อ้อนรักท่านประธานหล่อ

    Chapter 28



    <ป๋าธีม> 


    เราสองคนอยู่ในห้องเปลี่ยนชุดในห้างของเพื่อนพะแพงที่ชื่อแบล็คลิสต์ ผมแต่งตัวเรียบร้อยแล้วรอคนสวยของผมนั้นแหละเข้าไปนานละยังไม่ยอมออกมาซักที 


    แอ๊ดดดดดดดดดด


    ผมเงยหน้ามองไปตามเสียงก็เจออิงฟ้าในชุดที่ผมเตรียมไว้ให้ สวยมากสวยสุดๆ ไม่คิดว่าเธอจะสวยขนาดนี้ นี่มันนางฟ้าชัดๆ 


    "มองแบบนี้อุ้มกลับบ้านเลยมั้ยคะ"

    อิงฟ้าเอ่ยแซวผมยิ้มๆ ผมลุกขึ้นแล้วเดินไปโอบรอบเอวเธอแน่น


    "อุ้มกลับแน่ คืนนี้โดนแน่นอน "


    "คนบ้า! ทำไมพักหลังๆป๋าธีมคนนี้ถึงหื่นกามแบบนี้น้า "

    ผมยิ้มขำก่อนจะจับมืออิงฟ้าแล้วพาเดินออกไป อิงฟ้าหยุดชะงักตรงหน้าประตูแล้วมองมาทางผม


    "เราเดินไปพร้อมกันจะดีเหรอคะ"


    "งั้นหนูไปก่อน สัก5นาทีพี่ตามลงไป"

    อิงฟ้าพยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินลงไปก่อน ส่วนผมก็ยืนอยู่ตรงนั้น โดยมีเจมส์เดินเข้ามาหา ส่วนดรีมคงจะตามอิงฟ้าอยู่ห่างๆเพื่อรักษาความปลอดภัยให้เธอ


    "เชิญเลยมั้ยครับป๋า"


    "ผมต้องให้สัมภาษณ์มั้ย"

    ผมถามเจมส์ออกไปก่อนจะจัดสูทให้เข้าที่ เดินตรงไปยังงาน นักข่าวต้องเต็มแน่นอนแบรนด์เจ๊บิวดังระดับโลก จักงานเปิดตัวที่ไทยนั้นคืองานใหญ่มากๆงานหนึ่งที่ผู้คนต่างเฝ้ารอคอย 


    "นักข่าวมาทุกสำนักครับป๋า อยู่ที่ว่าป๋าจะยอมให้พวกเขาถามมั้ย อีกอย่างพวกเขาคงไม่ได้คิดว่าป๋าจะมาอาจจะปล่อยผ่าน ถ้าพวกเขาไม่เห็น"


    "ไม่เห็นนะสิแปลก ยังไงก็ต้องผ่านตรงนั้น อิงฟ้าถึงที่งานหรือยัง?"

    เจมส์พยักหน้าเบาๆก่อนจะกดลิฟต์ให้ผมเพื่อลงไปชั้นบริเวณที่จัดงาน ผมออกจากประตูลิฟต์เจอกับกองทัพนักข่าว พวกเขาหันมาสบตากับผมก่อนจะทำหน้า๻๷ใ๯และกรูกันเข้ามาผม


    "ป๋าธีมค่ะขอสัมภาษณ์หน่อยค่ะ"


    "ทำไมวันนี้ถึงมางานนี้ได้ค่ะ มีความสัมพันธ์พิเศษกับเ๯้าของงานรึเปล่า"


    "ที่มีข่าวว่าป๋ากับเจ๊บิวเป็๞คู่หมั้นกันจริงมั้ยคะ"


    "แล้ว...."

    ผมเริ่มปวดหัวละเมื่อเจอกองทัพนักข่าวถามกันไม่หยุด เจมส์หันมามองหน้าผมถามว่าจะเอายังไง ผมถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเดินไปตรงที่เขาให้คนที่มาร่วมงานถ่ายรูปกัน


    "ผมจะตอบเท่าที่ผมตอบได้ เจ๊บิวกับผมเราสองคนเป็๲แค่เพื่อนกันครับ เพื่อนเชิญเพื่อนมางานผมก็เลยมา เราสองคนไม่ได้หมั้นหมายกันครับเจ๊บิวเธอมีคนรักของเธออยู่แล้ว ไปถามเขาเองแล้วกัน "

    ผมเอ่ยออกไปยิ้มๆสายตาเลื่อนผ่านไปเจออิงฟ้าที่ยืนมองผมอยู่เช่นกัน เธอชูนิ้วให้ผมเป็๞เชิงว่าสู้ๆทำเอาผมอดยิ้มไม่ได้จริงๆ


    "แล้วสถานะป๋าตอนนี้โสดมั้ยคะ คือผู้หญิงทั่วประเทศอยากจะรู้ว่าหัวใจป๋ายังว่างอยู่มั้ย?"

    ผมเหลือบสายตามองอิงฟ้ายิ้มๆ ก่อนจะเอ่ยออกไป


    "หัวใจผมมีเ๽้าของแล้วครับ ขอตัวก่อนนะ "

    ผมพูดเท่านั้นกองทัพนักข่าวก็ฮือฮากันใหญ่ และแน่นอนพวกนี้จะต้องไปสืบกันอีกว่าเ๯้าของหัวใจผมนั้นเป็๞ใคร ผมเดินเข้าไปในงานไปนั่งลงตรงที่นั่งแขก V Vip ตรงด้านหน้า ซักพักอิงฟ้าก็เดินมานั่งลงข้างๆผมเราสองคนมองหน้ากันยิ้มๆไม่มีใครพูดอะไร 


    "ขอต้อนรับเข้าสู่งานเปิดตัวสินค้าชิ้นใหม่ นั้นก็คือ เข็มขัดฝั่งเพชรจากแบรนด์ Beauty in สินค้าตัวใหม่ล่าสุดที่มีแค่เพียง 30,000ชิ้นทั่วโลกเท่านั้น และบอกเลยนะครับว่าเราจะขายกันแค่ในงานนี้เท่านั้น ราคาต่อชิ้น อยู่ที่ราวๆ 200,000บาทเท่านั้น"


    "และแน่นอนค่ะ ราคานี้หลายคนอาจจะบอกว่ามันแพงมาก แต่ถ้าเป็๞แบรนด์ของ Beauty in แล้วหละก็ขายในราคา300,000บาทก็มีคนแย่งกันซื้อแน่นอน  "


    "ใช่แล้วครับเอาละครับตอนนี้เราจะมาถึงพิธีเปิดงานขอเชิญเจ๊บิวตี้ เ๯้าของแบรนด์ Beauty in ขึ้นมากล่าวอะไรสักเล็กน้อยกับแขกที่มาร่วมงานด้วยครับ"

    ผมหันไปมองหน้าอิงฟ้า มือใหญ่กุมมือเล็กแน่น อิงฟ้าหันมาสบตากับผมก่อนจะยิ้มหวาน เราสองคนกุมมือกันโดยมีชุดอิงฟ้าบังอยู่ ถ้าคนช่างสังเกตจะดูออกว่า ชุดที่ผมใส่ในวันนี้กับชุดของอิงฟ้ามันเป็๲ชุดที่ถูกตัดมาคู่กันมีเพียงแค่ชุดเดียวในโลกเท่านั้น


    .


    .


    เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมง ตอนนี้คนก็เดินชมสินค้าของแบรนด์ Beauty in ภายในงาน มีชุดสูทผู้ชาย กระเป๋าผู้หญิง แล้วก็เข็มขัดที่ราคาแสนจะแพงนั้น แต่ด้วยจากหัวเข็มขัดถูกฝังเพชรไว้นั้นถือว่าราคาไม่แพงเลยสักนิด ผมก็ให้เจมส์จัดการถอยมา1เส้น ไว้ใส่ออกงาน ยอมรับว่าแบรนด์นี้สินค้าทุกชิ้นสวยจริงและเป็๲ลิมิเต็ดเอ็ดดิชั่นทุกชิ้น มีจำกัดแค่ไม่เกิน 3-50000ชิ้นเท่านั้น ปีหนึ่งจะผลิตแค่ 3-4แบบเท่านั้น นั้นทำให้แบรนด์นี้เป็๲แบรนด์ที่ติดตลาดโลกและไฮโซชอบซื้้อสะสมไว้เพราะยิ่งนานยิ่งหายาก ราคาสูงขึ้นเยอะด้วย 


    "ป๋าาาาา"


    "ครับ"

    ผมหันไปมองอิงฟ้าที่หลบมุมอยู่ตรงบูธสินค้า ผมมองเธอยิ้มๆแล้วค่อยๆขยับตัวเองไปใกล้


    "หนูง่วงอ่ะ "

    ผมหัวเราะขำกับท่าทีของอิงฟ้าที่ตอนนี้ตาเหมือนจะปิดเสียให้ได้ 


    "งั้นกลับกันเถอะ เดี๋ยวให้เจมส์เอารถมาจอดรอตรงหน้าห้าง"

    อิงฟ้าพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะวิ่งไปบอกลาเพื่อนๆของพวกเธอ ส่วนผมนั้นก็ไปสั่งกระเป๋าเพิ่มให้อิงฟ้าใบหนึ่ง รุ่นที่เปิดตัวเนี้ยแหละสวยดีเหมาะกับภรรยาของผมที่สุด


    "เดี๋ยวค่ะป๋าธีมขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยคะ?"

    ผมกำลังจะเดินออกไปก็ถูกพวกนักข่าวขอถ่ายรูปก่อนผมยืนอยู่ตรงนั้นปล่อยให้พวกเขาถ่ายตามใจ สักพักเจ๊บิวกัปตัวแล้วก็พวกเพื่อนๆก็เดินออกมาด้วย


    "ป๋าธีมมาถ่ายรูปกันก่อนสิ"

    เจ๊บิว๻ะโ๷๞เรียกผมให้เดินไปหา ผมเดินไปใกล้พวกเขาก่อนจะยืนเข้าร่วมเฟรมกับพวกเขา เจ๊บิวจับให้อิงฟ้ามายืนถ่ายรูปร่วมกับกันผม นั้นทำให้ชุดของเราสองคนดูเข้ากันไปอีก 


    "เอาละนะครับผมจะถ่ายแล้วนะ 1 2 3!! "


    แชะ!!!! แชะ!!! แชะ!!!!


    "กลับดีๆนะอิงฟ้า ถึงแล้วทักเจ๊มา ดูแลเพื่อนฉันด้วยนะป๋าธีม"


    "ครับเจ๊บิวผมจะดูแลเท่าชีวิต "

    ผมเอ่ยออกไปยิ้มๆให้ได้ยินกันแค่สองคนนั้นทำให้ภรรยาผมยิ้นเขินจนหน้าแดงก่ำ ส่วนอิงฟ้านั้นผมจะให้เดินไปขึ้นรถก่อน ถ้าผมไปก่อนนักข่าวจะต้องตามไปถ่ายรูปนั้นจะทำให้อิงฟ้าไม่สามารถจะมาขึ้นรถได้


    "ป๋าหนูไปรอที่รถนะ"


    "ไปก่อนเลย อีก5นาทีตามไป"

    อิงฟ้าบอกลาทุกคนแล้วรีบวิ่งไปก่อน ส่วนผมยืนคุยกับกัปตันอีกซักแบบแล้วก็เดินออกไป และแน่นอนนักข่าวตามหลังต้อยๆ ผมไม่อยากออกงานก็เพราะแบบนี้แหละ โดนตามจนอึดอัดไปหมด 


    แอ๊ดดดดดดดดดด


    ผมขึ้นรถไปก็เจออิงฟ้ายิ้มหวานให้ผมอยู่ก่อนแล้ว เธอยื่นน้ำมาให้ผมผมรับไว้แล้วยกขึ้นดื่มอย่างเหนื่อยล้า


    "วิ่งหนีนักข่าวสนุกมั้ยคะ?"

    อิงฟ้าเอ่ยแซวผมยิ้มๆ ผมยื่นมือไปดีดผากคนตัวเล็กอย่างหมั่นเขี้ยวสุดๆ


    "โอ๊ยยยเจ็บอ่ะ >..<"


    "สมน้ำหน้าใครให้มาล้อกัน เราแหละอนาคตจะหนีนักข่าวแบบนี้แหละ หึหึ"