[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

เท้าแต่ละก้าวเหยียบย่างลงไปยังจุดที่คาดว่าแข็งแรงและจะทำให้เกิดเสียงกระทบน้อยที่สุด ทุกๆก้าวที่เดินล้วนผ่านความคิดไตร่ตรองอย่างระมัดระวังไม่ต้องการทำให้สิ่งที่อยู่ข้างในรับรู้ 

หลังจากทีมของแอชเชอร์เริ่มปฎิบัติการณ์สำรวจหาแมงมุมและสำรวจรังของพวกมันว่ามีมากน้อยแค่ไหน จนรู้ว่าตำแหน่งขุดเจาะลงมาถึงคือห้องที่น่าจะเป็นจุดเอาไว้ทิ้งขยะของแมงมุม ซึ่งการสำรวจครั้งแรกจบลงไปแล้วหลังจากที่พวกเขาสำรวจพื้นที่ลงเหยียบปรากฎว่ามันเต็มไปด้วยโครงกระดูกและสิ่งของที่เหมือนกับขยะ ทีมสำรวจจึงทำเครื่องหมายและติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆจากนั้นจึงเดินทางไปยังอุโมงแรก 

โดยเส้นทางที่พวกเขากำลังพยายามก้าวข้ามไปนี้เองเป็นเส้นทางแรกที่เชื่อมต่อไปยังรังที่ตั้งหมายเลข 1 เอาไว้จากการตกลงกัน  รอบข้างของพวกเขานอกจากจะเต็มไปด้วยความชื้นและพื้นที่มีน้ำจากเพดานหยดลงมาจนเปียกปอนพอจะทำให้ลื่น มันยังมีใยสีขาวของแมงมุมพันเกี่ยวติดไปตามส่วนต่างๆของทางเดิน 

จากการตรวจสอบของแอชเชอร์ ใยสีขาวของแมงมุมที่พันไปทั่วนี้เองมีความเหนียวและทนทานมาก แม้พวกเขาจะลองใช้ไฟในการทำลายแล้วก็ตาม ใยเหล่านี้กลับมีความต้านทานไฟที่สูง ยากจะหาสิ่งที่ใช้ทำลาย ในการสำรวจจึงทำได้เพียงแค่พยายามเดินหลบเลี่ยงมันเท่านั้น หากใยเหล่านี้พาดผ่านไปบนชุดเกราะของพวกเขา สิ่งเดียวที่จะเป็นไปได้คือการติดอยู่ในที่ไหนสักแห่งของทางเดินนี้อย่างแน่นอน

พรึ่บพรึ่บ พรึ่บ

แอชเชอร์ใช้สัญญาณมือบอกกับทีมสำรวจที่เดินตามหลัง จนทุกคนหมอบลงไปติดพื้น ก่อนที่แอชเชอร์จะทำการปลดสลิงออกจากชุดเกราะเพื่อจะเดินไปด้านหน้าคนเดียว   หลังจากที่พวกเขาทั้ง 5 ใช้เวลา 2 ชั่วโมงในการเดินทางอย่างระมัดระวัง แอชเชอร์ก็ได้มาถึงปลายทางเดินของอุโมงที่เชื่อมมาจากถ้ำเก็บขยะของพวกแมงมุม เขาจึงจะเข้าไปสำรวจเพียงคนเดียวเท่านั้น กลัวว่าหากไปทั้งหมดจะทำให้เกิดการสั่นไหว ทันทีที่แอชเชอร์นอนลงไปกับพื้นเขาจึงค่อยๆคลานไปช้าๆมุ่งหน้าสู่ปลายอุโมงด้านหน้าที่เหมือนจะมีถ้ำใหญ่มากๆไม่ต่างจากห้องทิ้งขยะที่พวกเขาจากมา

“เขาทำอะไร ทำไมถึงได้ช้าลงอีก”

เหล่าคนที่มองดูการสำรวจจากสถานที่ปลอดภัยหันมองกัน พวกเขาอยากรู้ถึงความล่าช้าในการสำรวจของแอชเชอร์ จากเดิมมีความช้ามากพออยู่แล้ว ตอนนี้มันกลับช้ากว่าเดิมมากยิ่งขึ้น ไม่เพียงเท่านั้นมุมมองจากหมวกเกราะของแอชเชอร์ก็ถูกตัดไปอีก หลังจากที่เขาปลดสายทุกๆอย่างที่เชื่อมต่อออกไป ปล่อยให้คนที่กำลังจับตามองเห็นเพียงแค่ภาพด้านหลังของแอชเชอร์ที่ถูกจ้องโดยทีมสำรวจที่ไม่ได้คลานตามไป

ติ๊ด~!

ระบบของชุดเกราะค่อยๆถูกปิดไปทีละอย่าง จนกระทั่งเหลือเพียงแค่ระบบกล้องสำหรับถ่ายถาพ แอชเชอร์ก็คลานมาถึงปลายทางอุโมงได้ในที่สุด การที่เขาเข้ามาด้านในเพียงคนเดียวก็เพราะว่าชุดเกราะของพวกเขายังคงปลดปล่อยพลังมานาออกมามากจนเกินไป

หากแอชเชอร์นำทีมของเขาเดินทางมาด้วยจนถึงจุดๆนี้ แมงมุมอาจจะตื่นตัวจากมานาในชุดเกราะได้ เขาที่ปิดชุดเกราะไปทั้งหมดแล้วใช้พละกำลังบังคับชุดเกราะได้จึงเป็นคนเดียวที่เหมาะสมจะสำรวจห้องแห่งนี้

ทันทีที่แอชเชอร์สอดส่องเข้าไปในถ้ำ เขาก็พบเข้ากับไข่ใบสีขาวขนาดใหญ่เท่าลูกวัว มีใยแมงมุมพันเอาไว้รอบๆด้าน ข้างในไข่ใบที่เขามองจ้องเหมือนกับว่ามีตัวอ่อนกำลังดิ้นอยู่  ขณะที่เขามองดูภายในถ้ำแอชเชอร์ก็รีบเก็บความกลัวของเขาเอาไว้ให้มิดไม่ให้แสดงออกมา เมื่อเห็นว่าไข่ไม่ได้มีเพียงใบเดียว  ภายในถ้ำที่กำลังมองล้วนเต็มไปด้วยไข่ลักษณะคล้ายกันเต็มไปหมด จากการตรวจของระบบระบุว่าไข่ภายในนี้มีนับแสนใบทำเอาเขาอึ้งในทันที

หากว่าไข่พวกนี้ฟักตัวออกมาจะต้องเกิดกองทัพแมงมุมนับแสนขึ้นอย่างแน่นอน ทันใดนั้นระบบก็ได้แจ้งเตือนถึงอันตรายให้แอชเชอร์ได้รู้อีกครั้งจากสัญญาณชีวิตที่กำลังมีแสงสีแดงของลูกศรจากทางระบบชี้นำ แอชเชอร์จึงหันมองไปบนเพดานก่อนจะพบเข้ากับแมงมุมหลายหมื่นตัว กำลังห้อยโหนใยนอนหลับอยู่ด้านบน

“ท่าไม่ดีแล้วสิ”

หมวกเกราะของแอชเชอร์ถ่ายภาพรอบๆจนเก็บภาพทุกๆอย่างได้ทั้งหมดเขาก็เริ่มก้าวเท้าคลานถอยหลังออกไปจากสถานที่แห่งนี้ การสำรวจคงจะยุ่งยากและใช้เวลานานกว่านี้แน่นอน จากชีวิตก่อนแอชเชอร์จำได้ว่ารังแมงมุมไม่ได้มีเพียงเท่านี้ พวกมันมีเป็นร้อยๆรัง นี่พึ่งจะเป็นรังแมงมุมที่อยู่ในความลึกของการขุดเพียง 500 เมตรเท่านั้น ในชีวิตก่อนรังใหญ่ของมันอยู่ใต้ดินลึกกว่า 2000 เมตร เขาจึงคิดว่าการสำรวจที่เกิดขึ้นอาจต้องกินเวลาหลายอาทิตย์กว่าจะสำรวจไปถึงด้านล่างสุด  ตอนนี้เขาคิดว่ายังคงมีเวลาให้สำรวจ เนื่องจากไข่ที่อยู่ในรังยังคงเป็นตัวอ่อน คงยากที่จะฟักออกมาสร้างกองทัพถล่มพวกเขา

“หัวหน้า เป็นยังไงบ้าง”

ทีมสำรวจถามแอชเชอร์ด้วยความสงสัยและสนใจในเรื่องที่แอชเชอร์ไปสำรวจมา ก่อนที่แอชเชอร์จะบอกเรื่องที่เห็นให้กับทุกๆคนรู้จนทีมสำรวจที่มาด้วยขนลุกชันด้วยความตื่นกลัว เมื่อรู้ว่าด้านในมีไข่แมงมุมเป็นแสนๆใบ บนเพดานยังมีแมงมุมมากมายตั้งแต่ 3 ดาวไปจนถึง 7 ดาว

แอชเชอร์ให้สัญญาณมืออีกครั้งเพื่อพาทุกๆคนออกไปจากอุโมงแรก พลางสำรวจถ้ำต่อไป ตอนนี้เขาเหมือนจะเข้าใจบางอย่างได้แล้วว่าทำไม แมงมุมที่อยู่ข้างในอุโมงแรกถึงไม่ตื่นตัวเลย ดูเหมือนว่าเส้นใยที่ระโยงระยางตามอุโมงที่พวกเขาลอดผ่านมา จะทำหน้าที่ดูดซับเสียง ทำให้เสียงที่ส่งมาจากตำแหน่งที่พวกเขาขุดเจาะถูกลดความดังลงไป กว่าจะถึงถ้ำที่มีไข่เสียงก็หายไปทั้งหมด

“ทีมสำรวจประจำจุดพัก”

แอชเชอร์ใช้ระบบสื่อสารติดต่อไปยังไรอันและส่งเสียงของเขาให้ไปถึงค่ายทหาร ระหว่างกลับออกมาตั้งหลัก แอชเชอร์ก็ได้เชื่อมชุดเกราะเข้ากับระบบ ก่อนที่ทุกๆคนจะพากันอึ้งกับภาพที่อยู่ภายในอุโมงแรกที่แอชเชอร์สำรวจมา

“เริ่มภารกิจสำรวจเส้นทางที่สอง”

หลังจากอัพโหลดข้อมูลแอชเชอร์จึงเดินไปกับทีมของเขาเข้าสู่อุโมงที่ 2 จากทั้งหมด 3 อุโมงที่เชื่อมต่อกับถ้ำแห่งนี้

—-------------

“ผู้บัญชาการครับ ข้อมูลของพวกเราถูกเจาะไปแล้วครับ”

ในระหว่างการสำรวจอุโมงที่สองเริ่มต้นขึ้น ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 ได้หันมองไปยังทหารผู้มีหน้าที่ในการควบคุมส่วนหนึ่งของระบบภายในกองทัพเพื่อรับข้อมูลจากค่ายทหารเขต F47 ปรากฎว่าการรายงานของเขานี้เอง ทำให้ผู้บัญชาการรู้ว่าคนที่จับตามองดูการทำภารกิจของกองทัพที่ 7 ได้ข้อมูลไปแล้วจากการเจาะระบบเพื่อแฮกข้อมูลไป

“มันได้อะไรไปบ้าง”

“ได้เพียงแค่ชุดภาพถ่ายไปเท่านั้นครับ”

“บทสนทนาล่ะ”

“ไม่ครับ พวกมันได้เพียงแค่ภาพถ่าย บทสนทนาระหว่างค่ายอยู่อีกย่านความถี่ จึงยังไม่มีใครรับรู้ถึงสิ่งที่ทางเราคุยกันครับ”

“คงจะเคลื่อนไหวแล้วสินะ”

ผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เดินไปนั่งยังเก้าอี้จากนั้นก็เริ่มมองกระดาษที่ร่างแผนการบางอย่างเอาไว้ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่าภารกิจในเขต F47 ที่กองทัพที่ 7 ดูแลกำลังจะถูกแย่งชิงไป

—----------------

“อย่าก่อประกายไฟ”

แอชเชอร์เตือนทีมของเขาให้ทราบเกี่ยวกับแก๊สที่อยู่ภายในอุโมงที่ 2 หลังจากเดินเข้ามาได้ราว 1 ชั่วโมงชุดเกราะที่สวมใส่ก็ตรวจสอบได้ว่ารอบตัวมีออกซิเจนต่ำมากแต่กลับมีแก๊ซความเข้มข้นสูง หากมีประกายไฟเพียงเล็กน้อยภายในนี้จะเกิดการระเบิด ซึ่งอาจนำไปสู่ปัญหาใหญ่ถ้ามีการระเบิดเกิดขึ้น

นอกจากพวกเขาจะได้รับบาดเจ็บแล้ว อุโมงแห่งนี้จะต้องเกิดการระเบิดจนส่งไปถึงถ้ำที่อยู่ปลายอุโมงที่ไม่รู้ว่ามีอะไรรออยู่บ้าง แต่ที่เขารู้ก็คือพวกมันที่อยู่ข้างในจะต้องออกมาจัดการคนที่สร้างปัญหาภายในรังอย่างแน่นอน

“อยู่ตรงนี้ ฉันจะเข้าไป”

แอชเชอร์ทำเหมือนเดิมหลังจากมาถึงส่วนที่คาดว่าทีมของเขาเข้ามาได้มากที่สุด แอชเชอร์จึงปิดระบบชุดเกราะเหลือไว้เพียงแค่กล้องแล้วคลานเข้าไปในส่วนลึกของอุโมง ทันทีที่เขากวาดตามองรอบๆถ้ำที่คลานมาถึง เขาถึงขั้นเข่าอ่อนเพราะภายในถ้ำแห่งนี้มีเปลือกไข่สีขาวหล่นเต็มพื้นต่างจากอุโมงแรกที่เต็มไปด้วยตัวอ่อน ไข่ทุกใบที่อยู่ภายในห้องล้วนถูกฉีกกระชากออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

แอชเชอร์จึงมองไปบนเพดานก่อนจะพบว่ามีแมงมุมที่ฟักตัวออกมาจากไข่ห้อยโหนอยู่เต็มไปหมด พวกมันแต่ละตัวล้วนแล้วอยู่อย่างสงบด้วยการนอนหลับ บางตัวที่หิวมันก็ใช้ขาทั้ง 8  ข้างจับเหยื่อที่ถูกพันเอาไว้ในใยมากัดกิน

ตูม~!

กระดูกชิ้นใหญ่หล่นมาจากท้องฟ้าหลังจากมันถูกฉีกกินเนื้อจนหมด แอชเชอร์ที่รู้ตัวว่าเขาไม่สมควรที่จะอยู่ภายในนี้จึงค่อยๆก้าวเดินถอยหลังไปช้าๆ พยายามไม่ทำให้เขาเป็นวัตถุที่เคลื่อนไหวในสายตาของแมงมุมกระทั่งกลับออกมารวมกกลุ่มกับทีมแอชเชอร์จึงรีบบอกสิ่งที่เห็นพลางพาทีมถอยกลับมา

“รายงานฐาน อุโมงที่ 2 เต็มไปด้วยแมงมุมที่ฟักออกมาจากไข่แล้วทั้งนั้น จากการสังเกตพวกมันน่าจะออกมาได้ราว 2 อาทิตย์”

แอชเชอร์บอกสิ่งที่เขาสำรวจให้กับทางค่ายทหาร จากนั้นก็เริ่มสำรวจอุโมงที่ 3 เดิมทีเขาคิดว่าจะสำรวจไปเรื่อยๆจนกว่าจะถึงรังที่อยู่ลึกสุด แต่จากสิ่งที่เห็นในอุโมงที่ 2 ดูท่าเขาจะทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว เพราะไข่ที่อยู่ในรังไม่ได้เติบโตขึ้นพร้อมกัน อุโมงแรกน่าจะเป็นรังไข่ล่าสุดที่ราชินีของพวกมันทิ้งเอาไว้ ในอุโมงที่ 2 อาจจะเป็นไข่ที่ทิ้งไว้นานกว่านั้น หากในรังที่ 3 มีเปลือกไข่ที่เก่ากว่าและมีแมงมุมที่ดูแข็งแรงกว่า แอชเชอร์มั่นใจได้เลยว่ากองทัพอันแข็งแกร่งของพวกมันน่าจะสร้างเสร็จแล้ว ยิ่งลึกลงไปใต้ดิน ก็ยิ่งมีแมงมุมที่ระดับดาวสูงอาศัยอยู่

“ช้าไปแล้ว”

แอชเชอร์มองเข้าไปในถ้ำที่อยู่ปลายทางอุโมงที่ 3 ก่อนจะพบเข้ากับเปลือกไข่ที่เก่ากว่าถ้ำในอุโมงที่ 2 นอกจากนั้นแมงมุมที่อยู่บนเพดานยังมีระดับดาวที่เหนือกว่ามาก เพียงเท่านี้พวกมันสามารถก่อความวุ่นวายให้กับเขตสักเขตได้ด้วยกำลังของพวกมัน

ภายใต้การกวาดตาออกไปรอบๆนั้นแอชเชอร์พบเข้ากับทางเชื่อมที่อยู่ด้านในส่วนลึกสุดของถ้ำตรงหน้า ดูเหมือนว่ามันจะมีรังที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินอีก เพียงแต่ว่าการสำรวจคงต้องหยุดเท่านี้ การจะผ่านถ้ำแห่งนี้เพื่อไปยังอุโมงที่อยู่ในส่วนลึกของถ้ำที่เขาเห็นเป็นไปไม่ได้เลย ทางเดียวที่จะทำได้คือต้องฆ่าแมงมุมที่อยู่บนเพดานให้หมด

แอชเชอร์ที่รู้ว่าเขาจำเป็นต้องทำอะไรต่อไปจึงเดินทางกลับไปยังจุดตั้งอุปกรณ์พร้อมกับส่งภาพที่สำรวจขึ้นไปให้ด้านบน จากนั้นกลุ่มของแอชเชอร์ก็รีบออกไปด้วยเช่นกัน การอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้อาจจะไปกระตุ้นให้เกิดการต่อสู้ระหว่างพวกเขาและมอนสเตอร์เร็วขึ้นก็ได้ 

“ไรอัน ปิดปากรูอย่าให้มีอะไรหล่นลงไป อีกอย่างฉันจะกลับไปที่ค่ายทหารเพื่อประชุม”

“เราจะกลับทั้งหมดเลยไหมครับ”

“กลับ ทีมขุดเจาะทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่”

ทุกคนเก็บข้าวของด้วยความรวดเร็ว ไม่มีใครอยากจะอยู่ในตำแหน่งนี้ หลังจากรู้ว่าใต้เท้าพวกเขามีแมงมุมเป็นแสนตัวอาศัยอยู่