามหา...

ก้าวแรกบนเส้นทางแห่งการสืบทอดชะตาแห่งจักรพรรดิ... ได้สำเร็จลุล่วงลงแล้ว!

คล้ายกับเรื่องราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า ที่คุณอ่าน