กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมค่อยๆเดินไปอย่างช้าๆเพราะมันกำลังกลัว กลัวว่าโรซาเรียจะจำมันไม่ได้หากเป็นแบบนั้นมันควรจะทำยังไง แต่ในเมื่อคิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมากริมจึงเดินเข้ากระท่อมไปเพื่อเผชิญหน้ากับความเป็นจริง
''โซราเรีย...''กริมวิ่งเข้าไปหาโรซาเรียอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้โรซาเรียผอมแห้งจนหนังติดกระดูกที่นางเป็นแบบนี้เกิดจากการขาดสารอาหารอย่างรุนแรง
''ท่านกริม ท่านเปลี่ยนไปมากจริงๆข้าขอโทษที่ปัดมือท่านในตอนนั้น อย่าจากข้าไปไหนอีกข้าขอร้อง''โรซาเรียจำกริมได้ในทันทีและไม่ได้ถามว่าทำไมกริมถึงมีสภาพเป็นแบบนี้หลังจากโรซาเรียมองหน้ากริมอยู่ซักพักนางก็พยายามยกมือของนางขึ้นมาจับใบหน้าของกริมแต่ก็ยกขึ้นมาได้เพียงนิดเดียวเท่านั้น กริมเห็นแบบนั้นจึงจับมือของนางแล้วยกขึ้นมาจับที่ใบหน้าของตนเอง
''ข้าจะดูแลเจ้าเอง ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร ข้าทำให้ ข้าจะหามาให้ แต่ตอนนี้เจ้านอนพักไปก่อนเดี๋ยวข้าออกไปหาอาหารมาให้''กริมใช้เวทย์รักษากับโรซาเรียจากนั้นจึงออกจากกระท่อมไปกริมเรียกปีกออกมาแล้วเปลี่ยนปีกเหล่านั้นให้เป็นปีกโปร่งใสที่เกิดจากธาตุลม ฟุ่บ! กริมหายไปมาโผล่อีกครั้งที่สุดขอบของป่า ด้านในนี้เต็มไปด้วยสัตว์อสูรผิดกับตรงกระท่อมที่กริมอาศัยอยู่พื้นที่ตรงกระท่อมมีแค่ต้นไม้และต้นหญ้าเท่านั้นส่วนอย่างอื่นไม่มีอยู่เลยนี่เป็นเหตุผลว่าทำไมไม่มีใครเคยเจอกระท่อมนั้นเพราะทุกคนไม่ต้องการเข้าไปในพื้นที่ที่ไม่มีอะไรอยู่หลังจากเข้ามากริมฆ่าได้กวางธรรมดา1ตัวอย่างง่ายดายจากนั้นจึงรวบรวมสมุนไพรเป็นจำนวนมากเมื่อทุกอย่างครบกริมได้นำของที่หามาได้ใส่แหวนสีทองที่เจอในตอนแรกเพราะแหวนวงนั้นเป็นแหวนมิติระดับสูงที่สุดและด้านในก็มีของที่พ่อของกริมทิ้งเอาไว้ให้เพียงแต่กริมไม่เคยเปิดดูเพราะกริมไม่รู้ระดับพลังของตนเองก่อนกริมจะเดินเข้ามาในกระท่อมมันได้ใช้ปีกที่เป็นธาตุไฟของมันย่างเนื้อสัตว์และปรุงยาขึ้น
''โรซาเรียเจ้าลุกขึ้นมากินยานี่ก่อน จากนั้นค่อยกินเนื้อนี่ต่อ''กริมยื่นสิ่งที่เตรียมมาให้โรซาเรียนางเองก็รับไปอย่างว่าง่ายแต่ด้วยความที่ไม่มีแรงกริมจึงต้องป้อนนางด้วยตัวเอง
''ท่านกริมท่านสัญญากับข้าสิว่าท่านจะไม่จากข้าไปไหนอีก''
''ข้าสัญญา''โรซาเรียยิ้มออกมาหลังจากได้ยินคำสัญญาของกริมขณะที่ในใจของนางตัดสินใจจะบอกความจริงเกี่ยวกับตัวเองหลังจากฟื้นตัวดีแล้ว
''เจ้านอนพักเถอะ ข้าจะเข้าไปในเมืองซักหน่อย''โรซาเรียหลับตาลงอย่างว่าง่ายจากนั้นกริมจึงเดินออกไปครั้งนี้กริมใช้เวลาไม่นานก็มาถึงเมืองแล้ว หลังจากเข้าเมืองมากริมตัดสินใจไปหาเพื่อนของมันก่อนแต่เมื่อมาถึงมันกลับพบว่าเพื่อนของมันไม่ได้มาขายของในวันนี้กริมส่ายหัวแล้วจึงเดินออกไปที่ร้านขายสมุนไพร
''สวัสดีข้าต้องการขายสมุนไพร''กริมยื่นสมุนไพรออกมา1ต้นเพื่อให้เจ้าของร้านดูและตีราคา
''สมุนไพรสมานแผลต้นละ2เหรียญเงิน เจ้ามีเท่าไหร่ข้ารับหมด''
''ข้ามีทั้งหมด200ต้นแต่ข้าจะขายในราคา5เหรียญทองเพราะกว่าจะรวบรวมมาได้มันช่างยากลำบากต้องเสี่ยงอันตรายมากมายกว่าจะได้มันมา หากท่านไม่ซื้อข้าจะไปขายที่ร้านอื่น''เจ้าของร้านทำท่าคิดอยูซักพักแล้วจึงตอบตกลง การแลกเปลี่ยนเป็นไปอย่างรวดเร็วกริมเดินออกมานอกร้านขณะเอาเหรียญทองเหล่านั้นถูไปที่แก้มของตัวเอง
''เงิน เงิน เงิน ฮิ ฮิ''กริมเดินไปที่ร้านต่อไป เป็นร้านที่ขายอุปกรณ์เวทย์มนต์ต่างๆมันมาซื้อของวัดระดับพลังส่วนเรื่องตำราต่างๆมันยังไม่คิดจะซื้อถึงตัวมันในตอนนี้จะมีแค่ท่าร่างและเวทย์รักษาระดับสูงสุดก็ตามที่เป็นแบบนี้เพราะอลิซไม่ได้สอนด้านการต่อสู้ให้กริม ส่วนใหญ่การสอนจะเน้นไปในด้านการหลอมยาการรักษา การสร้างอุปกรณ์ อะไรพวกนี้ซะมากกว่ากริมเดินมาซักพักก็มาถึงร้านขายอุปกรณ์มันเดินเข้าไปข้างในทันที
''เจ้าอยากได้อะไรบอกข้ามาเลย''เจ้าของร้านพูดแบบเป็นกันเองเพราะในเมือเล็กๆแบบนี้ลูกค้ามีไม่เยอะ
''ข้าอยากได้ของที่ใช้วัดระดับพลังเอาที่มันมีระดับสูงที่สุด''กริมกลัวว่าถ้าซื้อระดับต่ำมามันจะวัดพลังของตนไม่ได้จึงต้องซื้อระดับสูงสุดไว้ก่อน
''มีอยู่1อันพอดีเลยราคา2เหรียญทอง''กริมที่ได้ยินราคามันถึงกับน่ามืดไปเลยทีเดียว
''อ่า...ข้าต้องการมัน''กริมตอบกลับไปอย่างไม่ค่อยเต็มใจนักเพราะมันเสียดายเงินอย่างมาก
''ได้แล้วนี่ของเจ้า''กริมรับผลึกก้อนสีฟ้าก้อนนั้นมาขณะยื่นเหรียญทองให้เจ้าของร้านแต่กริมกลับไม่ยอมปล่อยมือจากเหรียญทอง2เหรียญนั้น
''นี่เจ้าปล่อยเงินสิ''เมื่อเจ้าของร้านพูดขึ้นกริมจึงจำใจต้องปล่อยมือจากเงินของมันจากนั้นกริมจึงหันหลังเดินออกจากร้านด้วยท่าทางที่เศร้าหมองทันที มันเดินไปตามท้องถนนเพื่อหาร้านเสื้อผ้า ชุดที่มันใส่อยู่ตอนนี้ยังคงเป็นชุดเดิมที่เคยใส่โดยกริมอยากจะซื้อชุดสวยๆให้โรซาเรียได้ใส่เพราะนางเองก็ใส่ชุดเก่าๆอยู่เหมือนกัน
''เจอแล้ว''หลังจากเจอร้านขายเสื้อมากริมเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว แต่เจ้าของร้านขายเสื้อผ้ากลับทำท่าทางรังเกียจผิดกับ2ร้านที่ผ่านมา กริมไม่ได้แสดงอาการหงุดหงิดหรือไม่พอใจมันนำเหรียญทองออกมาวางบนโต๊ะ1เหรียญก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่แยแส
''ไปเอาชุดดีๆสวยๆของผู้หญิงและของผู้ชายมาให้ข้าอย่างละ3ชุด ขนาดของเสื้อผ้าก็พอๆกับตัวข้านี่แหละไปให้ไวอย่าให้ข้าพูดซ้ำ''เจ้าของร้านที่เห็นเงินก็ตาโตและปลี่ยนท่าทีเป็นนอบน้อมขึ้นมาทันที
''ได้ค่ะคุณชาย ข้าจะรีบไปเอามาให้''หลังพูดจบเจ้าของร้านก็วิ่งไปหยิบชุดมาให้กริมอย่างรวดเร็วหลังจ่ายเงินกริมก็รับเงินทอนมาจากนั้นจึงเดินออกจากร้านไปกริมกลับไปที่กระท่อมทันทีวันนี้มันต้องการรู้ระดับพลังของตัวเองจะได้ตัดสินใจว่าควรจะทำอะไรต่อแต่ก่อนหน้านั้นกริมมีเรื่องให้จัดการก่อน
''โรซาเรียข้าซื้อชุดมาให้ เจ้าลองใส่ดูนะข้าคิดว่าเจ้าต้องชอบมัน''กริมยื่นชุดของผู้หญิงให้โรซาเรียจากนั้นจึงเตรียมตัวเดินออกไปนิดกระท่อม
''ขอบคุณ...ท่านกริมหลังจากท่านเข้ามาข้ามึเรื่องจะพูดกับท่าน''โรซาเรียเตรียมตัวบอกความจริงกับกริมเรื่องตัวตนของนางและสาเหตุที่นางไปนอนอยู่ในกอหญ้า
''ได้สิ งั้นข้าออกไปก่อนนะ''กริมไม่จำเป็นต้องออกไปด้านนอกก็ได้ เพราะโรซาเรียต้องการให้กริมอยู่ด้วยเป็นเพราะว่ากริมเห็นทุกอย่างของโรซาเรียมาตั้งแต่เด็กๆทั้งหมด แล้วยิ่งโรซาเรียเองก็รักกริมแต่กริมก็ยืนกรานจะออกไปรอที่ด้านนอกทุกครั้ง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่4:ซื้อของ

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่4:ซื้อของ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้