ประตูเส้นทางโบราณ

Chapter 146 พัฒนาขึ้นหลายเท่า 

   ต่อจากนั้นชายชราครีเทลก็เริ่มแนะนำวิธีการเขียนอักษรรูนให้กับสายฝน เขาลองทำตามที่ชายแก่บอก ผลปรากฏว่าเขาสามารถเขียนอักษรรูนเสร็จเร็วกว่าเดิม แม้จะไม่ได้เร็วกว่าเดิมมากเท่าไหร่แต่มันก็ยังดีที่เวลาเขียนลดลง 

   “เทคนิคของคุณมันเยี่ยมจริงๆ” สายฝนกล่าวอย่างตื่นเต้น เมื่อครู่เขาเขียนอักษรรูนเวทมนตร์[กระสุนลม]แล้วพบว่าเวลาที่ใช้เขียนลดลงสามวินาที อย่าได้ดูถูกสามวินาทีนี้ เขียนน้อยลงสามวินาทีอาจทำให้รอดชีวิตจากสถานการณ์อันตรายได้ 

   ชายแก่ครีเทลมองท่าทางตื่นเต้นของสายฝนก่อนกล่าวขึ้น “อย่าเพิ่งตื่นเต้นเกินไป เทคนิคที่ข้าสอนเจ้าไปเจ้ายังไม่สามารถใช้มันได้เกินหนึ่งส่วนสิบเลย หากเจ้าฝึกฝนจนชำนาญเทคนิคนี้ การที่เจ้าจะสามารถเขียนอักษรรูนเวทมนตร์[กระสุนลม]ภายในหนึ่งวินาทีก็ไม่ใช่เรื่องยาก” 

   “ฉันเดาว่ากว่าฉันจะฝึกฝนเทคนิคนี้จนชำนาญอายุของฉันน่าจะเกินกว่าห้าสิบปี” สายฝนกล่าวเบาๆ เนื่องจากเป็นครึ่งก้าวชนชั้นสูงชายชราครีเทลสามารถได้ยินคำพูดเขาได้ หลังได้ยินชายชราก็อยากจะถีบสายฝนสักครั้ง อีกฝ่ายรู้ตัวไหมว่ากำลังกล่าวสิ่งใดออกมา? ใช้เวลาไม่กี่สิบปีเนี่ยนะ? ชายหนุ่มผมดำคนนี้ประเมินเทคนิคเขียนอักษรรูนตํ่าเกินไป 

   เทคนิคการเขียนอักษรที่ชายแก่ให้สายฝนไปเป็นเทคนิคระดับสูง ขนาดตัวชายชราเองยังใช้เวลามากกว่าห้าร้อยปีถึงจะชำนาญ มีพรสวรรค์สูงยังใช้เวลานานขนาดนี้ เพราะงั้นไม่ต้องกล่าวถึงสายฝนซึ่งมีพรสวรรค์ตํ่าเลย ตลอดชีวิตเขาจะชำนาญหรือเปล่าก็ไม่รู้ 

   “เจ้าควรหยุดประเมินมัน ด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะประเมินมันได้ถูกต้อง” ชายแก่กล่าวจากนั้นก็เริ่มบอกสิ่งที่สายฝนจำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับเทคนิคเขียนอักษร หลายนาทีถัดมาชายหนุ่มก็พยักหน้าแสดงให้เห็นว่าเขาเข้าใจแล้ว 

   “ต่อไปข้าจะสอนวิธีการควบคุมพลังเวท การที่เจ้าควบคุมพลังเวทได้ดีมันจะทำให้เจ้าเสียพลังเวทน้อยลงอย่างมาก” ชายชราครีเทลบอกให้สายฝนเริ่มใช้เวทมนตร์ เขาตอบตกลงโดยไม่ลังเลและใช้เวทมนตร์ทันที 

   “ผิด! จำใว้ว่าเจ้าไม่ควรควบคุมพลังเวทแบบนั้น รู้ตัวหรือไม่ว่ามันทำให้เจ้าเสียพลังเวทมากขึ้น เดี๋ยว! เจ้ามันโง่จริงๆ ลดพลังเวทลง ไม่ใช่! เจ้าลดเยอะเกินไป ลดเยอะขนาดนั้นก็ใช้เวทมนตร์ไม่ได้น่ะสิ...” ชายแก่มองสายฝนพร้อมกับสอนเขา 

   ชายหนุ่มพยายามทำตามที่ชายชราครีเทลกล่าว แต่มันไม่ได้ทำง่ายเหมือนพูด การควบคุมพลังเวทมันเป็นเรื่องยากมาก ตอนฝึกการควบคุมพลังเวทสายฝนไม่เคยเขียนอักษรรูนเสร็จแม้แต่ครั้งเดียว ทุกครั้งเขาจะล้มเหลว ล้มเหลวแบบเดิมซ้ำๆ พลังเวทที่ใช้ไม่มากพอ อักษรรูนหายไป ไม่ก็ พลังเวทมากเกินไป อักษรรูนผิดรูปร่าง 

   “ชายแก่ เทคนิคควบคุมพลังเวทของคุณมันยากเกินไป ฉันควบคุมพลังเวทด้วยวิธีปกติธรรมดาฉันยังใช้เวทมนตร์ได้บ้าง ดูตอนฉันใช้วิธีควบคุมพลังเวทของคุณสิ ฉันไม่สามารถใช้เวทมนตร์ได้เลยสักรอบ เทคนิคมันน่าจะทำให้ฉันควบคุมพลังเวทได้ง่ายขึ้นไม่ใช่หรือไง?” สายฝนกล่าวพลางเขียนอักษรรูน จังหวะนั้นพลังเวทที่เขาใช้มันมากเกินไปทำให้อักษรรูนผิดรูปร่างทันที เมื่อผิดรูปร่างแล้วก็ไม่อาจเขียนต่อได้อีก จำเป็นต้องเริ่มเขียนใหม่ 

   “เทคนิคที่ข้าสอนเจ้ามันไม่ได้ช่วยให้เจ้าควบคุมพลังเวทง่ายขึ้น มันช่วยให้เจ้าเสียพลังเวทน้อยลงต่างหาก เจ้าอย่าเข้าใจผิด” ชายชราครีเทลบอกจากนั้นก็กล่าวต่อว่า “เทคนิคควบคุมพลังเวทมีอยู่หลายประเภท เท่าที่ข้ารู้จักมีสี่ประเภท หนึ่งคือประเภทที่ทำให้ควบคุมพลังเวทได้แบบง่ายๆ สองคือประเภทย้อนกลับ สามคือประเภทกายา สี่คือประเภทลดปริมาณการใช้พลังเวท” 

   ฟังแล้วสายฝนก็รู้สึกสงสัยบางอย่าง “ชายแก่ ประเภทย้อนกลับและประเภทกายาคืออะไร?” 

   ชายชราครุ่นคิดอยู่สองสามวินาทีก่อนตอบ “ผู้ที่ใช้เทคนิคสองประเภทนี้นั้นส่วนใหญ่แล้วก็เป็นพวกบ้าเลือดหรือไม่ก็จิตใจผิดปกติ เทคนิคทั้งสองอย่างนั้นมันทำร้ายตัวผู้ใช้ สายฝน เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ที่ใช้เทคนิคย้อนกลับและเทคนิคกายานั้นทรงพลังขนาดไหน?” 

   หากรู้จะถามหรือ? สายฝนไม่ได้กล่าวออกไป ทำเพียงเก็บเอาใว้ภายในใจ ภายนอกส่ายหัว กล่าวว่า “ไม่รู้” 

   ชายชรานึกถึงเรื่องในอดีตพร้อมเอ่ย “เมื่อตอนที่ข้ายังแค่อายุไม่กี่ร้อยปี ข้าได้พบเจอศัตรูมากมาย มีศัตรูผู้หนึ่งที่ทำให้ข้าเกือบเสียชีวิต มันใช้เทคนิคย้อนกลับ เป็นเทคนิคที่แปลกประหลาดและน่าทึ่ง หากเจ้าต้องการรู้เกี่ยวกับเทคนิคสองประเภทที่กล่าวไปข้าแนะนำให้เจ้าไปอ่านหนังสือจะดีกว่าการฟังข้า” 

   “เดี๋ยวฉันจะลองไปหาหนังสือประเภทเทคนิคควบคุมพลังเวทมาอ่าน” สายฝนกล่าวด้วยอารมณ์ไม่ดีนัก ชายแก่ไม่ได้ช่วยทำให้เขาเข้าใจเทคนิคย้อนกลับและเทคนิคกายามากขึ้นเลย พล่ามยาวทำไม? บอกให้เขาไปอ่านตั้งแต่แรกก็จบแล้ว ชายชราผู้นี้ชอบพูดไม่ตรงประเด็นตลอด สายฝนถามว่ามันคืออะไร อีกฝ่ายเล่าเรื่องศัตรูในอดีตที่ใช้เทคนิคย้อนกลับ แค่นั้น ไม่บอกแม้เพียงนิดว่าเทคนิคช่วยสิ่งใดบ้าง 

/// 

   หลังจากนั้นชายชราก็เริ่มแนะนำเทคนิคต่างๆให้กับสายฝน หลายชั่วโมงต่อมาชายแก่ก็สอนจบ มันหายไปทันทีเมื่อแนะนำเสร็จ สายฝนไม่ทราบว่าฝ่ายนั้นไปไหนกันแน่แต่เขาก็ไม่ได้พยายามคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ รู้ไปก็แค่ช่วยให้หายสงสัยเท่านั้น ไม่ได้ช่วยเพิ่มพรสวรรค์ของเขาสักหน่อย 

   สายฝนฝึกฝนเทคนิคทั้งหมดที่ได้รับมาวันนี้ เขาตั้งใจมากจนลืมเวลา อย่างรวดเร็วเวลากลายเป็นกลางคืนเรียบร้อย สายฝนหยุดฝึกฝน เขาปาดเหงื่อบนใบหน้า พักฟื้นฟูพลังเวทเกือบชั่วโมง ถัดจากนั้นเขาก็เข้าไปภายในห้องฝึกฝน ฉับพลันหมาป่าระดับสองสิบตัวปรากฏจากอากาศว่างเปล่า 

   โฮกกกกกก! เห็นชายหนุ่มผมดำพวกหมาป่าคำรามก่อนกระโจนเข้าใส่เขา สายฝนไม่มีเวลาแม้แต่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาวาดอักษรรูนอย่างรวดเร็ว ขณะเดียวกันก็หลบการโจมตีจากหมาป่าทั้งสิบ ด้วยท่าเหยียบจันทร์ดับแสงสายฝนจึงหลบพวกหมาป่าได้หลายครั้งหลายครา 

   ผ่านไปไม่ถึงสองนาทีสายฝนก็วาดอักษรรูนเสร็จ อักษรรูนเรืองแสงและเวทมนตร์พลันทำงาน จังหวะนั้นหมาป่าตัวหนึ่งกระโดดมาทางเขาพอดี สายฝนรีบทำมือเป็นรูปปืน เล็งไปกลางศีรษะหมาป่า ปึงงง! เกิดเสียงดัง กระสุนลมโดนหัวหมาป่าทว่ามันไม่ได้ตาย กระสุนลมไม่อาจสังหารมันได้ภายในหนึ่งการโจมตี 

/// 

   สายฝนต่อสู้กับหมาป่าระดับสองทั้งสิบเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งแล้ว ตลอดที่ผ่านมาเขาพยายามใช้ทุกวิธีเพื่อสังหารหมาป่า น่าเสียดาย พวกมันไม่ตายสักตัว บาดเจ็บก็บาดเจ็บแค่นิดเดียว ไม่ได้บาดเจ็บสาหัสแม้แต่น้อย สุดท้ายเรี่ยวแรงสายฝนก็ไม่เหลือ เขาตัดสินใจยอมแพ้ทันที 

   กลางคืนผ่านพ้นไป สายฝนตื่นแต่เช้า อาบนํ้าและใส่เสื้อผ้าตัวใหม่ที่ได้รับจากสาวรับใช้เสร็จเขาก็ไปอ่านหนังสือ หนึ่งในหนังสือทั้งหมดที่เขาเลือกมาวันนี้คือหนังสือซึ่งชื่อว่า[ประเภทเทคนิคควบคุมพลังเวท] ใช้เวลาอ่านหนังสือเจ็ดชั่วโมงจากนั้นก็ใช้เวลาที่เหลือในการฝึกฝน 

   หนึ่งวัน สองวัน สามวัน สิบวัน สิบห้าวัน สายฝนยังทำแบบเดิมซํ้าๆทุกวัน แม้สายฝนจะเบื่อแต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เขาต้องการข้อมูลและความแข็งแกร่ง ถ้าไม่มีทั้งสองเขาแทบจะมีโอกาสเสียชีวิตในโลกความฝันแห่งนี้ร้อยเปอร์เซ็นต์ สายฝนไม่ต้องการตาย 

   ความพยายามในการฝึกฝนได้ตอบแทนเขา สายฝนใช้เวทมนตร์ดีขึ้นมาก ภายในหัวเขาค่อยๆมีความรู้เยอะขึ้นเรื่อยๆ หมาป่าระดับสองสิบตัวถูกกำจัดลง สิ่งที่น่ายินดีสุดคือสายฝนทำเงื่อนไขในการยกระดับเป็นระดับสามครบเรียบร้อยแล้วเวลานี้ ด้วยความช่วยเหลือจากชายชราครีเทลเขาจึงกลายเป็นระดับสามอย่างปลอดภัย