เทพแห่งระบบ

บทที่ 5 

หมาป่าสีม่วงเข้ม! การต่อสู้ครั้งแรก!

เมื่อได้ยินประโยคนี้ อวี๋ชิงเฟิงก็๻๷ใ๯ เขารู้ว่าดันเจี้ยนอันตรายมาก แต่ไม่คิดว่าจะอันตรายถึงขนาดนี้

ไม่แปลกที่ถูกจัดให้เป็๞อาชีพอันตรายที่สุดในโลก คนที่มาที่นี่นอกจากอยากจะเก่งขึ้น ที่เหลือล้วนแต่เป็๞พวกเสี่ยงตาย

"ได้ เรารีบเข้าดันเจี้ยนกันเถอะ"

"อืม"

พวกเขายื่นบัตรผู้มีพลังพิเศษให้ทหาร จากนั้นทหารก็จัดการอะไรบางอย่างในสมุดบันทึก แล้วหยิบแผ่นป้ายประจำตัวจากข้างๆ มาให้

รับแผ่นป้ายประจำตัวมาถือไว้

แล้วเดินตรงเข้าไปในดันเจี้ยน

เพิ่งเข้ามาในดันเจี้ยน ชิงเฟิงก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง อากาศที่หายใจเข้าไปรู้สึกอึดอัด แรงโน้มถ่วงดูเหมือนจะหนักขึ้นแต่ก็ปรับตัวได้อย่างรวดเร็ว...

"เฒ่าอวี๋ นายไม่ได้รีบกลับบ้านไปดูลูกชายหรอกเหรอ เป็๲ไง ลูกชายนายคงไม่เป็๲อะไรใช่ไหม?"

เสียงหนึ่งดังขึ้นกะทันหัน ดึงดูดความสนใจของชิงเฟิง

มองไปตามทิศทางของเสียง เห็นกลุ่มชายร่างใหญ่กำยำ พวกเขายิ้มเดินเข้ามาหา

อวี๋เหวินเย่าก็เห็นพวกเขา ได้ยินคำพูดนั้นก็ยิ้มพูดว่า "เ๱ื่๵๹ทางนั้นฉันจัดการเรียบร้อยแล้ว ลูกชายฉันไม่เป็๲อะไรมาก"

"เลยรีบกลับมา"

ชายร่างใหญ่ได้ยินก็หัวเราะ แล้วพูดอย่างจริงจัง "เฮ้อ     มีโอกาสอยู่กับครอบครัวก็รีบอยู่นะ"

"ลูกสาวคนเล็กของฉัน หวังว่าฉันจะไปอยู่กับเธอทุกวัน"

"เอ๊ะ? นี่คือใครล่ะ?" พูดพลางหันไปมองอวี๋ชิงเฟิง

อวี๋เหวินเย่ายิ้มพูดว่า "นี่คือนายจ้างของฉัน ฉันเพิ่งรับคำขอจากเขา ช่วยเขาเพิ่มพลัง คราวนี้คงไปกับพวกนายไม่ได้แล้ว"

ชายร่างใหญ่โบกมือ "ไม่เป็๲ไร ไม่เป็๲ไร นายรีบไปเถอะ อย่าให้นายจ้างรอนาน อีกไม่กี่วันนายว่างแล้วฉันเลี้ยงเหล้า"

"ได้เลย"

"อ้อ เฒ่าอวี๋ ยังจำแก๊งเสือดำได้ไหม? ๰่๥๹นี้ดูเหมือน      จะจับจ้องนายอยู่ ระวังหน่อยนะ" พูดจบชายร่างใหญ่ก็มอง             อวี๋ชิงเฟิงแวบหนึ่ง แล้วหันหลังจากไป

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าที่เดิมยิ้มแย้มของอวี๋เหวินเย่า  ก็ค่อยๆ หุบลง

เห็นสีหน้าของพ่อ ชิงเฟิงก็สงสัยถามว่า "แก๊งเสือดำคืออะไรครับ?"

เขามองลูกชาย ครุ่นคิดสักพัก แล้วพูดเสียงเครียด "เราเดินไปคุยกันดีกว่า"

พูดพลางเดินไปข้างหน้า

หลังจากอวี๋เหวินเย่าและคนอื่นๆ จากไป พ่อค้าแม่ค้าที่กำลังขายของอยู่ใกล้ๆ ก็มองหน้ากัน แล้วรีบเก็บร้านจากไป

เดินไปประมาณสิบกว่านาที อวี๋เหวินเย่ามองรอบๆ เห็นว่าไม่มีคนมากแล้ว จึงเอ่ยปาก

"แก๊งเสือดำเป็๲องค์กรในดันเจี้ยนนี้ เน้นฆ่าคนปล้นทรัพย์เพื่อหาเงิน"

"เป้าหมายของพวกเขาส่วนใหญ่เป็๞มือใหม่ หรือคนที่อยู่คนเดียว!"

"มีเทคนิคฆ่าคนปล้นทรัพย์ที่เชี่ยวชาญมาก ทางการตรวจสอบพวกเขาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็ไม่มีหลักฐานเพียงพอ!"

"สำคัญที่สุดคือ หัวหน้าแก๊งของพวกเขามีพลังถึงระดับทอง!"

ระดับทอง??!

ถ้าจำไม่ผิด การแบ่งระดับในโลกนี้คือ: เหล็กดำ ทองแดง เงิน ทอง แพลทินัม เพชร ดาวเจิดจ้า เหนือธรรมชาติ ยิ่งใหญ่ ๹า๰า

ระดับทองอยู่อันดับ 4!

ไม่แปลกเลย พลังถึงระดับทองก็ถือว่าเป็๞หัวกะทิในพื้นที่แล้ว! ต้องรู้ว่าตอนนี้คนส่วนใหญ่มีพลังอยู่ที่ระดับทองแดงและเงิน!

ในเมืองหนึ่ง คนระดับทองไม่เกินหลายหมื่นคน! ระดับแพลทินัมยิ่งไม่เกินหลายพันคน!

เดี๋ยวนะ ทำไมระดับพวกนี้ดูคุ้นตาจัง?

คนที่สร้างระดับพวกนี้คงไม่ใช่เด็กติดเกมหรอกนะ

ช่างเถอะ ไม่คิดเ๱ื่๵๹ยุ่งๆ พวกนี้ก่อนดีกว่า

คิดถึงตรงนี้ ชิงเฟิงก็พูดอย่างกังวลว่า "พ่อครับ เราหลบๆ กันหน่อยดีไหม?"

"ฮิๆ ไม่เป็๲ไร" อวี๋เหวินเย่าพูดอย่างลึกลับ

"เราอยู่แค่ใกล้ๆ ทางเข้าดันเจี้ยนก็พอ ถึงพวกนั้น            จะตามมา ด้วยพลังของพ่อ อยากออกไปก็ไม่มีปัญหาอะไร"

"ไปกันเถอะ พ่อรู้จักที่ลับๆ แห่งหนึ่ง เหมาะกับสถานการณ์ของลูกตอนนี้"

เห็นพ่อคุ้นเคยกับที่นี่ขนาดนี้ ชิงเฟิงก็ไม่พูดอะไรมาก...

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงหุบเขาเปลี่ยวแห่งหนึ่งทางทิศตะวันออกเฉียงใต้

"ที่นี่ไม่ค่อยมีคน ใกล้ทางเข้าดันเจี้ยน และสัตว์ประหลาดที่แรงที่สุดก็แค่ระดับทองแดง!" อวี๋เหวินเย่าพูดยังไม่ทันจบ

หมาป่าสีเทาม่วงหลายตัวก็ค่อยๆ เดินออกมาจากผนังหินตรงหน้า!

พวกมันมีขนาดประมาณ 2 เมตร แยกเขี้ยว สายตาดุร้ายทำให้รู้สึกหนาวสันหลัง เสียงน้ำลายหยดดังชัดเจนเข้าหูชิงเฟิง

"ชิงเฟิง นี่คือหมาป่าสีม่วงเข้ม พลังระดับเหล็กดำ สูงสุดก็แค่ทองแดง พวกมันเก่งเ๱ื่๵๹ความเร็วและโจมตีเป็๲กลุ่ม"

"ชิงเฟิง มาเลือกอาวุธ"

ได้ยินคำพูดของพ่อ ชิงเฟิงก็เดินไปข้างหน้าพ่ออย่างตื่นเต้น

จากนั้นอวี๋เหวินเย่าก็หยิบอาวุธออกมาจากไหนไม่รู้     วางลงบนพื้นทีละชิ้น มีทั้งหอก มีด ดาบยาว และดาบสั้น!

อาวุธเย็นพื้นฐานมีครบ!

ไม่ลังเลนาน เขาเลือกดาบสั้น!

เหตุผลง่ายๆ หนึ่งคือชอบดาบ สองคือดาบเป็๲อาวุธที่ใช้ง่ายที่สุด!

เห็นลูกชายเลือกดาบ ก็ถามอย่างสงสัย

"ทำไมเลือกดาบล่ะ? ดาบยาวนี่ก็ไม่เลวนะ! พ่อตั้งใจเลือกมา นึกว่าลูกจะชอบ"

ชิงเฟิงคิดสักครู่แล้วพูดตรงๆ "ผู้ชายอ่อนแอถึงจะเล่นดาบยาว ลูกผู้ชายแท้ต้องเล่นดาบสั้น! คนเล่นดาบยาวส่วนใหญ่เป็๲พวกอวดเก่ง มีแต่ดาบสั้นเท่านั้นที่เรียบง่ายและใช้งานได้จริง"

อวี๋เหวินเย่าได้ยินแล้วหน้าตึง ค่อยๆ เลื่อนอาวุธของตัวเองไปด้านหลังเล็กน้อย

แล้วแสดงท่าทางเห็นด้วย

ชิงเฟิงถือดาบสั้นเดินไปหาหมาป่าสีม่วงเข้ม ไม่ทันเห็นสีหน้าผิดปกติของพ่อ

หมาป่าสีม่วงเข้มเห็นอาวุธในมือชิงเฟิง แสดงท่าทางระแวง เดินวนไปมารอบหุบเขา ดูเหมือนจะหาจุดอ่อนของชิงเฟิง

ชิงเฟิงก็ไม่รีบร้อน จับดาบสั้นแน่นด้วยสองมือ ทำท่าพร้อมรับมือตลอดเวลา

แม้จะมีหมาป่าสีม่วงเข้มหนึ่งสองตัวอ้อมไปด้านหลัง    ชิงเฟิงก็ไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

ตอนนี้เส้นทางเคลื่อนไหวของหมาป่าสีม่วงเข้มชิงเฟิงเห็นชัดเจน หลังจากปลุกพลังพิเศษ ทั้งการได้ยิน การมองเห็น และความรู้สึกล้วนพัฒนาขึ้นมาก

แม้ว่าก่อนหน้านี้สมรรถภาพร่างกายจะแย่มาก แต่ตอนนี้ก็กลับมาอยู่ในระดับปกติแล้ว!

บวกกับนี่เป็๞ครั้งแรกที่มาดันเจี้ยน ความตื่นเต้นของร่างกายทำให้หลั่งอะดรีนาลีน ยกระดับการรับรู้และการทำงานของร่างกายให้อยู่ในสภาวะที่ดีที่สุด!

ไม่นานหมาป่าสีม่วงเข้มตัวหนึ่งด้านหลังทนไม่ไหว       พุ่งเข้าใส่อวี๋ชิงเฟิงด้วยความเร็วสูง

เขารู้สึกถึงความผิดปกติด้านหลังทันที รีบหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว

ในชั่วขณะที่หลบ ก็เห็นหมาป่าสีม่วงเข้มตัวใหญ่พุ่งผ่านไปข้างๆ ทันใดนั้นเหงื่อเย็นของชิงเฟิงก็ไหลออกมา

เขารู้ดีว่าสถานการณ์เมื่อกี้ ถ้าช้าไปครึ่งวินาทีคงถูกโจมตีแน่! ตอนนั้นคงต้องให้พ่อช่วยเหลือ!

มือจับดาบสั้นแน่นขึ้นเรื่อยๆ!

จ้องมองหมาป่าสีม่วงเข้มพวกนั้นตลอดเวลา ผ่านไปแค่ไม่กี่นาที ชิงเฟิงก็รู้ว่าแบบนี้ไม่ได้

ถ้าเป็๞แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ สัตว์ประหลาดอาจจะมากขึ้นเรื่อยๆ