เสียงฝนตกกระทบบนหลังคากระเบื้องทำให้สวีอี้ถงคิดถึง่ชีวิตในวัยเด็กของตนเองเธอเติบโตขึ้นมาจากชนบท อยู่กับคุณปู่คุณย่าในเมืองเล็กๆส่วนคุณพ่อและคุณแม่ต้องไปทำงานในเมืองใหญ่ นานๆ ครั้งจึงจะได้กลับมาหาเธอ
“เสี่ยวถง แกจะนอนอีกนานเท่าไหร่ตื่นมาช่วยพี่สาวของแกทำงานบ้านได้แล้ว”เสียงที่ะโเข้ามาทำให้สวีอี้ถงพลันขมวดคิ้วในทันที
“ฉันไม่มีพี่สาว”เธอพึมพำออกมาพลางดึงผ้าขึ้นมาคลุมโปงเอาไว้คิดไม่ถึงว่าผ้าห่มจะถูกดึงออกพร้อมด้วยมืออันหยาบกร้านของคนผู้หนึ่งจะยื่นเข้ามาดึงใบหูของเธอแล้วออกแรงบิดอย่างไม่ปรานีปราศรัยใดๆทั้งสิ้น
“โอ๊ยๆเจ็บนะ” สวีอี้ถงเอ่ยออกมาพลางใช้กรงเล็บของตนเองจิกลงไปบนมือที่กำลังทำร้ายเธอ
“โอ๊ย!นี่แกกล้าทำร้ายฉันหรือ” เสียงตวาดพร้อมด้วยฝ่ามือที่ฟาดเข้ามาทำให้สวีอี้ถงรีบขยับตัวหลบแล้วใช้เรี่ยวแรงที่มีเหวี่ยงคนที่กำลังทำร้ายเธอให้เสียหลักถอยออกไปไกลจากร่างของเธอ
“อะไรกันนี่”สวีอี้ถงพึมพำออกมาพลางจ้องหญิงวัยกลางคนที่เสียหลักไปพิงประตูไม้ที่ไม่คุ้นตา
“โจวเสี่ยวถงนี่แกกล้าทำร้ายฉันหรือ”หญิงวัยกลางคนผู้นั้นเอ่ยออกมาพลางชี้หน้าของเธอด้วยความแค้นเคืองส่วนสวีอี้ถงนั้นหลังจากที่เธอใช้สายตาสำรวจหญิงวัยกลางคนผู้เป็คู่กรณีตรงหน้าแล้วก็รีบย้ายสายตาไปสำรวจสภาพแวดล้อมที่อยู่รอบตัวในทันที
“เสี่ยวถงทำไมเธอถึงได้ลงไม้ลงมือกับคุณแม่เช่นนี้เล่า”คำถามประโยคนี้ของผู้หญิงอีกคนที่เดินเข้ามาทำให้สวีอี้ถงหันไปมองในทันทีคนที่เดินเข้ามาเป็เด็กสาวรูปร่างหน้าตาดีมากคนหนึ่ง เธอมีผิวขาว ผมยาวดวงตากลมโต จมูกโด่งเรียวเล็กได้รูป ริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อตัดกับสีผิวที่ขาวจัดสวีอี้ถงนิ่วหน้าไปในทันทีพลางคิดในใจว่าเธอเคยเห็นผู้หญิงคนนี้ที่ไหนกันนะทำไมจึงได้รู้สึกคุ้นเคยได้มากถึงขนาดนี้
“เสี่ยวเหมยแกดูน้องสาวของแกสิ ยัยเด็กี้เีนี่กล้าลงไม้ลงมือกับแม่ด้วย”ผู้หญิงวัยกลางคนหันไปพูดกับเด็กสาวหน้าตาดีคนนั้นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
“คุณแม่อย่าได้ต่อว่าเสี่ยวถงเลยค่ะน้องพึ่งจะสอบเสร็จก็เลยน่าจะยังรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่ ให้น้องพักผ่อนไปเถิดค่ะคุณแม่งานบ้านพวกนั้นให้ฉันทำคนเดียวก็พอแล้ว”เด็กสาวหน้าตาดีพูดพลางหันมาจ้องมองสวีอี้ถงส่วนสวีอี้ถงนั้นในตอนนี้เริ่มรู้สึกมึนงงแล้วคำพูดเหล่านี้รูปประโยคที่คุ้นเคยเหล่านี้สภาพแวดล้อมและชื่อคนทำให้เธอคิดถึงสองพี่น้องสกุลโจว โจวเสี่ยวเหมยกับโจวเสี่ยวถงสองตัวละครที่เธอเคยเขียนเอาไว้ในนิยายเื่หนึ่งซึ่งเป็นิยายที่ขายดีมากๆของเธอจนทำให้เธอไม่เคยจะลืมเลือนเนื้อหาในนิยายเื่นั้นเลย
“อีกไม่กี่วันก็จะต้องแต่งเข้าบ้านหยางแล้วไม่รู้ว่าจะเรียนไปทำไมให้สิ้นเปลืองเงินทอง” คำพูดของหญิงวัยกลางคนทำให้สวีอี้ถงส่งเสียงถามในทันที
“แต่งกับหยางจิ่วหรือ”คำถามประโยคนี้ของเธอทำให้หญิงวัยกลางคนคนนั้นพยักหน้าในทันที
“ก็ใช่น่ะสิก่อนหน้านี้แกร้องห่มร้องไห้อยากแต่งกับเขามากไม่ใช่หรือบอกว่าฉันกับพ่อของแกลำเอียงที่จะแต่งพี่สาวของแกเข้าบ้านเศรษฐีอย่างบ้านหยางที่อยู่ท้ายหมู่บ้านสุดท้ายพี่สาวของแกก็เลยยอมเสียสละงานแต่งงานนี้ให้แก”เมื่อได้ยินเช่นนั้นสวีอี้ถงก็รีบส่ายหน้าในทันที
“ไม่แต่ง!ฉันจะไม่ยอมแต่งงานกับหยางจิ่วคนนั้นอย่างแน่นอน”เมื่อสวีอี้ถงพูดเช่นนี้หญิงวัยกลางคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าก็ตวาดใส่เธอในทันที
“แกจะบ้าหรือก่อนหน้านี้แค่เปลี่ยนตัวเ้าสาวจากพี่สาวของแกมาเป็แกบ้านหยางก็ตำหนิพวกเราแล้วว่าไม่รักษาคำพูดถ้าหากแกไม่ยอมแต่งกับเขาอีกบ้านโจวของพวกเราจะต้องถูกพวกเขาเล่นงานแน่”คำพูดของหญิงวัยกลางคนตรงหน้าทำให้สวีอี้ถงคิดได้ว่าสาเหตุที่หยางจิ่วโกรธแค้นบ้านโจวจนลุกลามไปถึงขั้นคิดจะทำลายชีวิตของนางเอกอย่างโจวเสี่ยวเหมยและลู่เหวินก็ล้วนเป็เพราะโจวเสี่ยวถงผู้เป็น้องสาวของนางเอกนี่แหละ
เดิมทีหยางจิ่วเป็แค่ลูกเศรษฐีประจำหมู่บ้านที่ไม่ได้ความเรียกได้ว่าเป็อันธพาลประจำหมู่บ้านเลยก็ว่าได้แต่เขาก็ยังไม่ได้เลวร้ายจนถึงขั้นที่จะเป็ตัวอันตรายจวบจนได้แต่งงานกับโจวเสี่ยวถงเด็กสาวผู้มีความทะเยอทะยาน เดิมทีโจวเสี่ยวถงคิดว่าหากได้แต่งงานกับลูกชายของเศรษฐีประจำหมู่บ้านอย่างหยางจิ่วได้แล้วชีวิตของเธอจะดีแต่ผลสุดท้ายก็ทนพฤติกรรมของเขาไม่ไหวจึงได้คิดจะทิ้งเขาไปหาผู้ชายคนใหม่มาคอยเลี้ยงดู
แต่คนไม่ได้เื่อย่างหยางจิ่วกลับไม่สามารถสลัดทิ้งไปได้ง่ายๆผลสุดท้ายเธอก็ทำเื่ที่ผิดต่อเขาด้วยการมีชู้แถมยังคิดจะวางยาฆ่าเขาด้วยแต่ผลสุดท้ายเธอทำไม่สำเร็จแถมยังพลาดพลั้งทำให้แม่และน้องสาวของเขาตายด้วยโจวเสี่ยวถงพยายามจะหลบหนีโดยขอความช่วยเหลือจากพี่สาวอย่างโจวเสี่ยวเหมยแต่โชคร้ายที่เธอประสบอุบัติเหตุตายไปเสียก่อนแถมยังทำให้หยางจิ่วเข้าใจผิดคิดว่าโจวเสี่ยวเหมยมีส่วนรู้เห็นเกี่ยวกับการตายของแม่และน้องสาวของเขาด้วยเขาก็เลยคิดอาฆาตและพยายามติดตามไปทำลายชีวิตของโจวเสี่ยวเหมยกว่าจะรู้ว่าเขาเข้าใจโจวเสี่ยวเหมยผิดก็เป็วาระสุดท้ายของชีวิตของเขาแล้ว
“...” สวีอี้ถงนั่งอึ้งกับเค้าโครงนิยายที่เธอเขียน เขาจะร้ายทำไมเธอไม่เขียนให้เขาร้ายไปเลยทำไมจะต้องเขียนสาเหตุความชั่วร้ายของเขาด้วย ตอนนี้ดีเลย!เธอดันทะลุมิติเข้ามาเป็ต้นเหตุของความชั่วร้ายของเขาเสียด้วยสิแล้วเธอจะทำอย่างไรดีอย่าว่าแต่หาทางกลับไปยังโลกของเธอให้ได้เลยตอนนี้แค่พยายามเอาตัวรอดในนิยายเื่นี้ก็ถือว่าเป็เื่ที่ยากแล้ว