Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

มือทั้งสองกำหมัดรัวชกออกไปรอบด้าน นักศึกษาที่อยู่ในเส้นทางพุ่งของหมัดล้วนแล้วถูกต่อยปลายคางสลบกลางอากาศ  สกิลที่แอ็กเซลใช้งานเป็นเพียงการชกธรรมดาเท่านั้น 

อย่างไรก็ตามคนที่โจมตีกลับไม่ได้มีแค่แอ็กเซลที่ออกหมัด นักศึกษาที่อยู่รอบๆที่เข้าถึงระยะโจมตีได้นั้น ล้วนแล้วใช้อาวุธในมือของพวกเขาที่มาจากของใกล้ตัวหวดร่างของแอ็กเซลจนทำให้ได้ยินเสียงราวกับใช้ค้อนทุบพื้นดิน สกิลรุนแรงของแต่ละอาชีพถูกลดพลังทำลายให้เหลือน้อยนิดจากอาวุธไร้คม

การเข้าประชิดของนักศึกษาจำนวนไม่น้อย ทำให้การโจมตีระยะไกลไม่เกิดขึ้น อาชีพที่ต้องยืนอยู่แนวหลังพยายามแทรกตัวเข้ามาด้านในเพื่อใช้ไม้หวดร่างของแอ็กเซลที่กำลังออกหมัด ใครที่หลบได้ทันสามารถยืนหวดท่อนไม้ในมือต่อไป แต่ใครที่หลบหมัดไม่ได้ล้วนแล้วนอนนิ่งเป็นขอนไม้ใต้เท้าของทุกคน

ท่ามกลางความชุลมุนที่เกิดขึ้น เมสันที่ยังคงยืนอยู่ภายในเขตปลอดภัยทำได้เพียงยืนมองภาพด้านหน้าด้วยดวงตาเบิกโต เพื่อนของเขาที่ถูกรุมยังคงรัวหมัดซัดหน้านักศึกษาคนแล้วคนเล่า  แม้เขาจะถูกทุบหลายร้อยครั้งก็ตาม หมัดในมือทั้งสองข้างยังคงหวดออกไปได้เสมอ

ขณะที่แอ็กเซลกำลังหวดกรามของนักศึกษาแต่ละคนที่พยายามเข้ามาคลุกวงใน จู่ๆชายคนหนึ่งก็ใช้สกิลโจมตีวงกว้างลงไปใจกลางวง หลังจากที่เห็นว่าแอ็กเซลไม่ยอมล้มตัวลงให้พวกเขากระทืบง่ายๆ

ภายใต้ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งตกลงไปกลางวง มันได้กระแทกร่างของทุกคนที่ทุบตีแอ็กเซลให้กระเด็นออกไปด้านหลัง การโจมตีนี้ไม่ได้มีผลกับนักศึกษาแต่ละคนมากนัก เนื่องจากพวกเขาสวมใส่ชุดเกราะ การโจมตีนี้จึงมีผลแค่เพียงแอ็กเซล ถึงจะไม่สามารถสร้างบาดแผลสาหัสให้ได้ก็ตาม มันสามารถสร้างบาดแผลที่ทำให้เขาไม่มีทางลุกขึ้นยืนได้

ท่ามกลางเปลวไฟที่กำลังลุกไหม้บนพื้นทราย หลายคนที่ลุกขึ้นตั้งหลักได้พยายามมองดูภาพด้านในกองเพลิง ทันใดนั้นชายที่ควรจะกรีดร้องกลับพุ่งแหวกเปลวเพลิงออกมาโดยที่ร่างของเขาไร้รอยแผล มีเพียงเสื้อผ้าที่ถูกเผาไหม้ 

ทุกคนจึงรู้ว่าชายที่เข้ามาหาเรื่องฝึกทักษะร่างกาย การที่อีกฝ่ายไม่สวมใส่ชุดเกราะก็เพราะร่างแข็งแกร่งพอจะรับการโจมตีรอบๆได้ การต่อสู้นี้จึงไม่ต่างจากฝึกร่างกายให้กับเขา เมื่อเห็นดังนั้นทุกคนจึงเปลี่ยนไปถืออาวุธชิ้นเดิมแล้วเปิดใช้งานสกิลอีกครั้ง ส่งผลให้รอบๆตัวของแอ็กเซลเต็มไปด้วยพลังงานกดดันถาโถมเข้าใส่ร่างของเขาจนมีเม็ดเหงื่อซึมออกมาจากแผ่นหลัง

แต่แล้วทุกคนกลับตกตะลึงโดยเฉพาะคนที่มาจากสถาบันโนวาไพร์ม บนฝ่ามือทั้งสองข้างของแอ็กเซลที่ยื่นออกมาด้านหน้านั้นมีด้ายพลังงานราว 10 เส้นกำลังเคลื่อนไหวราวกับงู

ทุกคนที่อยู่สถาบันโนวาไพร์มต่างรู้ดีถึงอันตรายของทักษะนี้  ถึงแม้ทุกคนจะเข้าใจทักษะนี้และใช้งานมันได้เชี่ยวชาญ แต่ไม่มีใครใช้ขั้นที่สูงกว่านี้ได้เพราะมันต้องใช้ความสามารถในการควบคุมที่สูง มีเพียงแชมเปี้ยนในแนวหน้าที่ใช้งานมัน

การที่แอ็กเซลเปลี่ยนจากเชือกพลังงานให้กลายเป็นด้ายพลังงานได้นั้น หมายความว่าเขาจะต้องฝึกมันจนไปถึงขั้นสูงสุดแล้ว ท่ามกลางความตกตะลึงของนักศึกษาสถาบันโนวาไพร์ม นักศึกษาบางสถาบันที่ไม่รู้ว่าด้ายพลังคือสิ่งใดจึงพุ่งเข้าหาแอ็กเซลเต็มกำลังพร้อมอาวุธระดับประชิดเคลือบด้วยสกิลอาชีพ นอกจากนั้นยังมีทักษะเปิดใช้งานสูงสุดหลังจากรู้ว่าแอ็กเซลทนรับการโจมตีได้โดยที่เขาไม่จำเป็นต้องสวมเกราะ

ทว่ากลุ่มคนที่พุ่งเข้าหาเขากลับถูกด้ายเล็กๆพุ่งเข้ามามัดเท้าด้วยความเร็วจนไม่สามารถก้าวเท้าหลบได้ ต่อให้พวกเขาจะอยู่ในทักษะเท้าเคลื่อนไหวด้วยความเร็วก็ตาม ด้ายเล็กๆกลับพุ่งเข้ามามัดเท้าพวกเขาด้วยความแม่นยำ คนที่ถูกมัดจึงพยายามจะใช้อาวุธตัดด้ายพลังให้ขาด แต่เจ้าของด้ายกลับออกแรงกระชาก ส่งผลให้นักศึกษาราว 10 คนถูกดึงร่างจนล้มลงไปกองบนพื้นทราย ขณะที่เสียหลักแอ็กเซลก็ได้ออกแรงกระชากใหม่ ส่งผลให้ร่างทั้ง 10 ถูกเหวี่ยงราวกับลูกข่างพุ่งออกไปกระแทกนักศึกษารอบข้างส่งผลให้เกิดเสียงร้องเจ็บปวดดังออกมา

“ ทุกคน ระวังด้ายเอาไว้ด้วย อย่าให้มันจับได้! ”

หลายคนที่เห็นพลังของด้ายร้องตะโกนบอกคนที่อยู่ด้านหลัง  การใช้ด้ายของแอ็กเซลทำให้ทุกคนรู้ว่าเขาสามารถมัดสิ่งของได้ครั้งละ 10 อย่างเท่านั้น  นักศึกษาที่เห็นช่องว่างของทักษะจึงพยายามอยู่ให้ห่างจากด้ายแล้ววิ่งเข้าหาแอ็กเซล ทว่าด้ายเล็กๆที่ยังคงมัดอยู่กับนักศึกษา 10 คนกลับถูกแอ็กเซลสะบัดจนทำให้มันเกิดคลื่นวิ่งไปตามเส้นด้ายกระแทกเข้ากับนักศึกษาที่อยู่ด้านข้าง

การสะบัดของด้ายเมื่อครู่นั้นไม่ต่างจากโซ่ที่ถูกสะบัด ต่อให้มันจะมีขนาดเล็กเป็นอย่างมาก น้ำหนักและพลังโจมตีที่ส่งออกไปกลับรุนแรงจนไม่สามารถนำรูปลักษณ์ของมันมาเปรียบเทียบได้

ตู้ม!

นักศึกษาเริ่มกระเด็นกระดอนมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ แต่ละคนที่พยายามวิ่งเข้าหาแอ็กเซลโดยพยายามเอาตัวรอดจากด้ายกลับถูกด้ายดีดร่าง การเคลื่อนไหวของมันราวกับงูที่พยายามเลื้อยผ่านรอบๆตัวของแอ็กเซล แม้จะมีคนลอบเข้าทางด้านหลังก็ตาม เขากลับโจมตีคนที่ลอบเข้ามาราวกับมีตาหลัง ด้วยการขยับนิ้วเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ด้ายในมือของเขาจะเคลื่อนที่ออกไปโจมตีผู้คนตามคำสั่ง จนทำให้การเข้าประชิดเป็นไปไม่ได้

นักเวทควบคุมเปลวไฟโยนลูกไฟเข้าใส่แอ็กเซล มันเป็นทางเดียวที่สามารถสร้างความเสียหายให้เขาได้ นักธนูเริ่มใช้สกิลยิงธนูจนทำให้ท้องฟ้าด้านบนมีฝนลูกธนูโปรยลงมา หลายคนที่โจมตีระยะไกลได้เริ่มใช้สกิลของพวกเขาเข้ามายังจุดที่แอ็กเซลยืนอยู่  เพียงแต่ว่าแอ็กเซลกลับชูมือขึ้นไปบนหัวเล็กน้อยแล้วกางนิ้วทั้ง 10 ออกพร้อมๆกัน การโจมตีมากมายที่พุ่งเข้ามาล้วนถูกด้ายตัดขาดราวกับพวกมันเป็นมีดมีคม

“ อันตรายๆ ถ้าหากไม่ระวังมีหวังได้คอขาดกันพอดี ”

ท่าทางที่แสดงออกมาจากแอ็กเซลทำให้นักศึกษาหลายคนผงะ เดิมทีพวกเขาคิดว่าด้ายเล็กๆคงทำได้เพียงมัด จับและกระแทกร่าง การแสดงออกของแอ็กเซลเมื่อครู่แสดงให้ทุกคนเห็นแล้วว่ามันสามารถทำอย่างอื่นได้เช่นการตัด เขาสามารถตัดการโจมตีทุกอย่างที่พุ่งมาจากระยะไกลได้ราวกับพวกมันเป็นก้อนเนย

“ มาสิ หยุดทำไมล่ะ จะแก้แค้นไหมใช่เหรอ อยากให้เรื่องมันจบไม่ใช่หรือไง เข้ามาสิ ”

ไหล่ทั้งสองยักขึ้นลง หลายคนที่เป็นเพียงระดับ 3 เทียบเท่าแอ็กเซลเริ่มถอยห่าง พวกเขาถูกหัวขโมยแห่งแสงปล้นของในพื้นที่ระดับ 3 จากพลังที่แอ็กเซลแสดงออกมาเมื่อครู่เป็นพลังที่พวกเขาไม่มีทางเอาชนะได้  หากยังคงสู้ต่อไปพวกเขาอาจจะสูญเสียบางสิ่งบางอย่าง ต่อให้สหพันธ์มีกฎห้ามฆ่ากัน แต่มันไม่มีกฎห้ามทำให้แขนหรือขาขาด  ท่าทางของแอ็กเซลที่แสดงออกมาทำให้คนที่คิดว่าตนเองสู้ไม่ได้ต้องถอยเพราะเขาทำราวกับว่าพร้อมจะตัดแขนหรือไม่ก็ขาทุกคนที่คิดจะสู้ต่อจากนี้

ในขณะที่นักศึกษาระดับ 3 ดาวก้าวถอยหลังออกไปเรื่อยๆจนเหลือระดับ 4 อยู่ราว 60 คน ด้านหลังของแอ็กเซลกลับมียานอวกาศราว 10 ลำบินมาพร้อมกัน เมื่อขาตั้งยานกางอ้าออกเผยให้เห็นคนจากหลากหลายสถาบัน จากตราสัญลักษณะของพวกเขาที่ติดไว้กลางหน้าอกทำให้รู้ว่ามาจากฐานต่างกันออกไป

“ มันอยู่นั่น ! ”

ไม่มีใครประเมินสถานการณ์ว่าเป็นอย่างไร คนที่ลงมาจากยานที่เห็นว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้น ต่างคนต่างชักอาวุธพุ่งออกมาจากเขตปลอดภัยมุ่งหน้าเข้าหาแอ็กเซล

นักศึกษาที่เป็นระดับ 3 ดาวที่เห็นว่าการต่อสู้กำลังยกระดับขึ้นไปอีกขั้น พวกเขาจึงรีบวิ่งหนีเพราะแอ็กเซลอาจจะไม่สามารถควบคุมทักษะของเขาได้จนลงมือหนัก

“ ตายไปซะไอ้หัวขโมย! ”

คมดาบสีแดงเต็มไปด้วยทักษะและสกิลอาชีพพุ่งเข้ามาหาแอ็กเซล พลังที่ปลดปล่อยออกมาเป็นระดับ 4 ชายที่พุ่งเข้ามาถึงนี้แอ็กเซลจำได้ว่าเขาเคยเข้าไปฆ่ามอนสเตอร์ตัดหน้ามัน  ด้านหลังชายคนนี้กลับมีคนอีกราว 10 คนที่คุ้นหน้าพุ่งตัวไล่ตามมาติดๆ เขาจึงส่งยิ้มก่อนจะชกหมัดกระแทกเข้ากับคมดาบของอีกฝ่าย ภายใต้การใช้งานทักษะดรากอนส์ไวทาลิตี้ผสมรวมเข้าไป ส่งผลให้หมัดของเขาและดาบที่พุ่งเข้ามากระเด็นกลับหลัง

นักศึกษาที่สู้กับแอ็กเซลก่อนหน้าเมื่อเห็นว่าเขาใช้หมัดเปล่าปะทะกับดาบตรงๆ ทุกคนถึงขั้นหนาวสั่นไปทั่วแผ่นหลังเนื่องจากว่าแอ็กเซลยังไม่ได้เอาจริง

มือที่ชกดาบเมื่อครู่มีแผลทิ้งเอาไว้ แผลนั้นกลับเล็กไม่ต่างจากแมวข่วน ต่อให้หลายคนคิดว่าตนเองอาจจะมีโอกาสได้เอาคืน แต่ดูจากท่าทางของแอ็กเซลที่กำลังยิ้มเหี้ยมส่งให้กลุ่มคนที่มาใหม่ มันได้ทำให้กลุ่มที่เคยสู้เริ่มคิดใหม่ว่าจะเข้าไปดีหรือเปล่า

“ ดีกว่าที่คิด ”

แอ็กเซลยิ้มกว้าง เมื่อครู่เขาลองเสี่ยงชกหมัดปะทะกับดาบเพื่อดูผลของการฝึกทักษะดรากอนส์ไวทาลิตี้ที่ผสมรวมเอาความรู้ทักษะส่วนหนึ่งของเผ่าอีเธอร์เอลบนแผ่นหินเข้ามาไว้ด้วยกัน 

เขาได้สร้างท่อพลังบนแขนให้เหมือนกับการอธิบายของทักษะบนแผ่นหินเมืองรกร้างผู้วายชน จากนั้นก็ลองโคจรพลังที่มีแค่ส่วนแขนตามคำอธิบายที่เหลือเอาไว้ ผลที่เกิดขึ้นคือทักษะดรากอนส์ไวทาลิตี้ได้ปรับแต่งตนเองตามความเข้าใจของแอ็กเซลที่มีต่อทักษะบนแผ่นหิน ถึงแม้ว่าทักษะดรากอนส์ไวทาลิตี้จะไม่ได้เลื่อนระดับ มันกลับทำให้ส่วนแขนของเขาแข็งแกร่ง ทนทาน จนราวกับว่ามันเป็นกระบองเหล็กท่อนหนึ่ง แอ็กเซลคิดว่าถ้าหากเขาได้ส่วนอื่นเพิ่มเติมเข้ามาอาจจะทำให้เขาพัฒนาได้มากกว่านี้

ตู้ม!

กลุ่มคนที่ลงมาจากยานพุ่งเข้าหาแอ็กเซลด้วยกำลังทั้งหมดเท่าที่มี อย่างไรก็ตามร่างที่ควรจะถูกโจมตีกระเด็นกลับสามารถโยกตัวหลบการโจมตีจำนวนมากที่พุ่งเข้ามาหาได้  เขาเปลี่ยนวิธีการต่อสู้ใหม่ จากเดิมยืนรับการโจมตีจากนักศึกษารอบด้าน แต่ตอนนี้เขาเริ่มที่จะเปิดใช้ทักษะเท้าโยกตัวหลบแล้วสวนกลับด้วยด้ายพลังที่เหมือนจะทิ้งรอยฟันบนชุดเกราะของคนที่พุ่งเข้ามาหา

จากสิ่งที่เห็นทำให้นักศึกษากลุ่มแรกเริ่มถอยห่างมากยิ่งขึ้นเมื่อรู้ว่าแอ็กเซลเปิดใช้งานเขี้ยวเล็บของเขาแล้ว เขาไม่ได้แค่ทำให้นักศึกษาสลบเพราะถูกชกปลายคาง แต่สิ่งที่เขาทำคือการผ่าชุดเกราะเพื่อกรีดเนื้อและหนัง ส่งผลให้มีเลือดของนักศึกษาย้อมพื้นทรายรอบด้าน

ท่ามกลางผู้คนที่พยายามจะเข้าระยะประชิด นักเวทที่อยู่ด้านหลังเริ่มเปิดใช้งานสกิลโจมตีวงกว้าง ต่อให้แต่ละคนจะอยู่ต่างสถาบัน พวกเขากลับเข้าขากันได้เป็นอย่างดี หากมีการโจมตีระยะไกลคนที่อยู่ใกล้จะกระโจนถอยห่าง หลังจากการโจมตีระยะไกลจบลงคนที่สู้ประชิดจะพุ่งกลับเข้าไป 

ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจก็เกิดขึ้น เมื่อการโจมตีระยะไกลทั้งหมดถูกตัดทิ้งราวกับพวกมันเป็นกระดาษจากด้ายเล็กๆภายในมือของแอ็กเซล  ในช่วงระยะเวลาที่นักศึกษาทั้งหมดตกใจนี้เอง รอบตัวของแอ็กเซลกลับเปล่งแสงสว่างจ้าจนคนที่ไม่ได้เตรียมตัวรับมือตาบอดชั่วขณะหนึ่ง

อ้าก!.