Ragnarok Academy League

ตอนที่ 9
มอนสเตอร์ระดับ Disaster

ความเงียบปกคลุมทั่ว Outer Field หลังร่างขนาดมหึมาค่อยๆ เดินออกมาจาก Gate สีแดง
แม้แต่เสียงลมยังเหมือนหยุดลงชั่วขณะ ขณะที่แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาปกคลุมสนามรบทั้งหมด

Hunter หลายคนเริ่มหายใจติดขัด

บางคนถึงกับทรุดลงกับพื้นเพราะรับแรงกดดันไม่ไหว

มอนสเตอร์ยักษ์ตรงหน้าสูงเกือบสิบเมตร
ทั่วร่างปกคลุมด้วยเกราะสีดำคล้ายหินแข็ง ขณะที่คริสตัลสีแดงจำนวนมากกำลังเต้นช้าๆ ตามร่างกายของมัน

ดวงตาสีแดงเข้มหรี่ลง ก่อนกวาดมองมนุษย์ตรงหน้าราวกับกำลังมองเศษฝุ่น

Mutant Ogre ที่ก่อนหน้านี้คลุ้มคลั่ง กลับหมอบลงกับพื้นโดยไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย

ลูคัสกำหอกแน่นขึ้นโดยอัตโนมัติ

เหงื่อเริ่มไหลลงข้างแก้มช้าๆ

เขาเคยเจอมอนสเตอร์ระดับสูงมาหลายครั้ง
แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่สัญชาตญาณจะร้องเตือนหนักขนาดนี้

“ทุกคน…”
“…ถอยกลับเมืองทันที”

น้ำเสียงของเขานิ่ง แต่หนักแน่นกว่าที่เคย

Hunter รอบด้านเริ่มถอยอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล

ไม่มีใครกล้าฝืนคำพูดนั้นอีกแล้ว

เพราะทุกคนเข้าใจตรงกันว่า
หากมอนสเตอร์ตัวนี้บุกถึงกำแพงเมืองจริงๆ คนตายจะไม่ใช่แค่หลักสิบ

เรนยังคงจ้องมองมอนสเตอร์ตรงหน้าเงียบๆ

ในหัวของเขา เสียงของ Void Rune ดังขึ้นช้าๆ

[มันถูกสร้างไม่สมบูรณ์]

[แต่ถึงอย่างนั้น…ก็ยังอันตรายมาก]

เรนขมวดคิ้ว

“…มันคืออะไรกันแน่”

ความเงียบกินเวลาอยู่พักหนึ่ง

ก่อนเสียงเย็นเยียบจะตอบกลับมา

[มนุษย์เรียกสิ่งแบบนี้ว่า Artificial Boss]

[พวกมันใช้เศษพลังของข้า สร้างมอนสเตอร์ที่สามารถวิวัฒนาการได้ไม่สิ้นสุด]

เรนหรี่ตาลงทันที

หมายความว่า…

คริสตัลสีดำทั้งหมดที่เจอก่อนหน้านี้
เกี่ยวข้องกับ Void Rune ทั้งหมดงั้นหรือ

ทันใดนั้น—

มอนสเตอร์ยักษ์ก็ขยับตัว

เพียงแค่ก้าวเดียว พื้นดินก็ยุบลงทันที

แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจน Hunter หลายคนที่ยังหนีไม่ทันกระเด็นไปคนละทาง

หนึ่งในอัศวินของ Prontera พยายามตั้งโล่ขึ้นรับ

แต่ในวินาทีที่มอนสเตอร์เหวี่ยงแขนลงมา—

โล่เหล็กทั้งบานก็แตกละเอียด

ร่างของอัศวินคนนั้นกระเด็นหายไปทันที

ทั่วสนามเงียบสนิท

ลูคัสกัดฟันแน่น

ความต่างของพลังสูงเกินไป

ต่อให้เขาเป็นอันดับต้นๆ ของ Izlude Academy
ก็ไม่มีทางชนะได้คนเดียว

ทันใดนั้น—

แสงเวทสีฟ้าหลายวงก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

ฟ้าว!

ลูกไฟขนาดใหญ่ตกลงใส่มอนสเตอร์ยักษ์ทันที

ตู้มมม!

แรงระเบิดกวาดพื้นหญ้าเป็นวงกว้าง ขณะที่เปลวไฟจำนวนมหาศาลลุกขึ้นปกคลุมร่างของมัน

Hunter หลายคนรีบเงยหน้ามอง

เหนือสนามรบ มีนักเวทในชุดคลุมสีดำทองลอยอยู่สามคน

ตราของ Geffen Academy ส่องแสงอยู่กลางหน้าอก

“กำลังเสริมจาก Geffen มาแล้ว!”
ใครบางคนตะโกนขึ้น

นักเวทหญิงผมสีเงินที่ยืนอยู่ด้านหน้าค่อยๆ ลดมือลงช้าๆ ก่อนมองกลุ่มเปลวไฟด้านล่างด้วยสายตาเย็นชา

“ระดับพลังสูงกว่าที่รายงานไว้”
เธอพูดเรียบๆ

ลูคัสถอนหายใจเบาๆ

“ลีอา…”

เรนหรี่ตามองหญิงสาวคนนั้นเงียบๆ

ลีอา แห่ง Geffen Academy

หนึ่งในอัจฉริยะสายเวทที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในรุ่นเดียวกัน

แต่ยังไม่ทันที่ใครจะโล่งใจ—

เปลวไฟทั้งหมดก็แตกกระจายออกทันที

ตู้ม!

ร่างของมอนสเตอร์ยักษ์ยังคงยืนอยู่เหมือนไม่ได้รับบาดเจ็บ

เพียงแต่คริสตัลสีแดงบนร่างเริ่มส่องแสงรุนแรงขึ้นกว่าเดิม

สีหน้าของลีอาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“มันดูดซับเวทมนตร์…”

มอนสเตอร์ยักษ์เงยหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนมองกลุ่มนักเวทบนท้องฟ้า

วินาทีต่อมา—

คริสตัลสีแดงทั่วร่างมันก็สว่างพร้อมกัน

ฟ้าววว!

ลำแสงสีแดงจำนวนมากพุ่งขึ้นฟ้าทันที

นักเวทของ Geffen รีบสร้างโล่เวทป้องกันอย่างรวดเร็ว แต่แรงปะทะมหาศาลก็ยังทำให้หนึ่งในนั้นกระเด็นตกลงมา

ลีอารีบถอยออกห่างพร้อมสีหน้าจริงจัง

“นี่มัน Disaster Class แน่นอน…”

คำพูดนั้นทำให้หลายคนหน้าซีดทันที

Disaster Class

มอนสเตอร์ระดับภัยพิบัติ

ระดับที่สามารถทำลายเมืองทั้งเมืองได้ด้วยตัวเดียว

และในตอนนั้นเอง—

มอนสเตอร์ยักษ์ก็หันมามองเรน

ดวงตาสีแดงเข้มหยุดอยู่ที่แขนซ้ายของเขา

ความเงียบปกคลุมชั่วขณะ

ก่อนคริสตัลทั่วร่างของมันจะเริ่มสั่นรุนแรง

เสียงของ Void Rune ดังขึ้นทันที

[มันสัมผัสข้าได้]

เรนขมวดคิ้วแน่น

ทันใดนั้น—

มอนสเตอร์ยักษ์ก็เปลี่ยนทิศทาง

แทนที่จะสนใจลูคัสหรือเหล่า Hunter

มันกลับพุ่งตรงมาทางเรน