War of the gods destroy Multiverse

" เฮ้ย น้อง เอ็งเห็นไอ้โอมมั่งรึเปล่าวะ " ฟีนิกซ์ถามเด็กเสิร์ฟ

เด็กเสิร์ฟตอบกลับ " เห็นพี่ เห็นว่าเข้าห้องน้ำไปกับน้องผู้หญิงคนหนึ่ง หลังจากนั้นก็ไม่เห็นว่าออกมานะ "

ฟีนิกซ์ที่ได้ฟังดังนั้น ก็นึกขึ้นได้ " เออ จริงว่ะ มันบอกว่ามันจะพาดาวหางไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำหนิ ทำไมมันยังไม่ออกมาวะ "

" นี่มันพาดางหางไปล้างหน้าล้างตาหรือพาดาวหางไปอาบน้ำวะ นานขนาดนี้ยังไม่ออกมาอีกพี่ " ฝัดถาม

หลังจากฝัดพูดเสร็จได้ไม่นาน โอมก็เดินออกมาจากทางห้องน้ำพลางพยุงดางหางออกมาด้วย

ฝัดที่เห็นคนเป็นคนแรก ก็บอกกับพวกฟีนิกซ์ให้รู้และหันไปดู " นั่นไง มันมานู้นแล้ว "

โอมพยุงดาวหางมานั่งที่โต๊ะเดียวกันกับพวกฟีนิกซ์ พอโอมมาถึง ฟีนิกซ์ก็เป็นตัวแทนทุกคนถามให้ว่าไปทำอะไรมา " ไอ้โอม นี่มึงพาดาวหางไปล้างหน้ามาหรือไปทำอะไร ทำไมเพิ่งออกมา "

โอมยังไม่ตอบ คนทำการนวดเอวตัวเองก่อน ก่อนที่จะตอบ

แต่ยังไม่ทันได้ตอบ ฟีนิกซ์ที่เห็นคนนวดเอวตนเองก่อน คนก็กล่าวขึ้นดั่งรู้อะไร " อย่าบอกนะ ที่มึงออกมาช้า เป็นเพราะมึงไปตอกกันมาอะ "

โอมที่ไม่รู้จะตอบยังไง ก็ได้แต่บอกความจริง " ครับ "

ฟีนิกซ์ที่ได้ฟังดังนั้น ก็จี๊ดขึ้นสมองแขนขาอ่อนแรง และกล่าว " โอ๊ย โอ๊ย ในระหว่างที่พวกกูตีกัน มึงก็กำลังขึ้นสวรรค์สินะ "

โอมตอบหน้าตาซื่อๆ " ครับ "

ฟีนิกซ์ร้องออกมาต่อ " โอ๊ย โอ๊ย " ก่อนจะกล่าว " งั้นมึงตายเสียเถอะ "

ฟีนิกซ์พูดเสร็จ คนก็ทำท่าจะพุ่งไปบีบคอโอม แต่โดนแคนกับฝัดเอาตัวมาคั่นกลาง จึงบีบคอไม่ได้

คนที่พยายามจะบีบคอเพื่อระบายความโมโหปนอิจฉา เมื่อทำไม่ได้ คนก็หยุดลง และนั่งลงเก้าอี้ร้องออกมาด้วยความอิจฉา

โอมที่เพิ่งสังเกตเห็นหน้าตาพวกฟีนิกซ์มีบาดแผลและรอยช้ำ คนจึงกล่าวถาม " พวกคุณฟีนิกซ์ไปทำอะไรกันมาครับเนี่ย หน้าตาถึงมีแต่รอยช้ำรอยแผล "

แคนตอบ " ก็อย่างที่ไอ้ฟีนิกซ์บอกอะ ไปตีกันมา "

โอมถามต่อ " ไปตีกับใครครับ "

ฝัดบอก " ก็พวกเพื่อนชายของดาวหางไง พอดีพวกมันลวนลามน้ำเปรี้ยว พวกกูเลยเข้าไปช่วย ช่วยไปช่วยมาก็เป็นแบบนี้แหละ "

 " ผมต้องขอโทษจริงๆนะครับ ที่ไม่ได้อยู่ช่วย " โอมกล่าว

" เชอะ พวกกูตีกันแทบตาย แต่มึงมีความสุขอยู่คนเดียว เชอะ " ฟีนิกซ์กล่าว

" แล้วจะทำยังไงให้พวกคุณฟีนิกซ์หายงอนล่ะครับ บอกมาได้เลยนะครับ ผมพร้อมทำทุกอย่าง " โอมกล่าว

" มึงพร้อมทำทุกอย่าง จริงแน่นะ " ฟีนิกซ์ถาม

โอมตอบรับ " จริงครับ "

" งั้นมึงให้เงินพวกกูมาคนละหมื่น พวกกูจะเอาเงินไปนวดเบอร์ตอง " ฟีนิกซ์บอก

แคนได้ฟังดังนั้น ก็กล่าวเห็นด้วย " ความคิดดีมากฟีนิกซ์ กูเห็นด้วยเต็มร้อยเลย "

" ไอ้โอมถ้าอยากให้พวกกูหายโกรธ จ่ายเงินมาค่านวดมา แค่นี้มิตรภาพความเป็นพี่เป็นน้องเราจะอยู่เหมือนเดิม " แคนกล่าว

" ใช่ตามที่พี่แคนบอกเลย " ฝัดกล่าว

โอมที่รู้สึกผิดที่ไม่ได้อยู่ช่วย คนจึงไม่รีรอชักช้าที่จะโอนเงิน " คุณฟีนิกซ์เอาเลขบัญชีมาครับ ผมจะโอนให้ "

ฟีนิกซ์ไม่รีรอชักช้า รีบส่งเลขบัญชีธนาคารตนเข้าไปในแชทของโอม

เมื่อส่งเลขบัญชีไปแล้ว โอมก็โอนเงินเข้าบัญชีธนาคารฟีนิกซ์ในทันที

พอได้เงินแล้ว ฟีนิกซ์ก็กล่าวกับโอมขึ้น " ทำแบบนี้ดีมาก แบบนี้คบกันยาว "

โอมฝืนยิ้มแบบจำใจ และกล่าวตอบ " ครับ "

" เออ ว่าแต่คุณฟีนิกซ์เก็บเงินค่าเช่าร้านจากพวกเพื่อนชายของพวกดาวหางรึยังครับ หนึ่งในพวกมัน เจ้าของงานหนิ " โอมถาม

ฟีนิกซ์ตอบ " ทวงเงินจากพวกมันแล้ว พวกมันบอกว่าเงินพวกมันฝากไว้อยู่ที่ดาวหาง "

" มึงลองค้นตัวดาวหางดูสิ " ฟีนิกซ์บอก

เมื่อฟีนิกซ์บอกมาดังนั้น โอมก็ลองค้นตัวดาวหางดู ก็เจอเงินเจ็ดพันห้าอยู่ในตัวดาวหางจริงๆ

พอโอมได้เงินมาแล้ว โอมก็รีบนำเงินไปให้เจ๊เพ็ญ และรีบกลับมาหาพวกฟีนิกซ์ เพราะมีเรื่องหนักใจอยากให้ช่วย

" คุณฟีนิกซ์ คุณแคน พี่ฝัด ครับ ผมจะเอายังไงต่อดีกับดาวหาง ถ้าผมส่งดาวหางกลับบ้านสภาพนี้ พ่อดาวหางแจ้งตำรวจจับผมแน่ และผมคงกลายเป็นคนเสียเครดิตกลายเป็นผู้ชายฉวยโอกาสในสายตาพ่อดาวหางแน่ๆ ผมควรทำยังไงดีครับ " โอมกล่าวถาม

แคนกล่าวตอบ " งั้นเอายังงี้ เอาดาวหางกับใบตองไปนอนที่ห้องไอ้ฝัดกับพวกเรา รอเช้าก็ค่อยเตี๊ยมกับดาวหางและใบตองว่า ดาวหางเมาแล้วไปนอนห้องใบตอง จากนั้นก็ค่อยขับรถไปส่งดาวหางและใบตองที่บ้าน เอาตามนี้นะ "

" เฮ้ย เฮ้ย เดี๋ยวก่อน ถ้ามึงเอาดางหางกับใบตองไปนอนห้องไอ้ฝัด แล้วพวกเรานอนไหนวะ " ฟีนิกซ์ถาม

" ก็นอนห้องไอ้ฝัดเหมือนกันนั่นแหละ แต่นอนพื้น " แคนบอก

" โอ๊ย เจ็บตัวก็เจ็บ ได้เย็ดมั้ยก็ไม่ได้ แถมยังไม่ได้นอนที่นอนนุ่มๆอีก วันนี้โคตรไม่คุ้มสำหรับกูเลย " ฟีนิกซ์กล่าว

" หยุดบ่นได้แล้ว กูว่าพวกเรารีบกลับไปพักผ่อนกันเถอะ กูเจ็บตัวจนอยากนอนเต็มที่แล้วเนี่ย " แคนกล่าว

" ไอ้โอม ไอ้ฟีนิกซ์ พวกมึงสองคนช่วยกันพยุงตัวดาวหางไปขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ของมึงไอ้ฟีนิกซ์ ส่วนใบตองมึงไอ้ฝัดกับกูช่วยกันพยุงร่างใบตองไปนั่งมอเตอร์ไซค์ของมึงไอ้ฝัด แล้วกลับกันตามนี้นะ " แคนบอก

"" โอเคครับ "" โอม ฝัด ตอบรับ

" เข้าใจแล้ว " ฟีนิกซ์ตอบรับ

หลังจากพวกฟีนิกซ์ตอบรับเสร็จ พวกคนก็พยุงตัวสตรีทั้งสองไปขึ้นรถ พอขึ้นเสร็จ รถก็ออกตัวไปยังอพาร์ตเมนต์ของฝัด โดยลืมตังเมกับมดไว้ที่ร้าน

พอพวกคนมาถึง พวกคนก็วางร่างดาวหางกับใบตองให้นอนบนเตียง ส่วนพวกคนก็นอนข้างล่างบนพื้นห้อง

เวลาใกล้รุ่งเช้าแต่ยังฟ้ามืดของ วันที่ เก้า พฤษภา มาเยือน ดาวหางที่ตื่นแล้วเพราะปวดฉี่ก็ลุกขึ้น

เมื่อคนขยับลุกขึ้น คนก็รู้สึกเจ็บน้องสาวของตนขึ้นมาพลัน คนจึงใช้มือกุมน้องสาวของตนไว้

คนยืนนิ่งอยู่สักพัก ก่อนจะฝืนความเจ็บปวดเข้าห้องน้ำไป

หลังทำธุระส่วนตัวเสร็จ คนก็เดินออกมาจากห้องน้ำ พอคนออกมาจากห้องน้ำ คนก็เจอกับโอมที่นั่งอยู่ปลายเตียง

" โอมตื่นแล้วหรอ " ดางหางถามแบบมองหน้าไม่ติด

โอมตอบกลับแบบมองหน้าไม่ติด " อือ เราตื่นแล้ว พอดีปวดฉี่เราเลยตื่นขึ้นมาฉี่น่ะ "

" อ๋องั้นหรอ " ดาวหางกล่าวเข้าใจ 

พอเข้าใจแล้วก็ก้าวเดินมาทางเตียง เพื่อที่จะขึ้นมานอนต่อ แต่พอก้าวเท่านั้น คนก็เจ็บน้องสาวจนต้องใช้มือจับกุมและร้องออกมา " โอ๊ย ซี๊ด อ๊า "

โอมที่เห็นดังนั้น ก็ลุกขึ้นเดินเร็วเข้าไปหาดาวหางและช่วยพยุงตัวของดาวหางเอาไว้ให้ยืนตรงคงที่ จากนั้นก็ถาม " ดาวหางเป็นอะไรมั้ย "

" ไม่เป็นอะไรมากหรอ แค่เจ็บนิดหน่อย " ดาวหางบอกพลางยิ้มอย่างเขินอาย

โอมพอได้ฟังดังนั้น ก็หน้าแดงทำตัวไม่ถูก จากนั้นก็กล่าว " งั้นเองหรอ "

โอมที่เขินที่ไม่รู้จะทำอะไรต่อ ก็บอก " งั้นเราช่วยพยุงตัวดาวหางมานั่งนะ "

ดาวหางตอบ " โอเคขอบคุณนะ "

พอดาวหางนั่งลงเสร็จ โอมก็นั่งลงข้างๆดางหางตาม คนทั้งสองนั่งข้างกัน แต่ไม่มีใครคุยอะไรกันสักคำอยู่สักพัก

ก่อนดาวหางจะเริ่มพูดขึ้นก่อน " เรื่องเมื่อคืน โอมจำได้มั้ย "

โอมที่ถูกถามมาดังนั้น ก็ไม่กล้าสบตา แต่ก็ตอบกลับไปทั้งๆที่หน้าแดง " อือ จำได้ "

คนทั้งสองเข้าสู่อาการเงียบอีกครั้ง พวกคนเงียบกันได้สักพัก ก่อนจะหันมามองกันและกล่าวถามออกมาพร้อมๆกันว่า "" งั้นเราลองมาเป็นแฟนกันมั้ย ""

ดาวหางและโอมที่ได้ฟังดังนั้น ต่างคนก็ต่างมองหน้ายิ้มให้กันออกมา

โอมที่ไม่อยากจะเชื่อว่าดางหางจะคิดแบบเดียวกับตน คนจึงกล่าวถาม " จะ จะ จริงรึเปล่าดาวหาง "

ดาวหางถามกลับ " แล้วโอมพูดจริงมั้ย "

โอมตอบด้วยน้ำเสียงและสีหน้ามีความสุข " จริงสิ "

ดาวหางที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มให้โอม จากนั้นก็กล่าว " ถ้าเราคิดเหมือนกันแบบนี้ งั้นนับแต่นี้เราเป็นแฟนกันนะ โอเคมั้ย "

โอมยิ้มกล่าวตอบกลับด้วยน้ำเสียงลิงโลดดีใจ " 

โอเคสิ ทำไมจะไม่โอเคล่ะ เราโอเคมากๆเลย "

" ไชโย ในที่สุดดาวหางก็ยอมเป็นแฟนเราสักที ดาวหางรู้มั้ย เราดีใจที่สุดเลย ขอกอดแน่นๆทีนะ " โอมกล่าวจบ คนก็พุ่งเข้าไปกอดดาวหาง

ดาวหางที่ถูกกอดแน่น ก็กล่าว " เวอร์ไปแล้ว เวอร์ไป "

โอมบอก " ก็เรามีความสุขหนิ "

ในระหว่างที่โอมกอดดาวหางอยู่นั้น จู่ๆฟีนิกซ์ก็ลุกพรวดขึ้นมาพลางกล่าวเสียงดัง " ยินดีด้วยนนะเว้ย " คนกล่าวได้แค่นี้ ก่อนจะโดนโอมที่ตกใจกับการกระทำของตนเองตีนเข้ายอดหน้าไป จนคนหงายหลังไปทับพวกฝัด

แม้พวกฝัดจะโดนคนทับ พวกคนก็ไม่มีวี่แววที่จะตื่นเลยสักนิด

ฟีนิกซ์ที่โดนถีบยอดหน้าจนหงายหลัง ในเวลาไม่ถึงสามวิ คนก็ลุกขึ้นมาและกลับมานั่งยังที่นอนตน จากนั้นจึงกล่าวถาม " ไอ้เหี้ยโอม มึงถีบกูทำไมเนี่ย "

โอมกล่าวบอก " ตกใจครับ "

หลังจากฟีนิกซ์หายเจ็บหน้า คนก็กล่าวถามเอาความแน่ชัด " สรุปเป็นแฟนกันแล้วใช่มั้ย "

โอมกับดาวหางพยักหน้าตอบว่าใช่อย่างเขินอาย

ฟีนิกซ์ที่ได้รับคำบอกมาแบบนั้น คนก็กล่าว " ก็ขอให้มีความสุข อยู่กันนานๆก็แล้วกัน "

พอฟีนิกซ์อวยพรเสร็จ คนจึงบอกโอมกับดาวหางว่าตนจะไปอาบน้ำก่อน เพราะนี่ก็ใกล้เช้าแล้ว

ฟีนิกซ์อาบน้ำจนถึงเวลานาฬิกาโทรศัพท์ของโอมดังปลุก คนจึงอาบน้ำเสร็จและออกมาจากห้องน้ำ

เมื่อฟีนิกซ์ออกมาจากห้องน้ำแล้ว โอมกับดาวหางก็เข้าห้องน้ำไปพร้อมกันไปล้างหน้า

ครั้นล้างเสร็จ คนก็ออกมา จากนั้นพวกคนก็ช่วยกันปลุกคนที่ยังนอนหลับอยู่ เพราะได้เวลาตื่นเพราะเช้าแล้ว

เมื่อพวกคนที่นอนหลับอยู่ตื่นกันหมดแล้ว พวกคนก็ผลัดกันไปเข้าห้องน้ำ เพื่อไปทำธุระส่วนตัว

เมื่อใบตองทำธุระส่วนตัวเสร็จและออกมาจากห้องน้ำ ฟีนิกซ์ก็ถามใบตองขึ้น เพื่อที่จะได้รู้ว่าควรใช้แผนของแคนมั้ย ที่จะให้ดาวหางบอกกับที่บ้านว่า ดาวหางเมาแล้วไปนอนห้องใบตอง " น้องใบตองครับ น้องใบตองอาศัยอยู่กับผู้ใหญ่ที่บ้าน หรือ อยู่ห้องพักคนเดียวครับ "

ใบตองตอบ " ใบตองอยู่ห้องคนเดียวค่ะ "

ฟีนิกซ์ที่ได้รู้ดังนั้น ก็รู้ว่าใช้แผนของแคนได้ เมื่อทุกคนออกมาจากห้องน้ำกันหมดแล้ว

ฟีนิกซ์ก็ชักนำพวกคนมาสุมหัวกัน เพื่อบอกเตี๊ยมกับดาวหางและใบตองว่า ดาวหางเมาแล้วไปนอนห้องใบตอง เพื่อให้ผู้ปกครองของดางหางสบายใจ

หลังเตี๊ยมกันเสร็จ พวกโอมก็ขับรถไปส่งดาวหางและใบตอง ซึ่งคนหนึ่งอยู่ห้องเช่าส่วนอีกคนอยู่บ้าน พอส่งเสร็จ พวกคนก็ค่อยไปทำงาน

เวลาบ่ายโมง วันที่ เก้า พฤษภา ทางด้านเยี่ยหลง หลังจากคนทำอาหารให้ตนและศิษย์พี่กับอาจารย์ตนกินเสร็จและล้างถ้วยล้างชามอาหารเรียบร้อยแล้ว

คนก็มุ่งไปฝึกเวทมนต์ กายาสายฟ้า 

วิชาเวทดึงดูดกายาเทพสวรรค์ วิชาเวทระเบิดโลหิต ในป่าไผ่ดังเดิมดั่งที่เคยเป็นมา นับตั้งแต่ วันที่ สามสิบ เมษายน

ผ่านมาสิบวันแล้ว วิชาเวททั้งสามที่เยี่ยหลงหยิบมาฝึกนั้นก้าวหน้าเพียงเล็กน้อย จากวันแรกที่ฝึก

วิชาเวทกายาสายฟ้า ขั้นแรก คนยังใส่พลังเวทไปยังประสาทรับรู้ทั้งห้าพร้อมกันไม่ได้ดั่งเดิม คนใส่ได้แค่เพียงจุดเดียวเป็นจุดๆไป

วิชาเวทกายาสายฟ้า ขั้นสอง คนสามารถใช้ออกเป็นเกราะสายฟ้าได้ดั่งเดิม แต่ใช้เร็วขึ้นกว่าวันแรกที่ฝึก

วิชาเวทกายาสายฟ้า ขั้นสาม คนยังคงวิ่งพุ่งไปและไม่เห็นภาพอะไรเลย เพราะเคลื่อนไหวเร็วมากดั่งเดิม แต่คนหาวิธีแก้ได้แล้ว คือคนใช้วิธีแก้ โดยการ ใช้วิชาเวทกายาสายฟ้า ขั้นแรก ร่วมด้วยจึงทำให้มองเห็นทุกอย่างได้ช้าลง

วิชาเวทดึงดูดกายาเทพสวรรค์ คนใช้ได้ดั่งเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

วิชาเวทระเบิดโลหิต เยี่ยหลงชำนาญการใช้ยิ่งขึ้น จากที่แรงระเบิดพอแค่ระเบิดท่อนไม้ไผ่ให้แตกออก ตอนนี้แรงพอที่จะทำให้คนหรือสัตว์บาดเจ็บสาหัสได้แล้ว

คนฝึกเวททั้งสามผลัดกันวนไปเรื่อยๆ จนเย็น พอเย็นแล้วคนจึงหยุด เพราะได้เวลาไปทำอาหารเย็นและกินอาหารเย็นแล้ว

เยี่ยหลงที่ได้ฝึก แต่ไม่ก้าวหน้า คนก็คิดบ่นขึ้น ' เซ็งชะมัดเลย มีเวลาฝึกแต่ละเวทตั้งนาน แต่ไม่ก้าวหน้าสักเวทเลย หวังว่าก่อนถึงวันประลองเวทปัญจภาคี เราจะชำนาญมากกว่านี้นะ '

พอเยี่ยหลงคิดบ่นเสร็จ คนก็มุ่งหน้ากลับไปทำอาหารให้อาจารย์และศิษย์พี่กับตนกิน

และแล้ว เช้า วันที่สิบห้า พฤษภา หรือวันงานประลองเวทปัญจภาคีมาถึง เยี่ยหลงและศิษย์ทุกคนของสำนักเมฆาอรุณ ก็มารวมตัวกันยังจุดรวมตัว

พอเจ้าดอยต่างๆตรวจสอบว่า ศิษย์ของตนมากันครบเสร็จไม่มีขาดกันครบทุกคนแล้ว 

พวกคนก็ส่งสัญญาณบอกผู้อาวุโสของสำนัก พอผู้อาวุโสทราบดังนั้น คนก็เริ่มไล่แจกดาวให้กับศิษย์ทุกคนจนครบ

เมื่อศิษย์ทุกคนได้ดาวครบทุกคนแล้ว เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ก็ประกาศขึ้น " นับต่อจากนี้เป็นต้นไป หลังจากที่พวกจากเดินออกจากเส้นสีแดงที่ขีดเอาไว้บนพื้น ณ จุดรวมตัวแห่งนี้ การประลองเวทปัญจภาคี ก็จะเริ่มต้นขึ้นในทันที "

เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่กล่าวบอกต่อคำประกาศ " สนามประลองมีทั้งหมดห้าสนาม ส่วนการประลองจะเกิดขึ้นได้อย่างไรนั้น ประกอบด้วย สอง ปัจจัยคือ

หนึ่ง ต้องมีผู้อาวุโสหรือเจ้าดอยชมการประลองอยู่อย่างน้อยสองคน สอง ต้องมีคู่ต่อสู้ให้ประลอง ถ้าเงื่อนไขไม่ครบสองข้อนี้ การประลองแบบนั้น ถือว่าไม่นับ "

เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่พูดต่อ " ส่วนเรื่องการได้รับดาวสามารถหาได้ดังนี้ หนึ่ง ชนะคู่ต่อสู้ทุกรูปแบบ สอง มีคนยินยอมมอบให้แต่โดยดี สองข้อนี้เท่านั้น "

เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่กล่าวต่อ " ส่วนกฎการประลองมีอยู่ว่า ใช้ได้แค่เวทมนต์กับพละกำลังเท่านั้น สิ่งอื่นๆที่ทั้งผู้อาวุโสและเจ้าดอยที่ทั้งรู้จักและไม่รู้จัก ถือว่าห้ามใช้ทั้งหมด เข้าใจนะ "

" เอาล่ะมีใครจะถามอะไรอีกมั้ย " เจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่ถาม

ทุกคนเงียบ

" ถ้าไม่มีใครถาม ข้าจะถือว่าทุกคนพร้อมแล้ว เช่นนั้นก็เชิญเดินออกไปจากจุดรวมตัวแห่งนี้และไปเตรียมพร้อมเริ่มการประลองที่สนามประลองได้แล้ว "

ครั้นเจ้าดอยหญ้าเขียวใหญ่กล่าวจบ ศิษย์ทุกคนก็กล่าวพร้อมกัน """ ทราบ """