หลังจากผ่าน่เวลาอันน่าเหนื่อยหน่ายของอาการไร้สมรรถภาพแบบทารก
ข้าก็ได้รู้จักกับครอบครัวของข้า
คนแรกที่อาบน้ำให้ข้า รวมถึงทำน้ำเข้าหูข้าด้วย เป็แม่นมของข้า
ในสายตาข้า แม่นมคนนี้เปรียบได้กับแม่วัวดีๆ ที่น่ารัก คนนึงเลยทีเดียว
น้ำนมของนางไหลดี มีคุณภาพ ไม่เหม็นหืน และใหญ่
สักวันนึงข้าจะไปดูหน้าบุตรของนางสักหน่อยว่าเป็เช่นไร
หากเป็บุตรสาวแล้วได้กรรมพันธุ์ของมารดามาจะดีไม่น้อย
ข้าดูจะเป็บุตรที่เกิดจากอนุคนหนึ่งของเศรษฐีคนหนึ่ง
ที่ทำการค้าด้าน เหมือง เครื่องหนัง เอ็นและเขาสัตว์
ซึ่งถือเป็สินค้าหลักที่สำคัญของกองทหารราชสำนัก ในอาณาจักรหนึ่ง
นอกจากนี้บิดายังเป็หัวหน้าตระกูลนี้อีกด้วย
ความร่ำรวยจึงไม่หยุดที่ตรงนี้ ตระกูลนี้ประกอบด้วยสายย่อยอีก 4 สาย
ที่ทำการค้าที่แตกต่าง ทำการสนับสนุนกันและกันอย่างเหนียวแน่น
ครอบครับของข้าจึงใหญ่มาก และรวยมาก แบบว่า มากๆเลยหละ
และเนื่องจากข้าเป็บุตรคนแรกจากบรรดาหนึ่งภรรยา และสิบๆอนุของเศรษฐี
ท่านแม่ของข้าเลยได้หน้าได้ตาไม่น้อย
ข้ากลายเป็สมบัติล้ำค่าของพวกเค้า
ข้าไม่ชอบแบบนี้เลย...ใช่ ท่านฟังไม่ผิด ข้าไม่ชอบเลยจริงๆ
ถ้าเศรษฐีแก่ไร้น้ำยานั้นมีข้าเป็ลูกเพียงคนเดียวข้าไม่ซวยแย่หรอ
ต้องแบกรับกิจการทางบ้าน ชีวิตของข้าไม่หมดไปกับการค้าหรอกหรอ
แค่นี้ชีวิตของข้าไม่น่าเบื่อแย่แล้วหรอกหรอ
ยังไงข้าก็ต้องหาทางทำให้ในท้องภรรยาท่านพ่อเ่าั้มีเด็กให้ได้
ต่อให้ต้องใช้วิธีเสกเข้าไปข้าก็จะทำ!!!
พอข้ารู้ความทางบ้านก็ให้ข้าเรียนเขียนตัวอักษร ร่ายกลอน วาดภาพ หมากกระดาน เล่นดนตรี
ข้าทำทุกอย่างได้ดียิ่งจนอาจารย์ยังประหลาดใจ น้ำตาไหลพราก
ถ้าข้าไม่เคยได้ทำเื่พวกนี้มาหลายร้อยรอบตลอดการตายที่น่าสมเพศของข้า
ข้าเองก็คงประหลาดใจในความหัวดีของตัวเองเหมือนกัน
ตาที่เป็ประกายราวกับตนเก็บได้ของวิเศษของครอบครัวของข้ากำลังมองข้ามาจากที่ไกลๆ
เสียวสันหลังวาบบบบบ
แม้ตอนนี้จะไม่มีทีท่าว่าจะมีเด็กหัวขนที่ไหนเกิดมาอีก ข้ายังคงรออย่างเยือกเย็น
หลายครั้งที่ข้าคิดเล่นๆ ไร้สาระ หลังจากมองก้นใหญ่ๆงอนงามของมารดาข้าแล้วมองก้นของบรรดาอนุคนอื่นๆ
บางทีแล้ว ก้นของพวกนางอาจจะฟีบเกินกว่าจะยัดเด็กเข้าไปได้
ข้ารู้ดีว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับเื่ก้นหรอก เพียงตอนนี้ข้าเอาเื่นี้มาเป็เหตุผลไปก่อน
รอจนข้าโตมากพอจะไปหาความจริงได้ เื่ก้นนี้แหละเป็เหตุผลที่ดีที่สุด
เมื่อข้ารู้ความมากขึ้น ทางบ้านให้ข้าเรียนประวัติศาสตร์ ดาราศาสตร์
การค้า กฎหมาย ภูมิศาสตร์ เศรษฐศาสตร์
เพื่อให้สามารถทำการค้าในอนาคตได้
ครอบครัวของข้าเ่าั้กำลังพยายามปั้นข้าให้เป็เทพเ้า ไฉ่ ซิ้ง เอี้ย ของตระกูลใช่หรือไม่
(เทพเ้า ไฉ่ ซิ้ง เอี้ย เป็เทพแห่งโชคลาภ ทรัพย์สมบัติ และการค้า)
สิ่งเหล่านี้ข้าต้องใช้เวลาในการศึกษามากขึ้นอีกหน่อย เพราะข้าไม่ได้เกิดในเวลา
สถานที่ติดๆกันในแต่ละชาติ
อย่างไร ไม่ว่าข้าจะเคยมาดินแดนนี้ในอดีตหรือไม่ เมื่อเวลาผ่านไป หลายสิ่งย่อมเปลี่ยนแปลง
การเรียนรู้ไม่เคยหยุดนิ่ง และถ้าข้าไม่มีความรู้ ข้าก็จะอยู่ที่นี่ในชาตินี้ไม่ได้
ไม่ว่าอนาคตข้าจะเอาความรู้ไปใช้ทำอะไรก็ตาม
แน่หละ ข้าอาจจะยอมเป็พ่อค้าตระกูลสักพัก จนกว่าจะหาใครก็ตามมาแทนข้าได้
คิดถึงการหาคนมาแทน
หลังจากเรียนวิชาสุดท้ายจบ อาจารย์หนวดขาวก็จากไปพร้อมกับสีหน้าพึงพอใจในความก้าวหน้าของข้า
และข้าก็เชื่อว่า คนในตระกูลข้า ก็เห็นเงาร่างไฉ่ ซิ้ง เอี้ย
มาประทับทรงในร่างข้าเพิ่มมากขึ้นอีกแล้วจากประกายตาน่าสยองนั้น
ข้าจึงทำทีเป็จะไปเล่นในสวนตามประสาเด็กน้อยทั่วไป จงใจให้บ่าวรับใช้เห็น
แล้วหลบไปแอบใต้หน้าต่างห้องหนังสือของบิดาเศรษฐีของข้า
ข้ารู้มาว่านอกจากนานๆที บิดาของข้าจะกลับมาบ้านแล้ว ทุกครั้งที่ท่านพ่อกลับมา
ท่านจะมีนิสัยอยากเลียนแบบพวกกษัตริย์ ในแคว้นที่จะทำการพลิกป้ายนางสนมที่จะไปหา เพื่อให้นางๆอนุทั้งหลาย ได้มีการเตรียมพร้อมตัวเองก่อนทำงาน
วันนี้เป็วันที่ท่านพ่อกลับมาได้เป็วันที่ 3 แล้ว
2 วันก่อนข้าไม่สามารถปลีกตัวได้ วันนี้ เป็วันฤกษ์สะดวกของข้าพอดี
ยังไงต้องรู้ให้ได้ว่า ท่านพ่อของข้ามีความผิดปรกติที่ตรงไหน
เห็นอย่างนี้ ข้าเคยเกิดเป็หมอมาหลายชาติอยู่ ทั้งหมอคน
หมอสัตว์ หมอยา ฝั่งเข็ม สกัดจุด หมอผ่า หมอผี หมอชาวบ้านจนถึงหมอหลวง
แม้ว่าในชาติแรกๆของการเป็หมอ ข้าจะทำคนตายคามือไปหลายศพ
และตายเพราะทำคนตายไปก็หลายรอบ (โดนปะาตายในหน้าที่)
แต่ในชาติหลังๆ ข้าก็สามารถบอกได้อย่างเต็มปากว่า ข้าไม่ได้รักษาคนไข้จนตายอีก
ความจริงชาติหลังๆ ข้าก็ไม่ได้เป็หมอมานานแล้วหละนะ เฮอะๆ
แต่สำหรับยาง่ายๆอย่างทำให้มีเด็ก
ขอเพียงข้ารู้อาการท่านพ่อ
ข้าก็จะสามารถ รังสรรค์ยาโด๊ป เพิ่มพลังช้างให้ตาเฒ่าเตะปี๋บไปได้อีก 3 วันสบายๆ
ถ้าตาแก่นั่นทนได้ละก็นะ